<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
	<channel>
		<title>Ημερολόγιο του Sesnei</title>
		<description>Συζήτηση Ημερολόγιο του Sesnei</description>
		<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary</link>
		<lastBuildDate>Sun, 11 Oct 2026 06:38:55 +0000</lastBuildDate>
		<generator>JComments</generator>
		<atom:link href="http://www.inochikan.com/index.php/gr/component/jcomments/feed/com_content/69" rel="self" type="application/rss+xml" />
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-693</link>
			<description><![CDATA[Από τον Αύγουστο του 2016 έχω να γράψω και όλο αυτό το διάστημα έχουν γίνει πολλά όμορφα πράγματα γύρο από τις Πολεμικές Τέχνες που ασκούμε!!! Και θα τα πάρουμε όλα με τη σειρά!! 4 Σεπτεμβρίου 2016 άλλος ένας μπαίνει στο κλαμπ των παντρεμένων, ο Άγγελος Ρόκας παντρεύτηκε την καλή του Αναστασία και τώρα αρχίζουν τα καλά και τα δύσκολα!!! Να είναι πάντα καλά και ευτυχισμένοι μαζί!!!! 20 Σεπτεμβρίου ξεκινάμε με τον Ιάκωβο ταξίδι για την Ιαπωνία για να παρακολουθήσουμ ε το Διεθνές Συνέδριο Aikido που θα γίνει στο Takasaki της Ιαπωνίας. 22 Σεπτεμβρίου κάνουμε νυχτερινή βόλτα στο Hombu Dojo Aikikai για να δούμε που βρίσκεται και να κάνουμε κάποια μαθήματα εκεί πριν το Συνέδριο. Στις 23 Σεπτεμβρίου έχουμε κλείσει να δούμε αγώνες Sumo και βρισκόμαστε σε μια μεγάλη Ιαπωνική Αρένα για αυτόν τον σκοπό!! Είναι εντυπωσιακό να βλέπεις αυτούς τους γίγαντες να παλεύουν σε μια Πολεμική Τέχνη πολύ αρχαία και από ότι διαπιστώσαμε πολύ δημοφιλή στην Ιαπώνια!!! 24 Σεπτεμβρίου ξεκινάμε πολύ πρωί για να παρακολουθήσουμ ε το μάθημα του Doshu Moriteru Ueshiba που είναι στις 6.30 το πρωί αλλά τελικά κάναμε μάθημα με τον Waka Sensei Mitsuteru Ueshiba μιας και ο Πατέρας έλειπε σε ταξίδι!!! Στις 26 Σεπτεμβρίου βρισκόμαστε για πρώτη φορά στο Takasaki στον παραδοσιακό ξενώνα όπου μέναμε με τους υπόλοιπους μαθητές που είναι σε συνεργασία με την Minegishi Sensei τον Κονσταντίν από τη Ρωσία με τον μαθητή του τον Κένι με τον γιό του και την Κριστίν από το Γκουάμ και την Καντις με μαθητές από την Νότια Αφρική!! Το Συνέδριο παρακολούθησαν περίπου 2500 Αικιντόκα από όλον τον Κόσμο ήταν ένα πολύ δυνατό γεγονός που μάθαμε ότι γίνεται κάθε 4 χρόνια σαν τους Ολυμπιακούς αγώνες!! Παρακολουθήσαμε μαθήματα με τους Moriteru and Mitsuteru Ueshiba, Yamada Shihan, Tada Shihan, Miyamoto Shihan, Suganuma Shihan, Arai Shihan, Asai Shihan, Kanazawa Shihan, Yokota Shihan, Kuribayashi Shihan, Okamoto Sensei, Mishelin Tissier Sensei, Christian Tissier Shihan, Evans Shihan, Kobayashi Shihan, Horii Shihan, Koitsi Shihan, and Smibert Shihan!!! Μπορώ να πω ότι κάθε Δάσκαλος είναι μοναδικός δίνοντας μας την δική του αντίληψη και εφαρμογή για το Αικίντο!!! Στις 2 Οκτωβρίου έγινε το πάρτι για όλους όσους παρακολούθησαν το Συνέδριο και είχαμε την χαρά και την τιμή να γνωριστούμε από κοντά με τον Suganuma Shihan χάρη στην Mariko που τον ήξερε καλά μια γνωριμία που είχε μέλλον!!! Στις 3 Οκτωβρίου κάναμε μάθημα με την Kinoshita Sensei μια παλιά μαθήτρια της Minegishi Sensei όπου μας φιλοξένησε όλους στο μικρό της Ντότζο και μετά στο σπίτι της για φαγητό άλλη μια γνωριμία που θα είχε μέλλον σε άλλο ταξίδι στην Ιαπωνία!!! Επιστρέφοντας πίσω με πολύ κούραση από την Ιαπωνία όλα εδώ περίμεναν να τρέξουν και να μοιραστούμε με τους μαθητές μας τις εμπειρίες μας!!! 3 Οκτωβρίου 2016 για πρώτη φορά στην Ελλάδα ο νεαρός και πολύ δυναμικός Ryuji Shirakawa το μέλλον στο Αικίντο και πολύ κοντά σε κίνηση τουλάχιστον με τον Christian Tissier Shihan!! Συμμετήχαμε στο Σεμινάριο μαθητές και από Κερατέα και Λεόντειο!!! Στις 6 Νοεμβρίου ένα ακόμα τεστ στο Kenpo Karate στη σχολή του κυρίου Βεζυριάννη μαζί με τον Χαρώνη Φώτη και μαθητές του, Βεζυριάννη του Στέλιου Κορλού και τον μικρό Γιωργάκη από την Λεόντειο. Όλοι έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό και το τεστ πήγε πολύ καλά!!! Στις 13 Νοεμβρίου στο Dojo North Athens του Χάρη Φύτρου παρακολουθήσαμε ένα σεμινάριο με τον Christophe Depaus Sensei τον οποίο είχα γνωρίσει ήδη από το Συνέδριο στην Ιαπωνία και είχαμε κάνει άσκηση μαζί!!! Στις 20 Νοεμβρίου ένα ακόμα τεστ στο Kenpo Karate στο Inochikan Dojo Κερατέας μαζί με Βεζυριάννη και Χαρώνη ένα πολύ δυναμικό τεστ που όλοι κατάφεραν να τα πάνε καλά!!! 27 Νοεμβρίου Εθνικό Σεμινάριο Αικίντο με τον Yokimitsu Kobayashi Shihan συμμετείχαν μαθητές από όλα τα Inochikan Dojo, Κερατέα, Λεόντειο, Μαρούσι και Λιβαδειά!!! Ο Δεκέμβριος του 2016 κλείνει με πολλές εξετάσεις για μικρούς και μεγάλους στο Αικίντο με στολισμό Χριστουγεννιάτι κου Δέντρου στην Κερατέα και το ετήσιο Σεμινάριο με εξετάσεις που έγινε από όλα τα Ντότζο στην Κερατέα!! 4/12 Σεμινάριο και εξετάσεις για μικρούς και μεγάλους στο Inochikan Dojo Λιβαδειάς, 9/12 εξετάσεις για μικρούς στο Inochikan Dojo Κερατέας, 11/12 στολισμός δέντρου στην Κερατέα, 17/12 εξετάσεις για μικρούς στη Λεόντειο και Κυριακή 18/12 η Hellenic Inochikan Aikikai έχει το ετήσιο Σεμινάριο της με παρουσίες από όλα τα ντότζο της και εξετάσεις για μεγάλους!! Ο χρόνος τέλειωσε πολύ δυναμικά και με πολύ θετική ενέργεια ώστε να δεχτούμε το νέο έτος 2017!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης η αναφορά έγινε στις 21/09/2017 Και έχουμε συνέχεια!!!!!]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 21 Sep 2017 10:02:44 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-693</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-687</link>
			<description><![CDATA[Νιώθω περίεργα κοίταξα το ημερολόγιο και είδα ότι έχω να γράψω ένα χρόνο, πως περνάει ο καιρός με τα δύσκολα τα εύκολα τα καλά τα κακά τα ευχάριστα και τα δυσάρεστα της ζωής. Το ημερολόγιο του Sensei, δημιουργήθηκε από την ανάγκη μου να μοιραστώ με τους ανθρώπους μου ένα ταξίδι ζωής στο εξωτερικό γιατί δεν μπορούσα να είμαι κοντά τους να τα λέμε. Όλον αυτόν τον καιρό όμως που βρίσκομαι εδώ είμαστε όλοι κοντά και ξέρουμε τι γίνεται σχεδόν σε καθημερινή βάση και αν όχι από κοντά ας είναι καλά αυτό το πρόσωπο-τευτερά κι (Facebook) όπως λέει και ένας φίλος που δεν αφήνουμε τίποτα που να μην το πούμε στον κόσμο. Όλοι γνωρίζουμε και βιώνουμε τις δύσκολες αυτές μέρες στην Ελλάδα μας αλλά γενικά σε όλον τον κόσμο. Δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε άλλο και να βλέπουμε μόνο την πάρτι μας και πώς να είμαστε καλά εμείς αν όλοι είμαστε καλά τότε όλα στην πλάση γύρο μας θα είναι καλά αν εμείς έρθουμε σε επαφή και γρήγορα με την φύση μας τότε όλη η φύση θα αναζωογονηθεί ξανά. Όπως λέει ένας άλλος φίλος πρέπει να θέλουμε να είμαστε υγιή κύτταρα πάνω στη Γη να προσφέρουμε να αγαπάμε να δίνουμε χωρίς απαραίτητα να παίρνουμε τίποτα πίσω. Πρέπει να αλλάξουμε και γρήγορα αν θέλουμε να είμαστε καλά να ζήσουμε καλά να δημιουργήσουμε όμορφα πράγματα γύρο μας και μέσα μας. Αύγουστος και πάλι όμορφο καλοκαίρι πάντα στην Ελλάδα γιατί να μην μπορούμε να δούμε την ομορφιά γύρο μας και να προσπαθήσουμε να παράγουμε μόνο ομορφιά μόνο καλά πράγματα…….. Sensei Παρασκευή 12 Αυγούστου 2016]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Fri, 12 Aug 2016 12:52:16 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-687</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-685</link>
			<description><![CDATA[Έχω πολύ καιρό να γράψω στο ημερολόγιο του Sensei και αυτό γιατί, αν και υπήρξαν πολλά όμορφα γεγονότα με εξετάσεις στο Kenpo Karate αλλά και στο Aikido ένιωθα γύρο μου και μέσα μου μια αρνητική ενέργεια την οποία δεν ήθελα να εκφράσω. Αν και αυτό δεν έχει αλλάξει μέσα σε αυτές τις δύσκολες και περίεργες μέρες που ζούμε είπα να ασχοληθώ λίγο. Τι λίγο δηλαδή πολύ πρέπει να ασχοληθώ γιατί έχω πολύ καιρό να γράψω πάρα πολύ καιρό. Αν και την τελευταία φορά που έγραψα ήταν στις 26 Φεβρουαρίου 2015 αναφερόμενος όμως απλά στη χρονιά του 2014, αυτό σημαίνει ότι δεν έχω γράψει τίποτα από την αρχή του χρόνου ουάου….. Τον Γενάρη το 2015 από ότι βλέπω στο ημερολόγιο ευτυχώς που υπάρχει και αυτό ότι εκτός από τα καθημερινά μαθήματα μας σε Λεόντειο και Κερατέα εξετάστηκε για το 5th Kyu ο Γιώργος Κανακάρης που τα πήγε αρκετά καλά όπως θυμάμαι. Στις 7 Φεβρουαρίου κόψαμε την πίτα μας για το 2015 το πρωί για τους μικρούς μαθητές στη Λεόντειο και το βράδυ έξω για τους μεγάλους δεν θυμάμαι καθόλου ποιοι ήταν οι τυχεροί λυπάμαι. Στις 21 Φεβρουαρίου ο μικρός Δημήτρης Παππάς έδωσε εξετάσεις για την μισή κίτρινη ζώνη ήταν πολύ καλός αν και θα μπορούσε και καλύτερα γιατί το έχει. Ο Φεβρουάριος πέρασε και μπήκαμε στον Μάρτιο να αναφέρω εδώ δεν ξέρω αν το έχω κάνει ήδη ότι έχουμε ξεκινήσει και τα μαθήματα Aikido και Τρίτη, Πέμπτη όπως είχαμε πει ότι θα κάνουμε αλλά κανείς καινούριος δεν πατά και από τους παλιούς κάνα δυο μόνο. Στις 7 Φεβρουαρίου Σάββατο και στις 14 Φεβρουαρίου Σάββατο πάλι, με μια εβδομάδα διαφορά η Φωτεινή πρώτα και μετά η Βασιλική Τοκατλόγλου εξετάστηκαν για το 8ο Kyu μισή πορτοκαλή ζώνη και είναι πλέον το μεγαλύτερο επίπεδο στο παιδικό τμήμα συγχαρητήρια και στις δυο ελπίζω να συνεχίσουν και στους μεγάλους από την νέα σεζόν. Μέχρι τώρα δεν έχω αναφέρει κάτι για το Kenpo Karate γιατί δεν έχει γίνει και κάτι εκτός από τις προπονήσεις μας κανονικά σε Λεόντειο και Κερατέα. Απρίλιος 1η και ξεκίνησε δυναμικά με σεμινάρια από την Minegishi Sensei που για φέτος και λόγω κρίσης θα είναι και η μοναδική φορά που θα έρθει στην Ελλάδα από το 2016 πάλι. Όλη αυτή η πρώτη εβδομάδα πήγε πολύ δυναμικά στο Aikido με την Sensei με μαθήματα στη Λεόντειο στην Κερατέα και στη Λειβαδιά όλοι μείναμε ευχαριστημένοι ακόμα και η Sensei αν και το γεγονός ότι δεν θα ξανά ερχόταν για το 2015 δεν της άρεσε και πολύ. Δεν θα κρύψω ότι φέτος ήταν αρκετά δύσκολα και για μένα από οικονομικής άποψης και ευτυχώς που οι μαθητές μου αν όχι και όλοι κατάφεραν να βοηθήσουν. Άλλο ένα Πάσχα πέρασε για όλους τους Έλληνες και παρότι τις δυσκολίες μας ξέρουμε όλοι πώς να περνάμε καλά!!! Ο Μάιος ξεκίνησε με πολλά σχέδια τα οποία δεν έγιναν και όλα αλλά έγιναν κάποια και πολύ όμορφα. Στις 5 Μαΐου ημέρα των γενεθλίων μου αλλά και η μέρα που έκλεινα 20 χρόνια στο Aikido αποφάσισα να κάνουμε κάποιες εκδηλώσεις για αυτό το γεγονός η πρωταρχική μου ιδέα δεν μπόρεσε να ολοκληρωθεί οπότε άλλαξα σχέδια. Στις 16 Μαΐου πραγματοποιήθηκ αν εξετάσεις Kenpo Karate υπό τον Αθλητικό Κλάδο Kenpo Karate που δημιουργήθηκε υπό την Πανελλήνια Ομοσπονδία Kick Boxing, κάτι για το οποίο είμαι πολύ χαρούμενος αλλά και αγχωμένος γιατί πρέπει να γίνουν κάποια πράγματα από την αρχή. Λόγω κάποιας γραφειοκρατίας που υπάρχουν όταν μπαίνει στη μέση η ΓΓΑ οι μόνοι που κατάφεραν να συμμετέχουν στο τεστ ήταν η Παναγιώτα Παπανικολάου και ο Νίκος Μπακξεβάνης από την Κερατέα. Η κυρία Γιώτα για Πορτοκαλί ζώνη και ο Νίκος για Κίτρινη πήγαν όλα πολύ καλά αν και γενικά για αρχή θέλει πολύ δουλειά για να γίνει κάτι καλό όλο αυτό που πιστεύω ότι θα γίνει αν το θέλουμε όλοι μας. Συγχαρητήρια στη Γιώτα και στον Νικό και εύχομαι και σε ανώτερα επίπεδα!!!! Στις 20 Μαΐου η πρώτη εκδήλωση για τα 20 χρόνια Aikido έγινε στο μάθημα των μικρών στη Λεόντειο και είχε θέμα Ιαπωνική Καλλιγραφία και γλώσσα. Μικροί και μεγάλοι έδηξαν μεγάλο ενδιαφέρον για το πώς μπορούν να γράψουν Ιαπωνικά γράμματα αλλά και το πώς λέγονται οι πιο συνηθισμένες καθημερινές εκφράσεις στα Ιαπωνικά περάσαμε πολύ όμορφα όλοι μας!!! Στις 28 Μαΐου Δευτέρα στην Κερατέα πραγματοποιήθηκ ε τεστ για 5ο Kyu με εξεταζόμενους τους Παπανικολάου Γιώτα, Σπυρόπουλο Σταμάτη και Ανδρέου Γιάννη, και οι τρις τους τα πήγαν πολύ καλά αλλά αυτό που ήταν το καλύτερο μέρος ήταν οι εκθέσεις ανθρώπων που μέσα από την Τέχνη του Aikido βρήκαν την ευκαιρία να εκφράσουν τους προβληματισμούς της καθημερινότητας που μας βασανίζει όλους, συγχαρητήρια σε όλους!!!! Ιούνιος ο τελευταίος μήνας στη Λεόντειο η δεύτερη εκδήλωση ήταν εξετάσεις για όλους στο τέλος του μήνα. Στις 20 Ιουνίου και μετά από πρόσκληση του Ιάκωβου για μάθημα και εξετάσεις βρέθηκα στη Λειβαδιά για ένα όμορφο 2ήμερο. Σάββατο 20 Ιουνίου κάναμε μάθημα και μετά εξετάσεις. Εξεταζόμενοι ήταν οι Τσούρας Κωνσταντίνος, Πανωρέα Γιατράκου, Ευστάθιος Βούλγαρης και Χασιώτης Κωνσταντίνος όλοι για 5οKyu. Σε αυτό το ταξίδι με συνόδευσε και η σύντροφος μου Άρτεμις η οποία πήρε το θάρρος και έδωσε εξετάσεις για το 4ο Kyu και τα πήγε αρκετά καλά. Συγχαρητήρια σε όλους και τους εύχομαι καλή συνέχεια στο Aikido. Την Κυριακή στις 21 Ιουνίου κάναμε ένα πολύ όμορφο μάθημα στο βουνό με Jo που το χαρήκαμε όλοι. Στις 27 Ιουνίου Σάββατο στη Λεόντειο πραγματοποιήθηκ αν εξετάσεις για τους μικρούς μαθητές αν και δεν κατάφεραν να έρθουν όλοι, πολλοί είναι οι παράγοντες που γονείς δεν έφεραν τα παιδάκια τους για τις εξετάσεις κυρίως όμως οικονομικοί…. Εξετάσεις είχαμε για 10ο Kyu οι Παλογιαννίδη Ιωάννα, Καραίνδρου Ασημίνα, Βαλασίδη Αριάδνη και Κουμάρης Μάριος που με στεναχώρησε αρκετά αφού άργησε στο τέστ. Για 9ο Kyu οι Παλογιαννίδης Παράσχος, Κόρλος Απόστολος και Κωνσταντίνος Κανακάρης. Όλοι τους έδειξαν ότι καλύτερο μπορούσαν αν και ξέρω ότι μπορούσαν και καλύτερα ελπίζω να τους δω όλους από την νέα σεζόν για να περάσουμε πάλι όμορφα και να μάθουμε πράγματα!! Και στις 28 Ιουνίου Κυριακή ένα μεγάλο τεστ για τους μεγάλους που πραγματοποιήθηκ ε στο Inochikan Dojo Κερατέας. Συγκεντρωθήκαμε όλοι και έγιναν πολύ όμορφες εξετάσεις μεγάλη έκπληξη για όλους μας ο Πετράκος Πετρόπουλος που εξεταζόταν για 3ο Kyu και τα πήγε πολύ καλά. Οι υπόλοιποι εξεταζόμενοι ήταν Μάριος Πάνου και Νίκος Τοκατλόγλου για 2ο Kyu, Καραγιάννη Μπέττη, Χρύσανθος Τσακίρης και Χαράλαμπος Μακρής για 4ο Kyu. Λόγω του ότι ήταν αρκετοί και αρκετά τα επίπεδα οι εξετάσεις κράτησαν περίπου μιάμιση με δυο ώρες και όλοι άντεξαν να το βγάλουν συγχαρητήρια σε όλους ελπίζω να είμαστε όλοι μαζί από Σεπτέμβριο!!! Ιούλιος, Αύγουστος τα μαθήματα συνεχίζονται στο Inochikan Dojo Κερατέας με όσους ακόμα έρχονται δεν είναι πολλοί αλλά η ποιότητα των μαθημάτων παραμένει ίδια. Σήμερα Παρασκευή 21 Αυγούστου είναι η τελευταία μέρα μιας εβδομάδας που είπα να κλείσω τη σχολή, όπως όλοι λένε χρειαζόμαστε ένα μικρό κενό για να επαναφορτιστούμ ε αν και για μένα η άσκηση είναι η ζωή μου και από εκεί επαναφορτίζομαι . Οι μέρες που ζούμε δεν είναι και οι καλύτερες για πολλούς, ευτυχώς και Δόξα το Θεό για μένα δεν έχω να χάσω πολλά δεν προσδοκώ περισσότερα από όσα χρειάζομαι και ελπίζω να αρχίσουν οι άνθρωποι να σκέφτονται το ίδιο………… Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 16.00 Παρασκευή 21 Αυγουστου]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Fri, 21 Aug 2015 13:17:12 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-685</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-683</link>
			<description><![CDATA[Τελικά πρέπει να γράψω κάτι για αυτό τον Χρόνο που πέρασε. Το 2014 είναι πια παρελθόν, η αλήθεια είναι ότι οι γιορτές πολλές φορές μας φέρνουν κάποια θλίψη ή άλλα προβλήματα αλλά πάντα εμείς οι άνθρωποι βρίσκουμε τον τρόπο να περάσουμε όμορφα και να ξεχαστούμε λίγο. Απολογισμός του 2014, πρώτα από όλα ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους μαθητές που είναι και φίλοι άλλα και συνεργάτες αλλά περισσότερο άνθρωποι, που με στήριξαν και αυτό τον χρόνο, χωρίς τη δικιά τους υποστήριξη δεν θα είχε προχωρήσει τίποτα πέρσι για το Inochikan Dojo. Ένα μεγάλο ευχαριστώ επίσης στην Minegishi Sensei και τον Δάσκαλο μου Νικολάου Γιάννη για την συνεχόμενη καθοδήγηση και υποστήριξη τους σε ότι κάνω. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη σύντροφο μου Άρτεμις που είναι πάντα δίπλα μου και με στηρίζει…. Ξεκινώντας από το τέλος προς την αρχή του 2014 υπάρχουν γεγονότα πολύ ευχάριστα, ευτυχώς εκτός από την έλλειψη νέου κόσμου για άσκηση δεν υπάρχουν δυσάρεστα. Τον Οκτώβριο η Minegishi Sensei βρισκόταν στην Ελλάδα για το προγραμματισμέν ο Σεμινάριο της. Σε αυτή της την επίσκεψη υπήρχαν τουλάχιστον 4 προτεινόμενοι για εξετάσεις Νταν αλλά τελικά μόνο ο Ιάκωβος κατάφερε να δώσει εξετάσεις για το Shodan 1ο Νταν, και η αλήθεια είναι ότι ήταν πάρα πολύ καλός, όχι μόνο στην φυσική του παρουσία με πολύ καθαρές τεχνικές και καλή φυσική κατάσταση αλλά και πνευματικά. Όπως είχα γράψει, η εργασία που μας διάβασε ήταν ένα εξαιρετικά καλό κείμενο. Η Minegishi Sensei έφυγε από την Ελλάδα ικανοποιημένη με τη βελτίωση και το επίπεδο μας που όλο γίνεται και καλύτερο χρόνο με το χρόνο. Σεπτέμβριος, Αύγουστος, Ιούλιος δεν είχαμε κάποιο ιδιαίτερο γεγονός πέρα του ότι προσπαθούσα να κάνω άσκηση όλο το καλοκαίρι στην Κερατέα με όσους ενδιαφέρθηκαν από την περιοχή και κάνα δυο που κατάφεραν να έρθουν για άσκηση από Αθήνα. Τέλος Μαΐου και ο Ιούνιος ήταν οι μήνες με δραστηριότητες που είχαν πολύ ενδιαφέρον και για το Kenpo αλλά και το Aikido. Στις 30 Μαΐου πραγματοποιήθηκ ε τεστ για καφέ ζώνες στο Kenpo, το υψηλότερο επίπεδο που έχω προτείνει μαθητές μου μέχρι τώρα που διδάσκω. Προτεινόμενοι ήταν ο Αντώνης Βουτυρίτσας που τα πήγε πολύ καλά, ο Μίλτος Κοτρώνης και ο Στέλιος Κόρλος δεν το πέρασαν με την πρώτη αλλά τους δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία μέσα στον Ιούνιο και τα πήγαν καλύτερα. Την ίδια μέρα ο φίλος από τα παλιά Χαρώνης Φώτης, κάνοντας μια προσπάθεια να επανέλθει στο τατάμι, αν και ποτέ δεν είχε σταματήσει να μελετά και να ασκείτε, πέρασε χωρίς να το γνωρίζει όλο το τέστ και του απονεμηθεί το 4ο Νταν. Το δίπλωμα του το έφτιαξα με μεγάλη μου χαρά εγώ ο ίδιος και το παρέλαβε μέσα στον Ιούνιο στο Dojo της Κερατέας όταν πραγματοποιήθηκ ε το τεστ για έγχρωμες και καφέ ζώνες με ασκούμενους από Αθήνα και Κερατέα. Ένα ακόμα σημαντικό γεγονός στις αρχές Ιουνίου ήταν, το πρώτο Αϊκίντο Φεστιβάλ που διοργανώθηκε από τα αθλητικά σωματεία που βρίσκονται υπό την ομπρέλα της Ε.Φ.Ε.Ο.ΖΖ. Για πρώτη φορά στην Ελλάδα έγινε μια διοργάνωση καθαρά Ελληνική χωρίς μια ξένη παρουσία. 210 συμμετοχές, 19 Ντότζο από όλη την Ελλάδα, ένα Φεστιβάλ που θα μας μείνει αξέχαστο και ελπίζουμε όλοι να ξανά γίνει. Δεν θα πάω παρά πίσω, ίσως κουράσω, όσοι διαβάζουν το ημερολόγιο ξέρουν τι έχει γίνει. Ένας νέος χρόνος έχει μπει με ελπίδες και όνειρα για ένα καλύτερο 2015 για όλους. Πρέπει να προσέχουμε την υγεία μας και ότι κάνουμε να το κάνουμε με Αγάπη και αφοσίωση. Ελπίζω τα σχέδια που έχουν μπει μπροστά να πραγματοποιηθού ν το συντομότερο, θα είναι καλό για πολλούς αν όχι για όλους…. Θα κλείσω με μια δήλωση του Δαλάι Λάμα: Στην ερώτηση που του έκαναν, τι είναι αυτό που του έχει κάνει εντύπωση από την Ανθρωπότητα, είπε: ( ο Άνθρωπος ). Ο Άνθρωπος θυσιάζει την υγεία του για να κάνει χρήματα. Μετά χρησιμοποιεί τα χρήματα για να ανακτήσει την υγεία του, και τότε γίνεται τόσο ανήσυχος για το μέλλον που δεν μπορεί να ζήσει το παρόν. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν ζει ούτε το παρόν αλλά ούτε και το μέλλον σαν να πρόκειται να μην πεθάνει ποτέ, και στη συνέχεια πεθαίνει, χωρίς να έχει ζήσει πρακτικά ποτέ!!!! Ζήστε την κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία σας είναι σίγουρο ότι θα νιώσετε γεμάτη όσο τίποτα άλλο!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 26 Feb 2015 12:32:06 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-683</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-681</link>
			<description><![CDATA[Ένας Οκτώβριος γεμάτος Αϊκίντο. Ναι τελικά θα γράψω, πέρασε πάλι καιρός από την τελευταία φορά που έγραψα και είχα αναφέρει την άφιξη της Minegishi Sensei για πολλές μέρες στην Ελλάδα. Κουραστικές και με πολύ άγχος οι μέρες που πέρασαν με την Sensei αλλά και πολύ δημιουργικές. Τα μαθήματα στη Λεόντειο και στην Κερατέα κύλισαν πολύ καλά. Η Λεόντειος από την πρώτη κιόλας μέρες γέμισε με κόσμο, εδώ να ευχαριστήσω πολύ τον Σπύρο Βασιλάτο και τους μαθητές του από το Dojo Παλλήνης που τίμησαν με την παρουσία τους την Minegishi Sensei. Στην Κερατέα αν και δεν περίμενα να έχω κόσμο η παρουσία της Sensei έκανε πάλι το θαύμα της, και σε κάθε μάθημα ήμασταν τουλάχιστον δέκα μαθητές. Το παιδικό μάθημα που έγινε στη Λεόντειο ήταν πάρα πολύ καλό και με πολλά παιδάκια όχι μόνο από τους ήδη μαθητές αλλά και από παιδάκια που θέλησαν να μπουν στο μάθημα και να δουν τι είναι το Αϊκίντο. Κυριακή 19 Οκτωβρίου μεγάλη μέρα για τον Ιάκωβο Λυτρίδη, η μέρα του τεστ για το ShoDan. Νομίζω ότι όσοι έχουν δει το βίντεο που κυκλοφορεί από τον Γιώργο Δρυμάκη για αυτό το τεστ θα συμφωνήσουν μαζί μου ότι ο Ιάκωβος έδωσε τον καλύτερο εαυτό του. Συγχαρητήρια στον Ιάκωβο και εύχομαι να πάει πολύ καλά στην προσπάθεια που κάνει στη Λειβαδιά για την διάδοση της Τέχνης του Αϊκίντο. Η Sensei στην αρχή φάνηκε λίγο έως πολύ αυστηρή με το Ιάκωβο λόγω του ότι δεν είχε ετοιμάσει την εργασία του αλλά ο Ιάκωβος την εξέπληξε, όχι μόνο εκείνη αλλά και εμάς, με τον γραπτό του λόγο αλλά και την ανάγνωση της εργασίας του, όταν ανεβήκαμε στην Λειβαδιά για δυο τελευταίες μέρες μαθημάτων εκεί. Η εργασία του Ιάκωβου φανέρωσε έναν άλλο άνθρωπο έναν άνθρωπο βαθειά σκεπτόμενο που η ενασχόληση του με το Αϊκίντο τον βοηθά πολύ στη ζωή του, κάποια στιγμή θα πρέπει να ανεβάσω την εργασία του ή τουλάχιστον ένα κομμάτι αυτής. Παρατηρώ ότι όταν οι μαθητές γράφουν κάποια εργασία για το Αϊκίντο αλλάζουν εικόνα στα μάτια όποιου ακούει να την διαβάζουν, είναι πολύ όμορφο αυτό που γίνεται κάθε φορά. Η τελευταία εβδομάδα της Sensei μπορώ να πω ότι ήταν πολύ ενδιαφέρον και δημιουργική για την ίδια και για εμένα. Οι επισκέψεις που κανόνισα σε διάφορα ντότζο, μας έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε χώρους καινούριους, που ούτε εγώ δεν είχα πάει εκεί αλλά και πολύ κόσμο. Πρώτο ντότζο που επισκεφτήκαμε, και νομίζω πως έτσι έπρεπε να γίνει τουλάχιστον για μένα, ήταν το Fukushinkan το ντότζο που ξεκίνησα Αϊκίντο και που τώρα διευθύνει ο Μπάμπης Κεράνης, ένας χώρος πολύ όμορφος. Ένα αίσθημα λύπης όμως με γέμισε όταν είδα ότι σε αυτό το ντότζο που κάποτε ήταν γεμάτο από μαθητές τώρα παρουσιάστηκαν μόνο πέντε μαζί με τον Μπάμπη, και εδώ να ευχαριστήσω και τον Κώστα Γλούφτσιο και τον μαθητή του που πήραν μέρος στο μάθημα. Ευχαριστώ πολύ τον Μπάμπη για την φιλοξενία του και ελπίζω και εύχομαι να πάνε καλύτερα τα πράγματα στο μέλλον για το ντότζο αυτό και τον ίδιο. Το δεύτερο ντότζο ήταν στην Ραφήνα με υπεύθυνο τον Πέτρο Μουλαγιάννη, πρώτη φορά πήγαινα εκεί και χάρηκα πολύ που είδα ότι ο Πέτρος τα πάει πολύ καλά εκεί με αρκετό κόσμο τον ευχαριστώ και αυτόν για την φιλοξενία του. Τετάρτη 22 Οκτωβρίου επισκεφτήκαμε το Bushinkan ντότζο του Νίκου Κορρέ σε έναν καινούριο χώρο όπου μεταφέρθηκε στο Χαλάνδρι. Ο χώρος του πολύ όμορφος και οι μαθητές του γεμάτοι όρεξη για άσκηση, αν και το Σαβ/κο που είχε περάσει ήταν αρκετά κουραστικό και για αυτούς λόγω της επίσκεψης του Donovan Sensei στην Ελλάδα για σεμινάρια. Ευχαριστώ πολύ τον Νίκο και τους μαθητές του για τις 2 όμορφες ώρες που περάσαμε μαζί. Τελευταίο ντότζο ήταν το Zanshin Dojo του Φάνη Κοκόλη στη Νέα Ιωνία. Ήταν η δεύτερη φορά που πήγαινα εκεί, ο Φάνης έχει κάνει πολύ καλή δουλειά και φάνηκε από τον κόσμο που ήρθε να πάρει μέρος στο μάθημα της Sensei, πάνω από είκοσι μαθητές και ο φίλος Adam Adamski που δεν περίμενα να τον δω εκεί. Ευχαριστώ τον Φάνη για την φιλοξενία του και τους μαθητές του αλλά και τον Adam για την παρουσία του σε αυτό το μάθημα. Όπως ανέφερα και πιο πάνω τις δυο τελευταίες μέρες της Sensei στην Ελλάδα τις περάσαμε στην Λειβαδιά με πολύ καλά μαθήματα και λίγο διασκέδαση. Η Sensei έφυγε την Κυριακή 26 Οκτωβρίου με πολύ καλές εντυπώσεις από όλους μας και λίγο κουρασμένη όχι βέβαια από τα μαθήματα αλλά από τα σκυλάκια μου που δεν την άφησαν να κοιμηθεί καλά τόσες μέρες. Η συνέχεια του ταξιδιού της Ρωσία και Κροατία. Την ίδια μέρα που η Sensei έφυγε εγώ ήμουν καλεσμένος σε ένα Σεμινάριο Πολεμικών Τεχνών από τον κύριο Θεοδωσίου Σαράντη να διδάξω Αϊκίντο. Ήταν μια πολύ καλή εμπειρία και είδα ότι ο κόσμος αν και κουρασμένος, μια και ήμουν ο τελευταίος που θα δίδασκα, το χάρηκε πολύ. Εμείς εδώ συνεχίζουμε με πολύ άσκηση και νέα προγράμματα. Στη Λεόντειο πλέον έχουμε και την Τρίτη και την Πέμπτη τουλάχιστον για το Αϊκίντο μια και ο κόσμος θέλει περισσότερες μέρες άσκησης για να φτιάξει το πρόγραμμα του. Τις ημέρες αυτές τις ανέλαβε ο Γιώργος Δρυμάκης και ο Χρήστος Χριστονάσης. Ο Άγγελος ξεκίνησε ένα νέο γκρουπ στον Αθλητικό Σύλλογο Judo Καλλιθέας θα είναι εκεί Τρίτη, Πέμπτη και Σάββατο εύχομαι ολόψυχα να πάει καλά. Στην Κερατέα ο κόσμος σιγά σιγά έχει αρχίσει να αυξάνεται και είμαι χαρούμενος για αυτό, και έγινε και η αρχή με τον παιδικό σταθμό, 16 μικρά παιδάκια από 2,5 χρονών έως 4,5 θα έρχονται κάθε Πέμπτη για μάθημα, θα είναι μια τρέλα. Τώρα θα πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε και με το Kenpo γιατί έχουμε μείνει πίσω αλλά ποτέ δε σταματάμε την άσκηση. Μέχρι εδώ καλά, ίσως ήταν πολύ περιληπτικά όσα έγραψα άλλα όσοι το διαβάσουν θα πάρουν μια γεύση για το πώς ήταν ο Οκτώβριος. Τα λέμε σύντομα………. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 9 Νοεμβρίου 2014 ώρα 23.35.]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 09 Nov 2014 21:40:41 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-681</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-680</link>
			<description><![CDATA[6 Οκτωβρίου σήμερα Δευτέρα έχω να γράψω δυο μήνες στο ημερολόγιο και μια μαθήτρια μου, μου έβαλε τις φωνές. Αλλά τι να γράψω την τελευταία φορά που έγραψα ήταν Αύγουστος όλοι σε διακοπές. Ο Σεπτέμβρης δε, πολύ δύσκολος μήνας για πολλούς δεν υπήρχε τίποτα το ενδιαφέρον να γράψω. Τώρα όμως ο Οκτώβριος θα είναι γεμάτος πράγματα και ειδικά γιατί η Minegishi Sensei θα βρίσκεται στην Ελλάδα από πολύ νωρίς και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Οπότε για εμένα τουλάχιστον θα είναι αρκετά κουραστικό αλλά και με πολύ άγχος. Θα πραγματοποιηθού ν κάποια μαθήματα στην Κερατέα στη Λεόντειο στη Λειβαδιά αλλά και σε άλλα ντότζο μέσα στην Αθήνα που κανόνισα η Sensei να επισκεφτεί, θα είναι πολύ ενδιαφέρον όλο αυτό που θα γίνει. Η Λεόντειος δείχνει να πηγαίνει καλύτερα η διοίκηση μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμ ε τον χώρο και Τρίτη, Πέμπτη τουλάχιστον για το Αϊκίντο και αυτό φαίνεται ενδιαφέρον στον κόσμο που μας επισκέπτεται. Η Κερατέα από τη άλλη θέλει ακόμα πολύ δουλειά για να κάνουμε τον κόσμο να μας προσεγγίσει αλλά ο χρόνος και οι υποχρεώσεις μας πιέζουν ελπίζω να τα καταφέρω. Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω αλλά παρακολουθώ τον κόσμο γύρο μου και τις ανησυχίες του. Πρέπει να αλλάξουμε το έχω ξανά πει να αλλάξουμε μέσα μας προς το καλύτερο και ανιδιοτελώς έτσι μόνο θα αλλάξουν πολλά πράγματα γύρο μας έτσι θα κάνουμε τον κόσμο αυτόν καλύτερο!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 6 Οκτωβρίου 2014 ώρα 14.45]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 06 Oct 2014 11:47:29 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-680</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-679</link>
			<description><![CDATA[Εδώ και πάλι Κυριακή σήμερα 10 Αυγούστου, από αύριο ξεκινάει και για εμένα μια εβδομάδα ανάπαυλας ώστε να χαλαρώσω και να γεμίσω όπως λένε τις μπαταρίες αλλά σίγουρα άσκηση θα κάνω. Ο Ιούνιος έκλεισε στη Λεόντειο όπως είχα αναφέρει με δυο ακόμα τεστ για 4ο και 3ο kyu με τον Πέτρο Πετρόπουλο και τον Μίλτο Πάτση αντίστοιχα. Και οι δυο τους τα πήγανε πολύ καλά και έπεται συνέχεια για όλους. Η γραπτή εργασία και από τους δυο ικανοποιητική αλλά νομίζω ότι όσοι ήταν παρόντες και στα δυο τεστ θα συμφωνήσουν μαζί μου ότι η έκθεση του Μίλτου ήταν πραγματικά όπως είπε και ο ίδιος (οι σκέψεις του για το Αϊκίντο γραμμένες σε ένα χαρτί) και εγώ προσωπικά απόλαυσα αυτές τις σκέψεις. Ένας ολόκληρος μήνας Ιούλιος εδώ στην Κερατέα και έγινε αυτό που είχα γράψει την τελευταία φορά, ο κόσμος γύρο μου επέλεξε περισσότερο τις παραλίες τα μπάνια και τους καφέδες από την άσκηση. Ευτυχώς υπάρχουν και κάποιοι που νιώθουν ίσως σαν εμένα την άσκηση δηλαδή ως τρόπο ζωής. Οι μόνοι μαθητές που έρχονται για μάθημα είναι οι μαθητές μου από Κερατέα η Γιώτα ο Νίκος ο Σταμάτης η μικρή Ναταλία που και αυτή τώρα σταμάτησε για διακοπές, ήρθε μια καινούρια Μαμά η Γιούλη με τις δυο μικρές τις κόρες την Έλενα και την Άδαμις που δείχνουν πολύ ενδιαφέρον για το Αϊκίντο και θα συνεχίσουν από 20 Αυγούστου και μετά λόγω διακοπών. Από Αθήνα οι μόνοι μαθητές που κατάφεραν να συνεχίσουν τα μαθήματα είναι η Μπέττυ Καραγιάννη και περισσότερο ο Παναγιώτης Μητρόπουλος που σχεδόν έρχεται τρεις φορές την εβδομάδα. Οι υπόλοιποι μαθητές έχουν σίγουρα τους λόγους τους που δε μπόρεσαν μέχρι τώρα να έρθουν για άσκηση. Παρόλα αυτά όπως έγραψα κάπου (η άσκηση είναι θέμα πειθαρχίας, ποιος έχει τη δύναμη?) αυτό το λέω γιατί συνέχεια ακούω από τους μαθητές μου, Δάσκαλε τι θα κάνουμε δυο μήνες χωρίς άσκηση? Και ενώ τώρα υπήρχε χώρος και μάλιστα σε μέρος που θα μπορούσε κάποιος να το οργανώσει και με βόλτα στη θάλασσα για μπάνιο δεν είδα κανέναν. Δυο πράγματα θα πρέπει να παίζουν για αυτήν την εξέλιξη ή δεν υπάρχουν χρήματα ή υπάρχουν τόσα που μπορούν να επιλέξουν ένα μακρύτερο προορισμό για τις διακοπές τους. Δε θέλω να γίνομαι κακός, ίσως παραπονιάρης γιατί αν και έχω καλούς ανθρώπους γύρο μου ως μαθητές μου θα ήθελα να δίνουν περισσότερη σημασία στην άσκηση τους, είναι το μόνο που θα τους βγάλει από όλα τα προβλήματα που ζούνε κάθε μέρα. Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω η ησυχία που ζω εδώ στην Κερατέα είναι σίγουρα δώρο από το Θεό που με αξίωσε να πάρω αυτή την απόφαση με τη σύντροφο μου μαζί και να έρθουμε εδώ. Το ντότζο είναι τόσο ήσυχο ότι πρέπει για άσκηση στο Αϊκίντο αλλά και στο Κένπο και στα άλλα που ασκούμε, χαίρομαι για τον χώρο που έφτιαξα και είμαι σίγουρος ότι όπως το Ντότζο της Λεοντείου έτσι και εδώ στην Κερατέα θα γεμίζει συνέχεια με κόσμο που θα διψάνε για άσκηση και αυτογνωσία. Ο Σεπτέμβριος είναι πολύ κοντά για όλους μας θα χαρώ να σας δω όλους από κοντά ξανά για άσκηση!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 10 Αυγούστου ώρα 23.40]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 10 Aug 2014 20:40:36 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-679</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-678</link>
			<description><![CDATA[Εδώ και πάλι, αν και έχω αργήσει πολύ να γράψω στο ημερολόγιο. Είναι σίγουρο ότι με αυτή την συμπεριφορά μου έχω κάνει πολλούς να σταματήσουν να το διαβάζουν, από την άλλη όμως όσοι το παρακολουθούν θα περιμένουν να διαβάσουν κάτι καλό, ίσως. Έχει περάσει ήδη ένας μήνας και, από την τελευταία φορά που έγραψα εδώ, και σε αυτό το διάστημα έγιναν κάποια πράγματα που είναι άξια αναφοράς τους. Ξεκινώντας με την σειρά θα αναφερθώ στις 30 Μαίου και στο τεστ για καφέ ζώνες στο Κένπο, που και για μένα ως εκπαιδευτής ήταν η πρώτη φορά που παρουσίαζα δικούς μου μαθητές για αυτό το επίπεδο. Οι εξεταζόμενοι ήταν Κοτρώνης Μίλτος, Κόρλος Στέλιος και Βουτυρίτσας Αντώνης, για την 3η καφέ ζώνη (πρώτο επίπεδο από τις καφέ) τόπος διεξαγωγής ο νέος χώρος του Arena Dojo στην Κηπούπολη του Παναγιώτη Πούλη, που όντως είναι σε ένα πολύ καλό σημείο αλλά και πολύ καλύτερος από τον προηγούμενο και βέβαια μαθητές του Παναγιώτη. Στο τεστ αυτό παρουσιάστηκε απρόσμενα για μένα τουλάχιστον και ο παλιός φίλος, Χαρώνης Φώτης, που πήρε μέρος στο τεστ χωρίς να ξέρω το λόγω μέχρι το τέλος. Το τεστ κράτησε πολύ ώρα από τις 18.30 μέχρι περίπου τις 22.30 αρκετά κουραστικό όχι μόνο για τους συμμετέχοντες αλλά και για εμάς που ήμασταν οι εξεταστές, κύριος Νικολάου Γιάννης, εγώ και ο Παναγιώτης. Επιτυχίες μια στις τρείς για μένα,πέρασε μόνο ο Αντώνης Βουτυρίτσας και μάλιστα με πολύ καλή παρουσία. Φυσικά για τον Μίλτο και τον Στέλιο τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα από ότι περίμεναν και έτσι τους δόθηκε μια ακόμα ευκαιρία 15 μέρες μετά. Ο φίλος Φώτης πέρασε όλο το τεστ παρουσίασε και απάντησε σε ότι του ζητήθηκε και ερωτήθηκε και βέβαια για εμένα μου επιβεβαίωσε για ακόμα μια φορά ότι είναι ο καλύτερος Κενπόκα που έχω γνωρίσει στην Ελλάδα, και όλα αυτά για τον 4ο Βαθμό Μαύρης Ζώνης που του απένειμε ο κύριος Νικολάου. Συγχαρητήρια λοιπόν και στον Αντώνη αλλά και στο φίλο μου Φώτη για την προσπάθεια τους αλλά και την καλή τους παρουσία στην τέχνη του Κένπο. Στις 8 Ιουνίου ένα μεγάλο γεγονός για πρώτη φορά στην Ελλάδα για το Αϊκίντο πραγματοποιήθηκ ε με πρωτοφανή καλά αποτελέσματα, αν σκεφτεί κανείς ότι ήταν Κυριακή του 3ημέρου του Αγίου Πνεύματος και ότι δεν υπήρχε κανείς ξένος προσκεκλημένος. Το πρώτο Αϊκίντο Φεστιβάλ έγινε πραγματικότητα και ελπίζουμε όλοι να γίνει θεσμός. Συμμετέχοντες 205 τουλάχιστον εγγεγραμμένοι και καμιά εικοσαριά που δεν σημείωσαν το όνομα τους. 19 διαφορετικά Ντότζο που έκαναν επίδειξη και 3 ώρες άσκηση με πολύ καλούς Δασκάλους, Ανταμ Ανταμσκι, Ειμον Ντεβλιν και Νυχτερής Βασίλης. Σίγουρα και προς μεγάλη μου θλίψη υπήρχαν δάσκαλοι και ντότζο που δεν συμμετείχαν αλλά όπως έγραψε και ο φίλος Γρηγόρης Μιλιαρέσης από την Ιαπωνία σε ένα άρθρο του αναφερόμενος στο 1ο φεστιβάλ Αϊκίντο στην Ελλάδα, το ίδιο συμβαίνει και στη χώρα που πρόβαλε το Αϊκίντο στον κόσμο, την Ιαπωνία στο Παν -Ιαπωνικό Φεστιβάλ Αϊκίντο που γίνεται εκεί. Παρόλα βέβαια την αναφορά του Γρηγόρη η θλίψη μου παραμένει γιατί βλέπω ότι ακόμα και στο Αϊκίντο δεν μπορούμε να παρακάμψουμε το αλαζονικό εγώ μας και να δούμε μόνο την Τέχνη και τίποτα άλλο. Ελπίζω στο μέλλον να αλλάξει αυτό και να ζήσουμε πολύ καλές και εντυπωσιακές στιγμές μέσα από την Τέχνη του Αϊκίντο!!!!!! Παρασκευή 13 Ιουνίου και βέβαια ύστερα από δική μου προτροπή εξετάστηκαν μαζί η Μπέττυ Καραγιάνη και ο Χαράλαμπος Μακρής για το 5ο Kyu στο Αϊκίντο. Ήταν αρκετά ενδιαφέρον ειδικά στο πρώτο κομμάτι του τεστ να βλέπεις τον Γολιάθ και τον Δαβίδ να κάνουν τεχνικές μια που η Μπέττυ είναι κατά πολύ μικροκαμωμένη σε σχέση με τον τεράστιο Χαράλαμπο, στη συνέχεια όταν οι ούκε αλλάξανε βρήκαμε μια καλή ισορροπία. Η παρουσία τους στο τεχνικό κομμάτι είναι σίγουρο ότι θέλει βελτίωση όπως όλων μας με καθημερινή άσκηση αλλά η γραπτή τους παρουσία η αποτύπωση των σκέψεων τους για την Τέχνη του Αϊκίντο ήταν και από τους δυο πολύ καλή, πράγμα που με κάνει να νιώθω πολύ καλά που οι ασκούμενοι στο Αϊκίντο δεν βλέπουν μόνο την εξωτερική όψη της Τέχνης αλλά εμβαθύνουν από πολύ νωρίς…. Συγχαρητήρια και στους δυο, ελπίζω να συνεχίσουν την άσκηση τους και είναι σίγουρο ότι μόνο θετικά οφέλη θα αποκομίσουν από αυτό…. 14 Ιουνίου και για πρώτη φορά στο Ντότζο της Κερατέας πραγματοποιήθηκ ε τεστ για έγχρωμες και καφέ ζώνες στο Κένπο. 4 ασκούμενοι για Κίτρινη ζώνη από Κερατέα η Γιώτα Παπανικολάου από Αθήνα οι Νίκος Ρόκκας, Μάριος Ξενάκης και Αντώνης Μανωλεδάκης για Μώβ ζώνη ο Νίκος Καρασάββας και ο Γιώργος Λάρος και για Καφέ ζώνη ο Κοτρώνης Μίλτος και ο Κόρλος Στέλιος. Εγώ ο Φώτης Χαρώνης και ο κύριος Νικολάου ήμασταν οι εξεταστές. Το τεστ ξεκίνησε στις 18.15 και πήγε πάλι μέχρι τις 22.30. Σε αυτό το τεστ όλοι δώσανε τον καλύτερο τους εαυτό και πήγε αρκετά καλά, σίγουρα βελτιώσεις απαιτούνται από όλους αλλά σε γενικές γραμμές πήγαν όλα καλά. Και ο Στέλιος και ο Μίλτος κατάφεραν να περάσουν το τεστ δείχνοντας και οι δυο μια εμφανή αλλαγή από την πρώτη φορά. Στο τέλος απονεμήθηκε από τον κύριο Νικολάου το Δίπλωμα για τον 4ο Βαθμό Μαύρης Ζώνης στον Φώτη Χαρώνη από το τεστ του. Συγχαρητήρια σε όλους, πολύ δουλειά για τις έγχρωμες ακόμη αλλά ακόμα περισσότερη και πιο υπεύθυνη για τις καφέ ζώνες!!!!!!! Ο Ιούνιος θα τελειώσει στη Λεόντειο με δυο ακόμα τεστ στο Αϊκίντο το ένα την Παρασκευή 27 Ιουνίου με τον Πέτρο Πετρόπουλο για το 4ο Kyu και την Δευτέρα τελευταία μέρα στη Λεόντειο με το τεστ του Μίλτου Πάτση για το 3ο Kyu, εύχομαι και στους δυο καλή επιτυχία από τώρα και ελπίζω να τους δω τον Ιούλιο και τον Αύγουστο στην Κερατέα που τα μαθήματα θα συνεχίζονται κανονικά. Για τους μικρούς μου μαθητές το Σάββατο 28 Ιουνίου θα είναι το τελευταίο μάθημα μας και θα κάνουμε μια μικρή εκδήλωση παρουσίασης ελεύθερων τεχνικών Αϊκίντο, θα είναι ενδιαφέρον. Για μένα θα είναι το πρώτο μου δημιουργικό καλοκαίρι με άσκηση στο δικό μου χώρο, ελπίζω βέβαια οι άνθρωποι γύρο μου να μην επιλέξουν μόνο τα μπάνια στη θάλασσα και τους απογευματινούς καφέδες αλλά να δουν και τη θετική μεριά της άσκησης!!!!!!!! ! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 25 Ιουνίου 2014 ώρα 13.15μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 25 Jun 2014 10:13:06 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-678</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-677</link>
			<description><![CDATA[Ήρθε επιτέλους η ώρα να γράψω πάλι κάτι στο ημερολόγιο το άφησα πάλι πίσω αλλά ήταν δύσκολο να βρω χρόνο λόγω της προετοιμασίας για την Minegishi Sensei. Ο Απρίλιος πέρασε τόσο γρήγορα που δε τον κατάλαβα και πολύ στις 5 Απριλίου Σάββατο η μικρή Ιρίνα έδωσε εξετάσεις για το 10ο Kyu Μισή Κίτρινη Ζώνη και η αλήθεια είναι ότι με εντυπωσίασε με την κίνηση της την αυτοπεποίθηση που είχε κάνοντας και τεχνικές που ήταν για ανώτερο επίπεδο. Η εργασία της πολύ μελετημένη και με πολλές πληροφορίες που όπως μας είπε η ίδια, αντί να είναι βοήθεια από τη θεία της που έκανε κάποτε Αϊκίντο, τις πείρε από το Ίντερνετ. Συγχαρητήρια λοιπόν στην Ιρίνα και όπως της ευχήθηκα ελπίζω να συνεχίσει το Αϊκίντο γιατί της ταιριάζει και θα μπορέσει να πάει πολύ ψηλά!!! Την ίδια μέρα 5 Απριλίου έφυγα για Λιβαδειά, την Κυριακή 6 Απριλίου ο Ιάκωβος είχε κανονίσει ένα μάθημα στο χώρο όπου διδάσκει Αϊκίντο και μετά εξετάσεις για δυο μαθητές του για το επίπεδο του 5ου Kyu. Ο Παναγιώτης και ο Γιάννης τα πήγαν πάρα πολύ καλά στο τεστ τους αυτό, και φάνηκε ότι ο Ιάκωβος προσπαθεί πολύ σε αυτό που κάνει και για τον ίδιο αλλά και για τους μαθητές του. Συγχαρητήρια στα παιδιά αλλά και στον Ιάκωβο για την πολύ καλή δουλειά που κάνει στη Λιβαδειά. Οι επόμενες μέρες πέρασαν ήσυχα με αρκετή άσκηση στο Αϊκίντο αλλά και στο Κένπο και με ψυχολογική προετοιμασία για την Minegishi Sensei αλλά και για το επερχόμενο τεστ που έρχεται τέλος Μάι αρχές Ιούνη στο Κένπο. Πέρασε το Πάσχα ήρεμα με καλή παρέα και πολλές ευχές από φίλους και γνωστούς. Ένα τελευταίο μάθημα για να πούμε τις τελευταίες λεπτομέρειες πριν την άφιξη της Minegishi Sensei έγινε την Τετάρτη του Πάσχα και όλοι μπορώ να πω ότι είχαμε ένα άγχος για τις επόμενες μέρες που θα έρχονταν, ο καθένας μας για δικούς του λόγους. Η Minegishi Sensei αφιχθεί στις 24 Απριλίου στις 13.00μμ με μια μικρή καθυστέρηση στο τμήμα Αλλοδαπών. Πριν την Ελλάδα η Sensei είχε ήδη επισκεφτεί τις Βρυξέλες το Μονακό την Ιταλία, Γαλλία και Ρωσία πολύ μεγάλο ταξίδι. Τα μαθήματα ξεκίνησαν το ίδιο βράδυ στην Κερατέα με ένα ειδικό μάθημα μόνο για Yudansha μαύρες ζώνες και ειδικά για αυτούς που διδάσκουν και τον Οκτώβριο θα δώσουν εξετάσεις για Νταν. Οι επόμενες μέρες κύλισαν με άγχος για εμένα και κούραση για τους περισσότερους αλλά και πολύ όμορφο ποιοτικό Αϊκίντο. Το Σάββατο 26 Απριλίου το μάθημα ξεκίνησε στις 11.00 το πρωί πρώτα με τους μικρούς μαθητές και με ένα τεστ για μισή Κίτρινη Ζώνη 10ο Kyu για τον μικρό Κυριάκο, ο μόνος μικρός μαθητής στην Κερατέα, ο οποίος μπορώ να πω ότι αγχώθηκε πολύ. Ο μικρός Κυριάκος έχει κάνει όλη την προετοιμασία του μόνο μαζί μου και όταν βρέθηκε μπροστά στα άλλα παιδάκια που δεν τα γνώριζε αλλά και μπροστά στην απαιτητική Sensei τα έχασε, κατάφερε όμως να κάνει όλες τις τεχνικές του και μάλιστα του ζητήθηκαν από τη Sensei και τεχνικές που ήταν για ανώτερο επίπεδο. Τα σχόλια της Sensei μπορώ να πω ότι ήταν αρκετά αυστηρά αλλά με αγάπη και καλοσύνη για να μπορέσουν τα παιδιά να μάθουν να κάνουν σωστά Αϊκίντο και όχι Αϊκιντο μόνο για τις ζώνες, όπως συνηθίζω να λέω συνέχεια και εγώ. Το Dojo της Κερατέας αλλά και στη Λεόντειο τα μαθήματα ήταν γεμάτα κόσμο και αυτό έδινε μια δυνατή ενέργεια στη Sensei αλλά και σε όλους εμάς και τα μαθήματα είχαν νόημα και θετικά αποτελέσματα για όλους, πήραμε πράγματα που θα έχουμε να δουλέψουμε πολύ μέχρι την επόμενη επίσκεψη της Sensei. Μεγάλη χαρά μου έδωσε το γεγονός ότι μια ομάδα τεσσάρων ασκούμενων στο Αϊκίντο από την Κροατία έκαναν ένα μεγάλο οδικό ταξίδι για να έρθουν στην Ελλάδα για αυτά τα Μαθήματα. Τους δυο τους γνώριζα από την επίσκεψη μου στην Κροατία και ένιωσα μεγάλη τιμή για αυτό που έκαναν. Ένα δικό μου λάθος στο πρόγραμμα της Sensei, για το πότε φεύγει από την Ελλάδα, μας έδωσε την ευκαιρία να κάνουμε βόλτα στην Λιβαδειά και να διδάξει η Sensei για μια ώρα στον χώρο όπου παραδίδει μαθήματα ο Ιάκωβος. Η Sensei χάρηκε πολύ με αυτή την προσπάθεια που κάνει ο Ιάκωβος στη Πόλη του και με το Αϊκίντο αλλά και με τις καλλιέργειες βοτάνων. Εκτός βέβαια από το Αϊκίντο η Sensei αυτή τη φορά κατάλαβε και ένιωσε το πρόβλημα που υπάρχει στην Ελλάδα, ειδικά μια μέρα όπου κάναμε βόλτα σε ένα βουνό στην Κερατέα διαπίστωσε και μόνη της το θέμα των ψεκασμών και δεν πίστευε στα μάτια της αλλά και στις φωτογραφίες που τραβούσε συνέχεια για να κρατήσει ζωντανή αυτή την εμπειρία της. Η Sensei έφυγε ευχαριστημένη από όλους μας από το επίπεδο που προσπαθούμε να κρατάμε υψηλό από τις προσπάθειες μας να μεγαλώσουμε την ομάδα μας και από τη θέληση που έχουμε να μάθουμε τις σωστές αρχές του Αϊκίντο έτσι όπως ο Ο’Sensei τις δίδαξε. Μια νέα διαδικασία ξεκίνησε για άσκηση και προετοιμασία για την επόμενη επίσκεψη της Sensei που θα περιλαμβάνει και εξετάσεις για Νταν, ελπίζω όλοι να είμαστε καλά και να συνεχίσουμε έτσι. Αλλά ακολουθεί και το τεστ για έγχρωμες και Καφέ ζώνες στο Κένπο μια μεγάλη εργασία για εμένα μια που θα είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζω μαθητές μου γι τόσο υψηλό επίπεδο όπως είναι οι καφέ ζώνες. Κουράγιο, υπομονή και θέληση……. Οι μέρες κυλάνε γρήγορα αλλά πάντα υπάρχουν πράγματα που θα μας θυμίζουν ότι η ζωή είναι απρόβλεπτη και πρέπει να την ζούμε κάθε στιγμή. Αυτό το λέω γιατί την ημέρα των γενεθλίων μου 5 Μαΐου έζησα μια περιπέτεια πολύ περίεργη. Στη διάρκεια του μεσημεριανού με την σύντροφο μου τρώγαμε Σολομό και ενώ τα κόκαλα του Σολομού είναι αρκετά μεγάλα και εμφανή κατάφερα να καταπιώ ένα από αυτά και αρκετά μεγάλο, οι προσπάθειες μου να το βγάλω μόνος με τους γνωστούς τρόπους του ψωμιού και του λαδιού δεν έφεραν τα επιθυμητά αποτελέσματα και έτσι χρειάστηκε να βρούμε ΩΡΛ για να μου το αφαιρέσει. Ο γιατρός όπως και εγώ προσπαθήσαμε πολύ και τελικά τα καταφέραμε, το σχόλιο του γιατρού ήταν ότι τέτοιο περιστατικό δε του είχε ξανά τύχει και θα προτιμούσε να είχε 2-3 χειρουργεία παρά αυτό. Απορροφημένοι από την καθημερινότητα και τις απαιτήσεις της ζωής παραβλέπουμε το γεγονός ότι η ζωή μας είναι πολύτιμη και για εμάς τους ίδιους αλλά και για τους γύρο μας κάποια τέτοια περιστατικά είναι που μας το θυμίζουν και μας επαναφέρουν στην πραγματικότητα της ισορροπίας μέσα μας και γύρο μας….. Τελειώνοντας τα γεγονότα που σημείωσαν τον καιρό που πέρασε δεν πρέπει να ξεχάσω να αναφέρω την πρόσφατη παρουσίαση για το 3ο Kyu του Μάριου Πάνου. Ο Μάριος εδώ και πολύ καιρό ήταν έτοιμος να παρουσιάσει αυτά που γνώριζε για το επίπεδο του απλά για δικούς του λόγους το καθυστερούσε. Γνώριζα πολύ καλά τις δυνατότητες του Μάριου και στην κίνηση του αλλά και στη σιγουριά που είχε για το τι έπρεπε να παρουσιάσει, αυτό που μου έκανε όμως εντύπωση ήταν η εργασία που έγραψε και μας διάβασε, θα ήθελα να συγχαρώ τον Μάριο για την παρουσίαση του και να κλείσω παραθέτοντας στους αναγνώστες μας την εργασία του….. «Μάριος Πάνου 9 Μαΐου 2014 παρουσίαση 3ου Kyu. Ντότζο, είναι ο χώρος άσκησης σωματικής και πνευματικής κάτι περισσότερο από χώρος γυμναστικής ή άθλησης. Κάνοντας Αϊκίντο όταν ακούω Ντότζο σκέφτομαι έναν χώρο στον οποίο δεν χωράει η έννοια του ανταγωνισμού. Αρχικά πίστευα πως ο μόνος τρόπος για να γίνεις καλύτερος είναι η ύπαρξη του ανταγωνισμού, η θέληση του να νικήσεις να διακριθείς να υπερισχύσεις. Το Αϊκίντο όμως μου έδειξε έναν άλλον δρόμο, τον δρόμο στον οποίο ο σεβασμός και η εμπιστοσύνη μπορούν να καταφέρουν πολλά περισσότερα από τον ανταγωνισμό. Κάνοντας Αϊκίντο αφήνεις το σώμα σου κυριολεκτικά στα χέρια του συνασκούμενου σου προβάλλοντας μόνο την βασική αντίσταση για την επίτευξη της τεχνικής έχοντας εμπιστοσύνη στο πως θα σε χρησιμοποιήσει για να βγάλει την τεχνική. Στην κοινωνία που ζούμε υπάρχουν πολύ λίγα άτομα που εμπιστευόμαστε πραγματικά ώστε να αφεθούμε πλήρως, αντίθετα στο Ντότζο δεν υπάρχει κανένας που να μην εμπιστεύεσαι. Αυτό που με κάνει να νιώθω όμορφα κάνοντας Αϊκίντο είναι πως μέσα από την συγκέντρωση, τον σεβασμό, την παρακολούθηση και την αρμονία δεν προσπαθώ να βγάλω καλύτερα την τεχνική ή την άμυνα από κάποιον άλλο, προσπαθώ να γίνω καλύτερος από αυτό που είμαι και αυτό βλέπω και στους υπολοίπους ότι στην αποτυχία ή στο λάθος η προσπάθεια δεν ήταν για μια καλύτερη τεχνική από του άλλου αλλά προσπαθούμε να κάνουμε την τεχνική καλύτερα από τις άλλες φορές. Αυτό είναι το πνεύμα του Αϊκίντο και αυτό το πνεύμα θα πρέπει να παίρνουμε μαζί μας έξω από το Ντότζο και να το εφαρμόζουμε στον τρόπο ζωής μας» Δεν έχω λόγια…. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 12 Μαΐου 2014 12.20μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 12 May 2014 09:17:18 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-677</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-676</link>
			<description><![CDATA[Η καθημερινότητα είναι αυτή που με κρατάει μακριά από το ημερολόγιο. Και είναι σίγουρο ότι όσοι διαβάζουν αυτό το ημερολόγιο δε θα θέλουν να διαβάσουν για την καθημερινότητα μου έχουν και αυτοί τη δική τους, οι μαθητές μου ειδικά που διαβάζουν δε χρειάζονται να διαβάσουν κάτι τέτοιο μια και έρχονται στα μαθήματα και τα λέμε συχνά, για όσους έρχονται ακόμα τουλάχιστον. Και μια και αναφέρθηκα σε αυτό δε θα ήθελα να το κρύψω αλλά νιώθω μια απογοήτευση για πολλούς μαθητές μου οι οποίοι δικαιολογημένα θα ήθελα να πιστεύω απέχουν από τα μαθήματα, και ελπίζω να επιστρέψουν μόλις είναι καλύτερα. Θα το ξανά γράψω αν και θέλω να είμαι αισιόδοξος, οι μέρες που ζούμε δεν είναι και οι καλύτερες και αν και δε θέλω να το πιστέψω έρχονται και χειρότερες. Παρόλα αυτά αυτό που με κάνει και γράφω πάλι σήμερα είναι η συναισθηματική φόρτιση που νιώθω από την απώλεια ενός από τα σκυλάκια μου. Η μικρή μου Γουίνη τελικά δε κατάφερε να ξεφύγει, και έφυγε την Παρασκευή το βράδυ. Κατά 99% από Ερλιχίωση, μόλυνση από τσίμπημα τσιμπουριού που τα συμπτώματα φαίνονται μετά από αρκετό διάστημα. Η αλήθεια είναι ότι για ακόμα μια φορά ένιωσα ότι έχω χάσει την εμπιστοσύνη μου στους ανθρώπους και το λέω αυτό γιατί ο πρώτος γιατρός που είδε την Γουίνη μου ανέφερε αμέσως τα συμπτώματα της Ερλιχίωσης αλλά δε τον πίστεψα λόγο ότι ήταν νέος και ίσως χωρίς εμπειρία, πίστεψα έναν γιατρό με χρόνια εμπειρία που όμως δεν έκανε την σωστή διάγνωση. Εμπιστοσύνη πόσο δύσκολο είναι να την αποκτήσουμε πάλι απέναντι στους ανθρώπους, είναι και αυτή σαν τον σεβασμό που δεν απαιτητέ αλλά κερδίζεται. Υπάρχουν άραγε ακόμα άνθρωποι που θα ήθελαν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των ανθρώπων γύρο τους και αν υπάρχουν είμαστε εμείς σε θέση να τους εμπιστευτούμε?? Ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να έχουμε θετική σκέψη και πρώτα από όλα εγώ. Σχετικά με τα Inochikan Dojos τα πράγματα είναι αρκετά δύσκολα δε γνωρίζω βέβαια αν όλα τα ντότζο στην Αθήνα αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με εμάς αλλά εγώ βλέπω ότι το ενδιαφέρον μειώνεται όλο και περισσότερο. Προσπαθώ να βρω ποιο είναι το πρόβλημα αλλά και ο κόσμος δε βοηθάει. Παρόλα αυτά τα μαθήματα συνεχίζονται κανονικά για όσους συμμετέχουν και στη Λεόντειο αλλά και στην Κερατέα με την ίδια πάντα θετική ενέργεια και ζωντάνια, ο Ιάκωβος στην Λειβαδιά προσπαθεί και εκείνος να κάνει ότι καλύτερο μπορεί και ήδη έχει προγραμματιστεί ένα μάθημα δικό μου εκεί την ερχόμενη Κυριακή 6 Απριλίου σε συνδυασμό με εξετάσεις με δυο από τους μαθητές του. Στην Λεόντειο είχαμε αλλά δυο τεστ για Κιου με τους μικρούς Παράσχο Παλογιαννίδη για Μισή Κίτρινη ζώνη 10ο Κιου, ο οποίος τα πήγε πολύ καλά και μέσα από την μικρή του εργασία που ακούσαμε να μας διαβάζει είδαμε ότι τα παιδιά μπορούν να καταλάβουν αμέσως το νόημα μιας τέχνης όπως γράφει και ο ίδιος < στο Αϊκίντο μαθαίνω να μην είναι επιθετικός και βίαιος > το θέμα είναι πλέον δικό μας να μπορέσουμε να κάνουμε τα παιδιά αυτά να εφαρμόσουν αυτά που το αθώο μυαλουδάκι τους κατανοεί πολύ πιο εύκολα από το δικό μας. Ακόμα εξετάστηκε ο μικρός Πέτρος Καραδήμας για Κίτρινη Ζώνη 9ο Κιου ο οποίος και αυτός τα πήγε πολύ καλά και σε αυτά που μας είπε για το Αϊκίντο αλλά και σε ότι μας παρουσίασε, αυτό βέβαια που θα πρέπει να δουλέψω με τον μικρό Πέτρο είναι ότι πρέπει να τον κάνω να αλλάξει τους σκοπούς του για τα πράγματα που κάνει στη ζωή του και ειδικά για το Αϊκίντο. Δεν έχω να γράψω κάτι άλλο η Minegishi Sensei έχει ήδη ξεκινήσει το ταξίδι της για την Ευρώπη και σε λιγότερο από μήνα θα είναι πάλι κοντά μας θα είναι για όλους μας μια αρκετά ενδιαφέρον και κουραστική εβδομάδα όταν θα είναι κοντά μας. Εύχομαι στους φίλους, μαθητές και αναγνώστες αυτού του ημερολογίου να βρουν πάλι τη δύναμη τη θέληση το κουράγιο ή ότι άλλο είναι αυτό που θα τους επιτρέψει να μπορούν να κάνουν αυτό που θέλουν στη ζωή τους αυτό που τους κάνει να χαμογελούν τους δίνει υγεία και καλή διάθεση!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 30 Μαρτίου 2014 ώρα 12.20μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 30 Mar 2014 09:26:47 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-676</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-675</link>
			<description><![CDATA[Εδώ και πάλι, ζητώ συγνώμη από τους φίλους που διαβάζουν το ημερολόγιο αλλά ο ΙΤ μας Γιώργος Δρυμάκης είπε να αλλάξει την ιστοσελίδα μας πάντα προς το καλύτερο. Πέρασε αρκετός καιρός πάλι από τη τελευταία φορά που έγραψα στο ημερολόγιο και μέσα σε αυτό το διάστημα είχαμε μερικά γεγονότα στο Inochikan Dojo. Να αναφέρω πρώτα την κοπή της Πίτας μας που έγινε στο Café/Bar Ops στα Ν.Φιλαδέλφεια μέσα σε μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα και με σχεδόν όλους παρόντες ακόμα και με μαθητές από την Κερατέα. Περάσαμε πολύ όμορφα, το φλουρί το κέρδισε ο Πέτρος Πετρόπουλος, του ευχόμαστε να είναι όλη τη χρονιά τυχερός και όχι μόνο αλλά το δώρο, Το βιβλίο Aikido by Morihei Ueshiba προσφορά του κυρίου Διονύση Τσετσελή και της Συζύγου του Σοφίας από το Martial Way, δόθηκε σε παρέα από φίλους που ήρθαν να διασκεδάσουν μαζί μας,και αυτό γιατί ενώ λέγαμε να φάμε όλοι το κομμάτι για να βρεθεί το φλουρί ο κύριος Πετράκος δε το έκανε. Ήταν μια όμορφη βραδιά που για κάποιους από εμάς συνεχίστηκε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες σε άλλο μαγαζί της περιοχής. Τα μαθήματα γενικά κυλάνε ήρεμα με ελάχιστες παρουσίες στο Dojo Κερατέας και λίγο καλύτερα στη Λεόντειο. Σε αυτό το διάστημα μέχρι και εχθές εξετάστηκαν μερικοί μικροί και μεγάλοι μαθητές. Από τους μικρούς μας φίλους εξετάστηκαν για Κίτρινη Ζώνη 9th kyu οι: Αριστείδης Σταμπόλης, Τοκατλόγλου Φωτεινή και Βασιλική και ο μικρός Λευτέρης Κίτσος συγχαρητήρια σε όλους και εύχομαι όπως πάντα να συνεχίσουν να μεγαλώνουν και να μαθαίνουν μέσα από την άσκηση τους στο Aikido. Από τους μεγάλους μέχρι τώρα έχουν δώσει εξετάσεις ο Νίκος Τοκατλόγλου για 3rd Kyu ο οποίος τα πήγε αρκετά καλά, για 5th Kyu ο Δημήτρης Ρίζος ο οποίος και αυτός τα πήγε αρκετά καλά και την Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου θα εξεταστεί για 4th Kyu ο Παναγιώτης Μητρόπουλος και του εύχομαι καλή επιτυχία από τώρα. Οι εξετάσεις όπως λέω συνέχεια δεν είναι μια φορά, την ημέρα που κάποιος μαθητής παρουσιαστεί να μας δείξει τη έχει μάθει, είναι κάθε μέρα που κάνουμε άσκηση μέσα στο τατάμι. Η επίτευξη του στόχου να κατακτήσουμε κάποιο Kyu μας προσθέτει περισσότερες ευθύνες μέσα στο Ντότζο και ίσως (ανάλογα με το πώς βλέπει ο καθένας μας την άσκηση του) και έξω από αυτό. Συγχαρητήρια σε όλους και εύχομαι να συνεχίσουν και οι υπόλοιποι να υλοποιούν τους στόχους που βάζουν στη ζωή τους μέσα και έξω από το τατάμι. Όπως προείπα οι υπόλοιπες μέρες περνάνε προσπαθώντας να κάνουμε τον κόσμο να βάλει την άσκηση μέσα στη ζωή του. Αν και θέλω να είμαι αισιόδοξος παρόλα αυτά κάθε μέρα βλέπω τους ανθρώπους γύρο μου να πιέζονται όλο και περισσότερο, οικονομικά και ψυχολογικά. Προτιμούν όσοι μπορούν τουλάχιστον να ξοδεύουν τα χρήματα τους σε καφέδες, ποτά και διασκέδαση, αυτό βεβαίως αναφέρεται περισσότερο για τους νέους, παρά να ασχοληθούν με κάτι που πραγματικά θα κάνει καλό στην υγεία τους, την Άσκηση γενικώς. Όσο για τους υπολοίπους από εμάς που πραγματικά προσπαθούμε να ζούμε για να πληρώνουμε όλα αυτά που οι Κυβερνήσεις μέσα και έξω από τη χώρα μας, μας ζητάνε να πληρώσουμε θέλουμε αλλά δε μπορούμε ίσως και ναι. Είναι κρίμα να είσαι παρόν όταν θέλεις να βοηθήσεις και οι άνθρωποι να μη δέχονται τη βοήθεια αυτή γιατί φοβούνται δε ξέρω και εγώ τιιιιιιιιιιιιιι ιιιι…. Είναι κρίμα να προσπαθείς και οι άνθρωποι να μη θέλουν καν να δοκιμάσουν, να ζητήσουν και να προσφέρουν πολλές φορές ότι μπορούν, για να μη χάσουν από τη ζωή τις ευκαιρίες που πολλές φορές τους δίνονται και δε τις βλέπουν………….. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 13 φεβρουαρίου 2014 ώρα 14.35μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 13 Feb 2014 12:43:15 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-675</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-154</link>
			<description><![CDATA[3 Ιανουαρίου 2014 είμαστε πλέον σε μια νέα Χρονιά. Το 2013 είναι πια παρελθόν αλλά αξέχαστο. Μπορώ να πω ότι για μένα το 2013 ήταν μια καλή χρονιά, με πολλές καλές στιγμές και κάποιες στενάχωρες αλλά και χωρίς αυτές πως θα νιώθαμε τις καλές. Δεν ξέρω βέβαια από πού να ξεκινήσω να γράφω για τον χρόνο που πέρασε, σίγουρα όλα είναι πιο έντονα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού όταν πήρα την απόφαση να ανοίξω το δικό μου Ντότζο εδώ στην Κερατέα. Ο χώρος είχε βρεθεί από το Μάιο και από τότε άρχισαν τα όνειρα από τότε άρχισαν όλα τα σχέδια. Η Minegishi Sensei είδε το χώρο τον Ιούνιο που είχε έρθει για την προγραμματισμέν η επίσκεψη της και αμέσως μου έδωσε μια θετική ενέργεια για να συνεχίσω τα σχέδια μου. Η αλήθεια είναι ότι μόλις τελειώσαμε τα μαθήματα στη Λεόντειο κατάλαβα για τα καλά τι ζόρι είναι να φτιάχνεις δικό σου Ντότζο και ειδικά αν είσαι μακριά από τους δικούς σου ανθρώπους που θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν, και έτσι όλα έπρεπε να τα κάνω μόνος μου, δε μπορώ να πω βέβαια, όταν οι μαθητές μου μπορούσαν να έρθουν να βοηθήσουν το έκαναν αμέσως όπως ο Άγγελος που κατάφερε να έρθει να στρώσουμε τα τατάμι. Το κόστος και η κούραση όσο και μεγάλα και να ήταν, η αλλαγή της εικόνας του χώρου μέρα με την ημέρα μου έδιναν κουράγιο να συνεχίσω μέχρι το τέλος. Το Ντότζο πρακτικά ολοκληρώθηκε γύρο στις 15 Αυγούστου αλλά υπήρχαν και άλλα διαδικαστικά θέματα που έπρεπε να γίνουν πριν λειτουργήσει κανονικά. Καταφέραμε βεβαίως να ξεπεράσουμε κάποια θέματα και να κάνουμε μερικά μαθήματα με την Minegishi Sensei όταν ήρθε τον Οκτώβριο για Σεμινάρια. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη όταν όλοι όσοι ήρθαν στα μαθήματα χαρήκαν τον χώρο όσο εγώ. Η Sensei εξέφρασε τις καλύτερες εντυπώσεις για το νέο Ντότζο αλλά και τη σιγουριά της ότι θα πάει πολύ καλά στο μέλλον. Τα διαδικαστικά ολοκληρώθηκαν τον Νοέμβριο, αφού απορρίπτοντας την ιδέα για Πολιτιστικό Σύλλογο που είχα στην αρχή, αναγκάστηκα να μπω στο ΤΕΒΕ ως ελεύθερος επαγγελματίας με έδρα την Κερατέα. Δεν είναι κακό αλλά είναι αρκετά επώδυνο από άποψη φορολογίας, ήξερα ότι δε θα γινόμουν ποτέ πλούσιος διδάσκοντας Πολεμικές Τέχνες τώρα το σιγούρεψα κιόλας. Εγκαίνια κάναμε στις 17 Νοεμβρίου μια ιστορική μέρα, τώρα εκτός από την επέτειο του Πολυτεχνείου εγώ θα θυμάμαι και τα εγκαίνια του δικού μου Ντότζο, αλλά και την προαγωγή μου στον 4ο Βαθμό Μαύρης Ζώνης στο Kenpo από τον κύριο Νικολάου. Δε μπορώ να πω ότι είμαι ικανοποιημένος ακόμα με τις εγγραφές που έχουν γίνει μέχρι τώρα στο νέο Ντότζο αλλά πιστεύω ότι θα πάει πολύ καλά στο μέλλον. Οι άνθρωποι βέβαια που με στηρίζουν μέχρι τώρα εδώ στην Κερατέα μου δίνουν χαρά και κουράγιο να συνεχίσω την προσπάθεια μου για κάτι καινούριο στην περιοχή. Η αλήθεια όμως είναι ότι όλο αυτό το χρωστάω στους ανθρώπους που με στηρίζουν τόσα χρόνια στην Αθήνα. Χωρίς τους μαθητές μου τον Άγγελο τον Θανάση τον Γιώργο την Ελένη τον Αντώνη τον Μίλτο που μου έδωσαν τη δυνατότητα να λείπω από τα μαθήματα της Δευτέρας ώστε να μείνω περισσότερες μέρες στο Ντότζο της Κερατέας, αλλά και όλους τους υπόλοιπους μαθητές μου, που στήριξαν και εμένα αλλά και τα παιδιά που έμειναν πίσω να διδάξουν στη θέση μου, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, χωρίς όλους αυτούς τους ανθρώπους δε θα είχα καταφέρει τίποτα μέχρι τώρα, θα πέρναγε ακόμα ένας χρόνος χωρίς μια εξέλιξη χωρίς μια δημιουργία. Η διδασκαλία είναι όμορφη διαδικασία την οποία λατρεύω αλλά θα πρέπει να υπάρχει και εξέλιξη στη ζωή μας και αυτό δε πρέπει να τελειώνει ποτέ, μόνο έτσι νομίζω, ότι καταλαβαίνουμε το νόημα της ζωής, όταν αυτό που κάνουμε μπορούμε να το προσφέρουμε στον κόσμο κάνοντας τον να νιώθει καλά και όμορφα!!! 2013 Τέλος 2014 Νέα αρχή, Νέα όνειρα, Νέα σχέδια, θα είναι μια κουραστική χρονιά για κάποιους ειδικά που θα ανέβουν ακόμα πιο ψηλά σε βαθμούς αλλά και σε υποχρεώσεις, αν και δε τους φοβάμαι, έχουν δείξει εδώ και πολλά χρόνια πολύ καλό χαρακτήρα!!! Καλή αρχή, Καλή Χρονιά με Υγεία πάνω από όλα πολύ θέληση για δουλειά θετική ενέργεια και Χαμόγελα πολλά Χαμόγελα για όλους μας!!!!!!!!!!!! !!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 3 Ιανουαρίου 2014 ώρα 2:00πμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 02 Jan 2014 23:55:10 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-154</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-153</link>
			<description><![CDATA[Έχω καιρό να γράψω πάλι και ξεκινάω με έναν μικρό εκνευρισμό λόγω του μικρού μου κομπιούτερ που κολλάει συνέχεια…. Τέλος πάντων όπως έγραψα και πριν έχω να γράψω περίπου ένα μήνα τώρα. Η τελευταία φορά ήταν όταν αναφέρθηκα στα Εγκαίνια του νέου Ντότζο στην Κερατέα. Ήταν μια όμορφη εκδήλωση με πολύ βοήθεια από τον φίλο Πούλη Παναγιώτη και τους πολλούς μαθητές του που έφερε μαζί, τους φίλους Αντώνη Μαυρωμάτη, Γιώργο Χολέβα τον κύριο Δρόσω Βαγγέλη που με τίμησε με την παρουσία του, τους μαθητές μου Άγγελο Ρόκα, Θανάση Μπέτση και Αντώνη Βουτυρίτσα που με βοήθησαν και στην επίδειξη Αϊκίντο, τον Γιώργο Δρυμάκη για τις φωτογραφίες του και το βίντεο που έφτιαξε, τους μαθητές μου από την Κερατέα που ήρθαν και ιδιαίτερα ο Κωνσταντίνος Κουτούπης με τις πολλές καλλιτεχνικές φωτογραφίες που έβγαλε, και βέβαια τον Δάσκαλο μου κύριο Νικολάου Γιάννη. Θα ήθελα όλους να τους ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου για την βοήθεια τους. Αν και ήθελα να έρθουν και κόσμος από την Κερατέα το οποίο δεν έγινε θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους ήρθαν την Εύη τον Παναγιώτη και την Τζίνα. Ο χώρος γέμισε με κόσμο και χάρηκα πολύ με την ικανοποίηση τους για τον χώρο που έχω φτιάξει. Ο κύριος Νικολάου απρόβλεπτος όπως πάντα για το τι σκέφτεται, στην εκδήλωση αυτή προήγαγε σε ανώτερους βαθμούς τους: Χρήστος Κουτελιέρης 4ο Νταν, Αντώνη Μαυρωμάτη, Γιώργο Χολέβα και Παναγιώτη Πούλη στο 3ο Νταν. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Δάσκαλο μου για την προαγωγή μου, για την τιμή που μου έκανε να μου δώσει τη δική του ζώνη 4ου βαθμού που είχε και βέβαια να με φορτώσει με περισσότερες ευθύνες λόγω επιπέδου. Ωραία, όλο αυτό τελείωσε τώρα τι κάνουμε? Κάθε μέρα βλέπω όλους τους ανθρώπους να αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα και προβλήματα χρόνου, έτσι οι προπονήσεις γίνονται κάθε φορά και ποιο λίγες, και όλο αυτό φέρνει όλο και ποιο λίγους μαθητές για άσκηση. Η αλήθεια είναι ότι το ντότζο της Λεοντείου πάει καλά αλλά όχι γιατί μένουν οι παλιοί μαθητές αλλά γιατί έρχονται κάποιοι νέοι. Στο Ντότζο της Κερατέας τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα αλλά δε το βάζω κάτω η θετική σκέψη που έχω και με την καλή ποιοτική δουλειά που γίνεται είμαι σίγουρος ότι θα γίνει γνωστό σε όλους και κάποιοι θα θέλουν να συμμετέχουν στα μαθήματα. Εχθές Κυριακή 15 Δεκεμβρίου ήταν μια μέρα που ήθελα να συγκεντρώσω τους μαθητές της Αθήνας και της Κερατέας σε ένα μάθημα και σε ένα φαγοπότι, δε τα κατάφερα. Καταλαβαίνω ότι η απόσταση και τα διάφορα που βγαίνουν μπροστά μας ιδιαίτερα τις Κυριακές θα έκαναν πολλούς από τους μαθητές μου στην Αθήνα να μη μπορέσουν να έρθουν. Παρόλα αυτά ήταν μια όμορφη Κυριακή με άσκηση για το σώμα έξω και μέσα και τα σαγόνια μας….. Έρχονται μέρες Γιορτινές Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά μέρες γεμάτες Αγάπη που θα πρέπει να δώσουμε σε όλους απεριόριστα και ανιδιοτελώς!!!! !!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 16 Δεκεμβρίου 2013 ώρα 12.10μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 16 Dec 2013 10:12:03 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-153</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-152</link>
			<description><![CDATA[10 Νοεμβρίου σήμερα ευτυχώς όλα πάνε καλά. Μπήκα βέβαια και εγώ στα περίεργα χέρια της Εφορίας αλλά πιστεύω ότι όλα θα πάνε καλά. Τα μαθήματα συνεχίζονται κανονικά στη Λεόντειο στη Λειβαδιά και στην Κερατέα, με τον κόσμο που μέχρι τώρα έχει έρθει και έχει αρχίσει μαθήματα κοντά μας. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να κάνουμε μια μικρή γιορτή κάτι σαν εγκαίνια για το νέο Ντότζο στην Κερατέα και το αποφασίσαμε να είναι την Κυριακή 17 Νοεμβρίου και ώρα 17.00. Για όλο αυτό θα έχω την βοήθεια των μαθητών μου από Αθήνα αλλά και φίλων από άλλες σχολές που θα έρθουν να κάνουν επίδειξη και να διδάξουν μικρά σεμιναριακά μαθήματα σε Kenpo, Inayan και Jeet Kune Do και βέβαια με την παρουσία και βοήθεια του Δασκάλου μου κύριου Γιάννη Νικολάου αλλά και του Παναγιώτη Πούλη που θα φέρει τους μαθητές του για την επίδειξη. Ελπίζω και εύχομαι όσοι διαβάζουν αυτό το ημερολόγιο να μπορέσουν να παραβρεθούν κοντά μας σε αυτή την εκδήλωση, θα είναι μεγάλη μου χαρά!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 16.55]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 10 Nov 2013 14:55:23 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-152</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-151</link>
			<description><![CDATA[Εδώ και πάλι 20 Οκτωβρίου σήμερα η Minegishi Sensei έχει φύγει από την Πέμπτη 17 Οκτωβρίου και εγώ προσπαθώ να βρω πάλι τους ρυθμούς μου και να χαλαρώσω από το άγχος που έχω όταν είναι εδώ. Δε θέλω να πω ότι η Sensei μου κάνει κάτι αλλά το να έχεις έναν καλεσμένο σπίτι σου και αυτός να είναι και η Δασκάλα σου στο Αϊκίντο δεν είναι να είσαι χαλαρός. Μια εβδομάδα με την Minegishi Sensei και από αυτή η πέντε μέρες άσκηση με μαθήματα στην Αθήνα και στην Κερατέα. Η Sensei ήθελε να δει από την πρώτη μέρα που ήρθε το Ντότζο στην Κερατέα και μπορώ να πω ότι της άρεσε πολύ και αμέσως μου είπε ότι έχει ένα πολύ θετικό προαίσθημα για αυτό το Ντότζο μακάρι!!! Οι μέρες κύλισαν πολύ γρήγορα και προς μεγάλη μου έκπληξη ήταν κάθε μέρα γεμάτα με κόσμο, ξέρω ότι ακούγεται υπερβολικό για κάποιους που ίσως το διαβάσουν αλλά Δόξα το Θεό κάθε μέρα στο τατάμι μέσα ήμασταν 20 άτομα και στην Αθήνα και στην Κερατέα. Τα μαθήματα ξεκίνησαν την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου στην Αθήνα με κόσμο που θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου για την υποστήριξη τους σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Το Σάββατο το παιδικό στην Κερατέα ήταν μια επιτυχία ο καιρός το περιβάλλον και ο χώρος ήταν όλα σε μια Αρμονία Αϊκίντο ή Minegishi Sensei που λατρεύει τα παιδιά έδωσε για ακόμα μια φορά τον καλύτερο της εαυτό και το μάθημα ήταν μοναδικό. Μετά το μάθημα μια παρέα από εμάς πήγαμε στην παραλία για φαγητό και χαρήκαμε την ηλιόλουστη μέρα, κρίμα που δε κάναμε μπάνιο. Κυριακή 13 Οκτωβρίου αν και είχα μια μικρή ανασφάλεια για το ποιοι θα έρθουν για άλλη μια φορά έμεινα έκπληκτος όταν το Ντότζο γέμισε με 20 μαθητές γεμάτους όρεξη για άσκηση, νομίζω ότι και η Sensei γέμισε ενέργεια από τόσους μαθητές και από το νέο περιβάλλον και μας έκανε όλους να χαρούμε το μάθημα. Παλιοί και νέοι φίλοι μετά το μάθημα της Κυριακής πήγαμε για φαγητό σε άλλη παραλία και αυτή τη φορά οι ποιο τολμηροί από εμάς κάναμε μπάνιο στη θάλασσα το αεράκι που είχε δε μας ενόχλησε καθόλου. Δευτέρα και Τετάρτη τα τελευταία μαθήματα στην Αθήνα, ήταν και αυτά γεμάτα κόσμο και πολύ καλή ενέργεια, την Τρίτη δε κάναμε μάθημα όπως αρχικά είχαμε προγραμματίσει, και με την Sensei κάναμε βόλτα στο Σύνταγμα πήγαμε στο εκπτωτικό χωριό στην Παιανία και βόλτα στο Λαύριο για κούρεμα, ο Κωσταντίνος ο πρώτος μαθητής εδώ στην Κερατέα που είναι κομμωτής της έκανε δώρο ένα πολύ κομψό κούρεμα έτσι όπως της αρέσει να κουρεύεται. Η Sensei έμεινε πολύ ικανοποιημένη σε όλους τους τομείς από την προσπάθεια των μαθητών μου να προσεγγίσουν και να κάνουν πρακτική σωστά επάνω στις αρχές του Αϊκίντο, από τους μαθητές των άλλων ντότζο που ήρθαν να την παρακολουθήσουν αλλά και από το νέο ντότζο, το μόνο παράπονο της ήταν που στις δυο πρώτες εξόδους που είχαμε για φαγητό από κακή συνήθεια μιλάγαμε όλοι Ελληνικά και αυτό την πείραξε αλλά διορθώθηκε και περάσαμε όλοι πάρα πολύ όμορφα και η ίδια φυσικά την Τετάρτη που βγήκαμε έξω μετά το μάθημα, προσπαθήσαμε όλοι να είμαστε κοντά της και να μιλάμε μόνο αγγλικά και έτσι η βραδιά κύλισε πολύ όμορφα. Τέλος και αυτό, το επόμενο είναι ήδη προγραμματισμέν ο για τον Μάρτιο μια και η Sensei προετοιμάζει τα ταξίδια από πολύ νωρίς. Εδώ δε θα πρέπει να ξεχάσω να ευχαριστήσω όλους τους συμμετέχοντες που πήραν μέρος στα μαθήματα αυτά και ιδιαίτερα τους μαθητές μου ακόμα και αυτούς που δε κατάφεραν να έρθουν σε αυτά τα μαθήματα γιατί ακόμα και αν δεν ήρθαν σε αυτά η υποστήριξη τους όλον αυτόν τον καιρό μου έδωσε τη δυνατότητα να μπορώ να έχουμε κοντά μας την Minegishi Sensei. Από τους φίλους που ήρθαν σε αυτά τα μαθήματα να ευχαριστήσω τον κύριο Κώστα Γιαννά και τους μαθητές του Βασίλη και Γιώργο, τον Νίκο Κορρέ και τους μαθητές του κύριο Μπαιρακτάρη και Γκιουζέλη Γιώργο. Να ευχαριστήσω τον Κώστα Γλούφτσιο και τους φίλους και μαθητές που έφερε μαζί του τον Νικόλα την Σταυρούλα Κοντοστάθη για τις πολύ όμορφες φωτογραφίες που πήρε στο μάθημα της Κυριακής. Τον Παναγιώτη Χατζηδάκη φίλος καλός τον Νίκο Σφακιώτη από το NishiMachi Dojo Περιστερίου, την Larissa από Ρωσία που βρισκόταν Ελλάδα για διακοπές και ήρθε να παρακολουθήσει τα μαθήματα. Την κυρία Παναγιώτα Παπανικολάου από την Κερατέα που ήρθε για πρώτη φορά να παρακολουθήσει Αϊκίντο και έτυχε να δεχτεί μάθημα από την ίδια την Minegishi Sensei. Την Ελένη Νικολάου και τον Μανώλη Μπεκιάρη από τον Μοναστηράκι Ντότζο, για την Ελένη ήταν η δεύτερη φορά που έκανε άσκηση με την Sensei και την ευχαριστώ ιδιαίτερα. Ελπίζω να μη ξέχασα κάποιον αν ναι ελπίζω να με συγχωρήσει διαβάζοντας το ημερολόγιο και να μου το υπενθυμίσει με κάποιο τρόπο. Αν και δεν είχαμε κλείσει κάποιο μεγάλο γήπεδο αν και δεν είχαμε τον κόσμο όπως σε κάποια άλλα σεμινάρια καταφέραμε με την βοήθεια όλων να περάσουμε όμορφα να πάρουμε πράγματα από την Sensei που θα τα δουλέψουμε τουλάχιστον όσοι νομίζουν ότι αυτά που είδαν δούλεψαν και έλαβαν από την Sensei θα τους βοηθήσουν να κάνουν καλύτερο το Αϊκίντο τους. Όπως έχω ξανά πει το Αϊκίντο θα πρέπει να φέρνει τους ανθρώπους κοντά ευχάριστα και αυτό το καταφέραμε μέσα σε πέντε μέρες ας μπορέσουμε να το κρατήσουμε έτσι μέχρι την επόμενη φορά που ο μεγάλος δυνατός κρίκους που μας κρατά ενωμένους και ακούει στο όνομα Minegishi Sensei είναι πάλι κοντά μας!!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 23.15]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 20 Oct 2013 20:24:56 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-151</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-150</link>
			<description><![CDATA[3 Οκτωβρίου σήμερα είμαι πλέον στον δικό μου χώρο, αν και δεν έχω ακόμα μαθητές για άσκηση, παρόλα αυτά νιώθω μια γαλήνη μέσα στον δικό μου χώρο. Σε λίγες μέρες η Minegishi Sensei θα είναι πάλι κοντά μας για μαθήματα Aikido. Πιστεύω ότι ο νέος χώρος του Inochikan Dojo εδώ στην Κερατέα θα την ικανοποιήσει και θα χαρεί πολύ, ειδικά αν καταφέρουν και οι μαθητές από Αθήνα να έρθουν στην Κερατέα τις ημέρες που θα διδάξει εδώ. Θα έχουμε μια γεμάτη εβδομάδα με μαθήματα Aikido, νομίζω ότι θα είναι μια κουραστική εβδομάδα για όλους αλλά η ενέργεια που μας δίνει η άσκηση στο Aikido θα μας δώσει τη δύναμη να αντέξουμε. Η αλήθεια είναι ότι χρειάζεται πολύ θετική σκέψη και δύναμη ψυχής για να μπορέσουμε όμως να αντέξουμε αυτά που μας ετοιμάζουν και για αυτά που ψηφίζουν πίσω από την πλάτη μας οι σπουδαίοι Πολιτικοί που έχουμε να μας κυβερνάνε, ρίχνοντας μας χημικά ώστε να μην αντιδράμε καθόλου ή προκαλώντας κάτι άλλο ως αντιπερισπασμό. Δε θέλω να κρύψω στους φίλους που διαβάζουν αυτό το ημερολόγιο ότι όσο και αν θέλω να είμαι αισιόδοξος και να έχω θετική σκέψη φοβάμαι και νιώθω μια μεγάλη ανησυχία για αυτά που βλέπω, ακούω και νιώθω ότι έρχονται. Ελπίζω να υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που να ανησυχούν όπως εγώ και να μπορέσουμε κάποια στιγμή να καταφέρουμε να αντιδράσουμε γιατί αλλιώς θα χαθούμε όλοι μας εκτός από αυτούς που έχουν αυτό που θέλουν πολύ κάποιοι!!!!!!!! !!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 20.15]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 03 Oct 2013 17:16:16 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-150</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-149</link>
			<description><![CDATA[15 Σεπτεμβρίου σήμερα πάει ο μισός μήνας, είναι αλήθεια ότι νιώθω μια στεναχώρια για τους μαθητές μου και γενικά για τους ανθρώπους που δε μπορούν, δε θέλουν, δε ξέρω τι άλλο είναι αυτό που τους κράτα μακριά από την άσκηση, μακριά από κάτι που τους κάνει καλό και αυτό το λέω γιατί, και οι ίδιοι μου το λένε όταν έρχονται για άσκηση. Τώρα καταλαβαίνω την απογοήτευση της Sensei σχετικά με τους μαθητές της που δεν έρχονταν στα μαθήματα , που έβλεπα όταν ήμουν στο Γκουάμ μαζί της. Αλλά δε μπορώ να αρνηθώ ή να μη καταλάβω τις προτεραιότητες που έχουν οι άνθρωποι στη ζωή τους. Για μένα πλέον είναι προτεραιότητα να είμαι κάθε μέρα στο Ντότζο και να τους περιμένω για μάθημα, για εκείνους σίγουρα κάτι άλλο θα είναι προτεραιότητα και μετά η άσκηση. Κάθε μέρα οι καταστάσεις κάνουν όλο και πιο δύσκολο στους ανθρώπους να κάνουν κάτι που τους αρέσει κάτι που θα τους κάνει καλό και κάθε μέρα αυτό το βλέπω με ανθρώπους που έρχονται ρωτάνε με ενθουσιασμό και μετά εξαφανίζονται, λίγοι είναι αυτοί που τελικά τα καταφέρνουν αλλά και πάλι πότε δε ξέρουν για πόσο. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 23:10]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 15 Sep 2013 20:08:36 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-149</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-148</link>
			<description><![CDATA[Εχθές 2 Σεπτεμβρίου, πρώτη μέρα μαθημάτων στη Λεόντειο. Αν και η προσέλευση δεν ήταν μεγάλη, χάρηκα που οι βοηθοί εκπαιδευτές μου ήταν όλοι εκεί και ο Άγγελος και ο Γιώργος και ο Θανάσης που από Οκτώβριο θα αναλάβουν το μάθημα της Δευτέρας εξ ολοκλήρου. Η άσκηση μας νομίζω ότι ήταν πολύ καλή για πρώτη μέρα και το χαρήκαμε όλοι μας. Να ευχαριστήσω και τον Νίκο Τοκατλόγλου τον Παναγιώτη Μητρόπουλο και την Μπέτη Καραγιάννη που ήταν μαζί μας στο πρώτο μάθημα της σεζόν. Στο Kenpo ο καλός μου φίλος Φώτης Χαρώνης ήταν ο πρώτος που ήρθε για άσκηση και βέβαια δεν θα έλειπαν οι δυο καλοί μου μαθητές ο Μίλτος Κοτρώνης και ο Αντώνης Βουτυρίτσας που είναι πάντα πρώτοι κάθε χρόνο και σε κάθε μάθημα εκτός απροόπτου. Ο Φώτης με την βοήθεια των δυο προαναφερθέντων θα κρατήσει και αυτός από Οκτώβριο τα μαθήματα της Δευτέρας και όλα αυτά μόνο και μόνο για να μπορώ εγώ να έχω μια Δευτέρα στο νέο μας Ντότζο στην Κερατέα. Είναι όντως ανεκτίμητο να έχεις καλούς μαθητές, συνεργάτες, φίλους που να μοιράζεσαι μαζί τους πράγματα που αγαπάς όπως το Aikido και το Kenpo!!!!! Καλή αρχή σε όλους μας με υγεία, θετική ενέργεια και σκέψη, οι μέρες που ζούμε είναι πολύ σκοτεινές και μαύρες αλλά εμείς μπορούμε να τις φωτίσουμε με την Θετική μας ενέργεια και τα χαμόγελα μας μέσα από την Άσκηση για την οποία ο Θεός μας δίνει κουράγιο και δύναμη!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2013 ώρα 16.15.]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 03 Sep 2013 13:24:57 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-148</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-147</link>
			<description><![CDATA[Καλό Μήνα ήρθε επιτέλους η ώρα που μάλλον μόνο εγώ ήθελα. Τα μαθήματα ξεκινάνε από αύριο 2 Σεπτεμβρίου σε Λεόντειο και Κερατέα αλλά και στη νέα μας συνεργασία στη Λειβαδιά με τον Ιάκωβο Λυτρίδη να είναι υπεύθυνος για τα μαθήματα εκεί. Καλή αρχή λοιπόν σε όλη την ομάδα αλλά και σε όλα τα Ντότζο, σχολές Πολεμικών Τεχνών, σχολές χορού και σε οποιοδήποτε χώρο πρεσβεύει την άσκηση και την καλή υγεία!!!!!!!!!! !!!! Sesnei Χρήστος Κουτελιέρης 23:35 1 Σεπτεμβρίου 2013]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 01 Sep 2013 20:35:08 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-147</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-146</link>
			<description><![CDATA[Δευτέρα 26 Αυγούστου 2013, οι μέρες περνάνε πολύ γρήγορα το καλοκαίρι σχεδόν τελείωσε μια εβδομάδα ακόμα έμεινε νομίζω για όλους μας. Πέρασε ένα καλοκαίρι με ανασφάλεια για πολλούς με όνειρα και σχέδια για λίγους και με διακοπές για ελάχιστους καθώς έτσι λένε, αν και εγώ εδώ που είμαι είδα άλλα. Είναι σίγουρο ότι ο κόσμος δεν έχει χρήματα για διακοπές αλλά ο Έλληνας πάντα βρίσκει τρόπους να ξεκουραστεί και να περάσει όμορφα έστω και για λίγο. Για μένα φέτος δεν υπήρχαν διακοπές, αν και όπως λέω, εδώ που βρίσκομαι τώρα νομίζω ότι είμαι σε διακοπές διαρκείας, Δόξα το Θεό. Οι διακοπές για εμένα ήταν η δημιουργία του Ντότζο μου, ένα όνειρο ζωής που αυτό το καλοκαίρι με αρκετό κόπο έγινε πραγματικότητα. Δε ξέρω πως θα πάει, πιστεύω ότι θα πάει καλά αλλά τουλάχιστον πραγματοποίησα το όνειρο μου και νομίζω ότι αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία από την συνέχεια του, σίγουρα θέλω να πάει καλά και να υπάρχουν άνθρωποι που θα το χαρούν όσο εγώ και το χώρο αλλά και την άσκηση που θα γίνεται εκεί μέσα. Από Δευτέρα 2 Σεπτεμβρίου όλα θα πάρουν πάλι τον δρόμο τους, ελπίζω και εύχομαι οι μαθητές και φίλοι που είναι μαζί μου στη Λεόντειο να συνεχίσουν και να μπορούν να είναι και φέτος κοντά μου. Για μένα το καλοκαίρι έκλεισε με μια αφυπνιστική παράσταση από την Πολιτιστική Ομάδα Ηχόδραμα επάνω σε μια διασκευή στην Αλληγορία της Σπηλιάς του Πλάτωνα. Βλέποντας αυτή την παράσταση συνειδητοποίησα τρία πράγματα, πρώτον οι Αρχαίοι φιλόσοφοι μας ήταν πολύ μπροστά από την εποχή τους και εκτός από φιλοσοφικά τα λεγόμενα τους ήταν και είναι προφητικά. Δεύτερον είναι το ότι, όταν εμείς οι άνθρωποι ερχόμαστε σε επαφή με έναν φωτισμένο άνθρωπο που δε συμβαδίζει με όλους εμάς θέλουμε να τον ξεκάνουμε. Τρίτων ότι η Σπηλιά του Πλάτωνα είναι τόσο πραγματική στην εποχή μας, μας έχουν ρίξει σε μια σπηλιά δε βλέπουμε τίποτα άλλο εκτός από αυτό που θέλουν αυτοί που θέλουν να κυριαρχούν στον κόσμο και το χειρότερο νιώθω ότι δε μπορούμε να βγούμε για να μην πω ότι δε θέλουμε να βγούμε από τη σπηλιά μας έξω στο φως έξω στην Αληθινή ζωή. Το χειρότερο ήταν στο τέλος της παράστασης που στην ερώτηση μιας κοπέλας από την Ομάδα Ηχόδραμα αν υπάρχει Ελπίδα δεν υπήρξε καμιά απάντηση ήμασταν όλοι βουβοί η παράσταση πραγματοποιήθηκ ε εκεί μπροστά σε όλους μας, φωτισμένοι άνθρωποι μας φωνάζουν να βγούμε και εμείς δεν ακούμε δε θέλουμε…………… Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 16:35]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 26 Aug 2013 13:37:15 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-146</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-145</link>
			<description><![CDATA[Νιώθω μεγάλη χαρά για την εκπλήρωση του ονείρου μου, να φτιάξω ένα δικό μου Ντότζο τα κατάφερα. Η εξέλιξη η ανάπτυξη ενός ανθρώπου, πιστεύω ότι φαίνεται από αυτά που δημιουργεί, δημιουργίες που τις μοιράζεται με τους συνανθρώπους του βοηθώντας τους να έχουν μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Από τότε που μετακόμισα στην Κερατέα κατάλαβα ότι είναι ο τόπος που θα μπορέσω να πραγματοποιήσω το όνειρο μου, να φτιάξω το δικό μου Ντότζο, και ναι είναι έτοιμο!!! Από Δευτέρα 12 Αυγούστου ήδη μου ζήτησαν να ξεκινήσουμε μαθήματα και θα ξεκινήσουμε, όλα θα πάνε πολύ καλά το νιώθω και το πιστεύω!! Το Inochikan Dojo βρήκε επιτέλους τον δικό του χώρο, τώρα με το Inochikan Dojo της Λεοντείου στην Αθήνα και το Inochikan Dojo στη Κερατέα θα μπορέσουμε να αναπτυχθούμε και να δυναμώσουμε την ομάδα μας. Νομίζω ότι οι προχωρημένοι μαθητές μου και βοηθοί μου θα βάλουν τα δυνατά τους για το καλύτερο, νομίζω ότι ήρθε η ώρα τους να διδάξουν για τα καλά!!! Δε πρέπει να ξεχάσω να ευχαριστήσω όλους τους μαθητές μου που τόσα χρόνια με στηρίζουν και χάρη σε αυτή τη υποστήριξη κατάφερα να πραγματοποιήσω το όνειρο και να μοιραστώ και σε αυτή την περιοχή αυτά που τόσα χρόνια μαθαίνω!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 12 Αυγούστου 2013 ώρα 23.00]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sat, 10 Aug 2013 20:03:07 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-145</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-144</link>
			<description><![CDATA[Σήμερα παρέλαβα προσωπικά την πρώτη μου μικρή περιουσία που αφορά τις Πολεμικές Τέχνες 30τμχ τατάμι. Αν και δεν είναι για πολλούς τίποτα σπουδαίο, για μένα είναι μεγάλο πράγμα μετά από 27 χρόνια στις Πολεμικές Τέχνες να έχω κάτι που μου ανήκει και που ευελπιστώ σύντομα να χρησιμοποιηθεί στον δικό μου χώρο που θα δημιουργήσω. Εδώ δε πρέπει να ξεχάσω τη Μητέρα μου που με τη δική της οικονομική ενίσχυση μπόρεσα να πραγματοποιήσω αυτήν την αγορά. Για όλα τα υπόλοιπα που θα γίνουν στο Μέλλον να είναι καλά η σύντροφος μου Άρτεμις, οι Μαθητές / φίλοι που με στηρίζουν αυτά τα χρόνια που είμαστε μαζί!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 19 Ιουλίου 2013]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Fri, 19 Jul 2013 13:20:05 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-144</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-143</link>
			<description><![CDATA[Είναι πολύ δύσκολο να μην κάνεις άσκηση τουλάχιστον για μένα. Έχουν περάσει περίπου 20 μέρες, μόνο, από τότε που σταματήσαμε τα μαθήματα και ήδη νιώθω να βαριέμαι και να είμαι κουρασμένος, αν και δε θέλω να περάσει γρήγορα το Καλοκαίρι θέλω όμως να βρω τρόπο να κάνω άσκηση. Ελπίζω να πάνε καλά τα σχέδια μας και να υλοποιηθούν το συντομότερο για να ξεκινήσουμε μέσα στον Αύγουστο την άσκηση μας…. Ίσως οι μαθητές μου να μην νιώθουν το ίδιο με μένα, ιδιαίτερα οι μικροί μου, γιατί εκεί που θα είναι, είναι σίγουρο ότι θα έχουν πολλά να κάνουν. Όσο για τους μεγάλους ξέρω και βιώνω και εγώ ο ίδιος ότι ζούμε σε πολύ δύσκολους καιρούς και η σκέψη της άσκησης είναι το μόνο που δε περνάει πλέον από το μυαλό μας, παρόλα αυτά θα ήθελα να περάσω στους μαθητές μου το βαθύ νόημα της άσκησης που είναι να περνάμε καλά να ξεχνάμε τα προβλήματα της ημέρας και να γεμίζουμε με θετική ενέργεια για να μπορούμε να συνεχίζουμε τη ζωή μας γεμάτοι υγεία!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Πέμπτη 18 Ιουλίου 2013]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 18 Jul 2013 10:40:01 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-143</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-142</link>
			<description><![CDATA[Η σεζόν τελείωσε εδώ και πολλές μέρες για το Inochikan Dojo στη Λεόντειο. Η μέρες περνάνε τόσο γρήγορα και επιτέλους έφτασε η στιγμή που πρέπει να γράψω κάποια πράγματα που έγιναν τις ημέρες που πέρασαν. Πριν την επίσκεψη της Minegishi Sensei στην Ελλάδα είχαμε ένα τελευταίο τεστ για το 5th Kyu με εξεταζόμενο τον Παναγιώτη Μητρόπουλο. Στις 5 Ιουνίου ο Παναγιώτης εντυπωσίασε τους πάντες με την προσπάθεια του σε αυτή την παρουσίαση. Ο Παναγιώτης είναι ένας άνθρωπος που όταν ξεκίνησε Αϊκίντο είχε αρκετά προβλήματα, κάποια από αυτά είναι, το σωματικό βάρος που έχει καταφέρει να το ρίξει, όπως λέει από τη στιγμή που ξεκίνησε να κάνει Αϊκίντο, τους φόβους που έχει στο να κάνει ουκέμι που και αυτούς σιγά σιγά τους ξεπερνάει. Η εργασία του μια τεράστια διατριβή για το Αϊκίντο και τον ίδιο, θα αναφέρω ότι το κομμάτι που αναφερόταν στον ίδιο και από ότι κατάλαβα εξέφραζε τα εσώψυχα του ήταν και το καλύτερο. Συγχαρητήρια στον Παναγιώτη για ότι έχει καταφέρει μέχρι τώρα και ελπίζω να παραμείνει τόσο ένθερμος στο Αϊκίντο όπως ξεκίνησε. Το Σάββατο 8 Ιουνίου σε μια απόφαση της στιγμής και μετά το παιδικό μάθημα Αϊκιντο κανονίστηκαν εξετάσεις στο Kenpo με εξεταζόμενους τους: Κοτρώνη Μίλτο και Αντώνη Βουτυρίτσα για Πράσινη Ζώνη και τον Νίκο Καρασάββα για Πορτοκαλί Ζώνη. Οι εξετάσεις διεξήχθησαν στη Σχολή του κύριου Παναγιώτη Πούλη στην Κηπούπολη και με εξεταστή όπως πάντα τον κύριο Νικολάου. Μπορώ να πω ότι τα παιδιά είχαν δουλέψει έναν ολόκληρο χρόνο επάνω στην ύλη που θα εξετάζονταν και τα πήγαν πολύ καλά. Ο Μίλτος μπορώ να πω και όχι ότι το είπα εγώ αλλά όλοι που ήταν παρόντες και τον είδαν έδωσε τον καλύτερο εαυτό του και τα πήγε πάρα πολύ καλά μια και ήταν η δεύτερη φορά που πέρναγε αυτό το τεστ. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά και τους δικούς μου μαθητές αλλά και τους μαθητές του κυρίου Πούλη για την προσπάθεια τους και την εικόνα που μας έδειξαν. Δευτέρα 10 Ιουνίου η μέρα ξεκίνησε με μια απρόσμενη είδηση που με στεναχώρησε αλλά κατάφερα να επιβιώσω μαζί και οι μαθητές μου. Η Minegishi Sensei δεν θα έφτανε στις 12 το μεσημέρι όπως ήταν προγραμματισμέν ο αλλά στις 22.00 το βράδυ, έτσι έκανα εγώ το μάθημα, ένα διορώ που το χαρήκαμε νομίζω όλοι όσοι συμμετείχαν. Οπότε το πρόγραμμα άλλαξε λίγο και είχαμε μαθήματα με την Sensei Τρίτη, Τετάρτη και Παρασκευή για τους μεγάλους και το Σάββατο για τους μικρούς. Όπως γίνεται συνήθως η Sensei μας άφησες κατάπληκτους με τη διδασκαλία της και την τεχνική της. Όλοι χαρήκαμε την παρουσία της στο ντότζο μας εκτός από την μικρή μας Εύα που είχε έναν απρόσμενο τραυματισμό την Τετάρτη και την έτρεχα στο ΚΑΤ. Έτσι και εγώ την Τετάρτη δεν έκανα μάθημα αλλά το αναπλήρωσα με ένα πολύ καλό μάθημα που έγινε το Σάββατο για τους μικρούς μας μαθητές και προς μεγάλη μου έκπληξη συμμετείχαν πολλοί μεγάλοι και νομίζω ότι άρεσε και πολύ στην Sensei. H Sensei άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις για ακόμα μια φορά με τη διδασκαλία της και τον Χαρακτήρα της, όχι μόνο σε εμένα αλλά και στους μαθητές μου και στους επισκέπτες που ήρθαν να τη δουν, Ελένη Νικολάου από το Μοναστηράκι Ντότζο ο κύριος Γιαννάς με τον Μαθητή του, λυπάμαι δε θυμάμαι το όνομα του, ο φίλος του Γεράσιμου, του μαθητή μου, από το Καράτε που ήρθε για να παρακολουθήσει τα μαθήματα της Sensei, θα ήθελα να τους ευχαριστήσω όλους για τη συμμετοχή τους και το ενδιαφέρον τους αλλά πάνω από όλους να ευχαριστήσω τους μαθητές μου που κατάφεραν να συμμετέχουν σωματικά, ψυχικά και οικονομικά, στις δύσκολες μέρες που ζούμε, για αυτό το Σεμινάριο. Η Sensei έφυγε με τις καλύτερες εντυπώσεις χαρούμενη και ικανοποιημένη με ότι είδε από εμάς σαν μαθητές αλλά και τα νέα μέρη της Αθήνας, Ανατολικής Αττικής, που της άρεσαν πολύ. Σχέδια, συμβουλές και κουβέντες δεν έλειψαν από την Sensei προς τους μαθητές μου αλλά και εμένα που προσωπικά τις βρίσκω πάντα ανεκτίμητες. Κατά την παρουσία της Sensei απονεμηθεί και το δίπλωμα για το NiDan στον Θανάση Μπέτση που είχε δώσει εξετάσεις τον προηγούμενο Νοέμβριο στη Sensei, συγχαρητήρια και στον Θανάση που πλέον είναι και αυτός πιστοποιημένος βοηθός εκπαιδευτής στο Inochikan Dojo. Η Sensei θα είναι πάλι μαζί μας τον Οκτώβριο γεμάτη ενέργεια και καλή υγεία, ξέχασα να αναφέρω ότι το πρόβλημα υγείας που είχε το ξεπέρασε πολύ γρήγορα και αυτό της έδωσε μεγάλη χαρά και ενέργεια, να είναι πάντα καλά και όσο γίνεται κοντά μας!!!!!!! Τα τελευταία μαθήματα στο Inochikan Dojo στη Λεόντειο κύλισαν πολύ ήρεμα με ελάχιστες συμμετοχές αφού αρκετοί από τους μαθητές είχαν ήδη ξεκινήσει τις διακοπές τους. Έτσι τέλειωσε και αυτή η Σεζόν, η νέα θα έρθει πολύ γρήγορα έχω την εντύπωση, ξεκινώντας τα μαθήματα από τις 2 Σεπτεμβρίου κάτω πλέον από την ίδρυση και του, Πολιτιστικού Συλλόγου Μελέτης και Άσκησης Τεχνών της Ιαπωνίας και άλλων Ασιατικών Χωρών, που εγκρίθηκε και από Σεπτέμβρη θα λειτουργεί κανονικά. Ο Ιούλιος μπήκε με μια ακόμα επίδειξη Αϊκίντο που κάναμε στη Λιβαδειά προσκεκλημένοι του Ιάκωβου Λυτρίδη, που μένει μόνιμα εκεί και προσπαθεί με την άδεια μας βέβαια να αναπτύξει το Αϊκίντο στην περιοχή. Η επίδειξη πήγε πολύ καλά, τα σχόλια ήταν πάρα πολύ καλά από τον κόσμο που μας είδε και ελπίζουμε να έχουμε και συνέχεια αλλά και κόσμο που θα θέλει να ασκηθεί στην Τέχνη του Αϊκίντο. Όπως έχω ξανά γράψει τα σχέδια δεν τελειώνουν ποτέ και έχουμε βάλει μεγάλα σχέδια μπροστά που ελπίζουμε να τα πραγματοποιήσου με σύντομα και με επιτυχία!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 9 Ιουλίου 2013 ώρα 16.15]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 09 Jul 2013 13:09:38 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-142</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-141</link>
			<description><![CDATA[Για τους φίλους που επισκέπτονται το site μας ζητώ συγνώμη που δεν έχω γράψει ακόμα για το διάστημα που πέρασε θα επανέλθω όμως πολύ σύντομα για να κλείσω την σεζόν που πέρασε λίγο υπομονή. Ευχαριστώ πολύ!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 1.08 Τρίτη 2 Ιουλίου 2013]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 01 Jul 2013 22:12:09 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-141</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-140</link>
			<description><![CDATA[Δευτέρα 3 Ιουνίου εδώ και πάλι για να γράψουμε τι έγινε και τον Μήνα Μάιο στο Ντότζο μας. Οι μέρες που πέρασαν μέσα στον Μάιο από τις 6 Μαΐου που έγραψα για τελευταία φορά πέρασαν με πολύ ενδιαφέροντα πράγματα για το Ντότζο εμένα και τους μαθητές μου. Στις 11/12 Μαΐου είχαμε το προγραμματισμέν ο Σεμινάριο με τον Sensei Christian Tissier με διοργανωτές όπως πάντα το Aikido Academy. Κατάφερα να παρακολουθήσω μόνο το δεύτερο μέρος του Σαββάτου 11 Μαΐου και νομίζω ότι ακόμα και με αυτό πήρα αρκετά πράγματα από τον Tissier Sensei για μελέτη και δουλειά. Όπως πάντα επεξηγηματικός ο Tissier Sensei δίδαξε βασικά πράγματα και ήταν πολύ πιο χαλαρός και όχι τόσο φαντασμαγορικός όπως συνηθίζει. Για άλλη μια φορά μπορώ να πω ότι είναι ένας σπουδαίος Δάσκαλος και στην κίνηση αλλά και στην φιλοσοφία του επάνω στο Αϊκίντο. Στις 19 Μαΐου προς δική μου μελέτη και πρακτική παρακολούθησα ένα σεμινάριο με τον Guro Nick Sakoula από Αμερική επάνω στο Sayoc Kali και στο Jeet Kune Do. Ήταν η πρώτη φορά που παρακολούθησα τον Guro Nick Ελληνοαμερικάνο με πάρα πολλές πιστοποιήσεις και μάλιστα από τον έναν πολύ μεγάλο Δάσκαλο στα φιλιππινέζικα και στο Jeet Kune Do τον Guro Dany Inosanto. Το σεμινάριο πολύ ενδιαφέρον και το ότι ήρθα σε επαφή με τόσους δασκάλους εδώ στην Ελλάδα που δουλεύουν επάνω σε αυτά ήταν για μένα μια ακόμα εμπειρία και γνώσεις. Στις 22 Μαΐου πραγματοποιήθηκ ε ένα αιφνίδιο τεστ για 2ο Kyu με εξεταζόμενο τον Ιάκωβο Λυτρίδη. Ο Ιάκωβος που τώρα μένει μόνιμα στην Λιβαδειά παρακολούθησε το πρωινό μάθημα της Τετάρτης και όπως κάνει πάντα ήρθε και στο βραδινό μάθημα αλλά δεν ήξερε τι τον περιμένει. Ο Ιάκωβος έχει ξεκινήσει να διδάσκει Αϊκίντο στη Λιβαδειά με άδεια δική μου και θεώρησα καλό μια και έχει τις γνώσεις αλλά και τον απαιτούμενο χρόνο με το παραπάνω να εξεταστεί χωρίς να το γνωρίζει αφού ποτέ δε θα έπαιρνε την απόφαση μόνος του να δώσει εξετάσεις. Τα πήγε πολύ καλά διορθώσεις πάντα χρειάζονται και νομίζω ότι θα κάνει ότι πρέπει για να φτάσει στην Μαύρη Ζώνη με τις απαιτούμενες γνώσεις που χρειάζονται. Συγχαρητήρια λοιπόν και καλή συνέχεια και στη Λιβαδειά!!!!! Στις 24 Μαΐου κάναμε μια όμορφη παρουσίαση με τα παιδάκια από την Λεόντειο της Ν.Σμύρνης μια που τέλειωσε και εκεί η Σεζόν με τις δραστηριότητες των παιδιών. Στην παρουσίαση που κάναμε εκτός από τα παιδάκια της Λεοντείου που μαζί τους ήταν και ο μικρός Πάρις και η αδερφή του Ελεάννα που βοήθησαν πολύ είχαν έρθει και ο μικρός Δημήτρης Παππάς και όπως και πέρσι ο μικρός Μιλτιάδης που εντυπωσίασαν με την συμπεριφορά τους αλλά και τις τεχνικές τους. Μετά την παρουσίαση υπήρχε κάποιο ενδιαφέρον από γονείς για το Αϊκίντο και ελπίζω να είμαι και του χρόνου μαζί τους. Ο Μάιος τελείωσε με φιλική επίσκεψη και ένα εποικοδομητικό μάθημα για όλους μας από τον Sensei Κώστα Ματζάρα από Θεσσαλονίκη και Ιδρυτή του Hellenic Aikido Foundation μια οργάνωση άρτια σε λειτουργικότητα που ευελπιστώ να γίνουμε μέλη της και εμείς. Η αλήθεια είναι ότι με τον Κώστα γνωριζόμαστε πολλά χρόνια μέσα από το Αϊκίντο αλλά πάντα βλεπόμασταν και κάναμε άσκηση μόνο στα Σεμινάρια λόγο της απόστασης που μας χώριζε και μας χωρίζει ακόμα Αθήνα/Θεσσαλονί κη. Ο Κώστας έχει προχωρήσει πολύ 5Νταν και ιδρυτής μιας οργάνωσης και όχι μόνο, έτσι του δίνεται η δυνατότητα να ταξιδεύει πολύ συχνά Αθήνα / Θεσσαλονίκη. Το μάθημα του αν και πίστευα ότι θα έχει πολλές διαφορές από αυτό που δουλεύω τώρα κάτω από τη διδασκαλία της Minegishi Sensei έχει πολλές ομοιότητες και είναι πολύ κοντά σε αυτό που διδάσκω και εγώ. Νομίζω ότι θα υπάρξει μια πολύ καλή συνεργασία στο μέλλον και αυτό θα βοηθήσει πολύ όλους μας αλλά και την Τέχνη που τόσο αγαπάμε το Αϊκίντο. Θα ήθελα να ευχαριστήσω μέσα από το ημερολόγιο μου τον Sensei Ματζάρα για την πρωτοβουλία που πήρε να μου προτείνει να έρθει στο Ντότζο μας για αυτό το μάθημα μια κίνηση που μας έφερε πολύ κοντά και θα προσπαθήσω να γίνει ακόμα καλύτερο αυτό!!!! Τέλος ο Μάιος ο Ιούνιος ξεκίνησε με την βάπτιση του μικρού Μανώλη το δεύτερο παιδάκι του φίλου και μαθητή μου Γιώργου Δρυμάκη και της Χριστίνας να είναι πάντα καλά όλοι τους με υγεία και να έρθει γρήγορα η ώρα που θα διδάσκουμε μαζί τα παιδάκια τους όχι μόνο βέβαια τα δικά τους αλλά και της μαθήτριας μου και φίλης Ελένης η οποία στις 11 Μαΐου γέννησε ένα υγιέστατο κοριτσάκι, να τους ζήσει και να είναι πάντα καλά, αλλά και του μαθητή και φίλου Θανάση που σε λίγο καιρό η γυναίκα του Ελένη θα γεννήσει ένα κοριτσάκι. Νομίζω ότι σε αυτή την παρέα υπάρχει μεγάλη Αγάπη και Σεβασμός και χαίρομαι για όλους τους που μεγαλώνουν την οικογένεια του Αϊκίντο. Αυτά λοιπόν τελευταίος μήνας για την Σεζόν αυτή και θα τελειώσει με μια σειρά μαθημάτων από την Minegishi Sensei που θα είναι μαζί μας από τις 10 Ιουνίου έως και τις 16. Δε σταματάμε όμως εδώ να σχεδιάζουμε το μέλλον να γινόμαστε καλύτεροι μέσα και έξω από το Τατάμι!!!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 4 Ιουνίου 2013 ώρα 01.05]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 03 Jun 2013 22:01:28 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-140</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-139</link>
			<description><![CDATA[Ίσως να ήταν τυχαίο που έκατσα σήμερα να γράψω στο ημερολόγιο. Κυριακή του Πάσχα αλλά μαζί και τα γενέθλια μου 41νος ζωή να έχω καλή και να μπορώ να δίνω ενέργεια και χαρά στους ανθρώπους γύρο μου. Ο μήνας που πέρασε είχε δυο εκδηλώσεις που θα πρέπει να αναφέρω και να γράψω κάτι για αυτές. Στις 13 Απριλίου διοργάνωσα ένα ανοιχτό μάθημα αυτοπροστασίας και επαφή με τις Πολεμικές Τέχνες μόνο για γυναίκες. Αν και περίμενα η συμμετοχή να ήταν μεγαλύτερη έμεινα ικανοποιημένος με τις 23 κυρίες που ήρθαν να παρακολουθήσουν το μάθημα αυτό. Ήταν κάτι που έκανα για πρώτη φορά και ομολογώ ότι πήγε πολύ καλά και από τη μεριά μου αλλά και από την μεριά των γυναικών που το χάρηκαν και τους φάνηκε αρκετά ενδιαφέρον. Ελπίζω και θα ήθελα να το ξανά κάνω γιατί πιστεύω ότι οι γυναίκες θα πρέπει να μάθουν να αμύνονται στην σημερινή εποχή. Να ευχαριστήσω ολόψυχα τις κυρίες που με τίμησαν με την παρουσία τους!!! Στις 20 Απριλίου για ακόμα μια φορά ο κύριος Νικολάου είχε προσκεκλημένο τον Suro Emanuel Hart για σεμινάριο στο Inayan System III. Για άλλη μια φορά ο Suro Emanuel Hart μας εντυπωσίασε με την τεχνική του στην φιλιπινέζικη πολεμική τέχνη που διδάσκει και όπως πάντα το χάρηκα να δουλεύω μαζί του. Θα ήθελα να βρω χρόνο και να μπορώ να ασκούμε και σε αυτή την Πολεμική Τέχνη και να μάθω περισσότερα θα το προσπαθήσω!!! Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους μαθητές μου που αν και δεν ασχολούνται με το Inayan με άκουσαν και πήραν μέρος σε αυτό το σεμινάριο. Οι υπόλοιπες μέρες του Απριλίου πέρασαν ήρεμα με καλή άσκηση στο Aikido και στο Kenpo και ήρθαν οι μέρες διακοπών του Πάσχα. Μάιος και Ιούνιος δυο μήνες ακόμα για αυτή τη Σεζόν που θα τελειώσω πιστεύω με μερικά μαθήματα από την Minegishi Sensei μετά, σχέδια που παίζουν, ιδέες που πρέπει να υλοποιηθούν και να ξεκινήσουν από τη νέα σεζόν…….. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 6 Μαΐου 2013 ώρα 00.30]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 05 May 2013 21:32:59 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-139</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-138</link>
			<description><![CDATA[Πάει ο Μάρτιος και έχουμε μπει ήδη στον Απρίλιο. Στο διάστημα που πέρασε είχαμε το Σεμινάριο με την Pat Hendrix Sensei από Νέα Υόρκη. Επιτέλους έμαθα ακόμα κάποια πράγματα για τα οποία είχα απορία που έβλεπα από ανθρώπους που ασκούνται στο Iwama Aikido. Η Sensei Pat Hendrix πάρα πολύ καλή στο Αϊκίντο της αλλά και στα όπλα, σίγουρα το ότι ήταν εσωτερικός μαθητής του Saito Sensei είναι πολύ σημαντικό και τις δίνει πολλές γνώσεις. Για εμένα ήταν ακόμα μια καλή εμπειρία που ασκήθηκα με μια Γυναίκα Δασκάλα τέτοιου επιπέδου. Στη συνέχεια είχαμε κάποια τεστ για 4th Kyu με πρώτον τον κύριο Πάτση Μίλτο έναν από τους παλαιότερους Μαθητές της νέας γενιάς μαθητών του Inochikan Dojo. Ο Μίλτος αν και απροετοίμαστος θα έλεγα ψυχολογικά για το τεστ έδωσε τον καλύτερο του εαυτό στο τεστ έδειξε για ακόμα μια φορά ότι αγαπάει πολύ την Τέχνη του Αϊκίντο. Επόμενη στην εξέταση της ήταν η νεαρή μας Εύα Κατσάλη η οποία συνεχίζει να έχει μια καλή ανοδική πορεία πάντα προς το καλύτερο στο Αϊκίντο. Η κίνηση της ανάλαφρη η τεχνική της σταθερή γνωρίζοντας τι έπρεπε να κάνει σε κάθε τεχνική μικρά λάθη πάντα γίνονται όπως στα Kokyunage που είναι λογικό όταν έχεις γύρο σου 5 επιτιθέμενους να αγχώνεσαι και να τα χάνεις. Τελειώσαμε στις 5 Απριλίου τα τεστ με τον κυρίου Νίκου Τοκατλόγλου μια δυναμική παρουσία στην ομάδα μας μια και ο Νίκος είναι από τους πιο μεγαλόσωμους μαθητές μας. Η Εργασία που έγραψε για το IrimiTenkan πάρα πολύ επιστημονική λόγο της εργασίας του αν και περίμενα κάτι που να έχει σχέση περισσότερο με την αίσθηση παρά με την μηχανική άποψη της κίνησης. Ο Νίκος τα πήγε αρκετά καλά αν και το άγχος του τον κατέλαβε και τον έκανε να αποπροσανατολισ τεί κάποιες στιγμές. Συγχαρητήρια και στους τρις μαθητές μας για την πρόοδο τους, τους εύχομαι να συνεχίσουν και να αγαπήσουν με πάθος την Τέχνη του Αϊκίντο. Έχουμε και νέα για το Σεμινάριο της Minegishi Sensei η οποία προγραμματίζει να έρθει στην Ελλάδα τον Ιούνιο και νομίζω ότι θα κλείσουμε την Σεζόν αυτή με πάρα πολύ καλή άσκηση κάτω από την διδασκαλία της Minegishi Sensei!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 9 Απριλίου ώρα 22.40]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 09 Apr 2013 19:38:24 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-138</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-137</link>
			<description><![CDATA[Εδώ και πάλι πιο νωρίς αυτή τη φορά… Την προηγούμενη φορά που έγραψα για τον μήνα Φεβρουάριο ξέχασα να αναφέρω την επίσκεψη μου μαζί με τον κύριο Νικολάου στη Σύμη. Για άλλη μια φορά ο κύριος Κόρλος Στέλιος Υποδιοικητής του στρατοπέδου εκεί, μας είχε καλέσει για σεμινάριο και εξετάσεις επάνω στο Kenpo. Φάγαμε μια μικρή ταλαιπωρία βέβαια μέχρι να φτάσουμε από Ρόδο Σύμη μια και ο καιρός δεν ήταν και ο καλύτερος αλλά τελικά είχαμε μια καλή άφιξη στη Σύμη το Σάββατο το πρωί στις 4.30πμ. Οι εξετάσεις για ακόμα μια φορά ήταν ικανοποιητικές, αν και πάντα αυτό που έχω να πω είναι πολύ δουλειά, επάνω στα βασικά και όχι βουρ στις τεχνικές και ότι κάτσει. Το Σάββατο το βράδυ είχαμε μια πολύ όμορφη βραδιά γιατί στην παρέα μας ήταν ένας υπαξιωματικός του κύριου Κόρλου, ο Νίκος Παρασχίδης, ο οποίος είχε φέρει την κιθάρα του στο μαγαζί που πήγαμε για ένα ποτάκι και αποδεικτικέ πολύ καλός καλλιτέχνης στην κιθάρα αλλά και στο τραγούδι, αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι να βλέπω ένα παλικάρι να νιώθει βαθειά μέσα του αυτό που κάνει και να νιώθει καλά και όμορφα. Η Κυριακή κύλισε γρήγορα με το Σεμινάριο του κύριου Νικολάου επάνω στο Inayian, που αποφασίσαμε να το κάνουμε έξω μια και ο καιρός ήταν ηλιόλουστος. Νομίζω ότι θα έχουμε ακόμα μια ευκαιρία να πάμε στη Σύμη το καλοκαιράκι και αυτό γιατί ο κύριος Κόρλος θα πάρει μετάθεση μετά για Αθήνα, ελπίζω τα παιδιά που θα μείνουν εκεί να καταφέρουν να κρατήσουν αυτή την ομάδα που έφτιαξε ο κύριος Κόρλος και τους όμορφους λειτουργικούς χώρους που δημιούργησε για τις πολεμικές τέχνες και την εκγύμναση των υπαξιωματικών εκεί.. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που πέρασαν τις εξετάσεις τους και ελπίζω να έχουν συνέχεια και στο μέλλον. Σε αυτές τις μέρες που πέρασαν είχαμε δυο γεγονότα που θα πρέπει να αναφέρω. Το Σάββατο 9 Μαρτίου στο Φεστιβάλ Πολεμικών Τεχνών που είχε διοργανώσει για ακόμα μια φορά ο κύριος Δημήτρης Κατσιάρας συμμετείχα μαζί με τους Γιώργο Δρυμάκη, Άγγελο Ρόκα, Θανάση Μπέτση και Αντώνη Βουτυρίτσα σε επίδειξη Αϊκίντο. Αν και για ακόμα μια φορά όσο και αν προσπάθησε ο κύριος Κατσιάρας να κάνει μια καλή Διοργάνωση εμείς οι υπόλοιποι δεν τον βοηθήσαμε όπως πρέπει, και αν όχι όλοι οι περισσότεροι με αποτέλεσμα το φεστιβάλ να ξεκινήσει πολύ αργά και να φτάσουμε να τελειώσουμε νύχτα. Το καλό ήταν ότι παρουσιάσαμε κάτι αρκετά καλό με καλά σχόλια από όσους το παρακολούθησαν, αυτό με χαροποιεί αν και νομίζω ότι μπορούμε και καλύτερα αν οργανωθούμε και εμείς πιο καλά για παρουσιάσεις τέτοιους είδους. Να δώσω τα συγχαρητήρια μου σε όλους τους συλλόγους και συστήματα πολεμικών τεχνών που πήραν μέρος και καταφέραμε να δείξουμε τι κάνουμε όλοι εμείς, στους λύγους που παραβρέθηκαν για να μας παρακολουθήσουν . Ένα άλλο γεγονός που από εχθές μας έχει στεναχωρήσει αρκετά είναι η ακύρωση του ταξιδιού της Minegishi Sensei για την Ευρώπη. Η Sensei λόγο ενός μικρού προβλήματος υγείας που έχει που και η ίδια αλλά και εγώ θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν είναι τίποτα σοβαρό, αποφάσισε ότι θα ήταν καλύτερα να μην έρθει τώρα στην Ευρώπη για να τελειώσει πρώτα με όλες τις ιατρικές εξετάσεις που έχει να κάνει. Το νέο της πρόγραμμα είναι να μας επισκεφτεί τον Ιούνιο και ελπίζω όλα να πάνε καλά μέχρι τότε. Το Σαββατοκύριακο που έρχεται μια πολύ καλή Sensei του Αϊκίντο η Pat Hendrigs θα επισκεφτεί και θα κάνει σεμινάριο για πρώτη φορά στην Ελλάδα, θα είναι μια ακόμα καλή εμπειρία να διδαχτούμε από μια ακόμα Γυναίκα του Αϊκίντο και να δούμε το πόσο διαφέρει το Αϊκίντο από το να το διδάσκει μια Γυναίκα ή ένας Άνδρας. Αυτά από εμένα και για σήμερα 12 Μαρτίου 2013 και ώρα 22.15μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 12 Mar 2013 20:20:17 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-137</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-136</link>
			<description><![CDATA[Επιτέλους εδώ πάλι στο ημερολόγιο, έχω να γράψω πολύ καιρό και τα παράπονα πολλά από τους φίλους που το διαβάζουν. Ο καιρός περνάει τόσο γρήγορα και τα γεγονότα τρέχουν τόσο γρήγορα, συμβαίνουν τόσα πολλά που αφορούν το ντότζο και τον κόσμο γύρο μας. Είχα αναφέρει τις εξετάσεις του Μάριου ο οποίος έγραψε για το Irimi Tenkan taisabaki στο Αϊκίντο, στο κείμενο του έγραφε: {Πιστεύω πως η κίνηση Irimi Tenkan είναι από τα πιο σημαντικά taisabaki στο Αϊκίντο καθώς δίνει το χώρο και το χρόνο στον Nage να δράσει μιας και δε βρίσκεται πλέον στην ακτίνα δράσης του uke. Τέλος πιστεύω πως το Irimi Tenkan εκτός από την πολεμική του χρήση είναι το κλειδί για την αρμονία της κίνησης στο Αϊκίντο και γενικά στη ζωή διότι δημιουργείς έναν κύκλο στον οποίο ότι δέχεσαι δίνεις}. Η κατανόηση ότι η τέχνη του Αϊκίντο δεν είναι μόνο μια Πολεμική Τέχνη αλλά μια Τέχνη ζωής ίσως να εκφράστηκε σε ένα βαθμό από τον Μάριο. Και πάλι συγχαρητήρια. Στις 12 Ιανουαρίου διοργανώθηκε ένα σεμινάριο με θέμα τον Αφοπλισμό και την Χρήση του Μαχαιριού. Διοργανωτές το Inochikan Dojo σε συνεργασία με την σχολή Jeet Kune Do του κυρίου Λυκούργου. Οι συμμετοχές πάρα πολλές και ανέλπιστες, ο κύριος Νικολάου ο εισηγητής και εκπαιδευτής για το σεμινάριο έδωσε τον καλύτερο του εαυτό και προσπάθησε να δώσει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που τέθηκαν. Μη ξεχνάμε όμως ότι για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται εξάσκηση και ειδικά όταν πρόκειται για μαχαίρι η εξάσκηση θα πρέπει να είναι πολύχρονη!!! Στις 26 Ιανουαρίου ο μικρός Μιλτιάδης Σύψας εξετάστηκε για την Μισή Πορτοκαλή ζώνη 8οKyu. Τα πήγε πάρα πολύ καλά στις τεχνικές και γενικά στην διαγωγή του, είναι πολύ καλός και επιμελής ασκούμενος στο Αϊκίντο. Στην μικρή εργασία που έκανε γράφει: {είμαι ο Μιλτιάδης είμαι 8 χρονών πηγαίνω Αϊκίντο 2 χρόνια και έχω κίτρινη ζώνη. Στην αρχή πίστευα ότι δε θα τα καταφέρω και τώρα γίνομαι ακόμα πιο καλός}. Ακόμα και ένα μικρό παιδί μπορεί να δει τα καλά πράγματα που του προσφέρει το Αϊκιντο. Μπράβο στον μικρό Μιλτιάδη ελπίζω να συνεχίσει με τον ίδιο ζήλο για πολλά χρόνια. Την ίδια μέρα παρακολούθησα ένα σεμινάριο Αϊκιντο με τον Sensei Peter Brady από Αγγλία. Χάρηκα πάρα πολύ που είδα πάλι τον Sensei Brady από κοντά και χάρηκα τόσο πολύ όταν ο ίδιος μου είπε ότι έχει να με δει από το 2004 και έδειξε ενδιαφέρον για μένα και τις δραστηριότητες μου. Ο Sensei Brady είναι ένας αξιόλογος Δάσκαλος και πολύ καλός γνώστης στα όπλα Boken και Jo. Για άλλη μια φορά όμως όλοι εμείς οι Αϊκιντόκα στην Ελλάδα δείξαμε μια κακή εικόνα μια και οι συμμετοχές ήταν πολύ λίγες. Έχουμε ξεχάσει ποιοι ήμασταν από πού ξεκινήσαμε και με ποιους δασκάλους μεγαλώσαμε και ο σεβασμός έχει πάει περίπατο. Την 1η Φεβρουαρίου το Inochikan Dojo έκοψε για δεύτερη χρονιά την Πρωτοχρονιάτικη Πίτα του. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκ ε στο μεζεδοπωλείο Αρχοντικό στο Μπουρνάζι με ζωντανή μουσική. Δεν κατάφεραν να παραβρεθούν όλοι αλλά όσοι παραβρεθήκαμε περάσαμε πολύ όμορφα. Η τυχερή της πίτας ήταν η Σπυριδάκη Τίτι που κέρδισε και την όμορφη νέας τεχνολογίας φωτογραφική μηχανή που είχαμε ως δώρο. Ελπίζω η Τίτι να είναι τυχερή όλο το χρόνο και εμείς να διασκεδάζουμε μέσα και έξω από το ντότζο όλο το χρόνο!!!!!! Ο Φεβρουάριος κύλισε σχετικά ήρεμα υπήρχαν δυο γεγονότα που σημάδεψαν και αυτόν τον μήνα ένα δυσάρεστο και ένα ευχάριστο. Στις 16 Φεβρουαρίου παραβρέθηκα στην τελετή μνήμης του Jason. Ο νεαρός Jason έφυγε από κοντά μας στα 20του χρόνια μια ζωή που το μεγαλύτερο διάστημα της την πέρασε μέσα σε νοσοκομεία στην Αγγλία μια και είχε πρόβλημα νεφρικής ανεπάρκειας. Αν και είχε υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού δεν κατάφερε να πάει καλά. Τον μικρό Jason τον γνώρισα σε ηλικία 6-7 ετών, όταν ο πατέρας του φίλος μου από το Kenpo μου ζήτησε να του κάνω ιδιαίτερα μαθήματα όταν έμενε στην Ελλάδα, πριν φύγει για την Αγγλία. Το ιδιαίτερο με αυτό το παιδί ήταν ότι ήταν λάτρεις τον commix με ιδιαίτερη λατρεία στον Spiderman. Από πολύ μικρός ήξερε τα πάντα για την βιομηχανία τον κόμιξ από όλες τις πλευρές και είχε ξεκινήσει να γραφεί τα δικά του. Είχε γράψει μια παιδική ιστορία (το ρυζάκι) στα 12-14 με πολύ όμορφη εικονογράφηση. Ο Jason αν και μικρός είχε κάνει πολλά περισσότερα από όσα έχουμε κάνει εμείς στα διπλάσια του χρόνια και το αξιοθαύμαστο είναι ότι ποτέ δε παραπονέθηκε για ότι είχε, θεωρούσε και πίστευε ότι αυτή ήταν η ζωή του και προσπαθούσε να τη ζήσει όσο μπορούσε καλύτερα κάνοντας όσα μπορούσε περισσότερα πράγματα. Θα ήθελα να αποχαιρετήσω από αυτό εδώ το ημερολόγιο τον Jason να είμαστε καλά να τον θυμόμαστε. Την ίδια μέρα παραβρέθηκα σε ένα σεμινάριο που πραγματοποιήθηκ ε στην Πετρούπολη. Συνδιοργανωτές ήταν οι, Arena Dojo I, Arena Dojo II, Inochikan Dojo και Legeona Kenpo. Στο σεμινάριο αυτό παρουσιάστηκαν και διδάχτηκαν, Ed Parker’s Kenpo από τον κύριο Αντώνη Μαυρομάτη, Inayan από τον κύριο Γιάννη Νικολάου και Jeet Kune Do από εμένα. Οι συμμετοχές ήταν αρκετές αν σκεφτούμε ότι ήταν Σάββατο βραδύ και ο κόσμος συνήθως θέλει να βγαίνει έξω, παρόλα αυτά είχαμε κόσμο. Τα σχόλια και το ενδιαφέρον ήταν εξίσου ίδια και για τις τρις Τέχνες και ελπίζουμε να υπάρχει και άλλη συνέχεια. Είναι η δεύτερη φορά που μου ζητάνε να παρουσιάσω το Jeet Kune Do και κάθε φορά προσπαθώ να δώσω το βαθύ νόημα της τέχνης του Bruce Lee που ήταν η απελευθέρωση από τα δεσμά και την παράδοση κάθε πολεμικής τέχνης. Η αλήθεια είναι ότι κατάφερα να κεντρίσω το ενδιαφέρον του κόσμου με ότι παρουσίασα και ότι τους είπα. Χαίρομαι για αυτό, πάντα λέω ότι η μεγάλη μου αγάπη είναι το Jeet Kune Do, ότι διδάσκω το διδάσκω πάντα πάνω στην φιλοσοφία αυτής της τέχνης. Φτάνοντας στο τέλος του Φεβρουαρίου είχαμε μια σειρά νέων εγγραφών και στο πρωινό τμήμα του Αϊκίντο άλλα και στο παιδικό και στα τμήματα ενηλίκων στο Αϊκίντο και στο Kenpo. Ο κόσμος αυξάνεται η ενέργεια αυξάνεται όπως και οι ευθύνες μου. Σάββατο 3 Μαρτίου ο μικρούλης Ναπολέων εξετάστηκε για το 10ο Kyu μισή κίτρινη ζώνη και μπορώ να πω ότι είχε προετοιμαστεί παρά πολύ καλά το ήθελε και ο πέτυχε. Δεν του είχα βάλει κάποια εργασία αλλά του ζήτησα το επόμενο Σάββατο να μου δείξει και να μου δέσει σωστά τη ζώνη του, αν το βάλει στόχο ξέρω ότι θα το πετύχει. Συγχαρητήρια και στον μικρό Ναπολέων. Σήμερα Κυριακή η μέρα δεν ήταν καθόλου καλή βροχερή και κρύα, ελπίζω από αύριο να κάνει πάλι μια από εκείνες τις όμορφες ηλιόλουστες μέρες που μόνο η Ελλάδα μας έχει. Καλή εβδομάδα σε όλους!!!!!!!!!! !!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 20.35μμ 3 Μαρτίου 2013.]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 03 Mar 2013 18:46:46 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-136</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-135</link>
			<description><![CDATA[Καλή Χρονιά και Χρόνια Πολλά σε όλους τους φίλους και αναγνώστες αυτού του ημερολογίου. Πέρασαν και οι γιορτές, δεν καταστράφηκε ο κόσμος όπως έλεγαν και ίσως να ήθελαν κάποιοι. Ήρθε ένας νέος χρόνος γεμάτος ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο σε όλους τους τομείς, αν και νομίζω ότι εμείς οι ίδιοι μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο αν ξεκινήσουμε να σκεφτόμαστε ομαδικά και όχι ατομικά όπως κάνουμε μέχρι και σήμερα. Ο Δεκέμβριος κύλισε ήρεμα χωρίς ιδιαίτερα πράγματα και γεγονότα εκτός από το τεστ του Μάριου Πάνου ενός εκ των τριών που είναι έτοιμοι να δώσουν εξετάσεις. Δεν καταφέραμε να κάνουμε όλα τα τεστ μέσα στον Δεκέμβρη οπότε έχουμε συνέχεια μέσα στον Ιανουάριο. Ο νεαρός Μάριος όπως έχω ξανά γράψει νομίζω ότι έχει βρει την τέχνη που του ταιριάζει και είναι το Αϊκίντο. Στη παρουσίαση που έκανε έδειξε να γνωρίζει τις τεχνικές που του ζητήθηκαν με μεγάλη σιγουριά, η ηλικία του και ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο του δίνουν την άνεση και την αντοχή ώστε να βγάλει αρκετά εύκολα ένα τεστ 45 λεπτών για το 4th Kyu. Το θέμα της εργασίας που είχε να γράψει ήταν το Irimi Tenkan ( εισχώρηση και περιστροφή ) είναι σίγουρο ότι έχει πιάσει το νόημα του Irimi Tenkan αλλά ήταν δύσκολο να το εκφράσει με λόγια και να γράψει για αυτό όπως και για πολλούς από εμάς. Είναι κρίμα που δεν έχω τώρα μαζί μου την εργασία του για να παραθέσω κάτι από το κείμενο που μας έγραψε θα το κάνω όμως την επόμενη φορά. Από την άλλη οι μικροί μας μαθητές έχουν μείνει πίσω με τις εξετάσεις τους και αυτό γιατί νομίζω ότι πρέπει να μάθουν ότι ασκούνται στο Αϊκίντο για να μάθουν κάτι και όχι για να παίρνουν μόνο ζώνες και βαθμούς. Πιστεύω ότι αυτό το θέμα που έχουν τα μικρά παιδιά οφείλετε αποκλειστικά σε εμάς τους μεγάλους και τους γονείς. Έχουμε μάθει από μικροί να κυνηγάμε τους καλούς βαθμούς και την επιτυχία σε κάτι χωρίς πραγματικά να νοιαζόμαστε αν έχουμε μάθει κάτι κατά την διάρκεια που διδασκόμαστε ή που βιώνουμε κάτι, να σημειώσω βέβαια ότι υπάρχουν και πολλοί μαθητές που οι μεγάλοι βαθμοί που έχουν η τα μεγάλα επίπεδα συνοδεύονται και από σωστή γνώση. Και δεν μιλάω μόνο για το Αϊκίντο αλλά και για το σχολείο τη δουλειά και τη ζωή μας. Πιστεύω ότι η Γνώση και η Εμπειρία των γραμμάτων της εργασίας και γενικότερα της ζωής της ίδιας είναι πιο σημαντικά από τους βαθμούς και τους επαίνους που μπορεί να έχουμε. Έτσι η προσπάθεια μου τείνει στο μάθω τα παιδιά πώς να είναι ήσυχα και να ακούνε να προσέχουν και να νοιάζονται περισσότερο στο μάθουν οτιδήποτε είναι αυτό και όχι στο να έχουν καλούς βαθμούς ή υψηλό επίπεδο στο Αϊκιντο. Βέβαια το μεγαλύτερο πρόβλημα μου δεν θα είναι τα ίδια τα παιδιά όσο οι γονείς τους που πρέπει να καταλάβουν την σημασία της προσπάθειας μου αυτής βγάζοντας από το μυαλό τους ότι τα παιδιά τους θα πρέπει να είναι άριστα σε όλα και με μεγάλους βαθμούς, χωρίς όμως γνώσεις. Μια νέα Χρονιά ξεκίνησε και αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι το καλύτερο για ένα συλλογικό καλό αποτέλεσμα σε όλους τους τομείς ας πάψουμε να σκεφτόμαστε ατομικά και ας δούμε το καλό των συνανθρώπων μας της κοινωνίας μας της Ελλάδας μας και του Κόσμου γενικότερα!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 8 Ιανουαρίου ώρα 17.20μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 08 Jan 2013 15:23:40 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-135</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-134</link>
			<description><![CDATA[Οι μεγάλες αλλαγές στη ζωή μας θέλουν και μεγάλο χρόνο προσαρμογής. Λυπάμαι πολύ, έχω ενάμισι μήνα τώρα να γράψω στο ημερολόγιο αλλά το να φύγεις εκτός Αθήνας δεν είναι και λίγο. Πάντως το να είσαι κοντά στη φύση και στην ηρεμία της είναι το κάτι άλλο, θέλεις δε θέλεις ηρεμείς και νιώθεις τη διαφορά και την αλλαγή στην ποιότητα της ζωής μας. Ο χρόνος αυτός που πέρασε είχε κάποια γεγονότα που ήταν αξιοσημείωτα. Μέσα στον Νοέμβριο είχαμε το σεμινάριο με τον Mori Shihan, το οποίο δεν κατάφερα να παρακολουθήσω ο ίδιος αλλά οι Fukushindoin του Inochikan Dojo Γιώργος Δρυμάκης και Άγγελος Ρόκας ήταν εκεί να αντιπροσωπεύσου ν το Dojo μας. Από τις φωτογραφίες που είδα στο Facebook παρατήρησα ότι συμμετείχαν αρκετοί και από πολλά Dojos πράγμα που σημαίνει ότι σε κάποιες διοργανώσεις που μας αφορούν όλους συμμετέχουμε. Καλό είναι αυτό και ελπίζω να γίνει και καλύτερο. Ένα απρόσμενο γεγονός μέσα στον Νοέμβρη ήταν ο θάνατος του κύριου Κώστα Πολίτη που ήταν ο πρώτος άνθρωπος που έφερε το Αϊκίντο στην Ελλάδα. Δεν τον είχα γνωρίσει ποτέ αλλά είχα ακούσει πολλά για αυτόν από τους ανθρώπους του Αϊκίντο που ήταν πολύ πριν από εμένα. Έχω γνωρίσει βέβαια έναν άλλον κύριο εκείνης της εποχής που και αυτός έχει αφήσει το μύθο του σχετικά με το Αϊκίντο, είναι ο κύριος Δημήτρης Πατσήλιας που αυτή τη στιγμή βρίσκεται και ζει σε έναν άλλον επίγειο παράδεισο το Πήλιο. Οι προπονήσεις συνεχίζονται κανονικά είμαι πολύ χαρούμενος που στο Kenpo ήρθε να προπονηθεί μαζί μας ένας αγαπητός φίλος από τα παλιά και για μένα προσωπικά ένας από τους καλύτερους Kenpoka στην Ελλάδα, ο Φώτης Χαρώνης είναι πλέον στην ομάδα μας και ασχέτως αν ήρθε όπως λέει για να μαζέψει την ύλη, θα μας βοηθήσει πολύ στην προπόνηση μας. Στο Αϊκίντο όλα πάνε από το καλό στο καλύτερο και με χαροποιεί το γεγονός ότι μέσα σε όλο αυτό τον χαμό που γίνεται ο κόσμος καταφέρνει και βρίσκει τη διάθεση να ασκηθεί. Την Κυριακή που μας πέρασε ήμουν καλεσμένος στο Kushikan Dojo στον Πειραιά από τον Μάκη Ποτίρη και τον Κώστα Αλεξανδρή για να διδάξω στον χώρο τους. Αν και δεν είχαμε πολλές συμμετοχές κάναμε μια πολύ καλή άσκηση και σχολιάσαμε αρκετά πράγματα επάνω στις τεχνικές. Είναι σίγουρο ότι δεν έγραψα και πολλά πράγματα σε σχέση με τον καιρό που έχω να γράψω αλλά υπόσχομαι στους αναγνώστες αυτού του ημερολογίου ότι μόλις προσαρμοστώ στην νέα ζωή της φύσης θα γράψω περισσότερα και συντομότερα. Έρχονται Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά ελπίζω και εύχομαι ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά να βρει τη δύναμη να περάσει όμορφα, βοηθώντας όλους εκείνους, που εξαιτίας κάποιων έχουν τώρα την ανάγκη μας!!!! Να δώσουμε να χαρίσουμε και να μοιραστούμε ότι μπορούμε με όλους αυτούς τους ανθρώπους, ακόμα και αν δεν έχουμε τίποτα, μια καλή κουβέντα, έστω ένα Χρόνια Πολλά να ξέρετε ότι θα δώσει μεγάλη Χαρά και Ελπίδα σε όλους αυτούς........ Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 12/12/12 ώρα 15.45μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 12 Dec 2012 14:02:16 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-134</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-132</link>
			<description><![CDATA[Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2012 από εχθές επιστρέψαμε στην καθημερινότητα μας. Η Minegishi Sensei έφυγε εχθές για να συνεχίσει την περιοδεία της για σεμινάρια στην Ρωσία και στην Κροατία. Η παρουσία της Minegishi Sensei για άλλη μια φορά στην Ελλάδα δημιούργησε θαυμασμό σε όσους την είδαν και δούλεψαν μαζί της για πρώτη φορά. Η διδασκαλία της Sensei για άλλη μια φορά καθοριστική για εμένα προσωπικά τους Yudansa του Inochikan Dojo και όλους τους μαθητές. Θα ήθελα να ευχαριστήσω μέσα από το ημερολόγιο μου τον κύριο και την κυρία Τσετσελή τους ιδιοκτήτες του Martial Way για τον χώρο που μας διαθέσανε για το σεμινάριο, θεωρώ ότι είναι ένας από τους καλύτερους χώρους για σεμινάρια στην Αττική. Επίσης θα ήθελα να ευχαριστώ όλους όσους ήρθαν και υποστήριξαν αυτό το σεμινάριο, τους Μπάμπη Κεράνη από το Fukushinkan Dojo και την μαθήτρια του Svetlana Gospodinova, τους Γκιουζελης Γιώργο και Γιάννη Ντουρμα από τον κύριο Κορρέ, τους Χατζηδάκη Παναγιώτη και Πρωτούλη Κυριάκο από το Kodokan Dojo Λυκόβρυσης, από τον Σύλλογο Πρωτέα Ραφήνας τους Τζεβελέκο, Θεόφραστο και Παπαργύρη, τον κύριο Yigit Uygun από την Τουρκία που ήρθε στην Ελλάδα για το σεμινάριο με την Minegishi Sensei, τον Adam Adamski από το Kobukan Dojo, το Κώστα Αλεξανδρή από το Kushikan Dojo Πειραία και περισσότερο από όλους, όλους τους μαθητές μου και τους Yudansa του Inochikan Dojo που με την δική τους βοήθεια πραγματοποιήθηκ ε αυτή η διοργάνωση. Θα ήθελα να συγχαρώ επίσης τον μαθητή μου Θανάση Μπέτση για την άψογη παρουσίαση του στο τεστ που έδωσε για το Nidan και την ανεξάντλητη ενέργεια που είχε και άντεξε ένα τεστ περίπου μιάμισης ώρας. Συγχαρητήρια Θανάση σου εύχομαι να φτάσεις πολύ ψηλά!!!! Αν και όλα πήγαν καλά με αυτήν την διοργάνωση και όλοι είμαστε ευχαριστημένοι και περισσότερο η Minegishi Sensei για ότι έχουμε καταφέρει μέχρι τώρα αλλά και για το μέλλον που βλέπει για εμάς ότι θα είναι εποικοδομητικό και θα καταφέρουμε να κατανοήσουμε βαθειά την τέχνη του Αϊκίντο. Παρόλα αυτά εγώ έχω μια πίκρα μέσα μου για τους ανθρώπους που ασχολούνται με την τέχνη του Αϊκίντο. Δεν περίμενα να έρθει όλος ο κόσμος που κάνει Αϊκίντο στο σεμινάριο αλλά περίμενα μια αισθητή παρουσία μόνο και μόνο από σεβασμό σε έναν άνθρωπο που ταξιδεύει τόσο μακριά για να μοιραστεί μαζί μας την εμπειρία του, μια εμπειρία 40 χρόνων, επάνω στην τέχνη που όλοι δουλεύουμε. Η συμπεριφορά που κρατάμε σε πολλά πράγματα αυτές τις μέρες στην Ελλάδα από ότι είδα την κρατάμε ακόμα και σε μια τέχνη που το βαθύτερο νόημα της είναι η αρμονία και η αγάπη μεταξύ μας, πράγμα που δεν υπάρχει. Την συμπεριφορά που πολλές φορές καταδικάζουμε σε άλλους ανθρώπους τελικά την κουβαλάμε μέσα μας και την διαιωνίζουμε. Είχα την εντύπωση ότι η προσπάθεια που ξεκίνησα θα έφερνε τα αποτελέσματα που φανταζόμουν, από ότι φαίνεται όμως η φαντασία για άλλη μια φορά είναι πολύ μακριά από την πραγματικότητα. Και πάλι ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους που συνέβαλαν να πραγματοποιηθεί αυτό το σεμινάριο, κρατώντας μέσα μου την ελπίδα ότι τα πράγματα θα πάνε προς το καλύτερο για την μεγάλη οικογένεια που λέγεται Αϊκίντο και εδώ στην Ελλάδα!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 23.35]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 30 Oct 2012 21:40:36 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-132</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-131</link>
			<description><![CDATA[Πρώτη μέρα με την Minegishi Sensei. Ταλαιπωρήθηκε πολύ μέχρι να φτάσει, από ότι φαίνεται οι Τουρκικές Αερογραμμές δεν λειτουργούν σωστά. Εκτός ότι έχασε την χθεσινή πτήση για Ελλάδα και ήρθε σήμερα η βαλίτσα της όμως δεν έφτασε ακόμα. Το σημερινό μάθημα το έκανα εγώ, η παρουσία της όμως και οι παρατηρήσεις της ήταν καθορίστηκες για όλους μας. Από αύριο το πρόγραμμα στο Inochikan Dojo θα πραγματοποιηθεί όπως το έχουμε φτιάξει. Το Σεμινάριο νομίζω ότι θα είναι μια ακόμη εμπειρία για όσους το παρακολουθήσουν . Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 22 Οκτωβρίου ώρα 22.35]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 23 Oct 2012 19:34:09 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-131</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-130</link>
			<description><![CDATA[Και πάλι εδώ, επιτέλους κατάφερα να κάτσω να γράψω στο ημερολόγιο. Δεν κατάλαβα πότε πέρασαν 15 μέρες από την τελευταία φορά που έγραψα, τελικά διαπίστωσα ότι όταν εργαζόμουν είχα περισσότερο χρόνο από τώρα που ασχολούμαι με την διδασκαλία. Ξέρω ότι αυτό δεν ακούγεται και πολύ καλά αλλά η αλήθεια να λέγεται. Στις ημέρες που πέρασαν είχαμε αλλαγές στο πρόγραμμα μαθημάτων αλλά ένιωσα και μεγάλη απογοήτευση από τους ανθρώπους. Η Αθήνα με κουράζει πλέον η συμπεριφορά και η αδιαφορία του κόσμου με ενοχλεί αφάνταστα, και όση ηρεμία και αν παίρνω από το τη διδασκαλία τη χάνω αμέσως μόλις βγω από το Ντότζο. Το πρόγραμμα μας άλλαξε περισσότερο για τους μικρούς μου μαθητές και κατ επέκταση για τους μεγάλους, ελπίζω αυτό να μην έχει αρνητικά αποτελέσματα. Αν και τελικά δεν πρέπει να λες ποτέ μεγάλα λόγια, πρέπει να κατεβάζεις το κεφάλι και να λες Δόξα το Θεό για ότι έχω. Έχουμε γίνει πολλοί στην Αθήνα, και σε πολλούς ίδιους τομείς όπως και στις Πολεμικές Τέχνες. Αυτό μας έχει κάνει αδιάφορους και όπως έχω ξανά πει παρτάκηδες, δεν θέλουμε και δεν μας ενδιαφέρει να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον απλά να είμαστε εμείς καλά. Πρέπει να φύγουμε από την Αθήνα όποιος μπορεί τουλάχιστον, και να γυρίσουμε στις παλιές αρχές, τότε που ο ένας ενδιαφερόταν για τον άλλον και τον γνώριζε, στην Αθήνα πολλές φορές νιώθω άγνωστος μεταξύ γνωστών. Δεν ξέρω, νιώθω πολύ άσχημα αυτές τις μέρες και έχω μια αρνητική ενέργεια που με περιτριγυρίζει, όσο και αν την καταπολεμώ πολλές φορές με καταβάλει όπως τώρα που γράφω αυτά που γράφω…. Για να αλλάξω θέμα όμως και να μην ψυχοπλακώσω τους ανθρώπους που διαβάζουν αυτό το ημερολόγιο είπα να ξεκινήσω και να γράφω κάποια πράγματα που είναι πολύ βασικά στο Αϊκίντο και που λέγονται συνέχεια μέσα στο μάθημα και όλοι όσοι ξεκινάνε θέλουν να τα μάθουν. Στην αρχή μόλις μπαίνουμε στη σειρά και κάθετε και ο Δάσκαλος εκφωνούμε (MOKUSHO) η εκφώνηση αυτή μας βάζει στην διαδικασία του διαλογισμού κλείνοντας τα μάτια, ώστε να ηρεμήσει το πνεύμα και το σώμα πριν την άσκηση. MOKUSHO YAME, τέλος του διαλογισμού ανοίγουμε τα μάτια και κάνουμε υπόκλιση μπροστά, προς την (ΚΑΜΙΖΑ τα ιδεογράμματα που γράφουν Αϊκιντο και στην εικόνα του Morihei Ueshiba) τονίζω ότι η υπόκλιση δεν έχει καμία θρησκευτική σημασία, η υπόκλιση γίνεται με την εκφώνηση (REI). Όταν γυρίσει ο Δάσκαλος προς τους μαθητές λέμε όλοι μαζί με πρώτους τους μαθητές (ONEGAISHIMAS) που στην κυριολεξία σημαίνει παρακαλώ δίδαξε μας ή παρακαλώ ας κάνουμε κάτι μαζί. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να εκφράσω μια άποψη μου η εκφώνηση (ONEGAISHIMAS) λέγεται και από τους μαθητές και από τον δάσκαλο γιατί πιστεύω ότι και ο δάσκαλος μαθαίνει από τους μαθητές. Μεγάλη σημασία δίνουμε στο σημείο, που οι ασκούμενοι κάνουν κάποια άσκηση μεταξύ τους, θα πρέπει να κάνουν υπόκλιση μεταξύ τους λέγοντας ο ένας στον άλλον στην αρχή της άσκησης (ONEGAISHIMAS) και στο τέλος της άσκησης κάνοντας υπόκλιση μεταξύ τους λένε (ARIGATOGAZAIMA SHITA) που σημαίνει: Ευχαριστώ που έκανες κάτι μαζί μου. Το να είμαστε ευγενικοί μεταξύ μας είναι η αρχή και το τέλος της άσκησης στο Αϊκίντο!!!! Αυτά για σήμερα είναι αρκετά αργά και είμαι σίγουρος ότι με αυτά που γράφω θα έχω κουράσει αρκετούς. Καλό σας βράδυ!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 1.55πμ 18 Οκτωβρίου 2012]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 17 Oct 2012 23:03:30 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-130</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-128</link>
			<description><![CDATA[30 Σεπτεμβρίου ώρα 1.25 μεταμεσονύχτια, είπα να γράψω γιατί υπάρχουν πολλοί που κάνουν παράπονα ότι έχω να γράψω από τις 28 Αυγούστου, και δεν έχουν άδικο. Πάει και ο Σεπτέμβριος, μπορώ να πω ότι είμαι πολύ ικανοποιημένος από τη συμμετοχή των παλιών αλλά και των νέων μαθητών. Στο Aikido αν και είχαμε αρκετές απώλειες για διάφορους λόγους καταφέραμε να έχουμε νέους μαθητές, και στο ενηλίκων αλλά και στο παιδικό, η χαρά μου είναι μεγάλη που έχουν μαζευτεί τόσα παιδάκια. Εδώ νομίζω πως πρέπει να τονίσω την ανασφάλεια που νιώθουν οι μεγάλοι και δεν θέλουν, αρκετοί από αυτούς, να μπουν να ασκηθούν μαζί με τα παιδάκια τους. Φτιάξαμε ένα ιδιαίτερο πρόγραμμα, που οι γονείς να έχουν τη δυνατότητα να κάνουν κάτι δημιουργικό με τα παιδιά τους και παράλληλα να ασκηθούν και οι ίδιοι, που είμαι σίγουρος ότι το έχουν ανάγκη όλοι. Άλλα όπως έχω πει και παλαιότερα οι άνθρωποι φτιάχνουν τις προτεραιότητες τους. Καταφέραμε και σε συνεργασία με τον Χρήστο Λυκούργο, τον γιο του Δασκάλου Κωνσταντίνο Λυκούργο, θα μας διαθέσει το χώρο της σχολής για τα πρωινά μας μαθήματα Aikido. Η τιμή που μου έκανε ο Χρήστος να μου παραχωρήσει τη Σχολή μου έδωσε μεγάλη χαρά αλλά και συγκίνηση που μετά από τόσα χρόνια θα μπορέσω να ξανά διδάξω μέσα σε αυτόν τον χώρο που πραγματικά ξεκίνησα και μεγάλωσα εκεί στις πολεμικές τέχνες. Ελπίζω ο Δάσκαλος από εκεί που θα είναι να είναι σύμφωνος με αυτή τη συνεργασία. Τα πρωινά μαθήματα ξεκινάνε από 1η Οκτωβρίου και ευελπιστούμε να έχουμε συμμετοχές και σε αυτό το πρόγραμμα. Στο Kenpo τα πράγματα παραμένουν σταθερά, κάποιοι φεύγουν κάποιοι έρχονται, και έτσι παραμένουμε στον ίδιο πάντα αριθμό συμμετοχών. Παρόλα αυτά οι προπονήσεις και στο Kenpo συνεχίζονται με το ίδιο ενδιαφέρον και δυναμικότητα, όπως απαιτεί η τέχνη του Kenpo. Μπαίνουμε στον Οκτώβριο που θα είναι αρκετά ενδιαφέρον με πολλά σεμινάρια στο Aikido αλλά και την προγραμματισμέν η επίσκεψη της Minegishi Sensei που ελπίζω ότι θα χαρεί πολύ με τα τόσα παιδάκια που θα δει. Βέβαια μέσα σε όλα αυτά τα καλά που γίνονται στις δραστηριότητες του Inochikan Dojo υπάρχει και η άλλη πλευρά με αυτά που γίνονται στην Ελλάδα. Οι φόροι και τα μέτρα που θέλουν πάλι να μας επιβάλουν είναι απίστευτα και πρωτάκουστα, αλλά το χειρότερο είναι ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε αλλού για αλλού. Κάθε μέρα ακούμε όλα αυτά που θέλουν να μας προσθέσουν μέχρι να μας εξοντώσουν αλλά και όλα αυτά τα σκάνδαλα που εμφανίζονται και δεν υπάρχει καμιά αντίδραση, λες και δεν συμβαίνει τίποτα. Δεν ξέρω τι είναι αυτό ή πότε θα έρθει η στιγμή που ο Έλληνας θα αφήσει τον καφέ και θα κάνει κάτι πραγματικά για τη ζωή του αλλά και για τις ζωές τόσων μικρών παιδιών που γεννιούνται και μεγαλώνουν σε μια τέτοια κατάσταση. Είναι πολύ κρίμα πάντως να βλέπεις κάθε μέρα ότι η Ελλάδα έχει σαπίσει τόσο πολύ που δεν φαίνεται να γλυτώνει τίποτα όσο βαθιά και αν βάλεις το μαχαίρι, είμαστε όλοι για πέταμα. Είναι σίγουρο ότι αυτά που γράφω αν τα διαβάσει κάποιος θα αντιδράσει γιατί θα νιώθει θιγμένος επειδή όλοι μας θεωρούμε για τον εαυτό μας ότι δεν φταίμε αλλά από τι στιγμή που δεν αντιδρούμε σε τίποτα πιστεύω ότι φταίμε όλοι, και πρώτος ΕΓΩ……. Αυτά τα νέα μας ελπίζω και εύχομαι κάποια στιγμή όλοι μας να βγούμε από τον λήθαργο που μας έχουν ρίξει και να κάνουμε κάτι για την Ελλάδα τα παιδιά μας και τις Ζωές μας για όσο ακόμα ζήσουμε!!!!!!!! !!!!!!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sat, 29 Sep 2012 23:03:38 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-128</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-127</link>
			<description><![CDATA[28 Αυγούστου 2012 σήμερα. Πάει και ο Αύγουστος σε λίγες μέρες μπαίνει ο Σεπτέμβριος και όλα θα μπουν στη σειρά τους επιτέλους. Γιατί λέω επιτέλους, γιατί κουράστηκα να κάθομαι, ξέρω ότι όλοι μας χρειαζόμαστε λίγη ξεκούραση μετά από τόση εργασία αλλά νομίζω ότι εγώ το παράκανα, 2 μήνες είναι πολλοί για μένα και κάτι πρέπει να κάνω να μην ξανά γίνει αυτό. Κάτι πρέπει να γίνει κατά την διάρκεια της νέας σεζόν και να καταφέρω μαζί με τους μαθητές μου να φτιάξουμε τον δικό μας χώρο ώστε να κάνουμε άσκηση και το καλοκαίρι. Εγώ προσωπικά θα ήθελα να καταφέρω να κάνω αυτό που κάνει η Minegishi Sensei που δεν κάθεται καθόλου εκτός ίσως λίγο από τα ταξίδια της στο εξωτερικό. Αλλά για να γίνει αυτό χρειαζόμαστε πολύ δουλειά και υποστήριξη από όλους. Θετική σκέψη να υπάρχει, θέληση και βοήθεια και πολλά πράγματα μπορούν να γίνουν. Ο Αύγουστος όπως προανέφερα τουλάχιστον για μένα πέρασε αργά και κουραστικά από το πολύ καθισιό και δεν έφτανε μόνο αυτό υπήρξε και ένα γεγονός όπου με στενοχώρησε πάρα πολύ, αν και δεν ήμουν ο μόνος. Την περασμένη εβδομάδα Πέμπτη 23 Αυγούστου δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από ένα μαθητή του Δασκάλου μου στο Jeet Kune Do τον κ.Κωσταντίνο Λυκούργο που μου ανέφερε ότι ο Δάσκαλος μας πέθανε από ανακοπή καρδιάς. Μου ήταν αρκετά δύσκολο να το πιστέψω, ο άνθρωπος αυτός ήταν για μένα ένας υπέρ άνθρωπος από τότε που τον γνώρισα πριν 26 χρόνια. Δεν πίστευα ότι θα μπορούσε κάποιος να βάλει κάτω τον Δάσκαλο Λυκούργο αλλά μάλλον έκανα λάθος υπήρχε, ο Θάνατος, και όπως κάνει πάντα όχι με τίμια μέσα αλλά με διάφορα παιχνίδια όπως κάνει συνήθως σε ανθρώπους νέους. Εχθές 27 Αυγούστου είπαμε όλοι μαζί συγγενείς, παιδιά, παλιοί και νέοι μαθητές το τελευταίο αντίο στον αγαπημένο μας Δάσκαλο, στο κοιμητήριο του Κόκκινου Μήλου. Τα συλλυπητήρια μου στην οικογένεια και στα παιδιά του, την Μητέρα του που γνώριζα και μου μίλαγε τόσα χρόνια για αυτήν ο Δάσκαλος μου, αλλά και στους μαθητές του. Ελπίζω και θα βοηθήσω όπως μπορώ να κρατήσουν, αν το θελήσουν, την Σχολή του και να συνεχίσουν να διδάσκουν ότι εκείνος τους έμαθε!!!! Με τη θλίψη στην καρδιά μου για τον άδικο χαμό του Δασκάλου μου αλλά και με την χαρά που ο ίδιος με έμαθε να έχω, όταν ένας άνθρωπος φεύγει από τούτο εδώ τον κόσμο και πάει κοντά στον Θεό μας, συνεχίζω την προσπάθεια μου για έναν καλύτερο κόσμο μέσα από ότι κάνω σε αυτήν εδώ την ζωή. Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου τα μαθήματα ξεκινάνε στην Λεόντειο, το πρόγραμμα μας προς το παρόν είναι ίδιο, ελπίζοντας να καταφέρουμε να έχουμε κοντά μας και άλλους ανθρώπους, που θα αψηφήσουν τις δυσκολίες τις ζωής θα θελήσουν να προσφέρουν ποιοτικές ώρες στη ζωή τους μέσα από την άσκηση και την καλή παρέα. Κάνω ότι μπορώ να βρω και χώρο ώστε να προσθέσω και πρωινές ώρες μαθημάτων ειδικά για το Αϊκίντο. Να είμαστε όλοι καλά, ο Θεός να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και να φέρουμε στην ζωή μας γαλήνη, ηρεμία και χαμόγελα!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 18.10μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 28 Aug 2012 15:09:01 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-127</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-126</link>
			<description><![CDATA[Πέμπτη 2 Αυγούστου σήμερα μπήκαμε και στον Αύγουστο. Πέρασε ένας ολόκληρος μήνας Ιούλιος, χωρίς καθημερινή προπόνηση και ειλικρινά ήταν πολύ βαρετά. Μέσα στον Ιούλιο έγιναν πολλά πράγματα που μαθεύτηκαν και άλλα που ίσως δεν τα μάθουμε ποτέ. Αυτά που ήταν γνωστά σε όλους και θα γράψω για αυτά ήταν τα εξής: Στις αρχές του Ιουλίου το ντότζο της Λυκόβρυσης με εκπαιδευτές τον Παναγιώτη Χατζηδάκη και τον Βαγγέλη Γρηγοράκη διοργάνωσαν άσκηση με τον Sensei Πέτρο Μουλαγιάννη. Οι συμμετοχές και σε αυτό το μάθημα ήταν αρκετές και από άλλα Ντότζο, το Inochikan Dojo συμμετείχε με 5 ασκούμενους συμπεριλαμβανομ ένου και εμένα. Η διάθεση από όλους μας για άσκηση ήταν πάρα πολύ καλή παρόλο την υπερβολική ζέστη που είχε. Μετά το μάθημα μαζί με τον Πέτρο και τους μαθητές του από το Tokaido Dojo τους εκπαιδευτές και μαθητές από το Lykovrisi Dojo τον Σπύρο Σαμψώνα από το NishiMachi Dojo στο Περιστέρι, εμένα και τον μαθητή μου Άγγελο πήγαμε για μια μπύρα και συζητήσαμε για πολλά θέματα αλλά και την πορεία του Αϊκίντο στην Ελλάδα, περάσαμε πολύ όμορφα και νομίζω ότι μπορούμε στο μέλλον να κάνουμε ακόμα περισσότερα με αφορμή και λόγο μόνο το Αϊκίντο. Περίπου δυο βδομάδες αργότερα ο Σπύρος Σαμψώνας ο εκπαιδευτής του NishiMachi Dojo στο Περιστέρι με προσκάλεσε να κάνω ένα μάθημα στο Ντότζο του. Για άλλη μια φορά προσπάθησα να μεταφέρω και να μεταδώσω την καλή διάθεση που μας δίνει η άσκηση στο Αϊκίντο όχι σαν μια πολεμική τέχνη αλλά σαν μια Τέχνη δημιουργίας. Η διάθεση όλων να ακούσουν και να δεχτούν αυτό που τους έδειχνα μεγάλη και η ικανοποίηση μου ακόμα μεγαλύτερη. Σε αυτό το μάθημα συμμετείχαν από το Inochikan Dojo ο Θανάσης Μπέτσης, ο Γεράσιμος, ο Μάριος και ο Σπύρος, αν και περίμενα γενικά μέσα στον Ιούλιο να υπάρχουν περισσότερες συμμετοχές από τους μαθητές μου, παρόλα αυτά επέλεξαν την χαρά της ξεκούρασης. Συμμετείχαν επίσης φυσικά οι μαθητές του NishiMachi Dojo αλλά και οι εκπαιδευτές του Kushikan Dojo από τον Πειραιά, Μάκης Ποτίρης και Κώστας Αλεξανδρής. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Σπύρο Σαμψώνα μέσα και από το ημερολόγιο μου για την πρόσκληση του, δίνοντας μου ακόμα μια φορά τη δυνατότητα να μοιραστώ, τα λίγα που και εγώ μαθαίνω κατά καιρούς, με τους μαθητές του, επίσης να ευχαριστήσω τον Μάκη και τον Κώστα που μας έκαναν παρέα μέσα στο τατάμι την ώρα της άσκησης αλλά και μετά την ώρα της μπύρας και της κουβέντας μας. Κάποια Δευτέρα μέσα στον Ιούλιο ήθελα να κάνω προπόνηση και στο Kenpo, έτσι πήγα στο χώρο του φίλου μου, Παναγιώτη Αντωνόπουλου στο Χαλάνδρι να κάνω προπόνηση με τους μαθητές του. Όλα τα παιδιά αλλά και ο Παναγιώτης με δέχτηκαν με μεγάλη χαρά, και εγώ βέβαια χάρηκα που ήρθα σε επαφή μετά από αρκετό καιρό με άλλους ανθρώπους για να δουλέψω λίγο το Kenpo μου. Η μεθοδολογία προπόνησης του Παναγιώτη ενδιαφέρον, μια που στο ζέσταμα χρησιμοποιούσε πολλές ασκήσεις που κάνει στο Brazilian Jiu-Jutsu που εκπαιδεύεται αλλά και τεχνικές από Panatukan-Silat που του αρέσει. Η προπόνηση και εκεί ήταν εξοντωτική λόγο της πολύς ζέστης και του μικρού χώρου σε ένα πατάρι που γίνεται η προπόνηση. Αλλά και πάλι, χάρηκα πάρα πολύ και την προπόνηση αλλά και την εξέλιξη του Παναγιώτη ως εκπαιδευτή, και εύχομαι τα όνειρα του να ανοίξει έναν μεγαλύτερο χώρο να γίνουν πραγματικότητα και να έχουμε στο μέλλον πολλές κοινές προπονήσεις με τους μαθητές του και τους μαθητές μου. Την περασμένη Τρίτη πήγα πάλι για άσκηση στο Lykovrisi Dojo αυτή τη φορά ως απλός επισκέπτης γιατί ήθελα πολύ να κάνω άσκηση και το Ντότζο του Παναγιώτη είναι το πιο κοντινό σε μένα. Χάρηκα πολύ την προπόνηση, ηρέμησα και χαλάρωσα πράγμα που δεν έχω όταν κάθομαι χωρίς να κάνω κάτι, και όταν λέω κάτι δεν εννοώ οτιδήποτε αλλά άσκηση. Μακάρι να μπορούσα να ήμουν πάλι στο Γκουάμ με την Minegishi Sensei και να κάνω άσκηση κάθε μέρα. Μπορεί να ήταν κουραστικό, εξοντωτικό αλλά η άσκηση μου έδινε μια ηρεμία και μια χαλάρωση που μόνο όταν κάνω προπόνηση και εδώ αισθάνομαι κάτι παρόμοιο. Ένα ευχάριστο και άσχετο γεγονός με την άσκηση ήταν η γέννηση του ιού, επιτέλους μάθαμε και το φίλο του παιδιού, του μαθητή μου και φίλου μου Γιώργου Δρυμάκη και της γυναίκας του και φίλης μου Χριστίνας Σμάιλη. Η γέννηση αυτή έφερε μεγάλη χαρά σε όλους μας που γνωρίζουμε το ζευγάρι αλλά νομίζω ότι η μεγαλύτερη χαρά ήταν του Γιώργου που ο Θεός τον ευλόγησε να κάνει το πολυπόθητο αγοράκι που ήθελε. Τους εύχομαι να είναι πάντα καλά όλοι η οικογένεια με υγεία και πολλά χαμόγελα για όλους, ανυπομονώ να μεγαλώσουν γρήγορα τα παιδάκια τους και να τα αναλάβουμε μαζί με τον Γιώργο να τους μάθουμε Αϊκίντο και πολλά άλλα για να έχουν εφόδια για την ζωή που τους περιμένει. Ένα θλιβερό γεγονός που έγινε μέσα στον Ιούλιο και μου έδειξε για ακόμα μια φορά πόσο αναίσθητοι και βάρβαροι είμαστε εμείς οι άνθρωποι ήταν, το ατύχημα που έπαθε για δεύτερη φορά η μικρή Μπέλα, το σκυλάκι που είχα δώσει σε ένα ιδιοκτήτη πρατηρίου βενζίνης με την υπόσχεση ότι θα το έπαιρνε σπίτι του. Την Μπέλα την χτύπησε αυτοκίνητο και την εγκατέλειψε στην μέση του δρόμου με δυο ποδαράκια σπασμένα. Πόσο απάνθρωποι μπορούμε να γίνουμε αφήνοντας ένα αβοήθητο ζωάκι στη μέση του δρόμου σε αυτήν την κατάσταση? Αλλά πιο απάνθρωπος και παλιάνθρωπος, για να μην τον χαρακτηρίσω αλλιώς, ήταν ο ιδιοκτήτης της Μπέλας που την έβγαλε αδέσποτο, ζητώντας την βοήθεια των γειτόνων για να αποπληρώσουν τις εξετάσεις, τις επεμβάσεις αλλά και την νοσηλεία που χρειάζεται ακόμα αυτή τη στιγμή η μικρή Μπέλα. Και δεν είναι μόνο αυτό αλλά συνεχίζει μέχρι και σήμερα να μην ενδιαφέρεται για το σκυλάκι, που το πήρε από την αγκαλιά μου ενώ υπήρχαν τόσοι άλλοι που μου την ζήταγαν. Πίστευα όμως ότι επειδή ήταν γείτονας και γνωστός θα το πρόσεχε και θα ήμουν κοντά να μαθαίνω νέα της. Κρίμα για το σκυλάκι, ντροπή μας που έχουμε καταντήσει όλοι μας αδιάφοροι για τους συνανθρώπους μας και για τα ανυπεράσπιστα ζώα γύρο μας. Αυτός ήταν ο Ιούλιος πέρασε, ελπίζω ο Αύγουστος αν και για μένα θα είναι πολύ βαρετός, να περάσει για όλους μας ευχάριστα και δημιουργικά όσο μπορούμε, κάνοντας σχέδια για την νέα σεζόν που έρχεται. Καλή συνέχεια λοιπόν για το Καλοκαίρι σε όλους μας!!!!!!!!!!!! !!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 02 Aug 2012 10:45:00 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-126</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-124</link>
			<description><![CDATA[Άργησα να γράψω πάλι στο ημερολόγιο, ένιωθα μια κούραση από το ταξίδι μου στη Σύμη για τις εξετάσεις και τα σεμινάρια που θα γίνονταν εκεί για το Kenpo, άλλα και μια θλίψη, που δεν έχει περάσει ακόμα, για το κλείσιμο των μαθημάτων για αυτήν την Σεζόν. Δεν ξέρω τελικά με όλα αυτά που γίνονται στην Ελλάδα και με την οικονομική τρομοκρατία που υπάρχει σήμερα, τι είναι καλύτερο, να είσαι σε ένα χώρο φιλοξενούμενος και να διδάσκεις, με ότι αυτό συνεπάγεται από αυτόν που σε φιλοξενεί, ή να έχεις τον δικό σου χώρο και να μπορείς να διδάσκεις όλον τον χρόνο, ίσως καταφέρω κάποια στιγμή να το μάθω και αυτό. Ας γράψω όμως μερικά πράγματα για την περασμένη εβδομάδα. Κατά την διάρκεια της εβδομάδας δεν είχαμε κάποιο ιδιαίτερο γεγονός για να γράψω για αυτό, ο κόσμος είχε αρχίσει από νωρίς να αραιώνει. Το σημαντικό γεγονός της εβδομάδας που πέρασε ήταν το ταξίδι μου μαζί με τον κ.Νικολάου στο νησί της Σύμης για τα σεμινάρια και τις εξετάσεις που είχαν προγραμματιστεί να γίνουν εκεί στο Kenpo. Το ταξίδι μας αρκετά κουραστικό αφού πετούσαμε στις 5.20 το πρωί, οπότε έπρεπε να είμαστε στο Αεροδρόμιο τουλάχιστον από τις 4.00, και από Ρόδο φεύγαμε στις 10.00 με καράβι για Σύμη. Παρόλα αυτά η Ρόδος το πρωί μας έκανε να νιώσουμε πολύ όμορφα όταν καθίσαμε σε ένα καφέ και αντικρίζαμε τα παλιά τοίχοι και το λιμάνι της, αλλά δεν είδαμε όση ώρα κάτσαμε εκεί τον κόσμο από τουρίστες που περιμέναμε να δούμε. Στη Σύμη φτάσαμε κατά τις 12.00 το μεσημέρι και εκεί το νησί αρκετά ήρεμο. Πήγαμε κατευθείαν στην Λέσχη Αξιωματικών όπου ο Στέλιος είχε αφήσει για εμάς το κλειδί του σπιτιού του. Να σημειώσω εδώ ότι ο Στέλιος είναι ο Υποδιοικητής του στρατοπέδου στη Σύμη και ο υπεύθυνος για το τμήμα Kenpo εκεί, που απαρτίζεται από υπαξιωματικούς του στρατού. Αφού ξεκουραστήκαμε αρκετά, ήρθε ο Στέλιος και μας πείρε να πάμε για φαγητό. Μετά το φαγητό πήγαμε για μια βουτιά, τουλάχιστον εγώ μια και ο κ.Νικολάου πήγε να κοιμηθεί πάλι, η ηλικία βλέπεις και το ότι ο κ.Νικολάου πέφτει στη θάλασσα μόνο για ψαρο-ντούφεκο. Κατά τις 18.30 ξεκίνησα το πρώτο σεμινάριο με κυρίως θέμα την ύλη που θα έδιναν τα παιδιά στις εξετάσεις, περίπου μια ώρα πριν το τέλος τους παρουσίασα κάποια πράγματα από το Jeet Kune Do, ο κ.Νικολάου είχε πάρει τον Στέλιο να του παραδώσει ύλη για την πράσινη ζώνη που θα πρέπει στο μέλλον να εξεταστεί. Η πρώτη μέρα τέλειωσε με ένα ποτάκι σε μπαράκι της χώρας της Σύμης για μένα πάλι γιατί ο κ.Νικολάου πήγε για ύπνο. Σάββατο 30 Ιουνίου, στις 10.30 το πρωί ξεκινάει το τεστ. Τα πρώτα 45 λεπτά πολύ κουραστικά για τους εξεταζόμενους, όχι τόσο από αυτά που τους ζητήθηκαν να κάνουν όσο από το άγχος που είχαν. Το τεστ κράτησε μέχρι τις 14.00 το μεσημέρι, μπορώ να πω ότι μείναμε αρκετά ικανοποιημένοι από ότι μας έδειξαν όλοι οι εξεταζόμενοι. Όλοι πέρασαν επιτυχώς το τεστ και όλοι ήταν χαρούμενοι και γελαστοί, περισσότερο νομίζω ο Στέλιος για όλη αυτή τη δουλειά που κάνει εκεί για τους υφιστάμενους του. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά αλλά και στον Στέλιο, για όλη αυτή τη δουλειά που κάνει εκεί στο μακρινό νησί της Σύμης. Μετά τις εξετάσεις πήγαμε για φαγητό και για μπανάκι, δεν χρειάζεται να το ξανά γράψω ότι πήγα πάλι μόνο εγώ. Το απόγευμα ο κ.Νικολάου είχε προγραμματίσει να κάνει ένα σεμινάριο επάνω στο Inayan την φιλιπινέζικη πολεμική τέχνη που είναι αντιπρόσωπος στην Ελλάδα. Το βράδυ φαγητό και ποτάκι, αυτή τη φορά, όχι δεν ήρθε ο κ.Νικολάου απλά είχε λίγο κόσμο παραπάνω στα μαγαζιά, όχι ιδιαίτερα πράγματα αφού όπως μου είπε ο Στέλιος και στη Σύμη ο τουρισμός έχει μειωθεί αρκετά φέτος. Κυριακή 1 Ιουλίου, τελευταία μέρα στη Σύμη το σεμινάριο Inayan ξεκίνησε κατά τις 11.00 το πρωί και έληξε στις 14.00, έπρεπε να πάμε για φαγητό και να ετοιμάσουμε τα πράγματα μας για την κουραστική επιστροφή, μας αφού φεύγαμε στις 17.00 από Σύμη και στις 23.00 το βράδυ από Ρόδο. Αν και κουραστικό λίγο αυτό το ταξίδι μας, ήταν μια αλλαγή στην καθημερινότητα μας, μας έδωσε αρκετή ενέργεια και όμορφες εικόνες από τα νησιά της Ελλάδας μας. Για άλλη μια φορά ένα Μεγάλο Μπράβο σε όλους τους εξεταζόμενους στο Kenpo και πολλά Συγχαρητήρια στον Στέλιο, για ότι έχει κάνει για τους υπαξιωματικούς του σε όλα τα επίπεδα ζωής στο νησί και όχι μόνο για το Kenpo. Δευτέρα 2 Ιουλίου, η μέρα από το πρωί ήταν κουραστική. Είχα πολλά πράγματα να κάνω αλλά και να πάρω και τα μπλουζάκια που ετοίμασα για όλα τα μέλη του Inochikan Dojo. Αν και η δουλειά που έγινε στα μπλουζάκια δεν ήταν και η καλύτερη, κάνοντας με να εκνευριστώ πολύ για την μετριότητα των Ελλήνων σε όλα, παρόλα αυτά άρεσαν σε όλους. Το απόγευμα στο μάθημα του Kenpo ήρθαν μόνο ο Μίλτος και ο Αντώνης, οι δυο παλιότεροι μαθητές μου, δεν κάναμε βέβαια μάθημα αλλά μιλήσαμε για διάφορα θέματα τους έδωσα τα μπλουζάκια τους και αποχαιρετιστήκα με για το καλοκαίρι. Στο Aikido μπορώ να πω ότι ήρθαν οι περισσότεροι αλλά όχι όλοι. Το μάθημα έγινε μέσα σε ένα πολύ όμορφο και διασκεδαστικό κλίμα, αφού, οι μικροί μου μαθητές προκαλούσαν όλους τους μεγάλους για να κάνουν τεχνικές μαζί τους. Το καλύτερο όμως μέρος ήταν, όταν στο παιχνίδι που κάναμε στο τέλος η ομάδα των μικρών νίκησε με μεγάλη διαφορά τους μεγάλους. Όλοι ήμασταν χαρούμενοι και αποχαιρετιστήκα με για το καλοκαίρι με υποσχέσεις για μαθήματα μέσα στον Ιούλιο και τον Αύγουστο σε διάφορα Ντότζο φίλων. Δεν ξέρω αν εγώ ήμουν ο μόνος που ένιωθα αυτή τη θλίψη που τα μαθήματα θα σταματούσαν, ή τι ένιωθαν και άλλοι?? Για δυο μήνες τώρα δεν θα έχουμε άσκηση, ελπίζω όλοι μας να βρούμε κάτι ενδιαφέρον να κάνουμε χωρίς όμως να χάσουμε το ενδιαφέρον μας για την άσκηση στο Aikido και στο Kenpo. Καλό καλοκαίρι λοιπόν σε όλους και σίγουρα θα υπάρχουν πράγματα που θα γράφω μέσα σε αυτό το διάστημα!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Παρασκευή 6 Ιουλίου ώρα 14.30μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Fri, 06 Jul 2012 11:33:33 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-124</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-123</link>
			<description><![CDATA[Άλλη μια εβδομάδα τέλειωσε με εξετάσεις για 5ο Kyu από τον Αλεξόπουλο Σπύρο αλλά και εξετάσεις ζωνών στο Kenpo. Την Παρασκευή 22 Ιουνίου στο Inochikan Dojo κλείσαμε τις εξετάσεις με την εξέταση για 5ο Kyu με εξεταζόμενο τον Σπύρο Αλεξόπουλο. Ο Σπύρος έχει ξεκινήσει από το 2011 Αϊκίντο μαζί μου αλλά λόγο της Σχολής Ικάρων που σπούδαζε ήταν δύσκολο να έρχεται συχνά για μαθήματα ώστε να μπορεί να προχωράει κανονικά. Φέτος όμως και πριν κλείσουμε τη σεζόν κατάφερε μετά τις εξετάσεις που είχε στη Σχολή Ικάρων να δώσει εξετάσεις και στο Αϊκίντο. Ο Σπύρος τα πήγε πολύ καλά αν και είχε πολύ άγχος χωρίς να υπάρχει λόγος, νομίζω ότι μετά από τόσο καιρό θα έπρεπε να ήταν ήρεμος αλλά οι εξετάσεις πάντα φέρνουν άγχος. Η εργασία του μεγάλη αλλά νομίζω ότι συμπεριλαμβάνει όλα τα στοιχεία για το τι είναι η Τέχνη του Αϊκίντο. Ο Σπύρος γράφει: «Αϊκίντο, ο δρόμος ( Do ) προς τον εναρμονισμό ( Ai ) του πνεύματος/της ενέργειας ( Ki ). Ένας εναρμονισμός που ξεκινά από τον συγχρονισμό των κινήσεων σου με αυτές του συμμαθητή σου στο τατάμι, μετεξελίσσεται σε γαλήνη και ηρεμία στις σχέσεις σου με τους συνανθρώπους σου, για να καταλήξει στο τέλος να γίνει πραγματική αρμονία μεταξύ του εαυτού σου και του εσωτερικού σου κόσμου, του εσωτερικού σου κόσμου με το σύμπαν. Μια αρμονία που εγώ την επεδίωκα πολύ πριν γνωρίσω το Αϊκίντο, χάρη σ’ αυτό ίσως την έχω πλησιάσει λίγο παραπάνω. Όμως, το Αϊκίντο δεν είναι απλώς ένας τρόπος διαλογισμού και άσκησης που σε βοηθά να επιτύχεις τον εναρμονισμό σου με τον κόσμο: είναι πολεμική τέχνη και όπως όλες οι πολεμικές τέχνες, σε μαθαίνει να κοιτάς τον εχθρό σου κατάματα και να τον αντιμετωπίζεις, πράγμα που το κάνει όμως με μοναδικό τρόπο. Σε αυτόν ακριβώς το μοναδικό τρόπο με τον οποίο το Αϊκίντο αντιμετωπίζει το άτομο που είναι απέναντι σου, βρίσκεται το δεύτερο σημείο που μου προξένησε ιδιαίτερο θαυμασμό και ενδιαφέρον για την τέχνη αυτή. Χωρίς να καταφύγεις στα άκρα και να προξενήσεις ζημιά και βλάβες στον αντίπαλο σου εκμεταλλευόμενο ς την ίδια την ενέργεια του, τον φέρνεις όσο πιο ¨απαλά¨ και ¨ευγενικά¨ σου επιτρέπει η περίσταση, σε μια κατάσταση όπου του δίνεις το μήνυμα πως είναι επιλογή του να παραδοθεί ή όχι: εσύ δεν πρόκειται να του κάνεις τίποτε άλλο, όσο πιο πολύ όμως αντιστέκεται, τόσο πιο πολύ θα δυσχεραίνει την κατάσταση του, ενώ σε αντίθετη περίπτωση και ο πόνος και όλο το περιστατικό θα ξεχαστούν μέσα σε λίγα λεπτά. Γι’ αυτούς τους δυο λόγους επέλεξα το Αϊκίντο και ευελπιστώ πως με το πέρασμα του χρόνου θα καταφέρω να το κάνω αυτό από μια πολεμική τέχνη που θαυμάζω και προσπαθώ να μάθω, σε τρόπο ζωής και αντιμετώπισης όλων των πραγμάτων.» Συγχαρητήρια στον Σπύρο για την προσπάθεια του όλον αυτόν τον καιρό χωρίς να τα παρατήσει ποτέ λόγο Σχολής αλλά και για το πώς σκέφτεται και βλέπει το Αϊκίντο….. Την ίδια μέρα Παρασκευή βράδυ τη χαρά ήρθε να την διαδεχτεί η στενοχώρια και η απογοήτευση. Αυτό έγινε λόγο του αγώνα Ελλάδας – Γερμανίας στο Euro. Δεν γνωρίζω πολλά πράγματα από μπάλα αλλά αυτό που είδα σε αυτόν τον αγώνα ήταν ότι η Γερμανία μας έπαιζε μονότερμα και η Ελληνική ομάδα έκανε λάθος παιχνίδι. Νομίζω ότι, ότι εντολές και αν είχαν από τον προπονητή οι Έλληνες παίχτες μπορούσαν να παίξουν καλύτερα και να αλλάξουν το παιχνίδι παίρνοντας πρωτοβουλίες. Ήθελα να κερδίσουμε αλλά και που χάσαμε δεν με πείραξε αλλά έπρεπε να χάσουμε με αξιοπρέπεια δίνοντας ότι είχαν και δεν είχαν οι Έλληνες παίχτες. Σάββατο 23 Ιουνίου το παιδικό μάθημα φαινόταν ότι δεν θα γινόταν είχαν αργήσει πολύ να έρθουν για το μάθημα και νόμιζα ότι δεν θα έρθει κανείς αλλά τελικά εμφανίστηκαν κάποια παιδάκια και κάναμε μια όμορφη προπόνηση. Κυριακή 24 Ιουνίου ημέρα εξετάσεων και στο Kenpo. Το τεστ θα γινόταν στη σχολή Arena του Παναγιώτη Πούλη που συνεργαζόμαστε. Από νωρίς εγώ και τα παιδιά που θα έδιναν εξετάσεις συναντηθήκαμε για να πάμε όλοι μαζί. Εξετάσεις έδιναν ο Νίκος Καρασάββας για Κίτρινη Ζώνη, ο Βασίλης Βλαχάκης για Πορτοκαλή Ζώνη, ο Αντώνης Βουτυρίτσας για Μπλε Ζώνη και ο Μίλτος Κοτρώνης για Πράσινη Ζώνη. Το τεστ ξεκίνησε με μικρή καθυστέρηση, στην αρχή είχαμε να εξετάσουμε δυο μικρά παιδάκια για Πορτοκαλί Ζώνη μαθητές του Παναγιώτη, τα πήγαν πολύ καλά. Όπως πάντα το τεστ στο Kenpo ξεκινάει με ζέσταμα και φυσική κατάσταση που πολλές φορές φτάνει στα άκρα όπως και σήμερα. Όλα τα παιδιά κουράστηκαν πάρα πολύ μέχρι να φτάσουμε στο σημείο να εξεταστούν ο καθένας για την ύλη του. Μαζί με τους δικούς μου μαθητές υπήρχαν και άλλοι έξι μαθητές του Παναγιώτη για Κίτρινη, Μωβ και Μπλε Ζώνη. Για το Kenpo όμως το τεστ δεν είναι μια απλή παρουσίαση όπως στο Aikido ειδικά όταν υπάρχει εξεταστική επιτροπή, αλλά και το σύστημα είναι τέτοιο που απαιτεί πολλά. Είχαμε πολλές παρατηρήσεις από τον κ.Νικολάου τον Δάσκαλο μας για ότι είδε αλλά και εμείς σαν εκπαιδευτές δεν μείναμε ευχαριστημένοι, θέλαμε να δούμε περισσότερο ενδιαφέρον, θέληση και πείσμα από τους μαθητές μας. Οι μαθητές του Inochikan Dojo που πέρασαν επιτυχώς το τεστ ήταν ο Νίκος Καρασάββας ο Βασίλης Βλαχάκης και ο Αντώνης Βουτυρήτσας. Ο Μίλτος Κοτρώνης που έδινε για την μεγαλύτερη έγχρωμη ζώνη την Πράσινη δεν τα κατάφερε, πέρασε σε Προχωρημένη Μπλε Ζώνη και θα πρέπει τον Οκτώβριο να ξανά δώσει το τεστ. Συγχαρητήρια σε όλους σε αυτούς που πέρασαν αλλά και στον Μίλτο που αν και έκανε ότι μπορούσε δεν τα κατάφερε. Οι αποτυχίες πολλές φορές είναι αυτές που μας κάνουν να δουλεύουμε περισσότερο για την Επιτυχία…….. Μια νέα εβδομάδα ξημερώνει η τελευταία για αυτήν την σεζόν και έχουμε ακόμα πολλά να κάνουμε μέχρι το τέλος!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 2.10πμ Δευτέρα 25 Ιουνίου]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 24 Jun 2012 23:17:03 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-123</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-122</link>
			<description><![CDATA[Παρασκευή σήμερα 22 Ιουνίου. Σήμερα έχουμε το τελευταίο τεστ για αυτήν την Σεζόν, αλλά πριν το σημερινό, την Τετάρτη που μας πέρασε ο Χρύσανθος εξετάστηκε για το 5ο kyu και τα πήγε πολύ καλά. Όπως όλοι σχολιάσαμε αλλά και ο ίδιος, υπάρχει πάντα η κατάλληλη στιγμή για να δώσει κάποιος εξετάσεις για ένα επίπεδο και δεν είναι όταν συμπληρωθούν οι απαιτούμενες ώρες εξάσκησης αλλά μάλλον όταν είμαστε έτοιμοι στην ψυχή μας στο μυαλό μας και στο σώμα μας. Στην εργασία που μας διάβασε ο Χρύσανθος αναφέρετε στη καθυστέρηση του με το να ασχοληθεί με το Αϊκίντο αλλά και στα προβλήματα που καθημερινά αντιμετωπίζουμε όλοι μας και ίσως κάποια στιγμή γίνουν αφορμή να σταματήσουμε να κάνουμε κάτι καλό για τον εαυτό μας, να κάνουμε πρακτική στο Αϊκίντο. Ο Χρύσανθος γράφει: « Η ενασχόληση μου με το Αϊκίντο, έγινε σε κάπως μεγάλη ηλικία, παρ’ όλο που μου είχε δοθεί η ευκαιρία να ασχοληθώ προγενέστερα. Πάντως παρά την ηλικία μου, αλλά και την επιφύλαξη έως προκατάληψη που με διακατείχε για τις πολεμικές τέχνες, αυτή η τέχνη με κέρδισε από την πρώτη στιγμή. Αντιλαμβάνομαι ότι είναι δύσκολο στην ηλικία μου να αποβάλω συνήθειες και νοοτροπίες που μου έχουν συσσωρευτεί όλα αυτά τα χρόνια, αλλά είμαι σίγουρος ότι στο εξής θα έχω ένα πρόσθετο εφόδιο στην πορεία της ζωής μου. Το σίγουρο είναι ότι δεν θέλω να χάνω καμιά προπόνηση, ενώ μετά από κάθε προπόνηση παρ’ όλη την κούραση νοιώθω μια απίστευτη ευεξία και ανανέωση, αλλά συγχρόνως και μια θλίψη που δεν ξεκίνησα να προπονούμαι νωρίτερα στο Αϊκίντο. Τέλος ελπίζω οι υποχρεώσεις και οι δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν στη ζωή μου, να μην με εμποδίσουν από την ενασχόληση μου με το Αϊκίντο.-» Θα ήθελα να συγχαρώ τον Χρύσανθο για την προσπάθεια του και την επιτυχία του σε αυτό το τεστ και να του πω ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα με την ηλικία του και ότι σίγουρα ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκινήσεις κάτι που σου αρέσει και το αγαπάς. Το Αϊκίντο είναι μια τέχνη με τόσες πολλές δυνατότητες και μια από αυτές είναι να κάνει τους ανθρώπους που ασχολούνται με αυτήν να νιώθουν χαρούμενοι και ευτυχισμένοι γεμάτοι υγεία και ζωντάνια!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 12.30μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Fri, 22 Jun 2012 09:31:48 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-122</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-121</link>
			<description><![CDATA[Δευτέρα σήμερα 18 Ιουνίου άλλο ένα τεστ για 5ο kyu πήγε πολύ καλά στο Inochikan Dojo. Σήμερα η μικρή Εύα, και λέω μικρή γιατί είναι μόλις 12 ετών, εξετάστηκε για το 5ο kyu και τα πήγε πάρα πολύ καλά. Η μικρή μας Εύα ξεκίνησε μαζί με τον μπαμπά της να κάνει Αϊκίντο στο Dojo μας και από την αρχή έδειξε ότι το Αϊκίντο της ταιριάζει και θέλει πολύ να μάθει. Η εργασία που μας έγραψε μας δείχνει τι ακριβώς αισθάνεται συμμετέχοντας στα μαθήματα του Αϊκίντο. Η Εύα γράφει: « Με λένε Εύα Κατσάλη και είμαι 12 χρονών. Από μικρή μου άρεσε να πηγαίνω και να συμμετέχω σε αθλητικές δραστηριότητες. Μετά από 6 χρόνια μπαλέτου ήθελα να ασχοληθώ και με τις πολεμικές τέχνες, πιο πολύ με το Αϊκίντο. Από την αρχή μου κέντρισε το ενδιαφέρον η αρμονία και η συνεργασία ανάμεσα στις κινήσεις, ήταν απίστευτο το πώς μπορείς να αποφύγεις μια σύγκρουση χωρίς να τραυματιστείς ή να τραυματίσεις κάποιον. Οι ώρες που περνάω μέσα στο Dojo είναι ώρες δημιουργίας συγκέντρωσης και συνεργασίας. Για μένα πιστεύω ότι είναι κάτι το ευχάριστο, κάτι που θα ήθελα να συνεχίσω και κάποια στιγμή να διδάξω.» Είναι εύκολο να βλέπεις στους μαθητές σου να γίνεται πραγματικότητα αυτό που τους διδάσκεις μέσα από τις κινήσεις τους αλλά το σπουδαιότερο είναι να μπορείς να τους μεταδόσεις τις σωστές αρχές αλλά και το βαθύ νόημα της τέχνης του Αϊκίντο, αυτό μπορείς να το δεις μόνο αν στο εκφράσουν. Η Εύα μέσα από την εργασία της μου έδειξε ότι έχει καταλάβει ένα μεγάλο κομμάτι του Αϊκίντο και είναι αυτό της μη σύγκρουσης. Είναι όμορφο να βλέπεις και να διαβάζεις από μια μικρή κοπέλα ότι θα ήθελε να διδάξει κάποια στιγμή Αϊκίντο. Χαίρομαι πολύ για την εικόνα της Εύας αλλά και την ικανότητα που έχει να μαθαίνει γρήγορα. Συγχαρητήρια Εύα και ελπίζω να σε δω κάποια μέρα στο δικό σου Dojo να διδάσκεις όπως το επιθυμείς!!!!!! !!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 23.45μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 18 Jun 2012 20:45:25 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-121</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-120</link>
			<description><![CDATA[Άλλη μια εβδομάδα πέρασε με πολύ άσκηση στο Kenpo και στο Aikido. Στο Kenpo όλοι δουλεύουμε πολύ για τις επερχόμενες εξετάσεις. Στο Aikido από την άλλη η άσκηση συνεχίζεται αλλά και οι εξετάσεις. Αυτή την εβδομάδα είχαμε, την Τετάρτη την εξέταση του Γεράσιμου Ρωμανού για το 5ο kyu και σήμερα Σάββατο της μικρής Βασιλικής Τοκατλόγλου για το 10ο kyu μισή κίτρινη ζώνη. Ας αναφέρω όμως κάποια πράγματα ξεχωριστά για τον καθένα. Ο Γεράσιμος αν και φανερά αγχωμένος κατάφερε να βγάλει όλη την εξέταση του αρκετά καλά με μόνο λίγο κούραση που φάνηκε στο τέλος. Η εργασία που έγραψε έπαιζε με το θέμα των συγκυριών και των παιχνιδιών που φέρνει η ζωή στον καθένα μας ο Γεράσιμος βέβαια γράφει σχετικά με τα παιχνίδια της ζωής που τον έφεραν κοντά στο Aikido ας διαβάσουμε τι μας έγραψε: «Είναι πολλά πράγματα στη ζωή που για διάφορους λόγους ή συγκυρίες δεν ασχολούμαστε με αυτά. Έτσι και εγώ από παλιά ήθελα να είμαι δραστήριος και να κάνω αρκετά πράγματα. Οι πολεμικές τέχνες με γοήτευαν, μα ποτέ δεν ασχολήθηκα με αυτές. Κάποια στιγμή τυχαία γνώρισα το Aikido αλλά λόγο του φόβου του τραυματισμού δεν ασχολήθηκα. Όμως στα περίεργα παιχνίδια που μας παίζει η ζωή ξανά συναντήθηκα με το Aikido. Το Aikido είναι μια από τις αποκαλούμενες πολεμικές τέχνες. Όμως δεν είναι ακριβώς έτσι η αρμονία των κινήσεων και η συνεργασία με τον συνασκούμενο την κάνει ξεχωριστή. Δεν είναι μια ακόμα τεχνική αυτοάμυνας, αλλά ένας δρόμος για μια καλύτερη ζωή. Δεν συγκρούεσαι με τους άλλους αλλά με εσένα τον ίδιο, σαν στάση σώματος, συγκέντρωσης , ιδιοσυγκρασίας και τέλος ζωής. Έτσι και εγώ προσπαθώ να αλλάξω τις κακές μου συνήθειες και να γίνω πιο χαλαρός και δεκτικός σε αυτά που μου φέρνει η ζωή και αυτός ο δρόμος είναι ο δρόμος του Aikido!!!!» Διαβάζοντας την εργασία του Γεράσιμου βλέπουμε, ίσως κάποιοι, την βαθιά σημασία της τέχνης του Aikido. Ο δρόμος αυτός του Aikido που σε μαθαίνει να δέχεσαι κάθε τι που θα σου φέρει η ζωή έχοντας τη δυνατότητα να μπορείς να το χειριστείς προς όφελος σου είναι πράγματι αξιοθαύμαστο!!! ! Συγχαρητήρια στον Γεράσιμο και ελπίζω η ζωή του να γίνει ένα με το Aikido!!!! Σάββατο 16 Ιουνίου το μάθημα έγινε στο DNF Training Club λόγω του ότι η Λεόντειος θα ήταν κλειστεί λόγο εκλογών. Δεν είχαν έρθει όλοι οι μικροί μαθητές όπως συνήθως γίνεται τα Σάββατα και αυτό γιατί ο κάθε ένας από αυτούς που έλειπε σήμερα είχε και έναν σοβαρό λόγο να λείπει όπως με ενημέρωσαν οι γονείς τους. Παρόλα αυτά το μάθημα και η εξέταση τις μικρής Βασιλικής έγιναν κανονικότατα. Μπορώ να πω ότι η μικρή Βασιλική προσπάθησε αρκετά για αυτό το τεστ και για την απόκτηση της πολυπόθητης ζώνης και μόνο γι’ αυτό θα πρέπει να την συγχαρώ. Σίγουρα θέλει πολύ δουλειά ακόμα αλλά ξέρω ότι έχει τη θέληση να το κάνει και να συνεχίσει να κάνει Aikido. Η εργασία της πολύ μικρή λόγω του ότι ακόμα δεν τις είναι εύκολο να γράφει και να διαβάζει καλά αλλά εξέφρασε όλα αυτά που ήθελα να ακούσω. Γράφει η μικρή Βασιλική: « Γεια σας με λένε Βασιλική Τοκατλόγλου. Μου αρέσει το Αϊκίντο όμως στην αρχή δεν μου άρεσε. Μετά κατάλαβα πως ήταν καλό. Παίζουμε πολλά παιχνίδια και μαθαίνω πολλές χρήσιμες κινήσεις.» Όντως η μικρή Βασιλική όταν πρωτοείδε το Αϊκίντο δεν της άρεσε, δεν ξέρω τι ακριβώς είναι αυτό που την έκανε τελικά να συνεχίσει αλλά ελπίζω ότι και αν είναι αυτό να είναι αρκετά δυνατό ώστε να την κρατήσει χρόνια κοντά στο Αϊκίντο. Και ελπίζω οι χρήσιμες κινήσεις που μαθαίνει να της φανούν χρήσιμες όταν και αν χρειαστεί. Συγχαρητήρια και στη Βασιλικούλα και ελπίζω να καταφέρω να την κρατήσω κοντά μου για πολλά χρόνια!!! Σήμερα ήταν να μου φέρει και ο μικρός Λευτέρης την εργασία του αλλά μια ξαφνική ίωση τον έριξε στο κρεβάτι με 40 πυρετό. Ελπίζω να γίνει γρήγορα καλά και να τον δω την Πέμπτη. Πάει και αυτή η εβδομάδα σιγά σιγά φτάνουμε στο τέλος του μήνα. Την άλλη εβδομάδα έχουμε ακόμα δυο τεστ για το 5 kyu είμαι σίγουρος ότι και η Εύα και ο Χρύσανθος θα δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους. Κυριακή ξημερώνει, για μια ακόμα φορά θα τρέξουμε να ψηφήσουμε για μια κυβέρνηση που θα στηρίξουμε όλα μας τα όνειρα και τις ζωές μας σε αυτήν για να δούμε μια καλύτερη μέρα στην Ελλάδα!!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 12.40πμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sat, 16 Jun 2012 21:46:25 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-120</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-119</link>
			<description><![CDATA[Άλλη μια εβδομάδα πέρασε και μπορώ να πω ότι ήταν αρκετά κουραστική για μένα. Εκτός από τις καθημερινές προπονήσεις στο Dojo το Σαββατοκύριακο είχα να παρακολουθήσω και δυο σεμινάρια. Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά τους. Η εβδομάδα που έφυγε αλλά και οι εβδομάδες που θα ακολουθήσουν στο Inochikan Dojo θα είναι αρκετά κουραστικές γιατί πρέπει να προετοιμάσω τρεις μαθητές μου για εξετάσεις 5ου Kyu. Η Εύα Κάτσαλη ο Γεράσιμος Ρωμανός και ο Χρύσανθος Τσακύρης είναι οι τρεις που θα κλείσουν με τις εξετάσεις τους τον μήνα Ιούνιο. Όλοι τους είναι σχεδόν έτοιμοι, όσο έτοιμος μπορεί να είναι κάποιος για να εξεταστεί. Αν και νομίζω και τονίζω σε όλους τους μαθητές μου ότι, εξετάσεις περνάει κάποιος κάθε μέρα μέσα στην προπόνηση. Αλλά και στο παιδικό τμήμα έχουμε ακόμα 2 μικρούς που πρέπει να δώσουν εξετάσεις. Ο μικρός Λευτέρης Κίτσος που κατά κάποιο τρόπο τον εξέτασα το Σάββατο και ήταν αρκετά καλός αλλά την Πέμπτη θα μου φέρει την εργασία του και απλά θα μας δείξει άλλη μια φορά τις τεχνικές του. Για την εργασία του μικρού Λευτέρη και το πώς τα πήγε θα γράψω την άλλη εβδομάδα. Και μας μένει η μικρή Βασιλική Τοκατλόγλου που θα εξεταστεί το Σάββατο που μας έρχεται. Έτσι κύλησε η εβδομάδα μας αυτή, με τα μαθήματα να συνεχίζονται και στο DNF Training Club, οπότε έχουμε μια εβδομάδα γεμάτη με Aikido. Το ίδιο όμως τρέξιμο έχουμε και στο Kenpo αφού στις 23 Ιουνίου θα γίνουν εξετάσεις για ζώνες και μάλιστα δυο από τους τέσσερεις που θα εξεταστούν είναι για μεγάλη ζώνη. Οι εξεταζόμενοι είναι Νίκος Καρασάββας για κίτρινη ζώνη, Βασίλης Βλαχάκης για πορτοκαλή ζώνη, Αντώνης Βουτυρίτσας για μπλε ζώνη και Μίλτος Κοτρώνης για πράσινη ζώνη. Ο Αντώνης και ο Μίλτος είναι δυο από τους παλαιότερους και πιο πιστούς μαθητές μου στο Kenpo ελπίζω να καταφέρουμε να φτάσουμε μέχρι την Μαύρη ζώνη θα τους αξίζει… Το Σάββατο 9 Ιουνίου ο Αθλητικός Σύλλογος Πρωτέας στη Ραφήνα διοργάνωσε σεμινάριο με το Takashi Kuroki Sensei Nishio Aikido. Νομίζω ότι ήταν η πρώτη φορά που κάποιος Sensei από το Nishio Aikido έρχεται στην Ελλάδα. Ο Takashi Kuroki Sensei έχει την έδρα του στην Ουκρανία και ήταν σχετικά εύκολο ένας Ιάπωνας να έρθει στην Ελλάδα. Νομίζω ότι το στιλ Nishio είναι πολύ ενδιαφέρον από την άποψη ότι ο μαθητής μαθαίνει να εκτελεί τις τεχνικές Aikido και με Boken και Joo και έτσι βλέπει ξεκάθαρα αυτό που όλοι μας λέμε μέσα στο μάθημα ότι οι τεχνικές του Aikido αν και άοπλες εφαρμόζονται σαν να είμαστε οπλισμένοι. Ο Takashi Kuroki Sensei πάρα πολύ καλός σε ότι μας δίδαξε επεξηγηματικός κα στις τεχνικές αλλά και σε εθιμοτυπικά θέματα που αφορούν τους τρόπους μέσα στο Dojo. Να ευχαριστήσω πολύ τον Takashi Kuroki Sensei για την διδασκαλία του αλλά και τον Χρήστο Τούντα και Νίκο Τόλια για την πρόσκληση και την διοργάνωση αυτού του ξεχωριστού για όσους το παρακολούθησαν σεμινάριο. Την Κυριακή 10 Ιουνίου και μετά από τουλάχιστον 2 ή 3 χρόνια κατάφερα να παρακολουθήσω σεμινάριο με τον Petteri Silenius 6th Dan Aikikai. Το λέω αυτό γιατί ο Silenius Sensei ζούσε στην Ελλάδα και έκανε μαθήματα στην ομάδα Hellenic Aikido Partnership. Όσο ήταν στην Ελλάδα δεν είχα καταφέρει ποτέ να πάω να τον δω και να ασκηθώ μαζί του, τώρα που γύρισε μόνιμα στην γενέτειρα χώρα του την Φιλανδία, ήρθε στην Ελλάδα προσκεκλημένος πια για Σεμινάρια. Οπότε το Mushindokan Dojo στην Μεταμόρφωση με προσκάλεσε να συμμετέχω σε αυτό το Σεμινάριο και δεν έχασα αυτήν την ευκαιρία. Ο Silenius Sensei δίδαξε στην αρχή Boken και στην συνέχεια τεχνικές από Ushiro. Επεξηγηματικός πάρα πολύ αλλά πολύ κοντά σε αυτά που είχα δει πριν γνωρίσω και ακολουθήσω την Minegishi Sensei. Παρόλα αυτά η βάση του Aikido όπως λέω πάντα είναι ίδια παντού τα στιλ διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Να ευχαριστήσω τον Silenius Sensei για την διδασκαλία του αλλά και την Αγγελική Μαντά και τον Δημήτρη Γεωργακόπουλο τους δασκάλους από το Mushindokan Dojo που με προσκάλεσαν σε αυτό το Σεμινάριο. Έτσι τελείωσε και αυτή η εβδομάδα και σήμερα ξεκινάει μια νέα εβδομάδα που δεν ξέρουμε πως θα τελειώσει για όλους τους Έλληνες μια και την Κυριακή για δεύτερη φορά θα τρέξουμε στις κάλπες να ψηφήσουμε τον σωτήρα της Ελλάδας…………….. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Δευτέρα 11 Ιουνίου ώρα 16.25μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 11 Jun 2012 13:25:37 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-119</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-118</link>
			<description><![CDATA[Περίεργο που γράφω τώρα πριν τελειώσει η εβδομάδα, όπως κάνω συνήθως αλλά αυτό που με κάνει να γράψω σήμερα είναι η χθεσινή μέρα. Εχθές με προσκάλεσαν οι φίλοι μου Ειρήνη Ζαχαρά και Χρήστος Κυπιώτης που είναι ΑΜΕΑ να παρακολουθήσω το πρωτάθλημα Boccia που ξεκίνησε εχθές και συμμετέχουν και οι δυο τους. Το Boccia είναι ένα παρά-ολυμπιακό άθλημα και παίζεται με μικρές μπάλες. Το παιχνίδι είναι ως εξής: πρώτα να πούμε ότι υπάρχουν κατηγορίες σε ατομικό και ομαδικό παιχνίδι. Εγώ κατάφερα να παρακολουθήσω ατομικούς αγώνες. Στο ατομικό ο ένας από τους δυο παίχτες σε κάθε σετ που είναι 4 ή 6 αν κατάλαβα καλά ανάλογα την κατηγορία πετάει μια λευκή μπάλα μέσα στο τερέν και μετά κάθε παίχτης προσπαθεί να φέρει τις μπάλες του (κόκκινες ή μπλε) κοντά στη λευκή. Δεν είναι τόσο το παιχνίδι αλλά το να βλέπεις ανθρώπους που έχουν μεγάλα κινητικά προβλήματα να συμμετέχουν σε αυτό με τόση θέληση και δύναμη για νίκη. Μεγάλη δύναμη μπορείς να δεις όμως και στους συνοδούς και γονείς που είναι εκεί για να τους βοηθούν σε αυτή τους την προσπάθεια. Η χθεσινή μέρα μου έδωσε την δυνατότητα να παρακολουθήσω και τον καλύτερο παίχτη της Εθνικής μας σε αυτό το άθλημα τον Γρηγόρη Πολυχρονίδη ο οποίος παίζει σε μια ιδιαίτερη κατηγορία λόγω του ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα χέρια του καθόλου παρά μόνο το κεφάλι του. Στην κατηγορία αυτή ο παίχτης έχει μαζί του τον συνοδό του και ένα σύστημα ράμπας ( σαν μικρή τσουλήθρα ). Ο συνοδός είναι πλάτη προς τις μπάλες ο παίχτης δίνει εντολές για το που ακριβώς θα πρέπει να τοποθετηθεί η ράμπα ως προς την κατεύθυνση και το ύψος από το οποίο θα ρίξει την μπάλα, μόλις όλα είναι έτοιμα με το ιδικό καπέλο που φοράει με μια μεταλλική προέκταση ρίχνει ο ίδιος την μπάλα. Ο κος.Πολυχρονίδη ς είναι ένας παίχτης με τις ίδιες ικανότητες θα μπορούσα να πω ενός ανθρώπου που παίζει μπιλιάρδο. Οι κόκκινες μπάλες του πήγαιναν και κολλούσαν επάνω στην λευκή μπάλα η μία μετά την άλλη να σημειώσω ότι ο κανονισμός λέει ότι η ράμπα θα πρέπει να μετακινηθεί έστω και λίγο σε κάθε μπαλιά. Συγχαρητήρια στον κο.Πολυχρονίδη για το ταλέντο του αυτό αλλά και στον Χρήστο Κυπριώτη για την χθεσινή του νίκη 10-2 υπέρ του αντιπάλου του. Πάνω από όλα όμως συγχαρητήρια σε όλα αυτά τα παιδιά που παρόλο τα προβλήματα που έχουν, το λέω και θα το λέω πάντα, μας κάνουν να νιώθουμε πιο προβληματικοί από αυτούς. Θα ήθελα να αναφέρω εδώ ότι χρόνια τώρα μιλάμε με την Ειρήνη να κάνουμε κάτι μαζί στο Αϊκίντο αλλά και στις χορογραφίες που η ίδια κάνει με την ομάδα της, ακόμα δεν έχουμε καταφέρει να βρούμε τον χώρο για αυτό, αλλά ελπίζω στο άμεσο μέλλον να τα καταφέρουμε. Σύντομα θα μπορείτε να δείτε και τις φωτογραφίες από το πρωτάθλημα που τράβηξα. Καλή συνέχεια παιδιά στο πρωτάθλημα σας είστε όλοι νικητές άσχετα από το αποτέλεσμα!!!!! !! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Παρασκευή 8 Ιουνίου ώρα 12.40μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Fri, 08 Jun 2012 09:39:21 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-118</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-117</link>
			<description><![CDATA[Τρίτη σήμερα 5 Ιουνίου, εχθές ημέρα του Αγίου Πνεύματος και η Λεόντειος κλειστή, οπότε είπαμε να μαζευτούμε με τα παιδιά για μια μπύρα, για την ακρίβεια για μπύρα Nage όπως συνηθίζεται να λέγεται. Οι συγκεντρώσεις μας αυτές μας κάνουν νιώθουμε πολύ καλά και νομίζω ότι δενόμαστε ακόμα περισσότερο σαν φίλοι και όχι μόνο σαν Δάσκαλος με μαθητές. Ήταν μια όμορφη βραδιά και θα συνεχίσουμε να έχουμε τέτοια βράδια μια που το καλοκαιράκι πλέον το επιβάλει. Η εβδομάδα που πέρασε είχε δυο πολύ καλές εκδηλώσεις. Την Τετάρτη 30 Μαΐου είχαμε προσκεκλημένο στο Inochikan Dojo τον Sensei Κώστα Γιαννά έναν από τους παλιότερους εκπαιδευτές Aikido, τουλάχιστον για μένα, μια και όταν εγώ ξεκίνησα Aikido είχα τον Κώστα για εκπαιδευτή στο Dojo του κ.Κολιόπουλου. Για άλλη μια φορά οι μαθητές μου είδαν κάτι διαφορετικό, μια άλλη ματιά επάνω στο Aikido από τον Sensei Κώστα Γιαννά, για μένα ήταν σαν να ζούσα κάποιες παλιές καλές στιγμές άσκησης. Να ευχαριστήσω τον Sensei Κώστα Γιαννά που δίδαξε στο Dojo μας και τους μαθητές μου για το ενδιαφέρον που δείχνουν σε όλες αυτές τις εκδηλώσεις. Ο Ιούνιος θα κλείσει με την επίσκεψη του Sensei Μπάμπη Κεράνη. Το Σάββατο 2 Ιουνίου παρακολούθησα μαζί με μια ομάδα μαθητών μου το σεμινάριο με τον Shihan Christian Tissier. Για άλλη μια φορά σχεδόν όλος ο κόσμος που κάνει Aikido στην Αθήνα τίμησε με την παρουσία του τον Shihan Tissier. Η διοργάνωση του σεμιναρίου άψογη όπως πάντα, ο κ.Βασίλης Νυχτέρης μαθητής του Shihan Tissier οργάνωσε μαζί με τους μαθητές και συνεργάτες του ένα μεγαλόπρεπο σεμινάριο, μπράβο σε όλους. Για τον Shihan Christian Tissier μπορώ να πω ότι χάρηκα περισσότερο αυτή τη φορά τη διδασκαλία του μια και έδειξε αρκετά βασικά πράγματα επιμένοντας αυτή τη φορά στην αργή προσέγγιση τους και εκμάθηση τους. Θα ήθελα να συγχαρώ και όλα τα παιδιά που έδωσαν εξετάσεις για Nidan και Sandan και πέρασαν επιτυχώς. Ο καιρός πλησιάζει για να κλείσουμε τα μαθήματα στο Inochikan Dojo σκεφτόμαστε μέσα στον Ιούλιο και ίσως τον Αύγουστο να κάνουμε κάποιες συγκεντρώσεις για άσκηση στην ύπαιθρο νομίζω ότι θα είναι αρκετά ενδιαφέρον…….. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 11.50πμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 05 Jun 2012 08:52:03 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-117</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-116</link>
			<description><![CDATA[Ούτε που καταλαβαίνουμε πως περνάνε οι μέρες, ο χρόνος είναι κάτι που δεν μπορείς να το σταματήσεις να το παγώσεις. Κάθε λεπτό που περνάει συμβαίνει και κάτι ανά τον κόσμο και συνήθως είναι κάτι κακό αλλά θα κρατήσω μόνο τα καλά, χωρίς βέβαια να ξεχνώ τα άσχημα, απλά θα προσπαθώ να τα μετατρέψω σε καλά. Η εβδομάδα που πέρασε ήταν και αυτή γεμάτη έντονη άσκηση και στο Kenpo και στο Aikido. Τα μέλη του Kenpo μέχρι σήμερα έχουν φτάσει τον αριθμό έξι αλλά δεν έχουμε καταφέρει ακόμα να συγκεντρωθούμε όλοι μαζί για να βγάλουμε μια ομαδική φωτογραφία, να παρουσιάσουμε και κάτι από αυτή την δραστηριότητα του Inochikan Dojo. Η άσκηση όμως στο Kenpo συνεχίζεται με έντονους ρυθμούς λόγω του ότι περί το τέλος του Ιουνίου θα διεξαχθούν εξετάσεις ζωνών, μια γιορτή που γίνεται μόνο δυο φορές το πολύ τον χρόνο. Όσοι είναι να εξεταστούν έχουν αρχίσει να αγχώνονται από τώρα και αυτό τους κάνει και καλό. Στο Aikido το Σάββατο26 Μαΐου που μας πέρασε είχαμε εξετάσεις για 9ο kyu Κίτρινη Ζώνη για τον μικρό Πάρι. Ο Πάρις είναι ο πρώτος μικρός μου μαθητής που ξεκίνησε Aikido μαζί μου, σε αυτές τις εξετάσεις έδειξε την καλύτερη κίνηση που έχω δει σε ukemi και shiko από τους μικρούς μου μαθητές, αλλά και στις τεχνικές του ήταν πάρα πολύ καλός. Η εργασία που είχα βάλει στον Πάρι αυτή τη φορά ήταν να μάθει να δένει τα κορδόνια των παπουτσιών του. Ο Πάρις έμαθε σχεδόν μέσα σε ένα μήνα να κάνει κάτι που δεν είχε καταφέρει για πολύ καιρό, μόνο και μόνο επειδή υπήρχε στόχος που δημιουργήθηκε από την άσκηση στο Aikido, έτσι τώρα έγινε ανεξάρτητος πάνω σε αυτό το θέμα και βοηθάει τους γονείς του αλλά και την μικρή του αδερφή. Ο άνθρωπος είναι ικανός να βάλει στόχους και να τους πετύχει από πολύ μικρή ηλικία. Μπράβο στον Πάρι ελπίζω να φτάσει πολύ ψηλά σε ότι κάνει. Την Κυριακή 27 Μαΐου μαζί με τον μαθητή μου Άγγελο Ρόκα παρακολουθήσαμε το Σεμινάριο με τον Olsen Sensei 6Dan Aikikai από την Νορβηγία μια συνδιοργάνωση του Kushikan Dojo και του Κολιόπουλου Sensei. Αν δεν κάνω λάθος ήταν η δεύτερη ή τρίτη φορά που παρακολούθησα τον Olsen Sensei, το Aikido του έχει πολλά ενεργειακά στοιχεία από Chi Kung και ένα μεγάλο κομμάτι αφιερώθηκε στο Kokyuho, ασκήσεις ρήψεων με την ενέργεια του κέντρου μας. Για άλλη μια φορά χάρηκα πολύ την άσκηση με τους παλιούς συμμαθητές μου. Η διοργάνωση και ο χώρος πάρα πολύ καλή, ο Μάκης και ο Κώστας έχουν φτιάξει ένα πολύ όμορφο και λειτουργικό Dojo. Μπράβο στα παιδιά και τους ευχαριστώ πολύ για αυτή τους την πρόσκληση. Τρίτη σήμερα 29 Μαΐου η εβδομάδα έχει ξεκινήσει και έχουμε πολλά να κάνουμε. Αύριο στο Inochikan Dojo είναι προσκεκλημένος να διδάξει ο Sensei Κώστας Γιαννάς, ένας από τους εκπαιδευτές μου όταν ξεκίνησα Aikido, νομίζω ότι θα είναι μια μεγάλη εμπειρία για τους μαθητές μου η διδασκαλία του. Επίσης το Σαββατοκύριακο που μας έρχεται έχουμε σεμινάριο με τον Shihan Christian Tissier Sensei από την Γαλλία ένας από τους κορυφαίους δασκάλους στην Ευρώπη. Αυτά για τώρα μείνετε ενεργοί με θετική ενέργεια και ότι άσχημο συμβαίνει ας προσπαθήσουμε να το μετατρέψουμε σε καλό όπως λέει και η Minegishi Sensei: τα προβλήματα υπάρχουν για να βρίσκουμε τις λύσεις τους!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 16.45]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 29 May 2012 13:52:15 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-116</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-115</link>
			<description><![CDATA[Πέρασε μια εβδομάδα αλλά και ένα ακόμα Σαβ/κο. Έγιναν πράγματα την εβδομάδα που μας πέρασε που είναι καλό να τα αναφέρω μια και μερικά από αυτά μας φέρνουν στο τέλος της σεζόν και στην αρχή του καλοκαιριού. Την Τετάρτη 16 Μαΐου πραγματοποιήθηκ ε το μάθημα στο Inochikan Dojo με τον Sensei Πέτρο Μουλαγιάννη. Χάρηκα πάρα πολύ που στο Dojo ήρθαν πάλι τόσοι πολλοί παλιοί φίλοι από το Αϊκίντο. Ο Sensei Πέτρο Μουλαγιάννης από το Tokaido Dojo έφερε μαζί του τον Νίκο Κλάπα, τον Γιώργο Σαρδέλη και έναν ακόμα μαθητή του, ελπίζω να με συγχωρέσει που δεν θυμάμαι το όνομα του. Ήρθαν ακόμα από τον Πειραιά ο Μάκης Ποτίρης και από την Λυκόβρυση ο Παναγιώτης Χατζηδάκης για ακόμα μια φορά ο χώρος μαύρισε από τις Hakama. Το μάθημα ήταν αρκετά ενδιαφέρον και σίγουρα μου έδωσε την ευκαιρία να προπονηθώ μαζί με τους παλιούς συμμαθητές μου. Όσο για τους μαθητές μου βρήκαν το μάθημα του Πέτρου πολύ ενδιαφέρον και αρκετά δυναμικό. Να ευχαριστήσω όλους όσους ήρθαν στο μάθημα αυτό και ιδιαίτερα τον Πέτρο που δέχτηκε την πρόσκληση μου. Θα έχουμε άλλο ένα τέτοιο μάθημα μέσα στον Ιούνιο πριν κλείσουμε την σεζόν μας στην Λεόντειο. Την Παρασκευή 18 Μαΐου στην Λεόντειο της Ν.Σμύρνης είχαμε την αποχαιρετιστήρι α εκδήλωση για αυτήν την σχολική χρονιά της Μαθητικής Λέσχης. Όλα τα μικρά παιδάκια που έκαναν μαζί μου Αϊκίντο, ήταν έτοιμα να δείξουν τον καλύτερο εαυτό τους και ότι είχαν μάθει στα μαθήματα του Αϊκίντο μπροστά στους γονείς τους. Μεγάλη βοήθεια στην επίδειξη αυτή προσέφερε ο μικρός Πάρις από την Λεόντειο της Ν.Σμύρνης και ο μικρός Μιλτιάδης από το 33ο Δημοτικό Σχολείο Κυψέλης που ήρθε να μας βοηθήσει, μαζί μου είχα ακόμα τον μαθητή μου και μαύρη ζώνη ShoDan τον Αντώνη. Ο Μιλτιάδης και ο Πάρις έκαναν μαζί μας τεχνικές και εντυπωσίασαν τους Γονείς με την τεχνική τους αλλά και την σοβαρότητα τους. Ο Αντώνης με βοήθησε να δείξουμε και κάτι παραπάνω, κάτι λίγο πιο εντυπωσιακό τόσο για τους γονείς αλλά περισσότερο για τους μικρούς μας φίλους. Όλα πήγαν καλά όλοι είμαστε ευχαριστημένοι και ευχόμαστε να συνεργαστούμε και του χρόνου.. Καλό καλοκαίρι στους μικρούς μου τύραννους!!! Το Σάββατο που μας πέρασε είχαμε εξετάσεις στο μάθημα Γονέων – Παίδων, η μικρή Φωτεινή έδωσε εξετάσεις για το 10Kyu την μισή κιτρίνη ζώνη. Οι τεχνικές της αρκετά καλές για το επίπεδο της το μόνο που χρειάζεται όπως της είπα, είναι η συγκέντρωση της σε αυτό που κάνει για όση ώρα το κάνει ότι και αν είναι αυτό είτε Αϊκίντο είτε τα μαθήματα της. Η εργασία της ενδιαφέρον μια και είναι η πρώτη κανονική εργασία που έχω λάβει από κοριτσάκι μετά την εργασία της μικρής Ελεάννας. Η μικρή Φωτεινή γράφει στην εργασία της: « Γεια σας με λένε Φωτεινή Τοκατλόγλου. Κάνω Αϊκίντο επειδή είναι καλλιτεχνικό και επειδή έχω καλό δάσκαλο τον κ.Χρήστο. Το κάνω επίσης γιατί πιστεύω ότι κάποια μέρα θα γίνω μια μεγάλη και διάσημη δασκάλα. Με το Αϊκίντο μαθαίνω πολλά για το σώμα και πώς να προστατεύω τον εαυτό μου. Τέλος μου φέρνει χαρά και ξεχνώ όλα τα κακά που έγιναν μέσα στην μέρα και μου έρχονται καλά πράγματα στο μυαλό.» Μέσα από την εργασία της μικρής Φωτεινής βλέπω πόσο διαφορετικά σκέφτονται τα κοριτσάκια από τα αγοράκια και αυτό φαίνεται στην ακόλουθη μικρή εργασία που μου έφερε ο μικρός Γρηγόρης για τις δικές του εξετάσεις που είχαν γίνει δυο εβδομάδες πριν. Ο μικρός Γρηγόρης στη δεύτερη αυτή εργασία του γράφει: «Με λένε Γρηγόρη κ’ είμαι 11 χρονών. Κάνω Αϊκίντο ένα χρόνο και έχω πάρει την κίτρινη ζώνη. Κάθε Σάββατο κάνω Αϊκίντο στις 11.00πμ κει τελειώνω στις 12.00μμ. Έχω μάθει 5 κινήσεις που τις επαναλαμβάνουμε σε κάθε μάθημα. Στην αρχή του μαθήματος κάνουμε προθέρμανση, μετά κάνουμε διάφορες κινήσεις και μετά παίζουμε. Αυτό που μου αρέσει στο Αϊκίντο είναι ότι δεν είναι βίαιο άθλημα αλλά τεχνική και γιατί με βοηθάει να ξεφεύγω απ’τα μαθήματα.» Όπως πολλοί θα παρατηρήσουν η μικρή Φωτεινή, μικρότερη από τον Γρηγόρη έχει ήδη πάρει μια πρώτη απόφαση για το τι θα ήθελε να γίνει στο μέλλον, μια μεγάλη διάσημη Δασκάλα του Αϊκίντο. Μέσα από το Αϊκίντο η μικρή Φωτεινή ξεπερνάει τα άσχημα πράγματα της ημέρας και μέσα από την άσκηση έρχονται στο μυαλό της όμορφα πράγματα. Αντιθέτως ο Γρηγόρης αν και στην πρώτη εργασία έδειξε κάποιο ενδιαφέρον για το Αϊκίντο, τώρα βλέπουμε ότι έχει αρχίσει να βαριέται την επανάληψη κάτι που είναι απαραίτητο σε οτιδήποτε μαθαίνει ο άνθρωπος μέχρι να το μάθει καλά. Εύχομαι και ελπίζω και για τους δυο, η δε Φωτεινή να συνεχίσει τα μαθήματα Αϊκίντο και κάποια μέρα να πραγματοποιήσει το όνειρο της να γίνει μια μεγάλη διάσημη δασκάλα του Αϊκίντο. Για τον Γρηγόρη ελπίζω να καταφέρω να του βρω τις προκλήσεις εκείνες ώστε να τον κάνω να αλλάξει λίγο το πώς σκέφτεται. Η πρώτη πρόκληση που του έδωσα είναι να μπορέσει να συμμετέχει στα μαθήματα ενηλίκων για λίγες μέρες μόλις τελειώσει το σχολείο και πριν κλείσουμε εμείς την σεζόν μας…. Σύντομα στη σελίδα μας θα υπάρχουν και φωτογραφίες από όλες αυτές τις εκδηλώσεις που ανέφερα… Μια νέα εβδομάδα ξεκινάει με μια Μεγάλη Γιορτή, Κωνσταντίνου και Ελένης σήμερα, πόσος κόσμος γιορτάζει πάλι, να είναι όλοι καλά με υγεία και πολλά χαμόγελα Χρόνια Πολλά σε όλους!!!!!!!!!! !!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Δευτέρα 21 Μαΐου ώρα 1.45πμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 20 May 2012 22:57:30 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-115</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-114</link>
			<description><![CDATA[Οι ημέρες κυλάνε και φεύγουν τόσο γρήγορα. Ο κόσμος μπερδεμένος για το τι θα γίνει στη χώρα μας. Στο Αϊκίντο είναι πολύ δύσκολο να κάνεις τους ανθρώπους να αλλάξουν όταν έχουν κακές συνήθειες. Έχει δίκιο η Minegishi Sensei όταν λέει ότι οι κακές συνήθειες θα πρέπει να διορθώνονται όταν είμαστε πολύ νέοι ( νέοι επάνω στην τέχνη ) γιατί μετά, το επίπεδο μας δεν θα μας επιτρέπει να τις διορθώσουμε. Οι μαθητές και ειδικά οι προχωρημένοι δεν έχουν καταλάβει ότι μετά από κάποιο στάδιο εκμάθησης είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι να ψάχνουν και να βρίσκουν αν αυτό που κάποιος τους διδάσκει είναι σωστό ή όχι, και βέβαια να αναλύουν και να εξηγούν αν αυτό που τους διδάσκει κάποιος δεν είναι σωστό, έτσι θα βοηθούν και τον « Δάσκαλο ». Κατά την γνώμη μου ακόμα και ένας δάσκαλος μπορεί να μάθει από τους μαθητές του πολλά πράγματα, ο Δάσκαλος δίνει αυτά που ήδη γνωρίζει οι μαθητές δίνουν αυτά που ίσως ανακαλύψουν κατά την διάρκεια της άσκησης. Η μεγαλύτερη κακή συνήθεια για εμάς που αποκαλούμαστε Δάσκαλοι είναι να νομίζουμε ότι τα ξέρουμε όλα!!!! Η γνώση θα πρέπει να μοιράζεται σε όλους και από όλους, για αυτό αύριο Τετάρτη 16 Μαΐου στο Inochikan Dojo το μάθημα θα διεξάγει ο καλός φίλος και συμμαθητής Πέτρος Μουλαγιάννης 4ο Dan Aikikai από το Tokaido Dojo. Νομίζω ότι θα είναι ένα πολύ ενδιαφέρον μάθημα για τους μαθητές μου. Ίσως βλέποντας κάθε τόσο κάτι διαφορετικό ανακαλύψουν τι είναι αυτό που έχουν οι ίδιοι μέσα τους και μπορούν να προσφέρουν στην τέχνη του Αϊκιντο… Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Τρίτη 15 Μαΐου ώρα 14.50]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 15 May 2012 11:55:43 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-114</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-113</link>
			<description><![CDATA[Δευτέρα 7 Μαΐου σήμερα και όλοι αγωνιούμε για την πορεία της Ελλάδας μας μετά τις χθεσινές εκλογές. Είναι πολύ θετικό το αποτέλεσμα για μένα προσωπικά, που τελικά ο κόσμος διέλυσε τον δικομματισμό επιλέγοντας ένα άλλο κόμμα αυτή τη φορά, νέο, που πιστεύω πως αν κάνει τα σωστά βήματα μαζί με το πρώτο κόμμα που βγήκε, θα έχουμε ελπίζω μια καλή πορεία σαν χώρα. Το μελανό σημείο των εκλογών είναι η εκλογή του κόμματος της Χρυσαυγής. Για το αποτέλεσμα αυτό νομίζω φταίει η αγανάκτηση που μας έφτασαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις αλλά η Βία δεν είναι ποτέ η λύση….. Έχω πολλές μέρες να γράψω στο ημερολόγιο του Sensei και αυτό γιατί μετά το Πάσχα οι μέρες κύλησαν πολύ γρήγορα και ήρεμα χωρίς πολλές εκπλήξεις ή τίποτα το ιδιαίτερο που θα έπρεπε να γράψω. Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο όμως και αυτή η εβδομάδα που πέρασε έγιναν κάποια πράγματα που είναι καλό να αναφερθώ σε αυτά: Ο μικρός Αριστείδης μας έφερε την μικρή του εργασία που χρωστούσε από το τεστ που πέρασε για την μισή κιτρίνη ζώνη. Ο μικρός Αριστείδης πάντα χαρωπός και χαμογελαστός, στην πολύ μικρή παράγραφο των πέντε γραμμών που έγραψε κυριαρχεί η λέξη ( μου αρέσει ) και γράφει: « Για τον δάσκαλο του Αϊκίντο, μου αρέσει το αϊκίντο γιατί γυμνάζομαι και μου αρέσει γιατί είναι σαν παιχνίδι και μου αρέσει γιατί το κάνω μαζί με την μαμά μου και μου αρέσει ο δάσκαλος.» Μέσα από τα λίγα λόγια του Αριστείδη βλέπω ένα παιδί που μεγαλώνοντας αν συνεχίσει το Αϊκίντο θα γίνει ένας πολύ καλός γνώστης της τέχνης αυτής. Τα παιδιά, νομίζω ότι, όταν βιώνουν πράγματα που τους αρέσουν θέλουν να τα κάνουν για πάντα. Πρωτομαγιά μια μέρα που γιορτάζεται από όλο τον κόσμο τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα. Αλλά αυτή τη μέρα είχαμε πολλά πράγματα, το πανηγύρι που γίνεται στην περιοχή της Φιλαδέλφεια τεράστιο όπως κάθε χρόνο, προεκλογικές ομιλίες που έκαναν πολύ δύσκολη την ζωή σε όλους εμάς που επιλέξαμε να πάμε για ένα μπανάκι σε κάποια παραλία. Ο καιρός απαιτούσε να πάμε παραλία και έτσι βρέθηκα σε μια παραλία στην περιοχή των Μεγάρων. Όμορφη πεντακάθαρη θάλασσα αλλά και πολύ παγωμένη. Κατάφερα να μπω και να κολυμπήσω για αρκετή ώρα αφού είχα μουδιάσει ολόκληρος. Μετά το Πάσχα ο Πέτρος Πετρόπουλος ένας μαθητής μου, εξέφρασε την επιθυμία να δώσει εξετάσεις για το 5ο Kyu. Αν και ήθελε να δώσει πριν το τέλος του Απριλίου αποφάσισε ότι του χρειάζονταν μερικές προπονήσεις ακόμα ώστε να προετοιμάσει μυαλό και σώμα περισσότερο επάνω σε αυτό που επιθυμούσε. Η απόφαση του τον δικαίωσε νομίζω. Παράλληλα με την προετοιμασία του Πέτρου την Πέμπτη 3 Μαΐου ξεκινήσαμε και τα μαθήματα στο Γυμναστήριο DNF Training Club στα Φιλαδέλφεια. Δεν έχουμε ακόμα νέα μέλη αλλά ελπίζουμε ότι γρήγορα θα υπάρχουν συμμετοχές. Το άνοιγμα του νέου τμήματος έδωσε την ευκαιρία στον Πέτρο να κάνει σχεδόν ένα ιδιαίτερο μάθημα πριν το τεστ του και να μιλήσουμε για πολλά πράγματα που βασανίζουν νομίζω τον κάθε έναν από εμάς που ασχολείται με τις πολεμικές τέχνες, και στη πορεία του αυτή έρχεται σε επαφή με το Αϊκίντο. Την Παρασκευή 4 Μαΐου ο Πέτρος πέρασε επιτυχώς το τεστ, όπως είπα και παραπάνω οι λίγες παραπάνω προπονήσεις που έκανε τον βοήθησαν αρκετά να ξεκαθαρίσει τα πράγματα στο μυαλό του και να εναρμονιστεί σώμα και πνεύμα. Η εργασία του Πέτρου νομίζω ότι αντικατοπτρίζει πολλούς από εμάς που ξεκινήσαμε πολεμικές τέχνες σε κάποιο άλλο σύστημα και μετά γνωρίσαμε το Αϊκίντο. Ο Πέτρος γράφει: « Όλα τα πράγματα στη γη έχουν μια αρχή και ένα τέλος. Οι βάσεις μου στις πολεμικές τέχνες προέρχονται από το παρελθόν. Η έννοια της πολεμικής τέχνης στην Ελλάδα είναι πιστεύω μάλλον παρεξηγημένη. Υπάρχουν πολεμικές τέχνες που σου δίνουν πολλά περισσότερα από όσα πιστεύει κάποιος. Έτσι και το Αϊκίντο. Όλα άρχισαν πριν 6 μήνες. Υπήρξαν κάποια άτομα στον κοινωνικό μου κύκλο που ασχολήθηκαν με το Αϊκίντο. Μου κέντρισαν το ενδιαφέρον με τη στάση του σώματος τους. Την απόλυτη ηρεμία. Έπειτα έψαξα, διάβασα, ενδιαφέρθηκα για τα δήθεν όπως λένε κάποιοι (αεροπλανικά) των ατόμων που κάνουν αυτή τη τέχνη. Διάβασα ότι το Αϊκίντο στηρίζεται σε βασικές αρχές της φύσης και στην ανατομία του σώματος. Έτσι άρχισα να αναζητώ και εγώ κάτι καινούριο, πέρα από το Καράτε. Είναι δύσκολο, το ξέρω μέσα μου. Η προσαρμογή μου σε κάτι άγνωστο, δεν είναι και ότι πιο εύκολο. Είναι δύσκολο να μάθω να μην αντιστέκομαι, να μην πιέζομαι. Να μην χρησιμοποιώ μόνο τη μυϊκή δύναμη, ενστικτωδώς. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω κάποια στιγμή να γίνω ένας καλός μαθητής, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι προσπαθώ, και θα προσπαθώ να εναρμονίσω το πνεύμα, την ψυχή με το σώμα. Κατά την διάρκεια των προπονήσεων οι απορίες μου πολλές. Γιατί να μην κάνω κατευθείαν (Τσούκι ή Γιάκου Ζούκι)? Και αυτό γιατί μπήκα να περπατήσω σε ένα ποταμάκι με πέτρες ενώ εγώ είχα μάθει να περπατώ σε ποταμάκια με βράχους. Στο πετρώδες αυτό ποταμάκι υπάρχουν άλλα μέτρα και σταθμά. Στα ποταμάκια με τους βράχους υπήρχε το αθλητικό πνεύμα αλλά υπήρχε και ο ανταγωνισμός. Υπήρχε η φυσική κατάσταση αλλά υπήρχε και ο πρωταθλητισμός. Τέλος υπήρχε και η ατομική προπόνηση. Στο ποταμάκι αυτό που διάλεξα τώρα να περπατήσω πρέπει να ισορροπήσω όχι μόνος αλλά με άλλα άτομα ταυτόχρονα. Αν μπορέσω να δέσω το εγώ μου, το πνεύμα και το σώμα μου αρμονικά τότε ίσως μπορέσω να εκφέρω γνώμη για την τέχνη του Αϊκίντο.» Να αναφέρω ότι ο Πέτρος είναι αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού και σίγουρα γνωρίζει καλά από πειθαρχεία και επίτευξη στόχων. Πρώτα από όλα θα αναφερθώ στην αρχή όπου ο Πέτρος λέει ότι στην Ελλάδα η πολεμικές τέχνες είναι παρεξηγημένες, στην πραγματικότητα δεν είναι παρεξηγημένος ο όρος αυτός αλλά εμείς οι ίδιοι που δηλώνουμε ότι θέλουμε για να κάνουμε εντύπωση. Όντως το Αϊκίντο μπορεί να σου δώσει πολλά και νομίζω ότι τα περισσότερα είναι σε ψυχικό επίπεδο. Ένα άλλο σημείο που είναι ενδιαφέρον στην εργασία αυτή είναι αυτό που λέει για τα (αεροπλανικά) που κάνουμε εμείς στο Αϊκίντο και που καφιόμαστε για αυτά. Αλλά πλέον οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να διαβάζουν να ενημερώνονται σωστά για το τι είναι αυτό που τους ενδιαφέρει, όπως αναφέρει και ο Πέτρος. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σαν τον Πέτρο που ασχολούμενοι με μαχητικά σπορ ή πιο δυναμικές πολεμικές τέχνες, το Αϊκίντο τους φαντάζει ψεύτικο. Και είναι πολλοί λίγοι αυτοί που μένουν για να το ψάξουν και να ανακαλύψουν τις μεγάλες δυνατότητες του. Ο Πέτρος είναι πιστεύω ένας από αυτούς τους ανθρώπους που θα παραμείνουν όπως γράφει μέχρι να μπορέσει να εκφέρει άποψη για την Τέχνη του Αϊκίντο. Συγχαρητήρια λοιπόν για την επιτυχία του και ελπίζω να έχει μεγάλο και ενδιαφέρον μέλλον στο Αϊκίντο. Το βράδυ τις ίδιας μέρας, Παρασκευή 4 Μαΐου, η Καλή μου Άρτεμις οργάνωσε μια μικρή συγκέντρωση μερικών φίλων από το Αϊκίντο για να γιορτάσουμε όλοι μαζί τα γενέθλια μου, που είναι στις 5 Μαΐου. Το Αϊκίντο έχει φέρει κοντά μου αξιόλογους ανθρώπους που κάνουν καλή παρέα. Περάσαμε όλοι πολύ όμορφα. Σαββάτο 5 Μαΐου το παιδικό μάθημα θα γινόταν στο DNF Training Club μια που η Λεόντειος θα ήταν κλειστή λόγο των εκλογών. Ο κόσμος άργησε να έρθει προφανώς λόγο της αλλαγής αυτής. Ο μικρός Γρηγόρης που το περασμένο Σάββατο ματαίωσε την εξέταση του για την Κίτρινη ζώνη ήταν έτοιμος να εξεταστεί. Ο κόσμος όμως δεν φαινόταν και σκεφτόμουν να το ακυρώσω εγώ αυτή τη φορά. Στην πορεία όμως ο κόσμος ήρθε και το τεστ πραγματοποιήθηκ ε. Ο μικρός Γρηγόρης είναι ο μεγαλύτερος από όλα τα παιδάκια. Οι τεχνικές του ήταν όλες πολύ καλές δεν είχα αμφιβολία ότι θα τα πήγαινε καλά. Την επόμενη εβδομάδα θα μας φέρει και την εργασία που θα γράψει μια και τον πιάσαμε απροετοίμαστο τουλάχιστον σε αυτό το κομμάτι. Στην ερώτηση που του έκανα τι είναι για αυτόν το Αϊκίντο η απάντηση ήταν η εξής: « Δεν είναι Πολεμική Τέχνη δεν είναι Άθλημα αλλά είναι και τα δυο μαζί.» Σίγουρα ο Γρηγόρης δεν έχει κατανοήσει ακόμα τι ακριβώς είναι το Αϊκίντο πως άλλωστε, εδώ ακόμα και εμείς οι μεγάλοι αναρωτιόμαστε πολλές φορές τι ακριβός είναι η Τέχνη του Αϊκίντο. Συγχαρητήρια στον Γρηγόρη για την επιτυχία του και ελπίζω στο μέλλον η ενασχόληση του με το Αϊκίντο να του λύσει και να του δώσει όλες τις απαντήσεις στις ερωτήσεις που αφορούν το Αϊκίντο. Φτάσαμε λοιπόν στην Κυριακή 6 Μαΐου μεγάλη ημέρα για την Χώρα μας. Πολλοί ήταν αυτοί που πήγαν πρωί, πρωί να εκπληρώσουν το εκλογικό τους δικαίωμα για να πάνε μετά σε μια παραλία όπως εγώ. Άλλοι το έκαναν αντίστροφα, πήγαν πρώτα για μπανάκι και μετά να ψηφίσουν. Ελπίζω για όλους τους Έλληνες το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών να είναι το ίδιο καλό όπως μια βουτιά στα δροσερά νερά της πανέμορφης θάλασσας μας, που μας κάνει τόσο καλό και ποτέ δεν το έχουμε καταλάβει, οι περισσότεροι από εμάς, γιατί κάποιοι το έχουν καταλάβει και συνεχίζουν τα θαλασσινά μπάνια όλο το χρόνο. Αυτά μέχρι σήμερα, τελικά μπορεί να μην έχω να γράψω κάτι κάθε βδομάδα αλλά όταν μαζεύονται γίνονται πάρα πολλά. Ελπίζω να μην κουράσω τους αναγνώστες αυτού του ημερολογίου, αν και πολλοί από αυτούς μου κάνουν παρατήρηση που δεν γράφω. Άλλη φορά θα είμαι πιο συνεπής στα γραπτά μου!!!!!!!!!!!! ! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Δευτέρα 7 Μαΐου ώρα 15.20μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 07 May 2012 12:18:58 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-113</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-112</link>
			<description><![CDATA[Δευτέρα 16 Απριλίου 2012. Δευτέρα του Πάσχα σήμερα, αν και θα έπρεπε να ξεκινάει μια νέα εβδομάδα, σήμερα τελειώνει η εβδομάδα που μας πέρασε μια και είναι η τελευταία μέρα των διακοπών του Πάσχα. Η εβδομάδα που μας πέρασε Μεγάλη από Θρησκευτικής άποψης αλλά και σαν διάρκεια. Δεν έγιναν και πολλά πράγματα που θα μπορούσα να γράψω για αυτά λόγο των ημερών. Την Δευτέρα 9 Απριλίου στο μάθημα του Αϊκίντο είχαμε το τεστ για 5th Kyu με εξεταζόμενο των Μάριο Πάνου. Ο Μάριος είναι ένας νεαρός που από την αρχή που ξεκίνησε να κάνει Αϊκίντο φάνηκε ότι του ταίριαζε στον χαρακτήρα του αλλά και στο σωματότυπο του. Από την αρχή είδα ότι κατανοούσε τις τεχνικές και την κίνηση αμέσως. Στο τεστ δεν περίμενα να δω τίποτα το ιδιαίτερο ότι ήταν να δω το είχα δει τόσες φορές στην προπόνηση. Σίγουρα όμως το να παρουσίαση μόνος του μπροστά σε όλους μας τι έχει μάθει μέχρι τώρα ήταν και για αυτόν μια πρόκληση. Η εργασία του λιτή χειρόγραφη θα παραθέσω το τελευταίο κομμάτι της για να δούμε και από τον Μάριο τι μηνύματα μπορούμε να πάρουμε από την άσκηση μας στο Αϊκίντο. «Και αυτό που έμαθα μέσα από το Αϊκίντο αυτούς τους μήνες είναι ότι δεν έχει σημασία να γίνεις καλύτερος από τον δίπλα σου αλλά να προσπαθήσεις να γίνεις καλύτερος από αυτό που είσαι τώρα.» Μαρίος Πάνου Όντως η τέχνη του Αϊκίντο είναι μια τέχνη που το μόνο που μπορεί να κάνει την ώρα της εξάσκησης είναι να σε κάνει καλύτερο μέσα σου. Αν δεν είσαι καλός μέσα σου γεμάτος Αγάπη αμέσως θα δεις ότι το Αϊκίντο δεν σου ταιριάζει, από την άλλη αν μείνεις σε αυτήν την τέχνη θα γίνεις ένας καλός άνθρωπος γεμάτος Αγάπη και ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο σου!!! Την Τετάρτη 11 Απριλίου αν και δεν περίμενα να έρθουν πολλοί για μάθημα τελικά ήρθαν αρκετοί και κάναμε μια πολύ καλή προπόνηση. Οι ημέρες του Πάσχα κύλισαν ήρεμα για κάποιους καλά για πολλούς δύσκολα αλλά αυτό που είδα πάλι είναι ότι ο Έλληνας δεν καταλαβαίνει και πολλά πράγματα ή τουλάχιστον αρκετοί από τους Έλληνες. Και όλο αυτό μου θύμισε τον στοίχο: «Η Ελλάδα ποτέ δεν Πεθαίνει μοναχά μια στιγμή ξαποσταίνει και ξανά προς την Δόξα τραβά» Έτσι είναι η Ελλάδα και οι Έλληνες ότι και αν γίνεται οι μέρες της Ορθοδοξίας οι μέρες του Πατριωτισμού μας δίνουν δύναμη και κουράγιο, Ζωή για να συνεχίσουμε να ζούμε και να βιώνουμε το κάθε τι που μας δίνουν οι περίεργες δυνάμεις που ελέγχουν αυτόν τον Κόσμο!!!!!!!!!! !!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Δευτέρα 16 Απριλίου 2012 ώρα 14.10]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 16 Apr 2012 11:09:06 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-112</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-111</link>
			<description><![CDATA[Κυριακή σήμερα 8 Απριλίου. Η εβδομάδα τέλειωσε αλλά είχαμε και κάποιες εκδηλώσεις που θα πρέπει να αναφέρω. Την Παρασκευή 6 Απριλίου είχαμε εξετάσεις για τον Νίκο Τοκατλόγλου. Ο Νίκος είναι ένας άνθρωπος των πολεμικών τεχνών. Στέλεχος μεγάλης εταιρίας ασχολείται με τις πολεμικές τέχνες εδώ και 33 χρόνια δηλαδή από 5 ετών. Είναι λίγοι οι άνθρωποι που έχουν μια τέτοια πείρα στις πολεμικές τέχνες και αποφασίζουν να αρχίσουν πάλι κάτι από την αρχή. Με ζήλο και ενθουσιασμό αρχίζουν να ασχολούνται με κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτά που ήδη έχουν κάνει, και με την τέχνη του Αϊκίντο, να βρίσκουν τον πραγματικό δρόμο DO, όπως αναφέρει και ο Νίκος στην εργασία που έγραψε και μας διάβασε. Θα παραθέσω εδώ κάποια μικρά κομμάτια από την εργασία του: « Για μένα το Αϊκίντο ήρθε να συμπληρώσει την έννοια του DO, που κάθε λάτρης των πολεμικών τεχνών ψάχνει να βρει. ΑΙ-ΚΙ- DO, αρμονία κινήσεων, έννοια τις εσωτερικής ενέργειας, πνευματικός δρόμος βοηθάει το άτομο να κινείται, να σκέφτεται και να συνεργάζεται αρμονικά με το περιβάλλον στο οποίο ζει. Οι δυναμικές πολεμικές τέχνες παραβλέπουν την αρμονία σε σχέση με την τεχνική και εστιάζουν περισσότερο στο πόσο αποτελεσματικά κάποιος μπορεί να επιβληθεί στον αντίπαλο του, μέσα από αποτελεσματικές τεχνικές άμυνας ή επίθεσης. Όμως το ΑΙ-ΚΙ ( αρμονία-ενέργει α ) είναι αυτό που πρέπει να έχει κάποιος που ασχολείται με τις πολεμικές τέχνες, να γνωρίζει τον εαυτό του, την θέση του, το κέντρο του. Η αύξηση της αντίληψης μέσα από την παρατηρητικότητ α των κινήσεων και η αύξηση της συγκέντρωσης κατά την διάρκεια της εξάσκησης συμβάλουν στην αύξηση της αυτοπεποίθησης του ατόμου.» Η εξέταση για το 5ο Kyu διήρκησε 40λεπτά και ο Νίκος κατάφερε να ανταπεξέλθει και να ελέγξει το άγχος του και την κούραση του. Όλοι τον συγχαρήκαμε για αυτήν του την προσπάθεια και όλοι κάναμε τα σχόλια μας για ότι μας παρουσίασε ο Νίκος. Ξεκίνησε μια νέα διαφορετική προσέγγιση στις εξετάσεις και νομίζω πως αυτός ο τρόπος μας βοηθάει όλους να γίνουμε πιο παρατηρητικοί αλλά και να προσφέρουμε την βοήθεια μας κατά την ώρα της παρουσίασης αλλά και μετά κατά την διάρκεια της άσκησης. Συγχαρητήρια στον Νίκο και εύχομαι να καταφέρει να συνεχίσει την άσκηση του σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς ώστε να μπορούμε όλοι μαζί να παίρνουμε και να δίνουμε θετική ενέργεια αλλά και γνώση ο ένας από τον άλλον. Το Σάββατο 7 Απριλίου στο μάθημα Γονέων – Παίδων είχαμε εξετάσεις για τον μικρό Αριστείδη. Ο Αριστείδης είναι από τα πρώτα παιδάκια που ξεκίνησε μαζί μου Αϊκίντο με την μαμά του. Αν και έχουν περάσει δυο χρόνια από τότε ο Αριστείδης είχε τη γνώση και την αποφασιστικότητ α να μου εκφράσει την άρνηση του να δώσει εξετάσεις γιατί δεν ένιωθε έτοιμος. Όλον αυτόν τον καιρό αναρωτιόμουν τι ήταν αυτό που τον έκανε να αισθάνεται έτσι, όταν μέσα στο μάθημα έκανε τις τεχνικές του πάρα πολύ καλά και η στάση του μέσα στο Ντότζο ήταν και είναι εξίσου καλή. Η απάντηση ήρθε από τους γονείς του, όταν μου είπαν, ότι ο ίδιος τους εκμυστηρεύτηκε ότι δεν δίνει εξετάσεις γιατί δεν μπορούσε να γράψει την εργασία που του είχα ζητήσει. Πόσα μπορούν να μας μάθουν τα παιδιά!!!! Ο μικρός Αριστείδης λοιπόν με την βοήθεια των γονιών του αποφάσισε να μας παρουσιάσει το επίπεδο του 10ουKyu που είναι η Μισή Κίτρινη Ζώνη. Το άγχος όμως πάντα δημιουργεί προβλήματα και ο μικρός Αριστείδης ξέχασε να μου φέρει την εργασία που είχε γράψει. Αλλά για ακόμα μια φορά που ανέφερε ένα μικρό κομμάτι που έγραψε, που έλεγε: ( Μου αρέσει να κάνω Αϊκίντο μαζί με την Μαμά μου ). Για άλλη μια φορά ένα παιδάκι αναφέρει την ανάγκη που έχει να κάνει πράγματα με τους γονείς του και χαίρομαι που μπορώ μέσα από το Αϊκίντο να προσφέρω αυτή την χαρά στα παιδάκια. Ο Αριστείδης όπως ανέφερα ήταν πολύ καλός με τις τεχνικές του έκανε όλες τις τεχνικές με όλους τους μεγάλους και μικρούς που ήταν μέσα στο τατάμι σαν Nage αλλά και σαν Uke και δέχτηκε με σεβασμό όλα τα σχόλια που του είπαν. Η χαρά του ήταν μεγάλη όταν φόρεσε την καινούρια του ζώνη και το χαμόγελο του άστραφτε. Συγχαρητήρια λοιπόν και στον μικρό Αριστείδη. Είναι πολύ μικρός έχει μια ολόκληρη ζωή μπροστά του ίσως με αρκετές δυσκολίες. Ελπίζω και εύχομαι στην πορεία της ζωής του να συνεχίσει να ασκείτε στο Αϊκίντο όπου και αν βρίσκεται. Το απόγευμα του ίδιου Σαββάτου παρακολούθησα ένα σεμινάριο στο Inayan (Filipino Martial Art) με τον Suro Emanuel Hart. Αν και νιώθω ότι είμαι άνθρωπος που η ζωή μου θα συνεχιστεί διδάσκοντας Αϊκιντο με συναρπάζει πάντα η μαχητική που έχει το Kenpo αλλά και η γνώσει που παίρνω για την χρήση του ραβδιού και του μαχαιριού. Ο Suro Emanuel Hart είναι ένας νέος άνθρωπος αλλά όπως και η Minegishi Sensei, πολύ μεγαλύτερη του σε ηλικία, έχει καταφέρει να εστιάσει μόνο σε αυτό που κάνει χωρίς να περικλείνει από την τέχνη του καθόλου. Αυτό τον κάνει ειδικό σε ότι διδάσκει με κάθε λεπτομέρεια και σεβασμό προς την τέχνη του. Είναι κρίμα όπως και με την Minegishi Sensei που μπορούμε να τον έχουμε κοντά μας μόνο μια φορά τον χρόνο και για πολύ λίγο. Σήμερα η μέρα είναι ηλιόλουστη με λίγο αέρα που κάνει την όμορφη κερασιά στο μπαλκόνι να σκορπά τα φύλλα της!!!!!!!!!!!! !! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 14.30μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 08 Apr 2012 11:34:33 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-111</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-109</link>
			<description><![CDATA[Τετάρτη 4 Απριλίου μια όμορφη βραδιά η χθεσινή. Με 15 μέλη του Inochikan Dojo παραβρεθήκαμε στο Γαλλικό Ινστιτούτο στο Sine Doc και παρακολουθήσαμε ένα πολύ όμορφο ντοκιμαντέρ του Νίκου Νταγιάντα για την ζωή της Sayome. Περιληπτικά, η Γιαπωνέζα Sayome έφυγε από την χώρα της και παντρεύτηκε έναν Κρητικό τον Μανώλη. Μετά από 35 χρόνια όμορφης ζωής με τον Μανώλη και αποδεκτή πλέον από τους Κρητικούς επιστρέφει στη χώρα της μαζί με τον γιο της. Η ταινία γεμάτη από γέλιο και συγκίνηση μας παρουσιάζει ,το πώς δυο διαφορετικοί πολιτισμοί μπορούν να δεθούν, αλλά και πως μπορούν να παραμείνουν ξένοι μεταξύ τους ακόμα και μετά από 35 χρόνια. Μια πολύ όμορφη δουλειά του Νίκου Νταγιάντα ο οποίος μάθαμε ότι είναι και ο ανιψιός της Sayome. Μετά την ταινία πήγαμε όλοι μαζί και γευτήκαμε Ιαπωνικό Sushi σε ένα από τα καλύτερα ίσως Ιαπωνικά ρεστοράν της Αθήνας το FurinKazan. Όλοι μας χαρήκαμε τις Ιαπωνικές γεύσεις, αν και εγώ προσωπικά είμαι λάτρεις εδώ και χρόνια. Η βραδιά τέλειωσε όμορφα, μερικοί επιστρέψαμε σπίτι ενώ άλλοι συνέχισαν για ένα ποτάκι στα μπαράκια της Αθήνας. Όλα αυτά βέβαια διαδραματίστηκα ν σε μια περίεργη ατμόσφαιρα, μια και εχθές για ακόμα μια φορά το κέντρο της Αθήνας ήταν ζωσμένο με Αστυνομικούς και Διαμαρτυρόμενου ς πολίτες. Ένας ή μάλλον δυο συμπολίτες μας έδωσαν τέλος στη ζωή τους λόγω των οικονομικών μέτρων που η Κυβέρνηση μας απαιτεί από εμάς και τις οικογένειες μας. Όπως έγραψα και σε έναν φίλο οι μέρες που ζούμε είναι δύσκολες και θα έρθουν ακόμα πιο δύσκολες. Με όλα αυτά που μας έχουν κάνει έχουμε χάσει το πνεύμα συσπειρώσεις που μας ένωνε και μας έχουν κάνει εγωιστές και εαυτούληδες. Δεν κοιτάμε τι γίνεται γύρω μας αρκεί εμείς να είμαστε καλά. Λυπάμαι για αυτό που είμαστε και την κατάσταση που ζούμε. Ελπίζω μέσα από την άσκηση στο Αϊκίντο να καταφέρω μαζί με τους μαθητές μου να ξανά κτίσουμε τα ιδανικά που μας γκρέμισαν. Σήμερα Πέμπτη 5 Απριλίου με τα μέλη του Inochikan Dojo κάναμε μια παρουσίαση στο DNF Training Club. Αν και οι περισσότεροι που παρακολούθησαν την παρουσίαση είναι αθλητές μαχητικών τεχνών παρόλα αυτά έδειξαν ενδιαφέρον για την τέχνη του Αϊκίντο και προσπάθησαν πολύ, για να μπουν στο πνεύμα. Το πρώτο βήμα έγινε ελπίζω να καταφέρουμε και να ανοίξουμε ένα τμήμα Αϊκίντο και εκεί, ενδιαφέρον και θέληση να υπάρχει και όλα μπορούν να γίνουν!!!! Πάει και αυτή η μέρα, Παρασκευή και Σάββατο θα έχουμε εξετάσεις, μέρες γιορτής για το Inochikan Dojo. Την Παρασκευή εξετάζεται ο Νίκος για το 5ο Kyu και το Σάββατο ο μικρός Αριστείδης για το 10ο Kyu Μισή Κίτρινη Ζώνη. Είμαι σίγουρος ότι και οι δυο έχουν άγχος αλλά θα τα πάνε πολύ καλά γιατί έχουν δουλέψει σκληρά για αυτό που θα μας παρουσιάσουν. Όλα θα πάνε καλά πρέπει να πάνε καλά και θα κάνουμε ότι μπορούμε καλύτερο για να το πετύχουμε αυτό!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 23.25.]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 05 Apr 2012 20:30:43 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-109</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-108</link>
			<description><![CDATA[Δευτέρα σήμερα 26 Μαρτίου. Η χθεσινή μέρα Μεγάλη Εορτή του Ελληνικού Έθνους και για ακόμα μια φορά κάποιοι χαλάσανε την εικόνα της Ελλάδας μας. Κάθε μέρα που περνάει βλέπεις και κάτι καινούριο και εγώ προσωπικά καταλαβαίνω ότι όλα είναι κατευθυνόμενα. Κάποιοι κατευθύνουν τις ζωές μας εκεί που θέλουν, οι σκοποί τους άγνωστοι οι στόχοι τους άγνωστοι. Εχθές η τηλεόραση είχε πάλι σε επανάληψη την Ελληνική ταινία ( ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ ) και θα μείνω σε μια ατάκα του Παπαφλέσσα σε κάποια σκηνή που έλεγε ( Παλεύουμε για τα Αξιώματα και αφήσαμε την Ελλάδα να Πεθάνει ). Αν και η Ελλάδα είναι σίγουρο ότι ποτέ δεν θα πεθάνει η ατάκα αυτή είναι διαχρονική και νομίζω ότι έχει μεγάλη σχέση με την σημερινή κατάσταση της χώρας μας. Οι βρόμικοι και πουλημένοι Πολιτικοί μας παλεύουν για το ποιος θα μείνει στην εξουσία χωρίς να κάνει κάτι πραγματικά για την χώρα. Η εβδομάδα στο Inochikan Dojo κύλισε πάρα πολύ καλά με έντονη προπόνηση μια και έχουμε δυο μέλη που επιθυμούν να εξεταστούν για το 5Kyu σύντομα. Συνεχίζουμε βάζοντας στόχους και κάνοντας όνειρα που ευελπιστούμε να τα υλοποιήσουμε άμεσα!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Δευτέρα 26 Μαρτίου ώρα 12.45μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 26 Mar 2012 09:37:21 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-108</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-107</link>
			<description><![CDATA[Πέρασε και αυτό το Σαββατοκύριακο, όπως είχα γράψει, το γεγονός της εβδομάδας ήταν το Μάθημα με τον κ.Νίκο Κορρέ στο Inochikan Dojo, που έδωσε τις καλύτερες εντυπώσεις σε όλους μας. Το Σάββατο 17 Μαρτίου παρακολούθησα το Σεμινάριο με τον Sugawara Tetsutaka Sensei προσκεκλημένο από τον Adam Adamki. Ο Tetsutaka Sensei μου θύμισε πολύ την Minegishi Sensei τουλάχιστον ως προς το μέγεθος ,την διάθεση του για άσκηση αλλά και τον εύθυμο χαρακτήρα του. Το Αϊκίντο του αρκετά διαφορετικό συνδυάζοντας στοιχεία από Katori Ryu αλλά και Κινέζικες Πολεμικές Τέχνες. Πάντα είναι ενδιαφέρον να γνωρίζω νέους δασκάλους και να αποκτώ νέες εμπειρίες επάνω στο Αϊκίντο μου. Δευτέρα σήμερα μια νέα εβδομάδα ξεκίνησε με πολλά σχέδια για το μέλλον του Inochikan Dojo και των μελών του. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012 ώρα 11.10πμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 19 Mar 2012 09:06:39 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-107</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-106</link>
			<description><![CDATA[Η ώρα 00.45πμ μόλις πριν λίγο γύρισα από την έξοδο που είχαμε με κάποιους μαθητές αλλά και τον Νίκο Κορρέ και τους μαθητές του, που σήμερα είχαν έρθει στο Ντότζο μετά από την πρόσκληση μου να διδάξει ο Νίκος στο Ντότζο μας. Το μάθημα του πολύ καλό, κάτι διαφορετικό από αυτό που γίνεται κάθε μέρα στο Ντότζο. Νομίζω ότι όσοι ήταν σήμερα στο μάθημα και νομίζω ότι ήταν οι περισσότεροι το χάρηκαν όπως και εγώ. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Νίκο που δίδαξε σήμερα στο Inochikan Dojo και μας έδωσε μια ακόμα διαφορετική ματιά στο Αϊκίντο μέσα από τα δικά του βιώματα και εμπειρίες. Να ευχαριστήσω τους μαθητές του Νίκου που ήταν μαζί του και τον βοήθησαν αλλά και τον Κώστα από το Kushikan Dojo του Πειραιά που μας τίμησε με την παρουσία του. Τα μαθήματα συνεχίζονται το ίδιο και οι προσκλήσεις των εκπαιδευτών τουλάχιστον της Αττικής που μπορούν και θέλουν να έρθουν στο Ντότζο μας, να μας μεταφέρουν την δική τους οπτική επάνω στο Αϊκίντο. Εκτός από αυτό το γεγονός βέβαια που έγινε στα μέσα αυτής της εβδομάδας η περασμένη εβδομάδα είχε κάποια γεγονότα που είναι σημαντικά να τα αναφέρω και να γράψω για αυτά. Η περασμένη εβδομάδα κύλισε όπως είχα γράψει προετοιμάζοντας την επίδειξη για το Φεστιβάλ Πολεμικών Τεχνών. Η μεγάλη μέρα έφτασε χωρίς να το καταλάβουμε και πολύ. Σάββατο 10 Μαρτίου μια τελευταία πρόβα τουλάχιστον για το Αϊκίντο μαζί με μικρούς και μεγάλους στο Ντότζο την ώρα του παιδικού τμήματος. Να αναφέρω ότι το Σάββατο 10 Μαρτίου στο Ντότζο για το μάθημα Γονέων – Παίδων παραβρεθεί και ο καλός φίλος Παναγιώτης Χατζηδάκης από το Ντότζο της Λυκόβρυσης. Το μάθημα και η πρόβα πήγαν πάρα πολύ καλά όπως πάντα. Και η ώρα της επίδειξης έφτασε, 18.30μμ όπως έπρεπε ήμασταν όλοι στο στάδιο έτοιμοι για το Φεστιβάλ, αλλά όπως πάντα εδώ στην Ελλάδα το Φεστιβάλ δεν ήταν έτοιμο για όλους εμάς αλλά κυρίως για τον κόσμο που περίμενε να μας απολαύσει. Το Φεστιβάλ με τα πολλά ξεκίνησε στις 19.45μμ αν δεν κάνω λάθος. Όλοι έτοιμοι με το απαιτούμενο άγχος που η κατάσταση όριζε. Χάρηκα πάρα πολύ και εντυπωσιάστηκα με την πρώτη ομάδα Κουγκ Φου που εμφανίστηκε και ειδικά με τα παιδάκια που έκαναν απίστευτα πράγματα. Ελπίζω στο μέλλον να καταφέρω να κάνω και τους δικούς μου μικρούς μαθητές να κάνουν τέτοια όμορφα πράγματα. Αλλά δεν έχω παράπονο, και τα δικά μου παιδάκια που συμμετείχαν για πρώτη φορά σε επίδειξη Πολεμικών Τεχνών τα πήγαν πολύ καλά αν συλλογιστούμε και το γεγονός ότι είναι ακόμα πολύ αρχάρια όλα τους. Τα ευχαριστώ πάντως όλα για τη στάση που έδειξαν αλλά και τις τεχνικές που παρουσίασαν. Για εμάς τους μεγάλους αυτό που μπορώ να πω είναι ότι, αν το είχαμε δουλέψει λίγο περισσότερο το αποτέλεσμα θα ήταν κάτι λιγότερο από τέλειο. Για το Kenpo μπορώ να πω ότι δεν πήγε πολύ καλά, αν και νομίζω ότι ο κόσμος δεν κατάλαβε και πολλά πράγματα, εγώ όμως τα κατάλαβα και θα πρέπει για το χρόνου να δουλέψω και εγώ προσωπικά αλλά και οι μαθητές μου περισσότερο για να παρουσιάσουμε κάτι αξιόλογο. Τέλος πάντων, ευχαριστώ τους μαθητές μου για ότι κατάφεραν και εύχομαι του χρόνου να είμαστε ακόμα καλύτεροι. Την Κυριακή 11 Μαρτίου παραβρέθηκα στο Σεμινάριο Αϊκίντο με τον Sensei Wilko Vriesman 6th Dan Aikikia καλεσμένος όπως πάντα από την Ελληνογερμανική Σχολή. Η μεθοδολογία του και η πρακτική του έχει αρκετά στοιχεία από την Minegishi Sensei και χαίρομαι να ασκούμε μαζί του. Αλλά εκείνη την ημέρα στο ΣΕΦ υπήρχε και μια ακόμα εκδήλωση πολιτικού περιεχομένου και έζησα ένα γεγονός που μου χάλασε την όμορφη διάθεση που ο Vriesman Sensei μου είχε φτιάξει με το μάθημα του. Αυτό που έγινε ήταν το εξής, μετά το 2ώρο σεμινάριο είπα να πάω να πάρω ένα καφεδάκι από το κιλικίο του ΣΕΦ. Έπεσα επάνω σε διάλειμμα της συγκέντρωσης του μελλών του ΠΑΣΟΚ. Το κακό δεν ήταν αυτό το κακό ήταν ότι σε κλειστό χώρο και σε Αθλητικό χώρο όλοι αυτοί οι κύροι και κυρίες που ήταν εκεί είχαν μετατρέψει το χώρο σε τεκέ από την κάπνα των τσιγάρων τους, αδιαφορώντας για τις ταμπέλες που ήταν παντού που έλεγαν ότι απαγορεύεται το κάπνισμα αλλά και τις συστάσεις των ανθρώπων που εργάζονταν στο κιλικίο. Στην ερώτηση μου στον άνθρωπο του κιλικίου αν ο χώρος είναι για καπνίζοντες, έμαθα ότι τα άκουσαν και από πάνω όταν τους έγινε παρατήρηση. Άνθρωποι των κομμάτων που οι ίδιοι ψηφίζουν νόμους περί απαγορεύσεις του καπνίσματος σε κλειστούς χώρους, άνθρωποι υποτίθεται διαβασμένοι που απορώ τι γράμματα ξέρουν όταν δεν μπορούν να διαβάσουν μια ταμπέλα, άνθρωποι που έχουν παιδιά και θέλουν να ασχοληθούν τα παιδιά τους με τον αθλητισμό, να μεταμορφώνουν αθλητικούς χώρους σε τεκέδες και καπνιστήρια. Τι να πω όντως είμαστε άξιοι της μοίρας μας για το που έχουμε φτάσει τη χώρα αυτή, και που θα την πάμε ακόμα, αφού υπάρχουν άνθρωποι που θα πάνε να ψηφίσουν για ακόμα μια φορά ανθρώπους σαν αυτούς. Δεν ξέρω τι άλλο να πω αυτό το γεγονός με χάλασε πολύ και είμαι σίγουρος ότι θα υπάρξουν και άλλα που θα με χαλάσουν περισσότερο, και όσο και αν θέλω να συμβάλω σε μια καλύτερη ζωή με ποιότητα αυτά τα γεγονότα και αυτοί οι άνθρωποι νομίζω ότι στο τέλος θα με κάνουν να εγκαταλείψω την μάχη και να φύγω από την χώρα μου. Εύχομαι και θα κάνω ότι μπορώ να τους χαλάσω τα σχέδια και να μην τα καταφέρουν να κάνουν την Ελλάδα σαν τα μούτρα τους ή μάλλον σαν την ψυχή τους που είναι Μαύρη!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 1.30πμ ξημερώματα Πέμπτης 14 Μαρτίου]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 14 Mar 2012 23:40:17 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-106</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-105</link>
			<description><![CDATA[Πως περνάει ο καιρός έχω να γράψω 15 μέρες τώρα. Δεν ξέρω τι ακριβώς είναι αυτό που με κρατάει ανέπαφο με το ημερολόγιο μου και δεν γράφω, ίσως η καθημερινότητα μας, μας κάνει να βαριόμαστε και να χάνουμε την όρεξη μας για να κάνουμε κάτι διαφορετικό κάθε μέρα. Και όταν δεν υπάρχει κάτι διαφορετικό δεν υπάρχει και τίποτα να γράψω. Στο ντότζο συνεχίζουμε την προετοιμασία για την επίδειξη που θα κάνουμε το Σάββατο 10 Μαρτίου στο Φεστιβάλ Πολεμικών Τεχνών. Δεν θα έλεγα ότι η προετοιμασία είναι πυρετώδης όπως ήταν κάποτε. Σήμερα μας έχουν κάνει να έχουμε τόσα πράγματα μέσα στο κεφάλι μας που πρέπει να ανησυχούμε για όλα, χωρίς να μπορούμε να ηρεμίσουμε έστω και για λίγο την ώρα της προπόνησης. Κάθε μέρα παρατηρώ τους μαθητές μου που ενώ θα πρέπει να είναι συγκεντρωμένοι στο μάθημα εκείνοι σκέφτονται κάτι άλλο. Και ενώ βλέπεις ανθρώπους να σε κοιτάνε την ώρα που δείχνεις κάτι μόλις είναι να το δουλέψουν βλέπεις ότι δεν έχουν καταλάβει τίποτα ή σχεδόν τίποτα από ότι έχεις δείξει. Δεν φταίνε όμως αυτοί δεν φταίμε εμείς ως εκπαιδευτές, όταν η ζωή μας η ηρεμία της ζωής μας εξαρτάται από άλλους και εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για αυτό ή δεν θέλουμε να κάνουμε τίποτα. Πάντως πιστεύω ότι κάποια μέρα θα ξανά βρούμε τον ρυθμό μας με ότι και αν μας κάνουν, εμείς θα μάθουμε να ζούμε και με αυτό. Ένα όμορφο γεγονός που σηματοδότησε τις μέρες που πέρασαν ήταν η προπόνηση που έγινε στο Koushikan Dojo στο Πειραιά στο Ντότζο του Μάκη και του Κώστα, που καταφέραμε μετά από πρόσκληση των παιδιών να μαζευτούμε παλιοί μαθητές και να ασκηθούμε όλοι μαζί. Την προπόνηση ηγήθηκε ο Μουλαγιάννης Πέτρος Sensei YonDan Aikikai και η αλήθεια είναι ότι χάρηκα την προπόνηση του. Είναι όμορφο να βλέπεις ανθρώπους να αγαπάνε αυτό που κάνουν και να έχουν πολύ καλή μεταδοτικότητα σε αυτό, και ο Πέτρος είναι ένας από αυτούς τους ανθρώπους. Η συγκέντρωση αυτή με έφερε και πάλι κοντά με ένα από τους πολύ παλιούς και καλούς φίλους μου στο Αϊκίντο και για κάποιο διάστημα και στο Kenpo, τον Αντώνη Φανουράκη. Χάρηκα όταν έμαθα ότι ο Αντώνης διδάσκει πάλι Αϊκίντο και προσπαθεί να επανέλθει γιατί ήταν πολύ καλός σε αυτό που έκανε. Πραγματικά πιστεύω ότι η επαφή μου με την Minegishi Sensei με άλλαξε ως προς την επαφή μου με το Αϊκίντο. Μέσα από αυτήν την αλλαγή νομίζω ότι έδωσα κάποιες ιδέες σε όλα τα παιδιά εδώ στην Ελλάδα ή τουλάχιστον σε αρκετούς από αυτούς και τώρα όλοι μαζί προσπαθούμε να υλοποιήσουμε αυτές τις ιδέες και νομίζω ότι τα πάμε καλά. Ελπίζω και εύχομαι να μπορέσουμε κάποια στιγμή να φτιάξουμε όλοι μαζί μια υγιή οργάνωση που να αποδείξει ότι η Ελλάδα μπορεί να δημιουργήσει οργανώσεις αξιοκρατικές, υγιείς και με μέλλον σε όλους τους τομείς, ας ξεκινήσουμε από το Αϊκίντο. Το πρώτο πράγμα που έχουμε να κάνουμε είναι να βγάλουμε από μέσα μας το κακό σκουλήκι που μας τρώει, αυτό του Χρήματος και αυτό της Αρχηγίας. Δύσκολο αλλά όχι Ακατόρθωτο!!!!! !!!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Τρίτη 6 Μαρτίου ώρα 16.05]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 06 Mar 2012 14:03:58 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-105</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-104</link>
			<description><![CDATA[Άλλη μια εβδομάδα πέρασε, οι προπονήσεις πάνε πολύ καλά. Ξεκινήσαμε με τα παιδιά να κάνουμε και λίγο όπλα Boken και Jo, και νομίζω ότι τα πάμε καλά και τους αρέσει το μάθημα. Τα γεγονότα που σημάδεψαν αυτήν την εβδομάδα ήταν το τεστ του μικρού Μιλτιάδη για το 9ο Kyu Κίτρινη Ζώνη, η συμμετοχή μου στο Σεμινάριο με τον Sensei Gordon Jones στο Fukushinkan Dojo και οι επιδείξεις Πολεμικών Τεχνών υπό την αιγίδα της ΕλληνοΙαπωνικής Πρεσβείας. Ας τα πάρουμε όμως όλα με την σειρά τους. Το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου στο μάθημα Γονέων-Παίδων ο μικρός Μιλτιάδης εξετάστηκε για την Κίτρινη Ζώνη. Ο Μιλτιάδης είναι ο πιο τακτικός μαθητής από όλους, βέβαια αυτό νομίζω ότι οφείλετε περισσότερο στον Μπαμπά του που είναι αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας και όχι τόσο στον Μιλτιάδη. Ο Μπαμπάς του με διαβεβαιώνει ότι η συμμετοχή του Μιλτιάδη στα μαθήματα είναι αποκλειστικά δική του απόφαση, και μου είπε ότι το Σάββατο αν και με πυρετό ο Μιλτιάδης ήθελε διακαώς να έρθει στο μάθημα. Ο Μιλτιάδης τα πήγε εξαιρετικά, τον παρατηρώ συνέχεια και δείχνει πολύ συγκεντρωμένος σε ότι κάνει. Όπως όλοι μας όμως όταν κάποιος μας πει ότι κάνουμε κάτι καλά το παίρνουμε πάνω μας και μερικές φορές χάνουμε κάτι ή πολλά στην πορεία μας. Ο Μιλτιάδης έγραψε μια πολύ καλή σύντομη έκθεση και θα ήθελα να την παραθέσω εδώ: « Γεια σας είμαι ο Μιλτιάδης, πηγαίνω στη Δευτέρα δημοτικού και είμαι 7 χρονών. Άρχισα να κάνω Αϊκίντο τον Μάρτιο του 2011, δηλαδή πριν από ένα χρόνο. Στην αρχή δεν μου άρεσε πολύ, αλλά σιγά σιγά άρχισε να μου αρέσει όλο και περισσότερο και τώρα δεν βλέπω την ώρα για να έρθουν οι μέρες που θα κάνω προπόνηση. Το Αϊκίντο μου αρέσει πάρα πολύ γιατί γυμνάζομαι, μου μαθαίνει να σκέφτομαι γρήγορα και να μη φοβάμαι τους άλλους. Θέλω να συνεχίσω να μαθαίνω και κάποια στιγμή να γίνω σαν τον δάσκαλο μου.» Η μικρή αυτή έκθεση του Μιλτιάδη με βοηθάει να δω τι ακριβώς έχω καταφέρει και τι χρειάζεται ακόμα να κάνω ώστε τα παιδιά να αποκτήσουν ενδιαφέρον για την άσκηση, όχι τόσο για το Αϊκίντο μόνο, όσο μάλλον για οτιδήποτε έχει σχέση με την άσκηση, αποφεύγοντας τα ηλεκτρονικά και την τηλεόραση. Με τιμά η τελευταία παράγραφος του, που γράφει ότι, θέλει να συνεχίσει να κάνει Αϊκιντο και να μοιάσει σε μένα. Ελπίζω να ανταπεξέλθω στις προσδοκίες του και να τον κρατήσω κοντά μου με αυξημένο το ενδιαφέρον του πάντα για το Αϊκίντο. Συγχαρητήρια Μιλτιάδη, να μεγαλώνεις και να γίνεσαι το ίδιο καλός με ότι και αν ασχοληθείς στο μέλλον. Το ίδιο Σάββατο μετά το μάθημα με τα παιδιά πήγα να παρακολουθήσω το σεμινάριο με τον Sensei Gordon Jones στο Fukushinkan Dojo. Για άλλη μια φορά οι αναμνήσεις πολλές. Έχω κάνει αρκετά σεμινάρια με τον Sensei Gordon Jones. Και αυτό που μπορώ να πω είναι ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα το ιδιαίτερο στο μάθημα του Sensei Gordon, εκτός του ότι έχει μεγαλώσει ο ίδιος. Το Αϊκίντο του όπως πάντα σκληρό, κάτι που προσπαθώ να αποβάλω από πάνω μου. Βέβαια οι διδασκαλίες του πάντα έχουν κάποιο νόημα και μπορείς να τις υιοθετήσεις αν θέλεις με έναν πιο ευγενικό και μαλακό τρόπο. Χάρηκα που υποστήριξα αυτήν την προσπάθεια του κ.Κεράνη υπεύθυνου του Fukushinkan Dojo και που είδα από κοντά παλιούς φίλους και συνασκούμενους. Ελπίζω στο μέλλον να πάνε όλα καλά για το Fukushinkan Dojo και τον Sensei Μπάμπη Κεράνη. Την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου παρακολούθησα από κοντά τις επιδείξεις Πολεμικών Τεχνών υπό την Αιγίδα της ΕλληνοΙαπωνικής Πρεσβείας. Μπορώ να πω ότι ήταν μια πολύ καλή εκδήλωση χωρίς να πάρει πολύ χρόνο όπως συνήθως γίνεται σε άλλες επιδείξεις Πολεμικών Τεχνών. Η ποιότητα της εκδήλωσης σαφώς άριστη, νομίζω λόγω του αρκετού κόσμου από την Ιαπωνία και σίγουρα του Πρέσβη που απαιτούσε την ανάλογη παρουσία. Η παρουσία της συντρόφου μου δίπλα μου μας έφερε για ακόμα μια φορά κοντά με ανθρώπους που ήδη γνωρίζαμε από την επαφή μας με τον ΕλληνοΙαπωνικό Σύνδεσμο, όπου μελετούσαμε Ιαπωνικά και Καλλιγραφία. Ελπίζω στο μέλλον να έχω μια καλή συνεργασία μαζί τους ώστε να μπορέσω να συμμετέχω σε εκδηλώσεις που οργανώνουν με θέμα την Ιαπωνική Κουλτούρα. Μια νέα εβδομάδα ξεκίνησε, αν και τίποτα στην Ελλάδα μας δεν εγγυάται πλέον ένα υγιές μέλλον, θα προσπαθώ πάντα να μεταφέρω θετική ενέργεια στους ανθρώπους που έχω γύρο μου και στο μάθημα μου!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2012 ώρα 12.40πμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 20 Feb 2012 10:45:32 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-104</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-103</link>
			<description><![CDATA[Πάει και αυτή η εβδομάδα πέρασε τόσο γρήγορα και όμορφα χωρίς να την καταλάβω. Αν και γίνονται τόσα πράγματα στην Ελλάδα μας, πολύ άσχημα για όλους μας, κάνοντας με να απορώ για το που μπορεί να φτάσουμε? Τουλάχιστον στο Ντότζο προσπαθούμε να περνάμε καλά και να διασκεδάζουμε τις ώρες μας μέσα από καλή και ποιοτική προπόνηση. Τα γεγονότα που σημάδεψαν την εβδομάδα που μας πέρασε ήταν, η πρόσκληση που είχα από τον Αθλητικό Σύλλογο Πρωτέας στην Ραφήνα του κ.Νίκου Τόλια με Δάσκαλο για το Αϊκίντο εκεί τον Χρήστο Τούντα 4ο Νταν. Η πρόσκληση των παιδιών με άφησε έκπληκτο δεν περίμενα να έχω ποτέ στην Ελλάδα μια τέτοια πρόσκληση και αυτό γιατί εμείς οι Έλληνες έχουμε μια κακή οπτική σε πολλά πράγματα που κάνουμε εδώ στην Ελλάδα, και ίσως για αυτό τον λόγο φτάσαμε και εδώ που φτάσαμε σήμερα την Χώρα μας, γιατί θα το ξανά πω, όλοι φταίμε για ότι έχει γίνει μέχρι σήμερα. Σχετικά με την πρόσκληση μου να διδάξω σε αυτό το Ντότζο ίσως ο λόγος να είναι η οπτική μου για το πώς πρέπει να είμαστε όλοι εμείς που κάνουμε Αϊκίντο, εναρμονισμένοι με κοινό σκοπό να κάνουμε κάτι όμορφα συλλογικά όλοι μαζί για την Τέχνη του Αϊκιντο. Μου αρέσει πολύ να προάγω κάτι που να δείχνει το πραγματικό νόημα του Αϊκίντο αυτό της αρμονίας της κίνησης χωρίς βία της ευγενικής και απαλής αντίδρασης του ενός με τον άλλον. Τα παιδιά μου έδειξαν ότι τους άρεσε αυτό που έγινε και εύχομαι να συνεχίσουμε τέτοιες δραστηριότητες σε όλα τα Ντότζος με πρώτο από όλα το δικό μου… Να ευχαριστήσω τον Νίκο Τόλια και τον Χρήστο Τούντα και μέσα από αυτό εδώ το ημερολόγιο!!!!! Το Σάββατο η μικρή Ελεάννα ολοκλήρωσε την εξέταση της για την Μισή Κίτρινη Ζώνη 10ο Kyu με μια μικρή έκθεση που έγραψε πάντα με την βοήθεια του αδερφού της, και βέβαια λόγω ηλικίας την διάβασα εγώ. ( Με λένε Ελεάννα Πάτσι μου αρέσει το Αϊκίντο γιατί μαθαίνω πολλές τεχνικές. Και μου αρέσει το σομεν ουτσι ικιο είμαι 4,5 χρονών. ) αυτά ήταν τα λόγια της μικρής μας Ελεάννας και κλείνει την έκθεση της με μια πολύμορφη ζωγραφιά. Μπράβο στην μικρή Ελεάννα ελπίζω να συνεχίσει να κάνει Αϊκίντο για πολλά χρόνια ακόμα!!! Ο τρόπος και η θέληση ενός παιδιού να κατακτήσει κάποια πράγματα από πολύ μικρή ηλικία έχοντας μια καθαρή ψυχούλα από συναισθήματα όπως , μίσος, ζήλιας, αίσθημα διεκδίκησης, αλαζονεία και τόσα άλλα που εμείς οι μεγάλοι καλλιεργούμε καθημερινά στις ζωές μας. Μαθαίνοντας να έχει τρόπους ευγενικούς και να είναι υπάκουο, μας δείχνει ότι εμείς οι μεγάλοι έχουμε ξεφύγει πολύ από την απλή ζωή που δίνει χαρά μόνο το αίσθημα και η πράξη της προσφοράς χωρίς αντάλλαγμα. Ξέρω ότι κάποιοι θα πούνε, κάποιοι που έχουν παιδάκια και τα βλέπουν να μεγαλώνουν χωρίς να έχουν αυτά τα όμορφα χαρακτηρίστηκα που προανέφερα, ότι τα παιδιά είναι πολύ έξυπνα και πολλά πράγματα που κάνουν έχουν πάντα σκοπό το να πάρουν κάτι. Δεν θα το αρνηθώ αλλά θα πω ότι για όλα αυτά τα παιδάκια που έχουν μια τέτοια συμπεριφορά δεν φταίνε αυτά αλλά εμείς οι μεγάλοι που πολλές φορές τα μαθαίνουμε λάθος πράγματα και λάθος συμπεριφορές. Μια βροχερή Κυριακή σήμερα μελαγχολική μέρα για πολλούς μάλλον. Για μένα είναι μελαγχολική μέρα μου αρέσει πολύ ο ήλιος και μάλιστα ο ήλιος της Ελλάδας μας με ζωντανεύει μου δίνει ενέργεια, όπως είπε και κάποιος που διάβασα σε μια εφημερίδα ( Οι Έλληνες είναι φτιαγμένοι από Ήλιο ). Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012 ώρα 13.10μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 12 Feb 2012 11:19:00 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-103</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-102</link>
			<description><![CDATA[Πάει και αυτή η εβδομάδα δεν μπορώ να πω ότι είχε κάτι το ιδιαίτερο για να σχολιάσω. Για αυτό που θα ήθελα να γράψω είναι ότι, για ακόμα μια φορά είδα ότι έχω καλούς μαθητές οι οποίοι με τον καιρό γίνονται πάρα πολύ καλοί φίλοι, ξέρεις ότι μπορείς να τους εμπιστευτείς να σε ακούσουν και να σε βοηθήσουν σε ότι χρειαστείς. Αν και καθώς λέει και η Minegishi Sensei πολλοί από εμάς που διδάσκουμε δεν μπορούμε να θεωρούμαστε δάσκαλοι λόγω της μικρής μας ηλικίας. Δεν μπορούμε να έχουμε ανθρώπους μεγαλύτερους από εμάς και να έχουμε την απαίτηση να μας αποκαλούν Δάσκαλε. Απλά είχαμε την δυνατότητα να έχουμε μάθει κάποια πράγματα νωρίτερα από αυτούς να έχουμε εκπαιδευτεί για περισσότερο χρόνο και απλά μοιραζόμαστε αυτά που γνωρίζουμε μαζί τους. Η προσφώνηση Sensei είναι απλά για τυπικούς λόγους. Τουλάχιστον αυτό πιστεύω για μένα!!! Στο μάθημα Γονέων – Παίδων που κλείνει την εβδομάδα την έκπληξη την έκανε η μικρή Ελεάννα, η οποία αν και ξεκινήσαμε για ένα πρι-τεστ για την Μισή Κίτρινη Ζώνη 10ο Kyu, τα πήγε πάρα πολύ καλά και δεν μπορούσα να μην την περάσω στο τεστ. Η Ελεάννα αν και 4,5 χρονών έδειξε σε πολλούς από εμάς τους μεγάλους πως, αν ακούς αυτά που σου λένε και αν προσπαθήσεις σκληρά όλα είναι πιθανά να γίνουν. Στο επόμενο μάθημα που θα παραβρίσκεται και η Ελεάννα θα πρέπει να ολοκληρώσει το τεστ της με μια σύντομη εργασία που θα κάνει με την βοήθεια της Μαμάς πάντα και έτσι να πάρει τη Ζώνη της και το Δίπλωμα της. Πάντα έλεγα ότι είναι διαφορετικό να είσαι καλός σε κάτι που κάνεις, και άλλο αυτό που κάνεις να το διδάσκεις, και να μπορείς να το μεταδίδεις σωστά και να το αφομοιώνουν οι μαθητές. Θέλει πολύ δουλειά κάτι τέτοιο και εγώ ακόμα πρέπει να μάθω πολλά για το πώς μπορώ να το κάνω καλύτερα αυτό!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Κυριακή 05/02/2012 ώρα 11.30πμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 05 Feb 2012 09:30:56 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-102</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-101</link>
			<description><![CDATA[Η βδομάδα που μας πέρασε ήταν γεμάτη ενέργεια και πολύ καλές προπονήσεις. Τα γεγονότα που την σημάδεψαν ήταν η επίσκεψη του κ.Νικολάου στο Ντότζο την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου για το μάθημα του Kenpo. Ο κ.Νικολάου παραβρέθηκε και δίδαξε στους παλαιότερους αλλά και στους νεότερους μαθητές ύλη ανάλογα το επίπεδο τους. Νομίζω ότι υπάρχει άλλη αίσθηση για τους μαθητές όταν βλέπουν μπροστά τους που και που κάποιον άλλον να τους διδάσκει, και πόσο μάλλον όταν αυτός ο άλλος είναι ο πρώτος άνθρωπος που έφερε και παρουσίασε το Kenpo και τον ίδιο τον Ed Parker στην Ελλάδα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ.Νικολάου για την διδασκαλία του τόσα χρόνια αλλά και την συνεργασία που έχουμε μέχρι και σήμερα και εύχομαι και στο μέλλον. Το Σάββατο 28 Ιανουαρίου μετά το υπέροχο για άλλη μια φορά για μικρούς και μεγάλους μάθημα του Aikido γονέων – παίδων, το απόγευμα παραβρέθηκα στην κοπή της πίτας στο Fukushinkan Dojo του κ.Κεράνη προσκεκλημένος για προπόνηση αλλά και για το πάρτη. Ένιωσα όμορφα μετά από τόσα χρόνια όταν ο κ.Κεράνης υιοθέτησε την ιδέα που είχα και μου επέτρεψε να διδάξω κάποιες τεχνικές στο μάθημα. Θυμήθηκα πόσα χρόνια πριν που τα μαθήματα συνήθως της Τρίτης και της Πέμπτης δίδασκα σε αυτό το ντότζο. Η άσκηση ήταν πολύ καλή, αν και μπορώ να πω ότι όλα τα παιδιά ήταν πιο δυναμικά από εμένα που προσπαθώ να υιοθετήσω μια πιο απαλή και ευγενική τεχνοτροπία. Στην κοπή της πίτας η έκπληξη μου μεγάλη, μετά από πολλά χρόνια στο Fukushinkan Dojo και ενώ είχα παραβρεθεί σε πολλές πίτες δεν είχα κερδίσει ποτέ το φλουρί. Εχθές προς έκπληξη όλων το κέρδισα εγώ, δεν ξέρω ποια θα είναι η τύχη από αυτό το φλουρί για μένα σε σχέση με το Aikido, τουλάχιστον το δώρο που έκανε ο κ.Κεράνης ήταν άκρος επιμορφωτικό, τρία βιβλία ένα με ποίηση ένα με θεατρικό θέμα και ένα ημερολόγιο Φενγ Σουη. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ.Κεράνη και τους μαθητές του και ελπίζω αυτές οι ανταλλαγές μαθημάτων να συνεχιστούν και στο μέλλον. Η μέρα της Κυριακής μου τελειώνει χαζεύοντας έξω από την μπαλκονόπορτα το μικρό ξύλινο σπιτάκι που έφτιαξα για έναν μικρό φτερωτό αλητάκο που μας έχει γίνει συχνός επισκέπτης. Του έφτιαξα ένα σπιτάκι για να νιώθει πιο προστατευμένος στις συχνές επισκέψεις του για φαγητό. Ελπίζω να το χαρεί όπως χάρηκα εγώ την ώρα της δημιουργίας του!!!!!!!!!!!! !!!!!!!! Καλή εβδομάδα σε όλους και καλό μήνα μια και την Τετάρτη έχουμε 1η Φεβρουαρίου, να μην ξεχάσουμε την μικρή αλλά μεγάλης σημασίας διακοπή ρεύματος που πρέπει να κάνουμε όλοι στα σπίτια μας στα μαγαζιά μας παντού. Μπορεί να μην είναι τίποτα αλλά σίγουρα θα δημιουργήσει κάτι!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 29 Ιανουαρίου ώρα 17.30]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 29 Jan 2012 15:39:39 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-101</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-100</link>
			<description><![CDATA[Άλλη μια εβδομάδα πέρασε με ένα πολύ όμορφο μάθημα γεμάτο χαρά και ενέργεια από το παιδικό του Σαββάτου. Είναι απίστευτο πως μερικές φορές βλέπεις τους ανθρώπους να αφήνονται στην χαρά του παιχνιδιού και να γίνονται μικρότεροι ακόμη και από τα παιδιά. Μιλάω για τους γονείς που φέρνουν τα παιδάκια τους στο Αϊκίντο. Την ώρα του παιχνιδιού νομίζω ότι οι μεγάλοι το χαίρονται περισσότερο και από τα παιδιά. Πόσο χαίρομαι που μια τέτοια ιδέα το να κάνουν οι γονείς με τα παιδάκια τους μαζί μάθημα, δίνει όχι μόνο κάποια κοινή ώρα του γονιού με το παιδί του αλλά και χαρά στους γονείς, που ξεπερνάνε τα στερεότυπα των μεγάλων και γίνονται πάλι παιδιά. Αλλά η εβδομάδα μου κύλισε όμορφα και με τις γεμάτες ενέργεια προπονήσεις στο Inochikan Dojo αλλά και με τις επισκέψεις μου στα Ντότζο των φίλων για την κοπή της Πρωτοχρονιάτική ς πίτας. Πέμπτη 19 Ιανουαρίου στο Nishi Machi Dojo του Σπύρου Σαμψώνα κατάφερα να παραβρεθώ μόνο για την κοπή της πίτας, χάνοντας το μάθημα που είχε οργανώσει ο Σπύρος με τον Sensei Κολιόπουλο. Ο Sensei Κολιόπουλος δυναμικός όπως πάντα με την ενέργεια του καθοδηγούσε όλα τα παιδιά για το πώς να δουλέψουν τις τεχνικές λίγο πριν τις εξετάσεις τους. Τα παιδιά μαθητές του Σπύρου που έδωσαν εξετάσεις τα πήγαν πολύ καλά και σίγουρα με την βοήθεια του Σπύρου θα πηγαίνουν κάθε φορά και καλύτερα. Παρασκευή 20 Ιανουαρίου τρέχοντας μετά το μάθημα του Kenpo πρόλαβα με μισή ώρα καθυστέρηση να φτάσω στο KushinKan Dojo στον Πειραιά του Μάκη και του Κώστα. Ο χώρος πολύ όμορφος τα παιδιά έχουν φτιάξει έναν αξιόλογο χώρο ζεστό, καθαρό ότι πρέπει για να κάνει κάποιος άσκηση στο Αϊκίντο. Η προπόνηση πάρα πολύ καλή, ο Μάκης υιοθέτησε την ιδέα που είχα και μας παρότρυνε όλους να δείξουμε από μια δυο τεχνικές στην ώρα του μαθήματος. Η κοπή της πίτας έγινε σε ένα κλίμα γεμάτο Αγάπη από φίλους γονείς και συγγενείς των παιδιών. Τίποτα δεν είναι πιο όμορφο από το να βλέπεις ανθρώπους να χαμογελάνε και να είναι γεμάτοι αισιοδοξία και χαρά. Πόσο μάλλον όταν εσύ είσαι κάποιος που έχεις θέσει την ιδέα της Συνύπαρξης της Ένωσης και της Αρμονίας μέσα από την τέχνη του Αϊκίντο. Τελικά όντως δεν θα πρέπει να βλέπουμε το Αϊκίντο σαν μια Πολεμική Τέχνη αλλά σαν μια Τέχνη, όπως η Ζωγραφική όπως ο Χορός η Μουσική, οι Καλές Τέχνες όπως λέγονται. Τέχνες που φέρνουν κοντά τους ανθρώπους και τους γεμίζουν χαρά, έτσι και το ΑΪκίντο. Η σύντροφος μου Άρτεμις έχει δίκιο όταν λέει ότι, είναι καλό να βγαίνουμε έξω από την χώρα μας, να γνωρίζουμε άλλους ανθρώπους άλλες χώρες άλλες κουλτούρες ,γιατί μόνο μέσα από την αναζήτηση αυτή μαθαίνουμε και γινόμαστε καλύτεροι!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 22 Ιανουαρίου ώρα 00.10πμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sat, 21 Jan 2012 22:15:52 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-100</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-99</link>
			<description><![CDATA[Η εβδομάδα που πέρασε έκλεισε πάρα πολύ όμορφα. Την Παρασκευή 13 Ιανουαρίου είχαμε το ανοιχτό μάθημα για όλους τους φίλους του Αϊκίντο αλλά και την κοπή της Πρωτοχρονιάτικη ς πίτας, την πρώτη για το Inochikan Dojo. Χαρά και η ικανοποίηση ένιωσα όταν είδα τους παλιούς φίλους και συνασκούμενους στο Αϊκίντο, τον Σπύρο Σαψώνα τον Μάκη Ποτίρη και τον Sensei Μπάμπη Κεράνη με τους μαθητές του τον Βασίλη Παπαδέα και τα άλλα παιδιά. Μπορώ να πω ότι σε ένα μικρό βαθμό κατάφερα αυτό που είχα σκοπό, να φέρω αν όχι όλους κάποιους ανθρώπους κοντά όπως παλιά, να νιώσουμε πάλι όλοι μαζί την ενέργεια του Αϊκίντο να μας γεμίζει μέσα στο ίδιο τατάμι. Αν και αυτό το είχα πετύχει σε μεγαλύτερο βαθμό με το Σεμινάριο της Sensei Minegishi, αυτήν την φορά όμως το κατάφερα μόνος στο χώρο του Inochikan Dojo. Ελπίζω και εύχομαι να δημιουργήσω και άλλες τέτοιες συγκεντρώσεις στο μέλλον με περισσότερους φίλους, είναι όμορφο να μοιραζόμαστε τέτοιες στιγμές και να νιώθουμε όπως παλιά ή ακόμα και καλύτερα! Το Σάββατο είχα ένα πολύ όμορφο παιδικό μάθημα, μια και κατάφεραν να έρθουν σχεδόν όλοι γονείς με τα παιδάκια τους, περάσαμε όλοι πολύ όμορφα. Θα ήθελα στο μέλλον να είναι έτσι και ακόμα καλύτερα τα παιδικά μαθήματα. Γνωρίζω και αισθάνομαι πάντα ότι οι πράξεις μας πολλές φορές διαμορφώνουν τις ζωές των ανθρώπων που έχουμε δίπλα μας. Γνωρίζω επίσης ότι τις περισσότερες φορές οι πράξεις μας δεν βοηθάνε τους άλλους ανθρώπους ή τους δημιουργούν προβλήματα. Καλό είναι λοιπόν να προσέχω καλύτερα τις πράξεις μου, να προσπαθώ για το καλό των ανθρώπων και όχι τόσο για το καλό του Εγώ μου. Μιλάω προσωπικά γιατί δεν είμαι εγώ που θα κρίνω τις πράξεις των ανθρώπων αλλά ούτε αυτός που θα τους πει τι πρέπει να κάνουν. Ελπίζω όμως όλοι να συμπορευτούμε με αυτή την φιλοσοφία!!!!!! !!!!!!!!!!!!!! Μια νέα εβδομάδα ξεκινάει σήμερα Καλή Εβδομάδα λοιπόν σε όλους!!!!!!!!!! !!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 16/01/2012 ώρα 16.20μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 16 Jan 2012 14:29:57 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-99</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-98</link>
			<description><![CDATA[10 Ιανουαρίου 2012, σήμερα Τρίτη, η εβδομάδα ξεκίνησε πολύ καλά για το Inochikan Dojo. Η προσέλευση στο μάθημα του Kenpo ακόμα μικρή αλλά είμαι αισιόδοξος ότι όλα θα πάνε καλά και ο κόσμος θα αυξηθεί σύντομα. Στο Aikido όμως τα πράγματα ήταν εξαίσια, ήρθαν σχεδόν όλοι οι μαθητές στην πρώτη προπόνηση μετά τις Γιορτές για το 2012. Η ενέργεια απίστευτη και η προπόνηση πάρα πολύ καλή για όλους, ακόμα και για μένα που ήμουν τυχερός μια και υπήρχε ενασκούμενος και για μένα για να ασκηθώ. Είμαι σίγουρος και πιστεύω με όλη την καρδιά μου ότι δεν κάνω τίποτα μόνος μου, αν δεν υπήρχαν αυτά τα παιδιά εγώ δεν θα έκανα τίποτα. Όπως έχω ξανά πει απλά μοιράζομαι μαζί με αυτά τα παιδιά την ομορφιά των πολεμικών τεχνών και νομίζω ότι κάθε Δάσκαλος αυτό κάνει!!!!!!!!!! !!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 11.20μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 10 Jan 2012 21:18:59 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-98</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-97</link>
			<description><![CDATA[5 Ιανουαρίου σήμερα στο παιδικό μάθημα δεν είχαμε και πολλές συμμετοχές. Ξέρω ότι ακόμα τα παιδάκια με τις οικογένειες τους και λόγω των σχολείων που είναι κλειστά θα είναι σε κάποιο χωρίο και θα χαίρονται τις ελεύθερες μέρες που έχουν ακόμα. Σήμερα ένας γονιός μου είπε ότι κάνω πολύ καλή δουλειά με τα παιδιά και ότι με αυτό που κάνω διαμορφώνω χαρακτήρες. Τελικά αυτό όμως που βλέπω και νιώθω εγώ στη επαφή μου με τα παιδιά είναι ότι προσπαθώ να κάνω καλύτερο τον δικό μου χαρακτήρα. Μέσα από τις διάφορες διδασκαλίες και συμβουλές που δίνω στα παιδιά. Πως ένα παιδί μπορεί να κάνει αυτό που του ζητάνε όταν αυτός που του το ζητάει κάνει ακριβός το αντίθετο? Οπότε αν εγώ θέλω το παιδί να με προσέχει την ώρα που διδάσκω ή να κάνει ακριβός αυτό που του λέω θα πρέπει και εγώ όταν βρίσκομαι στην ίδια θέση να κάνω το ίδιο. Και αν στο παιδί που του λέω να κάνει κάποια πράγματα έξω από το Ντότζο, αυτά που του λέω να κάνει θα πρέπει και εγώ να τα εφαρμόζω. Είναι πολύ καλά όταν τα λέμε το θέμα είναι να μπορούμε να τα εφαρμόζουμε!! Πολλοί μεγάλοι δάσκαλοι το έχουν πει, με πρώτο αν δεν κάνω λάθος τον Bruce Lee: Δεν είναι αρκετό να γνωρίζουμε θα πρέπει να εφαρμόζουμε κιόλας!!!![/ Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 11.05μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 05 Jan 2012 21:08:49 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-97</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-96</link>
			<description><![CDATA[Πρόσκληση Χρόνια πολλά και Ευτυχισμένο το 2012 για όλους. Το Inochikan Dojo σας προσκαλεί σε μια ανοιχτή προπόνηση για όλους τους λάτρεις του Αϊκίντο από όλα τα Ντότζο, στις 13 Ιανουαρίου ημέρα Παρασκευή 7.30μμ με 21.00μμ στις εγκαταστάσεις τις Λεοντείου Σχολής, Νειγύ 17, Ανω Πατήσια. Στη συνέχεια θα ακολουθήσει εορταστικό «Μπύρα Νάγκε» και κοπή πίτας στο Μεζεδοπωλείο Το Κατρούτσο, Δεκελείας 19 Ν. Φιλαδέλφεια. Δεν υπάρχει συμμετοχή, ο καθένας πληρώνει τα δικά του. Σας Περιμένουμε!!!! !!!!!!!!!!!!!!]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sat, 31 Dec 2011 11:25:44 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-96</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-95</link>
			<description><![CDATA[28 Δεκεμβρίου εχθές, αν και μέρες εορτών που συνήθως ο κόσμος έχει φύγει ή αν είναι Αθήνα θέλει να ξεκουράζεται και να γυρνάει από εδώ και από εκεί, εχθές είχαμε ένα πολύ καλό μάθημα στο Αϊκίντο. Εχθές απρόβλεπτα και απρόσμενα ήρθαν δυο νέοι μαθητές για το Kenpo πράγμα που δεν περίμενα δίνοντας μου την ευκαιρία να διδάξω για ακόμα μια φορά την ομορφιά των βασικών αυτής της τόσο όμορφης τέχνης που με συνεπαίρνει κάθε φορά στην προπόνηση. Αλλά και στο Αϊκίντο απρόσμενα ήρθαν οκτώ μαθητές για μάθημα. Η ενέργεια για ακόμα μια φορά ήταν τόσο όμορφη και τόσο ευεργετική τουλάχιστον για μένα αλλά νομίζω και για τους υπόλοιπους. Ελπίζω και εύχομαι οι γιορτές των Χριστουγέννων της Πρωτοχρονιάς αλλά και όλες οι μεγάλες γιορτές που έχουμε εμείς οι Έλληνες να μην φέρνουν κοντά μόνο οικογένειες και φίλους αλλά και δασκάλους και μαθητές μέσα στα Ντότζο, περνώντας όμορφες δημιουργικές στιγμές όλοι μαζί!!!!!!!!!!! !! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 29/12/2011 ώρα 12.15μμ.]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 29 Dec 2011 10:13:08 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-95</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-94</link>
			<description><![CDATA[22 Δεκεμβρίου σήμερα οι μέρες περνάνε γρήγορα και μας φέρνουν όλο και ποιο κοντά στην πιο όμορφη γιορτή του χρόνου τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Για κάποιους οι μέρες περνάνε όμορφα και ευχάριστα για πολλούς είναι μέρες δύσκολες. Το ξέρω ότι το λέω συνέχεια, είναι σαν την επανάληψη των τεχνικών στο Αϊκίντο που πρέπει να γίνεται συνέχεια για να τις μάθουμε καλά, πρέπει να έχουμε θετικές σκέψεις και θετική διάθεση, δεν είναι εύκολο αλλά αν όλα τα βλέπουμε ή προσπαθούμε να τα βλέπουμε όμορφα θα είμαστε και θα νιώθουμε καλύτερα! Εύχομαι μέσα από αυτό το ημερολόγιο σε όλους όσους το διαβάσουν και όχι μόνο Καλά Χριστούγεννα και μια καλύτερη Χρονιά για το 2012 για όλον τον Κόσμο!!!!!!!!!! !!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 22 Δεκεμβρίου 2011 ώρα 10:10πμ.]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 22 Dec 2011 08:11:11 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-94</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-93</link>
			<description><![CDATA[30 Νοεμβρίου σήμερα, πέρασε και αυτός ο μήνας. Έχω να γράψω περίπου ένα μήνα στο ημερολόγιο, για να δούμε τι έγινε αυτόν το μήνα. Θα ήθελα να εκφράσω την ικανοποίηση μου για το τμήμα του Aikido που κάναμε και άλλες εγγραφές αυτόν τον μήνα και στους ενήλικες αλλά και στο τμήμα των Γονέων-Παίδων. Δεν μπορώ να πω και το ίδιο για το τμήμα του Kenpo αλλά πιστεύω ότι και αυτό θα ξεκινήσει να πηγαίνει καλά μάλλον από το νέο έτος. Το μεγάλο γεγονός του Νοεμβρίου ήταν το οι εξετάσεις και το σεμινάριο στο νησί της Σύμης. Προσκεκλημένοι εγώ και ο κ.Νικολάου, από τον κ.Κόρλο Στέλιο υποδιοικητή του στρατοπέδου της Σύμης και υπεύθυνος για μια ομάδα υπαξιωματικών που δουλεύουν επάνω στο Kenpo. Το Σαββατοκύριακο 26-27 Νοεμβρίου ήταν αρκετά εποικοδομητικό και όμορφο. Ο κ.Κόρλος αλλά και όλοι οι υπαξιωματικοί που παραβρέθηκαν για τις εξετάσεις και τα σεμινάρια ήταν γεμάτοι ενθουσιασμό και όρεξη για δουλειά. Οι εξετάσεις πήγαν πολύ καλά και όλοι προάχθηκαν, ο κ.Κόρλος προάχθηκε στην Μπλέ ζώνη και όλοι οι μαθητές του 5 τον αριθμό προάχθηκαν στην Κίτρινη ζώνη. Σε ένα τόσο απομακρυσμένο νησί και με διάφορα πράγματα να συμβαίνουν στον κόσμο, πράγμα που δεν μπορούμε ποτέ να τα προβλέψουμε, δεν θα έλειπαν και από εμάς τα μικρά προβλήματα, όπως το ότι δυο από τους μαθητές υποψήφιοι και αυτοί για την Κίτρινη ζώνη δεν κατάφεραν να παραβρεθούν, λόγο οικογενειακών υποθέσεων που τους ανάγκασαν να φύγουν από το νησί πριν. Ο κ.Νικολάου όπως πάντα προσπάθησε να δώσει πολλές πληροφορίες για το σύστημα του Kenpo όπως και ύλη για να μπορούν να δουλέψουν όλοι μέχρι την επόμενη φορά. Ο κ.Νικολάου δίδαξε επίσης και Inayan και εντυπωσίασε τους μαθητές με τις γνώσεις του στη χρήση του Stik αλλά και του μαχαιριού. Ήταν ένα όμορφο Σαββατοκύριακο σε ένα όμορφο και ήσυχο νησί λόγο εποχής βέβαια. Ελπίζουμε και ευχόμαστε να έχουμε πάλι την ευκαιρία να βρεθούμε στη Σύμη και να δουλέψουμε μαζί με τους μαθητές και τον κ.Κόρλο. Αυτά και για τον μήνα Νοέμβριο, ο Δεκέμβριος είναι πολύ κοντά, ένας μήνας γεμάτος γιορτές, ο τελευταίος μήνας για το 2011. Δύσκολος χρόνος το 2011, ας φανούμε δυνατοί και αισιόδοξοι για το 2012 και ας έχουμε ελπίδες ότι όλα θα πάνε καλύτερα για τον καθένα μας ξεχωριστά αλλά και την Ελλάδα μας γενικότερα….. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 12.56μμ.]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 30 Nov 2011 11:04:21 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-93</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-92</link>
			<description><![CDATA[2 Νοεμβρίου 2011, Τετάρτη σήμερα… επιστρέφουμε στην καθημερινότητα μας και στο πρόγραμμα μας. Η Sensei Minegishi έφυγε εχθές, Τρίτη 1 Νοεμβρίου, με προορισμό το Hong Kong για σεμινάρια εκεί και μετά επιστροφή στην βάση της στο Guam. Οι μέρες που ακολούθησαν από την τελευταία μέρα που είχα γράψει στο ημερολόγιο πέρασαν αρκετά γρήγορα γεμάτες προπόνηση και κούραση. Την Πέμπτη 27 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκ ε το τεστ για Nidan με εξεταζόμενους τους Δρυμάκη Γιώργο και Ρόκα Άγγελο. Οι δυο τους προσπάθησαν να δείξουν ότι καλύτερο είχαν αποκομίσει τα 2 τελευταία χρόνια μετά την εξέταση τους για το Shodan, μέσα από την άσκηση τους, αλλά και την αφομοίωση των διδασκαλιών της Sensei, στο Αϊκίντο τους. Οι μεγάλες εκπλήξεις ήρθαν το τριήμερο του Σεμιναρίου, στο οποίο συμμετείχαν παλιοί εκπαιδευτές μου, όπως ο Ανταμ Αντάμσκι, ο Κώστας Γιαννάς, αλλά και ο Μπάμπης Κεράνης. Ειλικρινά μου έδωσαν μεγάλη χαρά που συμμετείχαν σε αυτό το σεμινάριο. Μου ξύπνησαν καλές αναμνήσεις έτσι που ήμασταν σχεδόν όλοι μαζί, στον ίδιο χώρο, όπως πολλά χρόνια πριν. Βέβαια θα ήθελα να αναφέρω και παλιούς συμμαθητές όπως ο Νίκος Κορρές, ο Πέτρος Μουλαγιάνης, ο Σπύρος Σαμψώνας, ο Θοδωρής Μπάρλας… Όλοι τους μορφές του Αικίντο. Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω και τους μαθητές τους που ήρθαν και στήριξαν το σεμινάριο. Μέσα από αυτό, την συγκέντρωση δηλαδή όλων αυτών των ανθρώπων σε αυτό το Σεμινάριο, ίσως λόγω της μοναδικότητας της Sensei Minegishi, είδα ότι το Αϊκίντο μπορεί να μας ενώσει αν το θέλουμε!!!! Όπως έχω πει ξανά δεν είναι ανάγκη να ακολουθούμε όλοι τον ίδιο δάσκαλο ή το ίδιο στυλ. Το σίγουρο όμως είναι ότι όλοι κάνουμε το ίδιο πράγμα ,AIKIDO, και αυτό θα πρέπει να μας ενώνει και όχι να μας διαχωρίζει. Την Κυριακή 30 Οκτωβρίου, μετά το Σεμινάριο, το οποίο λήξαμε λίγο νωρίτερα, πραγματοποιήθηκ ε το τεστ για Yondan, στο οποίο ήμουν εξεταζόμενος. Δεν θέλω να πω αν ήμουν καλός ή όχι. Αυτό το σχολίασαν οι παρευρισκόμενοι , στους οποίους συμμετείχαν μεταξύ άλλων ο Sensei Κώστας Γιαννάς, ο οποίος συμμετείχε και στο τεστ σαν Nage, αλλά και σαν Uke, αλλά και ο Sensei Μπάμπης Κεράνης ο οποίος είπε συγκινητικά λόγια. Για μένα αυτό το τεστ ήταν το πιο σπουδαίο και το πιο αξιόλογο, όσον αφορά την ενασχόληση μου στο Αϊκίντο όλα αυτά τα χρόνια. Νομίζω ότι κατάφερα να δώσω ένα μάθημα σε μένα, πρώτα από όλα, ότι ποτέ δεν σταματάς να μαθαίνεις, να βελτιώνεσαι αλλά και να αποδεικνύεις ότι αυτό μπορεί να γίνει. Δευτέρα 31 Οκτωβρίου, η τελευταία μέρα για την Sensei στην Ελλάδα, αλλά και αυτή η μέρα ήταν γεμάτη ενέργεια και άγχος. Την Δευτέρα, λοιπόν, πραγματοποιήθηκ ε το τεστ για Shodan με εξεταζόμενους τον Ηλία Ανδρέου, τον Γιώργο Μητρόπουλο και την Ελένη Καζαντσίδου. Το τεστ έγινε στις εγκαταστάσεις της Λεοντείου. Είχαμε και εκεί αρκετούς καλεσμένους αλλά και τους νέους μαθητές που έχουν εγγραφεί, δίνοντας τους την ευκαιρία να παρακολουθήσουν από κοντά την διαδικασία των εξετάσεων για Ντάν. Όλα τα παιδιά εμφανέστατα αγχωμένα, ιδιαίτερα νομίζω η Ελένη, μια και είχε πρόβλημα με το γόνατο της, έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους. Εγώ και ο Sensei Γεράσιμος, που ήταν εκεί ως μέγας εμψυχωτής και δάσκαλος, τους χαρήκαμε για την αξία τους. Η Sensei επισήμανε κάποια σημεία που ακόμα τα έχουμε όλοι μέσα μας, αλλά εξέφρασε την σιγουριά της ότι στο μέλλον και με σκληρή άσκηση όλα αυτά εφόσον θέλουμε μπορούμε να τα εξαλείψουμε. Τελικά όλοι είμαστε χαρούμενοι και ικανοποιημένοι. Το βαθύ νόημα όλων αυτών που κάνουμε στο Αϊκίντο είναι κάπως έτσι, τουλάχιστον για μένα: « Μέσα από την ενασχόληση μας στο Αϊκίντο, με τις καλές του και τις κακές του στιγμές, με τους σωστούς ή ακόμα και με τους λάθος ανθρώπους, θα πρέπει να νιώθουμε χαρά και ικανοποίηση για ότι πετυχαίνουμε και ότι βιώνουμε. Πρέπει να μάθουμε και να πιστέψουμε ότι το Αϊκίντο είναι ΑΓΑΠΗ και ΑΡΜΟΝΙΑ και αυτό να το πραγματώνουμε σε κάθε επαφή μας μέσα και έξω από το Ντότζο». Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 2 Νοεμβρίου 2011]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 02 Nov 2011 14:00:32 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-92</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-91</link>
			<description><![CDATA[Έχω να γράψω στο ημερολόγιο δέκα μέρες τώρα ο καιρός περνάει γρήγορα και γίνονται τόσα πράγματα για τα οποία δεν έχω γράψει ακόμα.26 Οκτωβρίου σήμερα πρώτα από όλα να ευχηθώ Χρόνια Πολλά σε όλους τους Δημήτρηδες και τις Δήμητρες που γιορτάζουν αυτήν την μεγάλη μέρα. Στις 20 Οκτωβρίου αρκετοί μαθητές του Martial Arts Club και του Inochikan Dojo έδωσαν εξετάσεις και πέρασαν επιτυχώς τις εξετάσεις για 5ο, 4ο και 2ο kyu. Οι εξεταζόμενοι ήταν: Για 5ο Kyu με την ύλη εξετάσεων της Sensei Minegishi : Χριστοπούλου Σοφία, Πάτσης Μίλτος, Σπυριδάκη Τίτι, Ευθυμίου Αλέξανδρος, Ιωαννίδης Ζήσης και Ντουμπάκης Αντώνης. Για 4ο Kyu με ύλη εξετάσεων του Sensei Νάσου Γεράσιμου: Σχήζας Γιώργος Και για 2ο Kyu με ύλη εξετάσεων του Sensei Νάσου Γεράσιμου: Κοροσίδης Γιάννης Την Παρασκευή 21 Οκτωβρίου ένας ακόμα μαθητής ο Παρασκευάς Ανδρέας εξετάστηκε και αυτός στο 5ο Kyu με ύλη εξετάσεων της Sensei Minegishi. Το ιδιαίτερο στην εξέταση του Ανδρέα ήταν ότι οι εξετάσεις πραγματοποιήθηκ αν στις εγκαταστάσεις της Λεοντείου, κάνοντας έτσι και εκεί μια νέα αρχή. Όλοι οι εξεταζόμενοι έδειξαν τον καλύτερο τους εαυτό παρουσιάζοντας μας τι έχουν κάνει όλο αυτόν τον καιρό στις προπονήσεις τους. Έτσι και αλλιώς όπως λέει και η Sensei Minegishi «η καθημερινή προπόνηση είναι αυτή που μας δείχνει αν ο μαθητής είναι έτοιμος για το τεστ, και περνάει το τεστ μέσα από την προπόνηση». Η καθορισμένη μέρα εξέτασης είναι μόνο μια παρουσίαση, πρακτικά της διδασκαλίας του εκάστοτε εκπαιδευτή. Η Sensei Minegishi είναι μαζί μας από την Δευτέρα 24 Οκτωβρίου και ήδη έχει δουλέψει δυο μέρες με τους προτεινόμενους για Shodan και Nidan. Οι διδασκαλίες της πάντα δίνουν άλλο νόημα στο Αϊκίντο, και όλοι μας προσπαθούμε να πάρουμε όσα μπορούμε από την ίδια. Ελπίζω και εύχομαι σε όλους μας, που τις επόμενες μέρες θα εξεταστούμε να δείξουμε ότι προσπαθούμε για ένα καλύτερο, αρμονικό και ευγενικό Αϊκίντο. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 26 Οκτωβρίου ώρα 18.40]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 26 Oct 2011 15:49:10 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-91</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-90</link>
			<description><![CDATA[Σαββάτο 15 Οκτωβρίου ο μικρός Μιλτιάδης ο τελευταίος της μικρής μας παρέας, εξετάστηκε και αυτός για την Μισή Κίτρινη ζώνη. Εμφανέστατα αγχωμένος, με τον Μπαμπά του αλλά και την Μητέρα του να τον παρακολουθούν. Κατάφερε να βγάλει όλη την εξέταση παρουσιάζοντας ότι του ζητήθηκε, εκτελώντας τις τεχνικές με όλους που ήταν μέσα στο τατάμι μικρούς και μεγάλους. Θα ήθελα να παρουσιάσω και την δική του μικρή έκθεση που έγραψε για τις εξετάσεις του. Γεια σας! Είμαι ο Μιλτιάδης, 7χρονών και πηγαίνω στη Δευτέρα δημοτικού. Άρχισα να κάνω αϊκίντο πέρσι το Μάρτιο μαζί με τον Μπαμπά μου. Κάθε Σάββατο στις προπονήσεις μαθαίνω διάφορες τεχνικές. Το αϊκίντο με βοηθάει να αθλούμαι, να μη φοβάμαι τους άλλους και να σκέφτομαι γρήγορα. Έχω την εντύπωση ότι τα παιδιά μέσα από την άσκηση τους στο Αϊκίντο καταφέρνουν να αντιληφτούν περισσότερα πράγματα από ότι καταλαβαίνουμε εμείς οι μεγάλοι. Ο μικρός Μιλτιάδης έγραψε στην έκθεση του ότι (το Αϊκίντο τον μαθαίνει να σκέπτεται γρήγορα) ο μικρός Πάρις έγραψε ότι ( του αρέσει να κάνει τεχνικές με τον Μπαμπά του) ο Γρηγόρης έγραψε ότι ( του αρέσουν τα παιχνίδια που παίζουμε όλοι μαζί στο τέλος). Όπως βλέπουμε τα παιδιά παρουσιάζουν και βλέπουν το Αϊκίντο ως μια όμορφη δραστηριότητα στην ζωή τους που τους προσφέρει πολλά περισσότερα και όχι μόνο την εκπαίδευση τους σε μια πολεμική τέχνη. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 17 Οκτωβρίου ώρα 16.05]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 17 Oct 2011 13:15:53 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-90</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-89</link>
			<description><![CDATA[Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011, βροχερή μέρα σήμερα, από εχθές ήταν έτσι, πάντα όταν ο καιρός είναι έτσι μου φέρνει μια μελαγχολία και βλέπω όλον τον κόσμο να κλείνεται στα σπίτια του, για άλλη μια φορά διαπιστώνω ότι είμαστε άνθρωποι του ήλιου. Τα πράγματα πάνε καλά για το Inochikan Dojo και εμένα προσωπικά. Το Σάββατο 8 Οκτωβρίου κάναμε και τις πρώτες εξετάσεις για Kyu κάνοντας μια νέα αρχή. Οι εξεταζόμενοι δυο μικροί μου μαθητές, ο Πάρις και ο Γρηγόρης. Οι μικροί αν και εμφανέστατα αγχωμένοι για τις εξετάσεις τα πήγαν πολύ καλά. Όλοι έκαναν τα καλύτερα σχόλια και για τους δυο. Το πιο όμορφο πράγμα βέβαια στις εξετάσεις ήταν οι μικρές εκθέσεις που έγραψαν και οι δυο τους με θέμα το Αϊκίντο. Θα ήθελα να σας παραθέσω τα κείμενα τους: Πάρις Πάτσης Με λένε Πάρι και είμαι εφτά χρονών και πάω β΄ τάξη δημοτικού. Το Αϊκίντο το ξεκίνησα πέρσι. Και μου αρέσει επειδή κάνω τις τεχνικές με τον μπαμπά μου. Και πιο πολύ μου αρέσει η τεχνική katatetori. 8/10/2011 Γρηγόρης Στεργιάδης Ξεκίνησα το Αϊκίντο πέρσι την άνοιξη, δεν είχα ξανά ακούσει για αυτό το άθλημα. Τώρα πια πηγαίνω κάθε Σάββατο από τις 5.30 μέχρι τις 6.45. Κάθε φορά ακολουθούμε το πρόγραμμα μαζί με τον δάσκαλο, επαναλαμβάνοντα ς ασκήσεις ή μαθαίνοντας καινούργιες. Το Αϊκίντο είναι ένα αμυντικό άθλημα. Πιο πολύ απ’ όλα μου αρέσουν τα παιχνίδια που παίζουμε στο τέλος. Νομίζω ότι, ότι και να πω θα είναι λίγο, οι εκθέσεις των παιδιών τα λένε όλα, για το τι προσπαθούμε να κάνουμε όλοι μαζί σε αυτό το μάθημα.. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 15.10]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 10 Oct 2011 12:18:06 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-89</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-88</link>
			<description><![CDATA[Κυριακή 2 Οκτωβρίου, Ανοιχτό Σεμινάριο Πολεμικών Τεχνών από την Αρχαιότητα έως και το Σήμερα. Αυτός ήταν ο τίτλος των Σεμιναρίων που ήμουν προσκεκλημένος να παρουσιάσω το Kenpo Karate, αν και θα ήθελα να παρουσιάσω και το Aikido. Τα σεμινάρια πραγματοποιήθηκ αν στο MartialWay στο ΟΑΚΑ. Ο χώρος απίστευτος ο κ.Τσετσέλης και η Σύζυγος του έχουν φτιάξει έναν πολύ όμορφο, λειτουργικό και υγιές περιβάλλον για τις Πολεμικές Τέχνες. Το μόνο κακό ήταν ότι ο κόσμος δεν ανταποκρίθηκε όπως θα θέλαμε όλοι μας, και ο Διοργανωτής αλλά και εμείς οι Δάσκαλοι. Και πρώτα από όλα θα μιλήσω για τους δικούς μου μαθητές αν και δεν έχω πολλούς, αλλά δεν ήρθε κανείς. Γενικά είδα να μην υπάρχει πολύ συμμετοχή. Ο λόγος για αυτό δεν ξέρω ποιος είναι, το οικονομικό ή εμείς δεν κάνουμε κάτι σωστά?? Μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουμε κάποια πράγματα πάνω σε αυτό που κάνουμε και αγαπάμε, αν θέλουμε να πείσουμε τον κόσμο, ότι το να ασχοληθεί με τις Πολεμικές Τέχνες είναι σίγουρο ότι θα έχει όφελος για την ζωή του, σωματικά αλλά και ψυχικά. Ελπίζω σε μια επόμενη διοργάνωση να πάνε τα πράγματα καλύτερα και αυτό εξαρτάτε από όλους μας και όχι μόνο από τους διοργανωτές……. Δευτέρα 3 Οκτωβρίου, νέα αρχή στη Λεόντειο. Τα σχόλια για τον χώρο αρκετά καλά, δεν είδα κανέναν να παραπονιέται. Η προσέλευση για πρώτη μέρα πολύ καλή. Στο Aikido είχαμε μια νέα εγγραφή αλλά και τη συμμετοχή ενός φίλου από το Fukushinkan Dojo του Βασίλη Παπαδέα, που με χαροποίησε πολύ. Νιώθω πολύ όμορφα όταν βλέπω ότι οι πράξεις μου φέρνουν ανθρώπους του Aikido πιο κοντά μεταξύ τους. Το πιο όμορφο και ελπιδοφόρο όμως της πρώτης μέρας στην Λεόντειο, ήταν το ενδιαφέρον από γονείς για το πρόγραμμα του Aikido Γονέων – Παίδων. Αυτό είναι που με έκανε πραγματικά χαρούμενο. Οι ενήλικες μαθητές που είναι μαζί μου πάντα μου δίνουν χαρά όταν βλέπω ότι ακόμα μπορούν και τα καταφέρνουν να έρχονται για προπόνηση. Το πρόγραμμα Γονέων – Παίδων είναι κάτι που δημιούργησα και βλέπω ότι πηγαίνει καλά, νιώθω ότι προσφέρω κάτι παραπάνω από την διδασκαλία τουAikido, νιώθω ότι προσφέρω μια ποιοτική ώρα στους γονείς και στα παιδιά τους, κάτι που πιστεύω ότι το έχουν ανάγκη όλοι αυτήν την περίοδο. Είμαι αισιόδοξος ότι όλα θα πάνε καλά, πολύ καλά!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης Τρίτη 4 Οκτωβρίου ώρα 14.30μμ]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 04 Oct 2011 11:45:35 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-88</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-87</link>
			<description><![CDATA[Το ταξίδι στην Ιαπωνία και στο Γκουάμ μου έδωσε την δυνατότητα να επιστρέψω πιο πλούσιος ψυχικά, αλλά και αρκετά «ελαφρύτερος». Ομολογώ ότι έφυγαν κιλά λίπους από πάνω μου μετά από τόση προπόνηση και βέβαια χάρη στη διατροφή της Sensei. Ένα γεγονός που με έκανε να πετάξω από χαρά αν και έχω ξανά γράψει για αυτό, ήταν η έγκριση του Aikikai Hombu στην Ιαπωνία για εξετάσεις Dan στο Aikido εδώ στην Ελλάδα, για τους μαθητές του Martial Arts Club και του Inochikan Dojo, με εξεταστή την Sensei Minegishi. Δεν ήταν καθόλου εύκολο ζήτημα. Άλλες σχολές παιδεύονται δεκαετίες για να την πάρουν. Το Aikikai έδειξε μεγάλη συμπαράσταση, ειδικά όταν τους ανέφερα την υποχρέωση που έχω απέναντι στους μαθητές μου, μετά την εμπιστοσύνη που μου έχουν δείξει τόσα χρόνια. Ζήτησα από το Aikikai να επιβραβεύσει την αφοσίωση τους και να τους ενθαρρύνει να συνεχίσουν να εργάζονται αισιόδοξα στο Aikido, παρά τις οικονομικές δυσκολίες. Έτσι, λοιπόν, δέχτηκαν!! Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Μετά από μακροχρόνια αναζήτηση σχολείου ώστε να προωθήσω το παιδικό Aikido θα ξεκινήσω συνεργασία με το ιδιωτικό εκπαιδευτήριο Λεόντειος Πατησίων. Από Δευτέρα 3 Οκτωβρίου θα ξεκινήσουμε μαθήματα σε αίθουσα που μας παρέχει η Λεόντειος. Στο πρόγραμμα το οποίο θα είναι κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή από τις 18.00 έως 21.00 θα διδάσκονται Ed Parker’s Kenpo για τους ενήλικες και Aikido σε παιδάκια και ενήλικες. Ελπίζω η διδασκαλία μας να μπορεί να μεταφέρει ειδικά στα παιδάκια τα καλά στοιχεία που έχει το Aikido για το σώμα και το πνεύμα. Χάρηκα πάρα πολύ όταν είδα ότι όλο αυτό που έζησα στην Ιαπωνία και στο Γκουάμ έγινε γνωστό μέσα από το ημερολόγιο μου και έφτασε να το διαβάζουν και άνθρωποι που γνώρισα και ασκήθηκα μαζί τους όταν ξεκίνησα το Aikido και μετά δυστυχώς χάθηκαν μέσα στις δοκιμασίες της ζωής. Ειλικρινά, μιλάμε για ιστορικές φυσιογνωμίες και πολύ χαρισματικές στο Aikido τους. Το τηλεφώνημα, λοιπόν, που δέχτηκα από έναν παλιό φίλο και συνασκούμενο μου στο Aikido, με χαροποίησε ιδιαίτερα. Το μικρό μου ημερολόγιο έγινε αφορμή να αφυπνιστούν «βετεράνοι ήρωες» όπως ο Φανουράκης Αντώνης και ο Γιαννουλάτος Γιώργος. Μερικοί άνθρωποι όπως ο Κώστας Γιαννάς, ο Αντώνης Φανουράκης και ο Γεράσιμος Νάσσος που ξεκινήσαμε μαζί στο μονοπάτι του Aikido, δεν είναι μόνο συμμαθητές, αλλά αδέρφια μου στην μεγάλη οικογένεια του Aikido. Καλώς να έρθουν, λοιπόν, και να ενωθούμε ξανά. Τους περιμένω πως και πως!!! Κλείνοντας, έχω να πω αυτό μόνο: Σε μια Ελλάδα που όλα γύρω φαίνονται να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο, χρειαζόμαστε να αφοσιωθούμε ακόμα πιο ζεστά και δημιουργικά στην άσκηση του πνεύματος και του σώματος, αλλά και στο να πλησιάσουμε ο ένας τον άλλο με γνήσιο ενδιαφέρον και αγάπη. Ίσως αν όλος ο κόσμος σκεφτόταν αυτά που διδάσκει το Aikido, το ότι ο διχασμός, οι συγκρούσεις και ο πόλεμος δεν φέρνουν κανένα καλό αποτέλεσμα, και ότι με την αρμονία και την αλληλοβοήθεια όλα μπορούν να γίνουν, θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι καλύτερο για τον κόσμο αυτόν. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 26 Οκτωβρίου 2011 ώρα 23.52]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 25 Sep 2011 20:56:30 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-87</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-86</link>
			<description><![CDATA[17/09/2011 Πέμπτη βράδυ. Έχουν περάσει δυο εβδομάδες από την ημέρα που γύρισα από το Γκουάμ, για άλλη μια φορά θα πω, πως περνάνε έτσι οι μέρες. Βρήκα κάποιες αλλαγές στην καθημερινότητα μας, και σίγουρα θα υπάρξουν και άλλες. Προσπαθώ να μην δώσω μεγάλη σημασία σε αυτά τώρα, μια και έχω πολύ δουλειά μπροστά μου για το Σεμινάριο που θα γίνει τον Οκτώβριο με την Sensei Minegishi. Η δουλειά βέβαια που έχω να κάνω δεν έχει σχέση με το Σεμινάριο αλλά με τις εξετάσεις για Dan που θα γίνουν τότε. Ναι είμαι πολύ χαρούμενος για αυτό και γεμάτος ενέργεια, που καταφέραμε μαζί με την Sensei να πάρουμε την άδεια από Aikikai Hombu Dojo, ώστε η Sensei να κάνει τις εξετάσεις. Για αυτό πρέπει να κάνουμε καθημερινή προπόνηση για τα παιδιά που είναι να εξεταστούν. Αν και στην αρχή είχαμε συμμετέχοντες για εξετάσεις σε Shodan, Nidan και Yondan, οι καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε εδώ στην Ελλάδα αλλά και άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στην ζωή μας δεν μας επιτρέπουν να τους έχουμε όλους. Θα γίνουν εξετάσεις για Shodan και Yondan και σίγουρα ειδικά για το Yondan θα χρειαστούμε βοήθεια, ελπίζω και εύχομαι οι φίλοι και οι γνωστοί στον κύκλο του Aikido που βρισκόμαστε όλοι να μπορέσουν να έρθουν να μας βοηθήσουν. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 00.20]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 15 Sep 2011 21:26:20 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-86</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-85</link>
			<description><![CDATA[Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου η πρώτη μέρα στην Ελλάδα μετά από τρεις μήνες στο εξωτερικό. Προσπάθησα να κάνω κάποια πράγματα ώστε να μπω στο ρυθμό πάλι της Ελληνικής πραγματικότητας η αλήθεια είναι ότι βρήκα μια ήρεμη Αθήνα και αυτό μου άρεσε. Βεβαία δεν είναι εύκολο να προσαρμοστείς αμέσως μετά από μια μεγάλη παραμονή σε ένα τροπικό νησί αλλά η καρδιά το μυαλό και το σώμα μας δεν ξεχνά εύκολα!!!!!!!!! !!!! Το Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου είχα κανονίσει να κάνουμε μάθημα με τους μικρούς μου μαθητές και με όσους μεγάλους κατάφερναν να έρθουν. Δεν ήρθαν όλοι ήρθαν όμως αρκετοί και χάρηκα πολύ που τους ξανά είδα από κοντά αλλά περισσότερο που ένοιωσα την Αγάπη τους και το καλωσόρισμα τους. Ακολούθησα το πρόγραμμα των μικρών μαθητών του Γκουάμ. Χάρηκα τόσο πολύ όταν είδα μικρούς και μεγάλους να ενδιαφέρονται για τα νέα πράγματα που έβλεπαν και έπρεπε να κάνουν αλλά και να το χαίρονται και να το διασκεδάζουν. Νομίζω ότι η νέα σεζόν θα είναι πολύ ενδιαφέρον για όλους μικρούς και μεγάλους!!!!!!! !!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 18.50 ώρα Ελλάδας]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 04 Sep 2011 15:54:12 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-85</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-84</link>
			<description><![CDATA[Δευτέρα 29/08 και Τρίτη 30 Αυγούστου, δυο ακόμα μέρες πέρασαν και φτάνουμε στην αυριανή την τελευταία μέρα εδώ στο Γκουάμ. Για την Δευτέρα δεν έχω και πολλά να γράψω μια ήσυχη μέρα με αρκετή προπόνηση με κάποιους που ήταν η τελευταία μέρα που με έβλεπαν. Σήμερα Τρίτη η μέρα ξεκίνησε με μια καθαριότητα στο σπίτι και μαγείρεμα, μια και η Sensei έλειπε από το πρωί για διάφορες δουλειές, έβαλα και εγώ Ελληνική μουσική και το διασκέδασα όσο μπορούσα. Μετά το φαγητό πήγα για μια τελευταία φορά στην παραλία για βόλτα, ήπια ένα παγωμένο ρόφημα και επέστρεψα στο σπίτι για την τελευταία μελέτη της εργασίας που έπρεπε να παραδώσω και να διαβάσω. Ναι σήμερα ήταν η μέρα μου και όταν λέω η μέρα μου δεν εννοώ ότι έδινα εξετάσεις, αλλά ήταν ένα πρι-τεστ ώστε να δει η Sensei αν όλο αυτό το διάστημα κατάφερα να διορθώσω τις κακές μου συνήθειες και να φτιάξω το Aikido μου κατά τα πρότυπα που θέλει. Η διαδικασία ήταν ακριβώς σαν να ήταν τεστ, διάβασα την εργασία μου μπροστά σε όλους και ξεκίνησα να κάνω τις βασικές τεχνικές από ushiro-rio-kata te tori, και ότι άλλο μου ζητήθηκε. Δεν ήταν όμως εύκολο για κανέναν μας, όπως επισήμανε η Sensei από την αρχή πριν ξεκινήσει το πρι-τεστ, δεν είναι εύκολο να γίνει ένα τεστ για YionDan χωρίς οι uke να είναι το ίδιο ή παραπάνω επίπεδο από εμένα, και σήμερα οι μαθητές ήταν όλοι πολύ χαμηλότερου επιπέδου από εμένα ακόμα και ο Gonda που είναι τώρα NiDan. Αυτό που ήθελε να δει η Sensei και να νιώσουν οι μαθητές της ήταν, αν εγώ είχα αλλάξει από την ημέρα που ήρθα στο Γκουάμ μέχρι σήμερα. Ευτυχώς τα κατάφερα όλοι οι μαθητές και η Sensei σχολίασαν ότι, η αλλαγή μου ήταν εμφανείς σε όλη την διάρκεια του τεστ, και ότι η υπερβολική δύναμη που είχα στην αρχή στις τεχνικές μου είχε μετατραπεί σε ρευστότητα και μαλακό, ευγενικό Aikido. Ο σκοπός του ταξιδιού αυτού δεν ήταν το YionDan, όπως λέω πάντα, είναι εύκολο να αποκτήσεις βαθμούς, το δύσκολο είναι να μπορείς να τους στηρίξεις με γνώση. Τουλάχιστον αυτό το κατάφερα, και θα πρέπει αν θέλω να λέω ότι κάτι έμαθα από αυτό το ταξίδι, να συνεχίσω αυτόν τον δρόμο που επέλεξα, να βρίσκομαι κάτω από τις διδασκαλίες της Sensei Minegishi. Για αύριο η μέρα έχει τελευταία επίσκεψη για μάθημα στην Βάση, να αποχαιρετίσω και εκεί τα παιδάκια, στην συνέχεια προπόνηση στο dojo και μετά θα βγούμε έξω με κάποια από τα παιδιά για ένα, μάλλον για το πρώτο και τελευταίο ποτό που θα πιώ εδώ στο Guam σε κάποιο μπαρ. Η συνέχεια είναι γνώστη σε όλους γιατί έτσι πάντα γίνεται, επιστροφή για πακετάρισμα και νωρίς, νωρίς το πρωί στο Αεροδρόμιο για την επιστροφή μου. Εδώ τελειώνει το ημερολόγιο μου για αυτό το όμορφο και συναρπαστικό ταξίδι, στην Ιαπωνία και το Guam, τρεις μήνες δεν είναι και λίγο, αλλά σίγουρα όταν θα διαβάζω αυτά που έχω γράψει το ταξίδι αυτό θα μένει πάντα ζωντανό στην μνήμη μου, και ίσως ποιος ξέρει να καταφέρω να το ξανά κάνω σύντομα!!!!!!!! !!!!!!! Μέχρι τότε θα έχω πολλά να γράψω για την πρόοδο μου από την μεταμόρφωση αυτή, και νομίζω ότι το ημερολόγιο θα γίνει ακόμα πιο συναρπαστικό για όσους το διαβάζουν!!!!!! !!!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης ώρα 00.45, 31 Αυγούστου Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 30 Aug 2011 23:57:19 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-84</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-83</link>
			<description><![CDATA[Κυριακή σήμερα 28 Αυγούστου, η τελευταία Κυριακή στο Guam. Το πρωινό μάθημα με τους μεγάλους ήταν αρκετά κουραστικό ή μάλλον εγώ ήμουν αρκετά κουρασμένος από το Σάββατο. Κάναμε τεχνικές για τον Al που είναι να δώσει εξετάσεις αυτές τις μέρες. Τις τελευταίες μέρες προσπαθώ να κάνω τις τεχνικές αργά φτιάχνοντας όλες τις λεπτομέρειες που θέλει να δει η Sensei, το σώμα όμως έχει δικιά του μνήμη, και μερικές φορές δουλεύει μόνο του και αυτόματα. Πριν ξεκινήσουμε το μάθημα με τους μικρούς μαθητές ζήτησα από την Sensei μια μάλλον όχι τελευταία αλλά για αυτήν την Κυριακή, μια τελευταία ομαδική φωτογραφία με όσους ήταν εκεί. Κάποιους δεν θα τους ξανά δω μέχρι να φύγω αλλά πολλούς από αυτούς θα τους δω τις επόμενες μέρες.. Σιγά, σιγά έρχεται αυτή η θλίψη που μας πιάνει κάθε φορά όταν είναι να φύγουμε από κάπου και να επιστρέψουμε στη βάση μας. Έτσι νιώθω και εγώ τώρα, πρώτα από όλα για την απίστευτη καλή συμπεριφορά και βοήθεια της Sensei προς εμένα, και μετά για όλα τα άλλα, το νησί και τους ανθρώπους του, τους μαθητές από το Aikido. Όλοι ξέρουμε ότι είμαστε πολύ μακριά μεταξύ μας, είναι πολύ μεγάλο το ταξίδι για να το κάνει κάποιος, δεν είναι δύσκολο όμως να ονειρεύεσαι ότι κάποια μέρα κάποιος από τους ανθρώπους εδώ θα καταφέρει να έρθει στην Ελλάδα ή εγώ θα καταφέρω να ξανά ταξιδέψω για το Guam. Κάθομαι και σκέφτομαι πόσο γρήγορα πέρασαν 3 μήνες, στην αρχή φαινόταν απίστευτος αυτός ο χρόνος και τελικά να που φτάσαμε πολύ γρήγορα στο τέλος αυτού του ταξιδιού.. Έχουμε όμως ακόμα 3 μέρες και έχω πολύ δουλειά ακόμα που πρέπει να κάνω!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 14.00 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 28 Aug 2011 08:01:40 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-83</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-82</link>
			<description><![CDATA[Παρασκευή 26/08 αν και φαινόταν μια ήσυχη μέρα χωρίς ιδιαίτερα πράγματα τελικά εξελίχθηκε σε μια αρκετά κουραστική μέρα. Το πρωί δεν κάναμε τίποτα και από το σπίτι φύγαμε νωρίς για το dojo. Στο dojo έμεινα μόνος, η Sensei έπρεπε να πάει στην Βάση. Δεν είχα και πολλά να κάνω οπότε για άλλη μια φορά καθάρισα και συμμάζεψα το dojo και έφτιαξα και το tatami. Η ώρα περνούσε και δεν εμφανιζόταν κανείς, μέχρι που εμφανίστηκε ο Kris δεν ξεκινήσαμε αμέσως περιμέναμε μήπως έρθει και κάποιος άλλος. Τελικά όταν ήρθε άλλος ένας κύριος ξεκινήσαμε σιγά σιγά το ζέσταμα, στην πορεία έφτασε και η Sensei. Καθώς ξεκινήσαμε να κάνουμε κάποιες τεχνικές σιγά σιγά άρχισαν να έρχονται, ο Rayan ο Jo και ο Pit είχαν κανονίσει μεταξύ τους να κάνουν προπόνηση μετά τις 18.30. Αυτό ήταν, η Sensei ζήτησε από τον καθένα τους να κάνουν τεχνικές του επιπέδου τους με uke, εμένα, για να δει πως κάνω και εγώ τις συγκεκριμένες τεχνικές. Κάπου μεταξύ 19.και κάτι η Sensei είπε να αποσυρθεί, κάναμε ένα μικρό διάλυμα και συνεχίσαμε τουλάχιστον μέχρι τις 20.00. Κάναμε περίπου 2 ώρες προπόνηση χωρίς να κάνουμε διάλυμα και όλη αυτήν την ώρα εγώ ήμουν συνεχώς σε κίνηση, έγινα λιώμα και μούσκεμα στον ιδρώτα. Τουλάχιστον όλο αυτό βγαίνει σε καλό, οι τεχνικές γίνονται όλο και καλύτερες και η φυσική μου κατάσταση βελτιώνεται συνεχώς!!!!!! Και μια και είπαμε για φυσική κατάσταση δεν θα μπορούσα να φύγω από το Guam χωρίς να τρέξω άλλη μια κούρσα τον 5000μέτρων. Σαββάτο σήμερα 27/08 και είχαμε τρέξιμο στο Mangilao Golf Club. Εγερτήριο από τις 4.00 το πρωί η Miyuki San θα ερχόταν να με πάρει στις 5 για να πάμε στο Golf Club. Στο αυτοκίνητο ο μικρός Takumi γεμάτος ενέργεια αλλά η μικρή Hinako κοιμόταν του καλού καιρού. Στο Golf Club θα συναντούσαμε και τον σύζυγο της Miyuki τον Ito San, θα τρέχαμε όλοι μαζί εκτός την Miyuki San που είχε αναλάβει το έργο του φωτογράφου μια και αυτή είναι η δουλειά της. Στο Mangilao Golf Club είχα ξανά πάει με την Sensei για φαγητό αλλά δεν μπόρεσα να δω πολλά πράγματα από όλη την έκταση του Club σήμερα τα είδα όλα για τα καλά. Όλη η διαδρομή ήταν πανέμορφη ειδικά η διαδρομή όπου ο δρόμος ήταν πάνω στην θάλασσα σχεδόν, αλλά ήταν και αρκετά δύσκολη διαδρομή λόγω της γεωγραφικής της θέσης που έχει όλο ανηφόρες και κατηφόρες. Όλα πήγαιναν καλά στην κατάβαση αλλά μόλις πιάσαμε τον ανήφορο για το τέλος εκεί τα είδα όλα, κάποια στιγμή σταμάτησα να τρέχω και ανέβαινα με γρήγορο βάδην μέχρι το σημείο λίγο πριν το τέλος που με έπιασε ο φακός της Miyuki San και εκείνη να μου φωνάζει να τρέξω, έβαλα και εγώ τα δυνατά μου και τερμάτισα τρέχοντας, 53ος στα 400 περίπου άτομα που είχαν πάρει μέρος και με χρόνο 30,17 λεπτά, 3 λεπτά αργότερα από τον μικρό Takumi, που ενώ είχε τερματίσει πρώτος στην κατηγορία του έγινε κάποιο λάθος και δεν του έδωσαν την θέση. Η Miyuki San έκανε τα σχετικά παράπονα για τον μικρό Takumi και της είπαν ότι θα κοιτάξουν να δουν τι έχει γίνει. Ο μικρός Takumi απαρηγόρητος για αρκετή ώρα μια και ήθελε το πρώτο βραβείο που ήταν 500$, και ποιος δεν θα έκανε παράπονα!! Μετά τον αγώνα και τα καθιερωμένα, απονομές βραβείων και λοταρία για διάφορα δώρα φύγαμε για το σπίτι της Miyuki San, πρωινό και να ετοιμαστούμε για το dojo. Πρώτο μάθημα σήμερα με τους μικρούς μας φίλους και μετά με τους νεαρούς μας φίλους, για ακόμα μια φορά η Sensei που ετοίμαζε έκπληξη. Λόγω της προγραμματισμέν ης επιστροφής μου σε λίγες μέρες και μια και αυτό το Σαββατοκύριακο είναι το τελευταίο που θα έκανα προπόνηση με κάποια παιδιά, θα έπρεπε να κάνω τον uke σε όσους με έβλεπαν για τελευταία φορά στο μάθημα, οπότε για άλλη 1.30 ώρα συνεχόμενη έκανα τον uke στους μαθητές, το κακό είναι ότι τελικά στο τέλος όλοι είπαν ότι θα έρθουν και αύριο Κυριακή, οπότε αύριο θα έχω άλλη μια κουραστική μέρα!!! Τα ταξίδι μου συνεχίζεται για ακόμα μερικές, πολύ κουραστικές και ενδιαφέρουσες μέρες!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 23.30 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 28 Aug 2011 08:00:53 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-82</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-81</link>
			<description><![CDATA[Τετάρτη 24/08 η μέρα μας πολύ ήσυχη, δεν κάναμε τίποτα το ιδιαίτερο και η μέρα δεν βοηθούσε για κάτι μια και τέσσερις περίπου μέρες τώρα βρέχει συνέχεια, από ότι είδα στην τηλεόραση όλο αυτό ήταν το ξεκίνημα ενός τυφώνα που τώρα πάει προς Ιαπωνία για ακόμα μια φόρα. Το μάθημα στο dojo το έκανα εγώ μέχρι να έρθει η Sensei που ήταν στην Βάση. Ήταν η αρχή από ότι κατάλαβα για το ξεσκόνισμα μου στις τεχνικές και στο τρόπο με το οποίο θέλει η Sensei να γίνονται…. Πέμπτη 25/08 μια μέρα αρκετά γεμάτη. Ξεκίνησα από το πρωί για την τελευταία μου προπόνηση με τον Guro Bob. Πρώτα πήγαμε στον Master Linsen για Tai Chi περίπου δυο ώρες προπόνησης. Τελικά η στατική άσκηση για ζέσταμα είναι 24 λεπτά τα οποία κατάφερα αλλά με αρκετή δυσκολία. Αρκετές κινήσεις που μας έδειξε ο Master Linsen, η εφαρμογή τους είναι ίδια με τεχνικές από το Aikido. Μετά το Tai Chi πήγαμε για προπόνηση σε Kali και Jeet Kune Do δουλέψαμε διάφορες τεχνικές ροής με Stik, Knife, Stik και Knife μαζί και με άδεια χέρια( Mano Mano ). Όλα αυτά που ένιωσα και προσπάθησα να κάνω δεν είναι εύκολο να γίνουν σε μια πραγματική μάχη, άλλα όπως είπε και ο Guro Bob, η εξάσκηση πάνω σε αυτά σου δίνουν την δυνατότητα να έχεις καλύτερα αντανακλαστικά και σίγουρα σου προσθέτουν ικανότητες που ίσως ο αντίπαλος σου δεν έχει. Αποχαιρέτισα τον Guro Bob και τον ευχαρίστησα για ότι με δίδαξε όλες αυτές τις μέρες, δώσαμε υπόσχεση ότι σίγουρα θα βρεθούμε πριν φύγω αλλά και κάποια μέρα να έρθει στην Ελλάδα για να παίξουμε όπως λέει, αλλά και να γνωρίσει την όμορφη Ελλάδα που της ομορφιές της , της έχει δει μόνο σε φωτογραφίες. Γύρισα νωρίς στο σπίτι για να ετοιμάσω κάτι να φάω την ώρα που η Sensei πήγαινε στην Τράπεζα. Βρήκα λοιπόν την ευκαιρία να συμμαζέψω λίγο το σπίτι και να κάνω μια σκούπα. Όταν γύρισε η Sensei φάγαμε και αποσυρθήκαμε στα δωμάτια μας για λίγο ύπνο. Φύγαμε από το σπίτι για το dojo είχαμε δυο μαθήματα το ένα με τα πιτσιρίκια μας και το άλλο με τους μεγάλους, και είχαμε και το τεστ της Mariko για το 4th kyu. Το μάθημα των μεγάλων το ξεκίνησα εγώ, η Sensei είχε να ενημερώσει τους γονείς ενός μικρού που ήθελε να γραφτεί στο παιδικό από ότι κατάλαβα η Sensei έπεισε και τον μπαμπά να κάνει Aikido. Μετά το ζέσταμα κάναμε για δέκα λεπτά ελεύθερη άσκηση και ξεκινήσαμε το τεστ. Η Mariko ξεκίνησε όλες τις τεχνικές της πολύ αργά αλλά ευγενικά και αρκετά καλό Extent. Στην συνέχεια άρχισε να ανεβαίνει ο ρυθμός αλλά φαινόταν να κουράζεται εύκολα. Τελικά κατάφερε να τελειώσει όλο το τεστ χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Τα σχόλια που κάναμε όλοι ήταν πολύ θετικά και σίγουρα της δώσαμε κουράγιο να συνεχίσει. Στη συνέχεια είχαμε περίπου μισή ώρα προπόνηση και από αυτή την μισή ώρα η Sensei ξεκίνησε από ότι είπε το επίσημο ξεσκόνισμα για τις τεχνικές που θέλει να δει. Η επιμονή της και οι παρατηρήσεις της ατελείωτες σε κάθε μου βήμα, η υπομονή μου και η θέληση μου για να μάθω κάτι παραπάνω ατελείωτη, και θα προσπαθήσω να τα καταφέρω να δείξω στη Sensei ότι αν και έχω κακές συνήθειες μπορώ και θέλω να τις αλλάξω προς το καλύτερο!!!!!!! !!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 12.25 ώρα Guam 26 Αυγούστου]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Fri, 26 Aug 2011 02:23:11 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-81</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-80</link>
			<description><![CDATA[Τρίτη σήμερα 23 Αυγούστου για κάποιους όπως ο Richard και ο Gonda θα είναι μια μεγάλη μέρα. Σήμερα είχαμε το τεστ για 2nd dan του Richard και του Gonda ( επιτέλους έμαθα σωστά το όνομα του). Και οι δυο τους είχαν πολύ μεγάλο άγχος, και πώς να μην έχουν όταν είναι να δώσεις τεστ μετά από περίπου 10 χρόνια. Στο μάθημα σχεδόν ήρθαν όλοι οι μαθητές, ήμασταν γύρο στα 25 άτομα μέσα στο tatami. Το τεστ ξεκίνησε αμέσως μετά το ζέσταμα και 10 λεπτά ελεύθερης άσκησης που κάναμε όλοι μαζί. Πρώτη φορά στην διάρκεια των χρόνων που κάνω Aikido είδα τεστ που διήρκησε 1ώρα και 20λεπτά. Ο Gonda 55 ετών και ο Richard 45, ήταν εκπληκτικό που άντεξαν όλη αυτήν την ώρα χωρίς διάλειμμα χωρίς νερό, νομίζω ότι πολλοί θα ζηλεύαμε την αντοχή τους και την ενέργεια τους. Αλλά και όλοι εμείς που ήμασταν uke τα πήγαμε πολύ καλά, αν και οι περισσότεροι μαθητές ήταν χαμηλότερου επιπέδου κατάφεραν να ζορίσουν τους δυο εξεταζόμενους αρκετά. Και οι δυο τους θεωρούν ότι λόγω της παραμονής μου εδώ η Sensei πήρε την απόφαση να κάνει αυτό το τεστ, για αυτούς ήταν κάτι σαν πρόκληση να παρουσιάσουν κάτι καλό σε μένα, για μένα ήταν μια καλή ευκαιρία να δω τι ακριβός θέλει η Sensei να δει όταν κάνει ένα τεστ. Αλλά όπως είπε και η Sensei στην αρχή του τεστ, το τεστ είχε ήδη τελειώσει όλες αυτές τις μέρες που έκαναν προετοιμασία, απλά σήμερα ήταν μια παρουσίαση ώστε να δούμε εμείς τι έχουν καταφέρει οι δυο τους όλο αυτό το διάστημα, και από ότι είδα κατάφεραν πολλά!!!!!!!!!! !!!!!!!!! Έχω πολύ δουλειά να κάνω όταν επιστρέψω θέλω και οι δική μας μαθητές να παρουσιάσουν ότι καλύτερο έχουν!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!! Και είμαι σίγουρος ότι θα τα πάνε περίφημα!!!!!!! !!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 23.55 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 23 Aug 2011 13:55:01 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-80</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-79</link>
			<description><![CDATA[Δευτέρα σήμερα 22/08 μια βροχερή μέρα, όλη μέρα. Ξεκίνησα νωρίς το πρωί να συναντήσω τον Guro Bob και να πάμε να κάνουμε προπόνηση, πρώτα με έναν Κινέζο Tai Chi Master που έχει σταλθεί από την Κίνα για ένα πρόγραμμα εκμάθησης Tai Chi εδώ στο Guam. Για πρώτη μου φορά στο Tai Chi τα κατάφερα μια χαρά, αν και αρκετά δύσκολα ειδικά στο πρώτο μέρος που ήταν το ζέσταμα και έπρεπε να κάτσω για 20 λεπτά, τόσο μου είπαν ότι ήταν ο χρόνος, όρθιος με τα χέρια μου λες και κράταγαν μια μεγάλη μπάλα, κάνοντας διαλογισμό. Η μέση μου με είχε πεθάνει, τα πόδια μου το ίδιο τα χέρια μου δεν άντεξαν και τα άφησα κάτω αυτό που είχαν πει ότι επιτρέπετε αν κουραζόμουν. Οι επόμενες κινήσεις αργές σταθερές με πολύ όμορφη κίνηση σε όλο το σώμα. Μου θύμισε μια κουβέντα που είχαμε κάνει με την Sensei σχετικά με το Aikido και το Tai Chi, μου είχε πει ότι αν καταφέρω να κάνω το Aikido αργά με μεγάλες κινήσεις του σώματος όπως το Tai Chi είναι σχεδόν το ίδιο. Η προπόνηση κράτησε 2 ώρες και ήταν αρκετά ενδιαφέρον, μετά κάναμε μια κουβέντα σχετικά με το Tai Chi και άλλες Κινέζικες τέχνες. Ελπίζω να καταφέρω στις επόμενες μέρες που μου έμειναν να κάνω και άλλες προπονήσεις με τον Master Linshen. Στη συνέχεια είχαμε προπόνηση με τον Guro Bob Kali και Jeet Kune Do, η χρήση τον Stik και οι ιδέες του Jeet Kune Do με συνεπαίρνουν συνέχεια και η ώρα περνάει χωρίς να το καταλαβαίνεις, είμαι πολύ τυχερός που βρήκα τον Guro Bob εδώ!! Έχω ξεχάσει να αναφέρω ότι πολύ κοντά στο dojo υπάρχει σχολή που διδάσκουν KaJuKenBo και Kenpo, δεν έχω πάει ακόμα να δω, κατάφερα να δω όμως κάποια video στο YouTube από τον δάσκαλο της σχολής, δεν μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα και πολύ ίσως γιατί το Kenpo του περιέχει και πολλές ρήψεις που τις κάνει ολίγων άγαρμπα…. Συνεχίζοντας μετά την παρένθεση που έκανα, μετά την προπόνηση πήγαμε και φάγαμε κάτι και πήγαμε και είδαμε ένα από τα αξιοθέατα του Guam. Το Late Stone Park, ένα πάρκο που έχει κάτι πέτρινες μεγάλες κολόνες σαν Δάδες που είναι περίπου 1000 με 1500 χρόνων. Το πάρκο πολύ όμορφο, συνεχίσαμε την βόλτα μας στο επάνω μέρος του πάρκου όπου η θέα ήταν απίστευτη. Παρατήρησα ότι το πιο πυκνοκατοικημέν ο μέρος του νησιού είναι το μπροστινό μέρος εκεί που είναι τα ξενοδοχεία και το πίσω μέρος του νησιού είναι περισσότερο τροπική ζούγκλα. Επιστρέψαμε στο σπίτι κατά τις 15.00 έπρεπε να ετοιμαστώ για την προπόνηση. Σήμερα είχαμε τεστ για τον νεαρό Masato, τον μικρό που ήταν μαζί μας στην Ιαπωνία. Ο Masato θα έδινε για μισή πράσινη ζώνη 4th kyu, και από ότι μου είπε η Sensei είχε να δώσει τεστ 4 χρόνια, η αλλαγή που είδε στον χαρακτήρα του μετά το ταξίδι μας στην Ιαπωνία την έπεισαν ότι ήταν έτοιμος για να δώσει το τεστ. Και όντως ήταν, δεν ήταν καλύτερος ή εντυπωσιακός από τα άλλα παιδάκια που έχω δει μέχρι τώρα αλλά η αλήθεια είναι ότι το παιδάκι που γνώρισα στην Ιαπωνία δεν ήταν το ίδιο με τον νεαρό Masato που έδωσε το τεστ σήμερα. Μετά το τεστ του Masato είχαν έρθει ο Richard και ο Gonja για μια τελευταία προπόνηση πριν το αυριανό τεστ. Δεν κατάφερα να προπονηθώ αρκετά μαζί τους, η Sensei ήθελε να τους δει να δουλεύουν μόνοι τους. Είναι απίστευτο πως αλλάζει η Sensei χαρακτήρα όταν είναι μέσα στο tatami, γίνεται τόσο αυστηρή και απαιτητική που δεν ξέρεις αν ποτέ μπορείς να κάνεις κάτι σωστά μπροστά της. Συνέχεια διορθώνει και την παραμικρή λεπτομέρεια σε ότι βλέπει, σε κάνει να θες ή να τα παρατήσεις ή να συνεχίσεις μέχρι να κάνεις κάτι σωστά, και όπως έχω πει ξανά ποτέ δεν θα σου πει ότι έχεις κάνει κάτι σωστά. Η Sensei που είπε κάτι που ήταν πολύ ενδιαφέρον μου είπε ότι, αν εκείνη κάνει ένα 10% από αυτά που έκανε ο O’Sensei και δεν συνεχίσει να πιέζει τους μαθητές της να κάνουν το ίδιο, κάποια στιγμή το Aikido θα είναι ένα μάτσο τεχνικές και τίποτα άλλο. Η προσέγγιση της στο Aikido είναι εντελώς διαφορετική από αρκετούς Μεγάλους Δασκάλους που έχω γνωρίσει και το πιο σημαντικό είναι ότι ασχολείται με κάθε μαθητή ξεχωριστά να του δείξει τι ακριβώς είναι αυτό που θέλει να δει. Μετά την προπόνηση πήγαμε για φαγητό έξω μαζί με την μικρή Naoko που αύριο φεύγει για την Ιαπωνία, το δικό της ταξίδι τελειώνει αύριο, το δικό μου σε μερικές μέρες αρκετά δύσκολες, η Sensei ετοιμάζετε να μου δείξει με αρκετά κουραστικό τρόπο τι θέλει να κάνω όταν επιστρέψω στην Ελλάδα!!!!!!!!! !!!!!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 00.15 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 23 Aug 2011 02:09:57 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-79</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-78</link>
			<description><![CDATA[Σάββατο 20/08 και Κυριακή 21/08 ένα Σαββατοκύριακο γεμάτο προπόνηση και καταπληκτικά τεστ. Σάββατο είχαμε το τεστ για την Hinako και τον Takumi για Πράσινη ζώνη 3rd kyu. Τα παιδάκια ήταν απίστευτα και καλύτερος από ότι είπε η Sensei ο Takumi που αν και λίγο μικρόσωμος από την Xinako με την κίνηση του έδειξε πόσο μεγάλος μπορούσε να γίνει. Ότι τους ζητήθηκε το έκαναν και σίγουρα όποιος μεγάλος δει το βίντεο τους θα τους ζηλέψει. Κυριακή σήμερα ξεκινήσαμε με την προπόνηση των μεγάλων για ακόμα μια φορά ασταμάτητη προπόνηση για περίπου 45 λεπτά. Σήμερα έκανα προπόνηση με τον Al ο οποίος κατάφερε να έρθει αφού ανάρρωσε, δουλέψαμε για το 3rd kyo που είναι να δώσει και όπως είπα παραπάνω για την Hikano και τον Takumi αν τους έβλεπε θα τους ζήλευε για το τεστ τους. Παρόλα αυτά προσπάθησε να είναι πολύ συγκεκριμένος με ότι έκανε και μπορώ να πω ότι είναι αρκετά καλός και θα το περάσει εύκολα αλλά κουραστικά το τεστ του. Στη συνέχεια είχαμε παιδικό μάθημα και είχαμε τεστ για τους μικρούς: Alex 8ετών για μισή κίτρινη ζώνη 10th kyu, Ryan ο γιός του Richard 5ετών και ο Landon 7ετών για κίτρινη ζώνη 9th kyu. Παρόλο την ηλικία τους και τα τρία παιδάκια είχαν το ίδιο μέγεθος και ήταν τόσο μικροκαμωμένα. Το τεστ ξεκίνησε αμέσως μετά το ζέσταμα, με αυστηρότητα και εθιμοτυπία η Sensei τους ζήτησε μετά την υπόκλιση να διαβάσουν δυνατά τις εκθέσεις τους. Ο Alex και ο Landon μια και ήταν μεγαλύτερα παιδάκια είχαν γράψει καταπληκτικές εκθέσεις, μικρές αλλά με πολύ μεγάλο νόημα, ο μικρός Ryan είχε γράψει κάτι μικρό αλλά το όμορφο ήταν ότι ήταν δικό του!! Κάνανε όλες τις τεχνικές που τους ζητήθηκαν από δυο και τρείς φορές και ήταν τόσο καλοί όλοι τους, ξεχώρισαν βέβαια ο Landon ο οποίος είναι τόσο σοβαρός πάντα στο μάθημα και τόσο καλός στη στάση του και στην συμπεριφορά του για τον οποίο έκανα το σχόλιο ότι είναι ένας ( Φανταστικός Aikidoka ). Ο μικρός Alex είναι τόσο καλό παιδάκι και κάθε φορά που κάνουμε προπόνηση μου θυμίζει εμένα όταν κάνω τα ηχητικά εφέ μου, κάθε φορά που κάνει τον uke κάνει όλο ήχους λες και είναι σε ταινία, η κίνηση του πολύ καλή και οι τεχνικές του όλες σωστές, το σχόλιο μου για τον Alex ήταν ότι είχε πολύ καλή ενέργεια. Ο μικρός Ryan λόγο της ηλικίας του δεν μπορώ να πω ότι ήταν και πολύ ακριβείς σε ότι έκανε αλλά οι τεχνικές του ήταν σωστές και με δύναμη οπότε το σχόλιο μου για τον Ryan ήταν ότι είναι πολύ δυνατός. Για άλλη μια φορά καταλαβαίνω γιατί η Sensei έχει επιλέξει να διδάσκει μικρά παιδάκια είναι πολύ όμορφο να τα βλέπεις να μεγαλώνουν και με τη σωστή διδασκαλία να γίνονται πολύ καλοί Aikidoka αλλά περισσότερο πολύ καλοί άνθρωποι στην κοινωνία!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!! !!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 15.20 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 21 Aug 2011 05:27:18 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-78</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-77</link>
			<description><![CDATA[Τετάρτη 17/08 μια μέρα αρκετά όμορφη. Το μάθημα έγινε στην Βάση και μαζί μας καταφέραμε να πάρουμε και 7 μαθητές από το κεντρικό dojo για προπόνηση με τα παιδιά της Βάσης. Αν και περιμέναμε γιατί το είχαμε ανακοινώσει αυτό, να έρθουν πολλά παιδάκια από τη Βάση τελικά ήρθαν μόνο γύρο στα 5 με 6 παιδάκια. Το μάθημα πάντως ήταν πολύ καλό και όλοι το ευχαριστηθήκαμε , τα παιδιά από το κεντρικό dojo γιατί έδειξαν ότι γνωρίζουν πολλά περισσότερα από τα παιδιά της Βάσης αλλά και τα παιδιά της Βάσης που ασκήθηκαν με παιδιά πολύ πιο προχωρημένα από αυτά. Μετά το μάθημα κάναμε μια βόλτα μέσα στην βάση και μας έδειξαν κάποια από τα ιστορικά σημεία που είχαν οι Ιάπωνες κατά την διάρκεια του πολέμου. Μετά πήγαμε όλοι μαζί για φαγητό σε εστιατόρια συγκεντρωμένα μέσα στην Βάση. Περάσαμε πολύ όμορφα και ειδικά εγώ χάρηκα την συζήτηση που έκανα με τους γονείς των παιδιών επάνω στο Aikido και στις πολεμικές τέχνες. Πέμπτη 18/08 η μέρα μας ήταν αρκετά δραστήρια μια και πήγαμε με την οικογένεια Ito για μπάνιο σε μια παραλία που είναι η αγαπημένη της Sensei. Η διαδρομή πολύ όμορφη μέσα σε έναν δρόμο που δεξιά και αριστερά υπήρχε τροπική βλάστηση. Η παραλία αρκετά ερημική η είσοδος της οποίας ήταν μέσα από πυκνή βλάστηση. Όταν φτάσαμε ήμασταν μόνο εμείς και μια ακόμα οικογένεια πολύ μακριά από εμάς, στην συνέχεια ήρθαν κάποιοι ακόμα αλλά και πάλι η παραλία ήταν τόσο μεγάλη που νόμιζες ότι ήσουν μόνος σου. Περάσαμε πολύ όμορφα και αν και είχε συννεφιά καταφέραμε να καούμε και εγώ στην πλάτη αλλά και η Sensei στα πόδια αν και ήταν σχεδόν ντυμένη και κάτω από ομπρέλα. Το βράδυ το μάθημα είχε για άλλη μια φορά την ίδια μορφή όλοι δουλεύαμε με το άτομο που είναι έτοιμο για εξετάσεις και βέβαια το κάνεις συνεχόμενα Aikido χωρίς σταματημό είναι αρκετά κουραστικό!!! Σήμερα Παρασκευή 19/08 ο καιρός μας τα χάλασε λίγο και δεν καταφέραμε να πάμε στην Waterland όπως είχαμε πει. Αλλά κατάφερα να πάω μια βόλτα στα μαγαζιά για έρευνα αγοράς όπου νάνε φτάνει η μέρα της επιστροφής και θέλω να δω τι θα ψωνίσω για την επιστροφή. Το μάθημα στη Βάση σήμερα ήταν ενδιαφέρον μια και σήμερα πάλι είχαμε μαζί μας την Naoko την Hinako και τον μικρό Takumi και η Sensei τους ζήτησε να κάνουν αυτοί το μάθημα για να δείξουν στα παιδιά πως γίνεται το μάθημα χωρίς να είναι η ίδια εκεί ή εγώ. Τα παιδιά τα κατάφεραν αρκετά καλά μια και ήταν η πρώτη φορά που το έκαναν αυτό. Μετά το μάθημα επιστροφή στο Dojo για να συνεχίσουμε εκεί την προπόνηση. Αυτά και για σήμερα οι μέρες πλησιάζουν και έχω μια εβδομάδα ακόμα που πρέπει να δουλέψω αρκετά για να αποκομίσω όσα μπορώ περισσότερα από τις διδασκαλίες της Sensei ώστε να μπορώ να τις μεταφέρω σωστά και στους μαθητές μας!!!!!!!!!!!! !!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 22.00 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Fri, 19 Aug 2011 11:57:14 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-77</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-76</link>
			<description><![CDATA[Κυριακή 14/08, Δευτέρα 15/08, ημέρα της Παναγίας για την Ελλάδα και Τρίτη 16/08, τρεις μέρες πέρασαν χωρίς να έχω γράψει κάτι. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω κάτι το ιδιαίτερο να γράψω για αυτές τις μέρες εκτός του ότι η προπόνηση γίνεται όλο και πιο απαιτητική από την Sensei ειδικά για αυτούς που είναι να δώσουν εξετάσεις. Κυριακή βραδάκι πήγα για καφεδάκι, ναι, ναι όσο περίεργο και αν ακούγεται τελικά βρήκα ένα είδος καφέ που είναι αρκετά καλός και παγωμένος. Δεν είναι βέβαια σαν το Ελληνικό φραπεδάκι αλλά τουλάχιστον πίνεται ευχάριστα. Είναι κάτι σαν παγωμένο milk sheik με γεύση καφέ καλό είναι. Τη Δευτέρα η Sensei πήγε για δουλείες το πρωί και όταν γύρισε και με είδε να χαζεύω στον υπολογιστή μου είπε να πάω για μπάνιο στη θάλασσα και όχι στην πισίνα, η μέρα ήταν υπέροχη και προφανώς δεν ήθελε να με βλέπει να κάθομαι μέσα και να χαζεύω όλη μέρα στον υπολογιστή. Τρίτη σήμερα, η Miyuki είχε κανονίσει να πάει τα παιδιά της και την μικρή Naoko για μπάνιο στη Water land και είπε στην Sensei να πάω και εγώ μαζί, αλλά ο καιρός μας τα χάλασε γιατί έβρεχε σήμερα αλλά και η μικρή Hinako έπαθε κάποια τροφική δηλητηρίαση οπότε το μπάνιο αναβλήθηκε και έγινε σινεμά με ταινία την τελευταία του Harry Potter . Στο σινεμά μας πήγε η Miyuki αλλά τελικά έμεινα μόνος μου με τον μικρό Takumi και την μικρή Naoko γιατί η Miyuki έπρεπε να επιστρέψει στην Hinako. Μετά το σινεμά πήγαμε στο σπίτι της Miyuki να αλλάξουν τα παιδιά και κατευθείαν στο dojo για μάθημα. Τα παιδάκια για ακόμα μια φορά μου έδειξαν πόσο καλά μπορούν να μάθουν και να εκτελέσουν πράγματα ασχέτως την μικρή τους ηλικία. Ειδικά μερικά από αυτά είναι απίστευτο πόσο καλά εκτελούν τις τεχνικές και όχι μόνο αυτό, κάθονται και παρακολουθούν το μάθημα ακίνητα στη στάση seiza καλύτερα από οποιοδήποτε μεγάλο. Τα μαθήματα τις Τρίτες και τις Πέμπτες γίνονται όλο και πιο ενδιαφέρον για όλους μας, και ειδικά για αυτούς που είναι να δώσουν εξετάσεις. Σήμερα κανονικά είχαμε τεστ για τον Al, αλλά ο Al αρρώστησε και δεν μπόρεσε να έρθει, είναι ο δεύτερος που ήρθε για το τεστ, ο πρώτος ήταν ο νεαρός Alu ο οποίος δεν ξέρουμε ακόμα γιατί δεν ήρθε την Δευτέρα που ήταν το τεστ του. Αυτή η εβδομάδα έχει διάφορες δραστηριότητες μια και η μικρή Naoko φεύγει την ερχόμενη Τρίτη, και εγώ σε δυο εβδομάδες περίπου πως περνάει ο καιρός!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!! !!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 00.05 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 16 Aug 2011 23:50:09 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-76</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-75</link>
			<description><![CDATA[Παρασκευή 12/08 και Σάββατο 13/08 δυο μέρες ακόμα πέρασαν με αρκετή προπόνηση. Δεν έχω κάτι να γράψω, απολαμβάνω Ελληνικά τραγούδια στο ιντερνέτ και σκέφτομαι πόσες μέρες έμειναν. για να δω την Πατρίδα μου και τους αγαπημένους μου συγγενείς, φίλους και μαθητές. Τελικά η ξενιτιά είναι δύσκολο πράγμα μερικές φορές, και τα τραγούδια η Ελληνική μουσική σου βγάζουν απίστευτά συναισθήματα!!! !!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 17.30 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sat, 13 Aug 2011 09:33:01 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-75</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-74</link>
			<description><![CDATA[Πως περνάει ο καιρός έχω να γράψω από την Δευτέρα και σήμερα είναι Παρασκευή. Οι τελευταίες μέρες μου φαίνεται ότι θα περάσουν γρήγορα και αρκετά κουραστικά. Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη τρείς μέρες γεμάτες προπόνηση. Το καλό είναι ότι αρχίζω να τα πηγαίνω καλύτερα και το βλέπω στις εκφράσεις της Sensei, ξέρω ότι όλοι οι δάσκαλοι ποτέ δεν λένε κάτι όταν κάνεις κάτι καλό μόνο όταν δεν το κάνεις όπως πρέπει τότε κάνουν παρατηρήσεις, αλλά όταν παρατηρείς έναν άνθρωπο καταλαβαίνεις μερικές φορές πως νιώθει για αυτό που βλέπει. Σίγουρα η Sensei θέλει το καλύτερο για όλους τους μαθητές της εδώ στο Γκουάμ αλλά και γενικά στην Ευρώπη, αλλά ποτέ δεν θα πει ότι το κάνεις καλά γιατί έτσι δεν θα συνεχίσεις την προσπάθεια για το καλύτερο. Οι μέρες πέρασαν χωρίς να κάνω τίποτα το ιδιαίτερο καμιά βουτιά στην πισίνα, μια και δυο μέρες τώρα έχει πολύ όμορο καιρό, βόλτα το πρωί στα μαγαζιά για καφεδάκι, και ευτυχώς εχθές το βράδυ ο Richard πρότεινε να πάμε για φαγητό και σινεμά. Ξεκινήσαμε από το dojo μετά την προπόνηση αρκετά κουρασμένοι και πεινασμένοι όλοι, γύρω στα 6 άτομα για ιαπωνικό. Στην παρέα μας ήρθε και ο Guro Bob μετά από λίγο. Στην παρέα ήταν και η Mariko από την Ιαπωνία και ήξερε ακριβώς τι να παραγγείλει, φάγαμε πολύ όμορφα πράγματα, και ακούγαμε τις πολύ καλές θεωρίες του Guro επάνω στη Φιλιππινέζικη πολεμική τέχνη το Shiatsu και πως όλα αυτά σχετίζονται με το οργανισμό και την ενέργεια εξωτερικά και εσωτερικά στο σώμα. Η ώρα πέρασε τόσο γρήγορα και όμορφα που δεν καταλάβαμε ότι είχε πάει 12.00, οπότε η ταινία στο σινεμά πήγε περίπατο. Έξω από το εστιατόριο κάτσαμε περίπου για άλλη μισή ώρα μιλώντας για διάφορα πράγματα επάνω στις πολεμικές τέχνες πάντα, έμαθα ότι έχει έρθει ένας μεγάλος δάσκαλος από Κίνα και διδάσκει Kung Fu και ο Guro πάει κάθε μέρα το πρωί για προπόνηση, κανονίσαμε να πάω και εγώ από την άλλη εβδομάδα να κάνω προπόνηση μαζί του. Καταφέραμε να γυρίσουμε με τον Richard στη 1.00 το βράδυ στο σπίτι οπότε μια και η Sensei κοιμόταν πήγα κατευθείαν για ύπνο, δεν ήθελα να την ενοχλήσω. Τρεις εβδομάδες έμειναν και δεν το βλέπω να είναι χαλαρές από την άλλη εβδομάδα θα έχουμε μεγάλα τεστ να κάνουμε με το μεγαλύτερο το Richard και του Gonja για το Ni Dan, το σίγουρο είναι ότι όλο αυτό θα με βοηθήσει πολύ, και όπως λένε και τα παιδιά η παρουσία μου εδώ τους βοηθάει και αυτούς να δουλέψουν περισσότερο και πιο δυναμικά. Το πιο όμορφο από όλα όμως είναι ότι μέσα από το Aikido δημιουργείς όμορφες και δυνατές φιλίες με αξιόλογους ανθρώπους!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!! !!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 10.20 το πρωί ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Fri, 12 Aug 2011 03:57:25 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-74</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-73</link>
			<description><![CDATA[Δευτέρα 8 Αυγούστου σήμερα, και η μέρα ήταν πολύ ενδιαφέρον. Σήμερα το πρωί είχαμε να κάνουμε την επίδειξη στο Καθολικό Σχολείο όπου θα διδάξει ο Kris. Η ατμόσφαιρα όπως σε όλα τα σχολεία που ξεκινάνε για πρώτη μέρα, παιδάκια παντού να φωνάζουν και να τρέχουν σαν τρελά γύρο, γύρο. Πρώτη φορά συμμετείχα σε επίδειξη με την Sensei και ομολογώ πως ήταν πολύ ενδιαφέρον το πώς μας παρουσίαζε εμάς αλλά και το Aikido ( θα ανεβάσουμε κάποια στιγμή το σχετικό βίντεο ) . Μετά την επίδειξη που άρεσε σε όλους μαθητές, δασκάλους ακόμα στις Καλόγριες του Σχολείου, πήγαμε για φαγητό στην τραπεζαρία του Σχολείου μαζί με όλους. Τα φαγητά που είχαν ετοιμάσει ήταν υπέροχα και αρκετό για όλους, δεν ξέρω αν αυτό είναι καθημερινό φαγητό αλλά σήμερα ήταν πολύ πλούσιο το μεσημεριανό μας στο Σχολείο. Γυρίσαμε σπίτι με την Σενσει να ξεκουραστούμε λίγο γιατί το απόγευμα θα είχαμε το τεστ του νεαρού Keoni. Μόλις φτάσαμε στο dojo είδαμε να μας περιμένουν η Tanya και η Shasa, δυο κοπέλες που είχα γνωρίσει στην αρχή στο dojo, είχαν γυρίσει από διακοπές και ήρθαν κατευθείαν για μάθημα. Συγκινήθηκα πολύ όταν μου έδωσαν ένα δώρο που είχαν αγοράσει για μένα, δεν έχουμε γνωριστεί καλά, καλά εκτός από δυο τρείς προπονήσεις που έχουμε κάνει και θυμήθηκαν να μου φέρουν δώρο, μερικοί άνθρωποι μερικές φορές είναι τόσο καλοί κα αυθόρμητοι. Στο μάθημα είχαμε πολύ κόσμο σήμερα και ο νεαρός Keoni έπρεπε να περάσει από όλους μας. Ο μικρός ήταν πολύ καλός περίπου 45 με 50 λεπτά τεστ και το έβγαλε όλο χωρίς να δείξει ότι κουράστηκε και σχεδόν έκανε όλη την ύλη από το Aikido. Για την Sensei ο Keoni είναι ένας μικρός θησαυρός που κάθε μέρα η αξία του μεγαλώνει όλο και περισσότερο, δεν έχει άδικο όταν μεγαλώνεις ένα παιδί μόνο με άσκηση στο Aikido και το βλέπεις να έχει καλή τεχνική καλή στάση και άψογη συμπεριφορά, είναι σαν να έχεις έναν θησαυρό που μεγαλώνει στο θησαυροφυλάκιο σου, και στην περίπτωση της Sensei το θησαυροφυλάκιο είναι το Dojo της!!!!!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 23.00 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 08 Aug 2011 12:49:16 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-73</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-72</link>
			<description><![CDATA[Σάββατο 6 Αυγούστου και Κυριακή 7 Αυγούστου, άλλο ένα Σαββατοκύριακο πέρασε με πολύ προπόνηση και προετοιμασία για την αυριανή επίδειξη που έχουμε να κάνουμε στο καθολικό σχολείο οπού θα διδάξει μαθηματικά και Aikido ο Kris. Παρόλα αυτά η προπόνηση πάντα περιλαμβάνει τις καθημερινές παρατηρήσεις της Sensei, για το τι θα πρέπει να διορθώσω. Όταν κάνω κάτι αργά νομίζω ότι τα πράγματα είναι καλύτερα, όταν ξεκινάω να κάνω κάτι γρήγορα επιστρέφω στις κακές συνήθειες που έχω, να δουλεύω μόνο το επάνω μέρος του σώματος χωρίς να δουλεύουν τα ποδιά. Θα πρέπει πάντα να υπάρχει αρμονία σε ταχύτητα και κίνηση όλου του σώματος, θα πρέπει πάντα να γυρίζουμε πίσω στα βασικά, η βάση έχει μεγάλη σημασία. Το Σαββατοκύριακο πέρασα αρκετά όμορφα τα απογεύματα μου με μεγάλες βόλτες στην παραλία καταφέρνοντας να πιάσω δυο όμορφα ηλιοβασιλέματα. Του Σαββάτου ήταν το καλύτερο μια και δεν είχαμε τόσα σύννεφα να καλύπτουν τον ήλιο, αλλά και σήμερα παρόλο τη συννεφιά το ηλιοβασίλεμα ήταν πολύ όμορφο. Η τύχη η μεγάλη σήμερα ήταν ότι βρέθηκα έξω από ένα στούντιο μασάζ που ανήκει στη φίλη του Guro Bob, έτσι σήμερα πήρα μια καλή γεύση από Shiatsu. Διαφορετική τεχνοτροπία από τις περισσότερες που έχω δει, για τον Guro η δική του προσέγγιση στο σώμα θεωρεί ότι επιδρά πιο καλά. Σε όλα υπάρχουν διαφορετικές τεχνοτροπίες και από ότι έχω καταλάβει μόνο η άσκηση πάνω σε ένα αντικείμενο σε κάνει να μαθαίνεις όλο και περισσότερο.. Οπότε από Σεπτέμβριο θα χρειαστώ εθελοντές για την πρακτική στο Shiatsu, έχω την εντύπωση ότι θα υπάρχουν αρκετοί!!!!!!!! !!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 23.00 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 07 Aug 2011 13:00:18 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-72</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-71</link>
			<description><![CDATA[Πέμπτη 4 Αυγούστου και Παρασκευή 5 Αυγούστου, δυο μέρες με αρκετή προπόνηση και μια απρόσμενη συνάντηση, και για να βάλουμε μια σειρά τα πράγματα έχουν ως εξής. Την Πέμπτη το πρωί ο καιρός δεν ήταν και τόσο καλός για να κάνω κάτι, οπότε έκατσα σπίτι και μελετούσα διάφορα πράγματα μέσω ιντερνέτ. Το απόγευμα η προπόνηση ήταν αρκετά κουραστική πάλι, ειδικά με τους μεγάλους, για ακόμα μια φορά, και μάλλον έτσι θα πάει όλος ο μήνας μέχρι να τελειώσουν τα τεστ που θέλει να κάνει η Sensei, δούλευα με τους Richard και Gonja ασταμάτητα κάτω από τις υποδείξεις της Sensei. Τελειώσαμε το μάθημα 20.15 δυο ώρες και 45 λεπτά περίπου προπόνηση, το χαρήκαμε όλοι και πήγαμε κατευθείαν για ύπνο.. Παρασκευή σήμερα και η μέρα ήταν υπέροχη, ξυπνήσαμε νωρίς, νωρίς πήραμε πρωινό και αφού δεν είχαμε να κάνουμε τίποτα με την Sensei πηρά τα πραγματάκια μου και έφυγα για την παραλία. Μια απέραντη κατάλευκη παραλία με τουρκουάζ νερά, ρηχά. αλλά το τοπίο δεν μπορεί να συγκριθεί με την πισίνα με τίποτα. Ο κόσμος λίγος ίσα, ίσα που είχαν κάνει την αρχή να καταφθάνουν. Άπλωσα την πετσέτα μου και έτρεξα κατευθείαν να κάνω μια βουτιά. Έφυγα από την παραλία μετά από κάνα δίωρο σκεπτόμενος τι να μαγειρέψω, αν και η θάλασσα και ο ήλιος με είχαν χορτάσει αρκετά, αλλά επειδή ήξερα ότι η Sensei θα με ρωτούσε τι θα φάω έπρεπε να κάνω κάτι. Έφτασα στο σπίτι και μαγείρεψα λίγο κρέας με λαχανικά ήταν ότι έπρεπε. Φύγαμε νωρίτερα για την Bάση γιατί έπρεπε η Sensei να πάρει το πάσο της μια και το παλιό είχε λήξει. Τελικά όμως για ακόμα μια φορά δεν κατάφερε να το πάρει, το γραφείο ήταν κλείσω και από ότι μας είπαν κάτι είχε γίνει σήμερα και γενικά στη Βάση τα είχαν κλείσει όλα για κάποιο διάστημα. Σήμερα η προπόνηση στη Bάση ήταν λίγο πιο διασκεδαστική και νομίζω ότι το χάρηκε και η Sensei. Φύγαμε κατευθείαν για το dojo, αν και είχαμε πει να μη γίνει προπόνηση σήμερα μια και δεν έχουν επιστρέψει όλοι ακόμα, παρόλα αυτά η Miyuki ήθελε να κάνει προπόνηση με τα παιδιά και ήταν ευκαιρία να δουλέψουμε λίγο όλοι μαζί για την επίδειξη που θα κάνουμε την Δευτέρα. Στο δρόμο είχαμε ένα απρόσμενο τηλέφωνο από τον Sano San ο άνθρωπος που είναι υπεύθυνος για την γνωριμία μου με την Sensei. Ο Sano ήρθε για μια μέρα στο Guam για δουλειά και τηλεφώνησε στην Sensei για να την δει, η Sensei κανόνισε να βρεθούμε το βράδυ και του είπε ότι θα είμαι και εγώ μαζί. Έτσι μετά την προπόνηση γυρίσαμε γρήγορα στο σπίτι να κάνουμε ένα ντους και φύγαμε αμέσως για την συνάντηση. Μετά από δυο χρόνια που γνωρίζω την Sensei ήρθε επιτέλους η στιγμή να γνωρίσω τον άνθρωπο όπου με έφερε σε επαφή μαζί της και το καλύτερο είναι ότι ήταν απρόσμενο. Κάθε φορά σκεφτόμουν ότι έπρεπε να γνωρίσω τον Sano San για τον οποίο η Sensei έχει να πει τα καλύτερα, μια και αυτός είναι που της άνοιξε το dojo εδώ στο Guam. Λοιπόν ο Sano San 57 ετών, αλλά αν κάποιος τον δει θα τον κάνει το πολύ 45, όταν μου είπε την ηλικία του δεν το πίστευα, είναι διευθυντής πωλήσεων ρολογιών και κοσμημάτων στην εταιρία Folli Follie για την Ιαπωνία και το Guam. Ομιλητικότατος και το πιο αξιοθαύμαστο σε αυτόν τον άνθρωπο είναι ότι ενώ ξεκίνησε Aikido εδώ στο Guam με την Sensei, λόγω εργασίας το έχει σταματήσει, έχει κρατήσει την φιλοσοφία του Aikido ακόμα και τώρα στη ζωή του αλλά και στη δουλειά του. Αύτη η μέρα πέρασε πολύ όμορφα γνωρίζοντας επιτέλους αυτόν τον άνθρωπο……. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 23.50 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sat, 06 Aug 2011 03:41:46 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-71</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-70</link>
			<description><![CDATA[Τετάρτη 3 Αυγούστου, μια ακόμα μέρα έφτασε στο τέλος της. Σήμερα έκανα αρκετά πράγματα αλλά το πλήρωσα με αρκετό πόνο στη μέση μου.. Μετά το πρωινό μου κανόνισα με τον Guro Bob να κάνουμε προπόνηση, δώσαμε ραντεβού στην συνηθισμένη παραλία στις 10.00 οπότε έπρεπε να πάω με τα πόδια. Σκέφτηκα να πάω από την παραλία όλο το δρόμο, η διαδρομή πολύ όμορφη. Όλη η παραλία κατά μήκος γαλάζια, η μέρα καταπληκτική, ηλιόλουστη με καθαρό ουρανό. Ο κόσμος στην παραλία λίγος, μερικοί ντόπιοι ψάρευαν και κάποιοι από τα ξενοδοχεία σιγά σιγά κατέβαιναν για μπάνιο. Μετά από μισή ώρα περπάτημα έφτασα στην παραλία που είχαμε προπόνηση και μετά από λίγο έφτασε και ο Guro. Ξεκινήσαμε με της βασικές επιθέσεις από το Serada και λίγο μετά έφτασε και ένας μαθητής του Guro, ο David ο οποίος από ότι μου είπε ο Guro έχει κάνει και αυτός Aikido. Η προπόνηση συνεχίστηκε με Serada, επίθεση και άμυνα στις πρώτες δυο γωνίες, αντεπίθεση και αφοπλισμό. Στη συνέχεια κάναμε ότι και με τα stik αλλά με άδεια χέρια Mano Mano, με ιδέες από το Jeet Kune Do, η ροή απίστευτη και η ένταση όλο και να ανεβαίνει, μέχρι που ο David μας είπε ότι έπρεπε να φύγει, οπότε το διαλύσαμε και φύγαμε όλοι μαζί. Ο Guro προσφέρθηκε να με γυρίσει σπίτι αλλά επέλεξα να επιστρέψω από την παραλία περπατώντας μια και η διαδρομή ήταν πολύ όμορφη. Μόλις έφτασα σπίτι ήμουν μούσκεμα και πριν ανέβω επάνω είπα να κάνω μια βουτιά στην πισίνα όπως ήμουν με τα ρούχα, πολύ καλή κίνηση. Με την Sensei φύγαμε από το σπίτι στις 14.15 για την Βάση, το μάθημα εκεί αρκετά χαλαρό μια και τα παιδάκια εκτός από δυο τρία δεν δίνουν και πολύ σημασία σε ότι κάνουμε και καταφέρνουν πάντα να εκνευρίσουν την Sensei. Μόλις τελειώσαμε φύγαμε κατευθείαν για το dojo να συνεχίσουμε εκεί την προπόνηση. Στο τέλος της προπόνησης κάναμε μια μικρή πρόβα για μια επίδειξη που θα κάνουμε την ερχόμενη Δευτέρα στο Καθολικό Σχολείο που θα διδάξει ο Kris, Μαθηματικά και Aikido. Όπως είπα ο Αύγουστος θα είναι ένας αρκετά δραστήριος και κουραστικός μήνας…. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 22.20 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 03 Aug 2011 12:22:44 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-70</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-69</link>
			<description><![CDATA[Τρίτη 2 Αυγούστου και η μέρα σήμερα δεν είχε τίποτα το πρωί, όλη μέρα την βγάλαμε στο σπίτι, εγώ πήγα για λίγο στην πισίνα αλλά ο καιρός μου τη χάλασε γιατί έπιασε να βρέχει πάλι. Το απόγευμα στο dojo όμως η προπόνηση ήταν πολύ καλή, ξεκινήσαμε με λίγα παιδάκια και στο τέλος ήταν πάλι τόσα πολλά. Είχαν έρθει και νέοι γονείς να ρωτήσουν για τα μαθήματα, εδώ από ότι φαίνεται όλα ξεκινάνε τον Αύγουστο. Το μάθημα με τους μεγάλους το ξεκίνησα εγώ και μετά το ζέσταμα και μερικές τεχνικές που δείξαμε σχεδόν όλοι οι υψηλόβαθμοι η Sensei μας είπε να διαλέξουμε τον καλύτερο uke μας και να προπονηθούμε για τουλάχιστον 1ώρα περίπου, ίσως και λίγο παραπάνω. Εγώ πήγα για άσκηση με τον Richard και τον Gonja που είναι να δώσουν για Nidan. Στην αρχή το πήγαμε λίγο γρήγορα όλες τις τεχνικές από ushiro tekoybi tori και περίπου μισή ώρα μετά ήμασταν ήδη πολύ κουρασμένοι. Συνεχίσαμε με tando dori και boken dori αλλά πιο αργά για να τα καταφέρουμε στο τέλος κάναμε kokyunage από ushiro. Ο Richard που ξεκίνησε πρώτος κατάφερε να κάνει 18, ο Gonja στην συνέχεια έκανε μόνο 15, εγώ από την άλλη ξεκίνησα έχοντας στο μυαλό μου περίπου 15 kokyunage αλλά στην πορεία συνέχισα χωρίς να σκέφτομαι καθόλου μόλις σταμάτησα ο Richard μου είπε ότι είχα κάνει περίπου 23 kokyunage, δεν το πίστευα. Τελικά είναι αυτό που λέω πάντα και στους μαθητές μου, να αφήσουν το σώμα τους να δουλέψει μόνο του και όλα θα γίνουν, αν κάτσεις να σκεφτείς είναι σίγουρο ότι θα κολλήσεις. Όλο αυτό είναι πολύ κοντά στην φιλοσοφία που λέει ότι, ο νους θα πρέπει να κινείτε συνέχεια και να μην κολλάει σε καμία σκέψη που περνάει από αυτόν, οι σκέψεις θα πρέπει να περνάνε και να φεύγουν να μην μένουν και επεξεργάζονται από τον νου γιατί τότε όλα σταματάνε!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 22.10 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 02 Aug 2011 12:08:52 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-69</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-68</link>
			<description><![CDATA[Καλό μήνα και καλή εβδομάδα σε όλους , Δευτέρα σήμερα 1 Αυγούστου, ένας μήνας ακόμα για αυτό το ταξίδι. Σήμερα η μέρα αρκετά ενδιαφέρον, πρωινό μπάνιο στην πισίνα, μετά πήγα στο σπίτι του Guro Bob να τον συναντήσω για προπόνηση. Το σπίτι του γεμάτο με εργαλεία και μηχανήματα λόγω του ότι ασχολείται με την κατασκευή κοσμημάτων και παλιότερα με την κατασκευή μαχαιριών και σπαθιών. Δεν μπορώ να πω ότι το σπίτι του με ενθουσίασε και πολύ, πάντως αυτό που έχω παρατηρήσει είναι ότι οι άνθρωποι που ζουν μόνοι έχουν την τάση να μαζεύουν πράγματα χωρίς να ξέρουν αν θα τα χρησιμοποιήσουν , και το πιο σίγουρο είναι ότι δεν τα χρησιμοποιούν ποτέ. Πέτυχα τον Guro την ώρα που επισκεύαζε κάτι στο αυτοκίνητο του. Αφού μιλήσαμε αρκετή ώρα για την επιβίωση και τις ικανότητες που πρέπει να έχει ο άνθρωπος για να επιβιώνει, και βέβαια όλα αυτά έχουν σχέση μεταξύ τους, κατά την άποψη του Guro Bob, με τις πολεμικές τέχνες. Μόλις τελείωσε την επισκευή και δούλεψε το αυτοκίνητο ξεκινήσαμε να πάμε για προπόνηση. Με πήγε σε ένα άλλο μέρος για προπόνηση, σε έναν γκρεμό, όπου έβλεπες από κάτω τα κύματα να σκάνε στα απότομα βράχια και τον Ωκεανό ατελείωτος μπροστά μας, απίθανο μέρος αλλά είχα ξεχάσει την φωτογραφική μου μηχανή, ελπίζω να ξανά πάμε κάποια στιγμή να τραβήξω μερικές φωτογραφίες, αν και μου είπε ότι υπάρχουν και άλλα μέρη ακόμα πιο όμορφα και απάτητα σχεδόν. Η προπόνηση πολύ πρακτική και άμεση, Sinewuali διπλά stik, disarm αφοπλισμός με stik και μετά Mano Mano άοπλη μάχη, αυτό μου άρεσε πολύ, πως μπορείς να μπλοκάρεις κάποιον και ταυτόχρονα να κάνεις επίθεση, ιδέα από το Jeet Kune Do. Δεν καταλάβαμε πως πέρασε η ώρα τόσο γρήγορα και έπρεπε να γυρίσουμε και οι δυο μας, εγώ να ετοιμαστώ για την προπόνηση στο Aikido και Guro Bob είχε ραντεβού για Shiatsu. Με την Sensei φύγαμε από το σπίτι στις 16.30 για το dojo, στην διαδρομή περάσαμε και από το γραφείο του Ramon ο οποίος φτιάχνει τα λογιστικά της Sensei, εκεί η Sensei ψάρεψε τον μικρό Masato και του είπε να έρθει στο μάθημα, πράγμα που από ότι κατάλαβα δεν του άρεσε και πολύ. Σήμερα το μάθημα ήταν για νέους όπως κάθε Δευτέρα δηλαδή, τα παιδιά που έρχονται είναι λίγο μεγαλύτερα. Σήμερα ήρθε επιτέλους και ο Takamasa ο νεαρός που είχε γίνει το επεισόδιο, η Sensei του είπε να μου ζητήσει συγνώμη πράγμα που έκανε αμέσως , αν και αυτό που με ενδιέφερε περισσότερο ήταν να έρθει ξανά για προπόνηση. Η Sensei έβαλε να κάνει το μάθημα ο Takamasa και μπορώ να πω ότι αν και πολλές φορές τον έβλεπες σκεφτικό για το τι τεχνική να κάνει, και το πώς ονομάζεται η κάθε τεχνική που έκανε, τελικά κατάφερε να τελειώσει το μάθημα που ήταν αρκετά ενδιαφέρον και κουραστικό. Πάει και αυτή η μέρα, όπως είπα θα είναι κουραστικός αυτός ο μήνας, ήδη η Sensei κανόνισε το πρώτο τεστ με τον νεαρό Keony για την επόμενη Δευτέρα και έπεται συνέχεια…… Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 23.00 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Mon, 01 Aug 2011 12:53:29 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-68</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-67</link>
			<description><![CDATA[Κυριακή βράδυ 31/07 πάει και αυτό το Σαββατοκύριακο πάει και αυτός ο μήνας. Το Σαββατοκύριακο πέρασε με αρκετή προπόνηση ειδικά με τους μεγάλους. Θα πρέπει να μάθω να δουλεύω και το κάτω μέρος του σώματος, η Sensei μου κάνει παρατηρήσεις συνέχεια για τα πόδια μου που δεν δουλεύουν μαζί με το σώμα μου. Προφανώς έχω καταλάβει λάθος το πώς πρέπει να δουλεύω το κέντρο, το κέντρο δεν δουλεύει μόνο από την μέση και επάνω, όταν λέμε ότι δουλεύει το κέντρο αυτό σημαίνει ότι το σώμα και τα πόδια κινούνται μαζί με το κέντρο τότε έχουμε απόλυτη αρμονία κινήσεων χωρίς καθόλου μυϊκή δύναμη. Ένα άλλο θέμα που πρέπει να δουλεύω είναι η εναρμόνιση με τον uke θα πρέπει να κινούμε μαζί του και όχι πιο γρήγορα από αυτόν, κάθε φορά θα πρέπει να έχουμε την ίδια αρμονική κίνηση χωρίς αυτή να διασπάτε, όπως όταν αναπνέουμε δεν υπάρχει διακοπή στην αναπνοή είναι μια συνεχόμενη διαδικασία. Σήμερα που κάναμε τεχνικές από ushriroo rio tekubi tori μας έκανε ακόμα μια παρατήρηση, θα πρέπει συνέχεια να έχουμε τον uke σε απόσταση και όχι να τον αφήνουμε να κολάι επάνω μας καθώς έρχεται να μας πιάσει, όπως το είπε η ίδια ο uke είναι ολόκληρος ένα όπλο και ποτέ δεν βάζουμε το σώμα μας κοντά σε ένα όπλο, θα πρέπει συνέχεια να το κρατά με σε απόσταση και έτσι να μπορούμε να αναπνέουμε και να κινούμαστε. Πάει ο Ιούλιος και από αύριο Αύγουστος θα είναι ο τελευταίος μήνας και από ότι φαίνεται ο πιο κουραστικός, η Sensei σχεδιάζει να κάνει τεστ για Shodan και Nidan οπότε θα πρέπει να κάνουμε όλοι μαζί πολύ καλή προετοιμασία….. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 22.30 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 31 Jul 2011 12:38:40 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-67</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-66</link>
			<description><![CDATA[Παρασκευή 29/07 μια μέρα σχετικά ξεκούραστη αλλά πολύ ενδιαφέρουσα. Ξεκίνησα από τις 08.30 το πρωί με τον Richard για καφέ στο καφέ που έχει πήγαμε να δοκιμάσουμε τις καινούργιες γεύσεις καφέ και τσαγιού που είχε φέρει. Στο καφέ βρήκαμε και τον Hank ενώ είχαμε τηλεφωνήσει στο Bob να έρθει και αυτός. Δοκιμάσαμε δυο τρεις διαφορετικές γεύσεις που ήταν αρκετά καλές αλλά δεν είχαν καμιά σχέση με το φραπεδάκι. Με τον Bob στη παρέα κάναμε αρκετή κουβέντα επάνω στις φιλιπιπνέζικες πολεμικές τέχνες το Jeet Kune Do και Shiatsu, για το οποίο ο Bob μου είπε ότι όλα έχουν μια σχέση μεταξύ τους. Όταν δουλεύεις κάτι οι αισθήσεις σου δουλεύουν όλες και όταν αισθάνεσαι κάτι εξωτερικά ταυτόχρονα αυτό περνάει και στα εσωτερικά όργανα του σώματος μας, τα πάντα λειτουργούν αρμονικά, η επαφή με το Shiatsu είναι το ίδιο, όταν αισθανόμαστε κάπου πόνο αυτός μεταφέρετε σε όλο μας το σώμα η κακή ενέργεια συσσωρεύεται κάπου και με τις πιέσεις προσπαθούμε να διευκολύνουμε την κίνηση της ενέργειας μέσα στο σώμα μας. Όλα αυτά που άκουσα ήταν τόσο πολύ ενδιαφέρον που ζήτησα από τον Bob να μου δώσει μια μικρή συνέντευξη για το Site, του φάνηκε πολύ ενδιαφέρον και δέχτηκε με χαρά. Ο Richard μας πρότεινε να πάμε να δούμε τις εργασίες στο νέο καφέ που ανοίγει σε δυο μήνες περίπου, και μετά να πάμε να δούμε το νέο σπίτι που ανακαινίζει ταυτόχρονα για την οικογένεια του. Και τα δυο έργα είναι αρκετά μεγάλα με αρκετές εργασίες που πρέπει να γίνουν και πολλά λεφτά που πρέπει να δαπανηθούν. Το νέο καφέ επάνω στον δρόμο κοντά σε αναπτυγμένη περιοχή με εταιρίες και πολύ κίνηση, το σπίτι όμως είναι στην καλύτερη περιοχή και πιο ακριβή, Barrigada το όνομα της περιοχής, είναι ο λόφος πάνω από το dojo της Sensei και το σπίτι βρίσκεται στο πιο υψηλό σημείο όπως μας είπε ο Richard, η θέα του απίστευτη βλέπεις όλη την πόλη κάτω και τον Ωκεανό είναι πολύ όμορφο το μέρος, και το σπίτι όταν θα τελειώσει!! Μετά από όλα αυτά ο Bob με ρώτησε αν έχω διάθεση να παίξουμε, η άσκηση για τον Bob είναι παιχνίδι , ο Richard λόγω υποχρεώσεων δεν μπορούσε να μας ακολουθήσει και μου έδωσε τα Stik του, για την ακρίβεια μου τα χάρισε με την δικαιολογία ότι για τους επόμενους δυο μήνες τουλάχιστον δεν θα μπορεί να ασκηθεί με τον Bob λόγω υποχρεώσεων. Και το πρώτο μάθημα με τον Lakan Guro Bob Flores πραγματοποιήθηκ ε. Ο Bob πολύ καλός σε ότι κάνει, και πολύ καλός στην μετάδοση. Δουλέψαμε Serada με Stik και παγιδεύσεις επάνω στο Jeet Kune Do. Πολλά από αυτά τα έχω ξανά δει και τα έχω ξανά δουλέψει αλλά πάντα είναι καλό να ασκείσαι με έμπειρους δασκάλους. Επέστρεψα σπίτι 13.50 και έπρεπε γρήγορα να κάνω κάτι να φάω και να φύγουμε με την Sensei για την Βάση. Το μάθημα εκεί ήταν αρκετά ξεκούραστο, η Sensei λέει ότι τα περισσότερα παιδάκια στη Βάση είναι τεμπέλικα και χρειάζονται πολύ δουλειά για να κάνουν κάτι, και όταν το καταφέρνουν έρχεται η στιγμή που πρέπει να φύγουν για άλλη χώρα. Για την Sensei αυτό είναι κουραστικό, εκνευριστικό αλλά και θλιβερό καθώς μεγαλώνει κάποια παιδάκια για δυο ή τρία χρόνια και μετά αυτά φεύγουν αλλά δεν μπορεί να κάνει και τίποτα άλλο για αυτό έτσι είναι η κατάσταση στη Βάση και την έχει δεχτεί. Φύγαμε από την Βάση και μας έπιασε πάλι μια μεγάλη κίνηση έβρεχε κιόλας και φάγαμε αρκετή ώρα μέσα στο αμάξι μέχρι να πάμε στα σούπερ μάρκετ για ψώνια, μια και η Sensei δεν πάει ποτέ μόνο σε ένα αλλά σε δυο με τρία. Μόλις γυρίσαμε ετοίμασα μια υπέροχη μακαρονάδα με λαχανικά και κοτόπουλο ούτε εγώ δεν το περίμενα να γίνει τόσο νόστιμη, φυσικά την έφαγα μόνος μου γιατί η Sensei ακολουθεί αυστηρή δίαιτα, αλλά δεν άντεξε στον πειρασμό που βρισκόταν μπροστά της και έτσι έφαγε λίγα μακαρόνια και της άρεσαν πολύ. Έτσι τελείωσε και αυτή η μέρα πάει σχεδόν και αυτή η εβδομάδα μας έμεινε το Σαββατοκύριακο και από Δευτέρα μπαίνουμε στον Αύγουστο………. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 23.00 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sat, 30 Jul 2011 04:23:30 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-66</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-65</link>
			<description><![CDATA[Πέμπτη σήμερα 28/07 γενέθλια της Sensei, το πρώτο μέρος της έκπληξης μου πέτυχε πήγα και της αγόρασα μια όμορφη ανθοδέσμη πριν ξυπνήσει. Η έκπληξη της και η χαρά της για τα λουλούδια ήταν πολύ μεγάλη μόλις τα είδε, και αμέσως έτρεξε να φέρει κάτι για να τα βάλει μέσα. Της άρεσαν τόσο πολύ επάνω στο τραπέζι, που από την έκφραση της κατάλαβα ότι έχει πολλά χρόνια να λάβει λουλούδια από κάποιον, είμαι χαρούμενος που το πρώτο μέρος της έκπληξης πήγε καλά….. Για το δεύτερο μέρος τελικά δεν κατάφερα να κάνω κάτι, ενώ είχαμε πει να πάμε για μεσημεριανό στο εστιατόριο που της αρέσει να της κάνω το τραπέζι, δεν πήγαμε γιατί είχε κλείσει ραντεβού με τον Γιατρό της. Όταν επέστρεψε από το Γιατρό ήταν πάρα πολύ καλά, ο Γιατρός της είπε ότι αλλά είναι πολύ καλά και αν συνεχίσει την αγωγή θα γίνει μια χαρά. Στην προπόνηση είχαμε πολλά παιδάκια αν και οι μέρες όπως είχα αναφέρει είναι μέρες διακοπών από ότι φαίνεται τελικά δεν έχουν φύγει όλοι. Μετά το μάθημα με τα μικρά, στο οποίο η Sensei ήταν αρκετά ενεργή, της τραγουδήσαμε για ακόμα μια φορά το Happy Birthday και βγάλαμε ομαδική φωτογραφία. Στο μάθημα των μεγάλων σήμερα η ώρα δεν έλεγε να περάσει, ήταν τόσο κουραστικό για όλους μας να προσπαθούμε να πιάσουμε το νόημα και την καλή κίνηση στο Soomen uchi Ikio. Προσπαθούσαμε όλοι με τις οδηγίες της Sensei να έχουμε μια καλή φόρμα και μια συνεχόμενη και φυσική κίνηση, πάντα όμως χάναμε κάποιο σημείο που το βρίσκαμε στην επομένη αλλά χάναμε κάποιο άλλο, μερικές φορές νιώθω τόσο αμήχανα όταν βλέπω πόσα πράγματα δεν έχω καταλάβει ακόμα για το Aikido. Μετά το μάθημα ο Richard είχε πει στην Sensei να πάμε για φαγητό, είπαμε και στα υπόλοιπα παιδιά αν μπορούσαν να έρθουν αλλά όλοι είχαν κάτι να κάνουν, τελικά πήγαμε οι τρείς μας και ήρθε και ο All. Φάγαμε πάρα πολύ καλά στο Ιαπωνικό εστιατόριο και περάσαμε πολύ όμορφα. Γυρίσαμε σπίτι και η Sensei ήταν τόσο χαρούμενη που πέρασε τόσο όμορφα, μαζί της και εγώ αφού την βλέπω να είναι χαρούμενη!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 00.05 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 28 Jul 2011 14:10:54 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-65</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-64</link>
			<description><![CDATA[Σήμερα Τετάρτη 27/07, το πρωί η μέρα μας ήταν ήσυχη δεν κάναμε εντελώς τίποτα ούτε καν φαγητό γιατί είχαμε αλλά σχέδια. Στις 14.00 θα έπρεπε να πάρουμε από το ξενοδοχείο την οικογένεια για να πάμε στο dojo. Σήμερα ήμουν κατά κάποιο τρόπο ο οικοδεσπότης για αυτήν την οικογένεια. Η Sensei μας άφησε στο dojo και αφού αφήσαμε τα πράγματα μας εκεί πήγαμε απέναντι για φαγητό και παγωτό, περάσαμε πολύ όμορφα. Η οικογένεια είναι από την περιοχή Νάρα της Ιαπωνίας, την περιοχή οπού ο Kubota Sensei μας είχε δείξει την παλιά πολύ και ήταν πανέμορφη, όλοι η οικογένεια ασκείτε στο Aikido. Η Μαμά Keiko και ο Μπαμπάς, δεν γνωρίζω το όνομα του γιατί δεν ήταν εδώ, είναι μαύρη ζώνη Shodan η μικρή Naoko μισή μαύρη ζώνη και ο μικρός Koki καφέ ζώνη, έχουν ξεκινήσει όλοι μαζί Aikido πριν 5 χρόνια με δάσκαλο τον Kubota Sensei, όπως καταλαβαίνεται είναι οικογενειακή υπόθεση το Aikido για κάποιους στην Ιαπωνία. Γυρίσαμε στο dojo και αφού κάναμε όλοι μαζί μια καθαριότητα του χώρου ετοιμαστήκαμε για το μάθημα. Είχαμε αρκετό χρόνο μέχρι να ξεκινήσουμε οπότε ο καθένας μας έκανε ένα μικρό ζέσταμα διατάσεων. Κάποια στιγμή οι τρείς τους ξεκίνησαν να κάνουν όλο το ζέσταμα αναπνευστικών ασκήσεων που κάνουν στο dojo του Kubota Sensei και ήταν πολύ ενδιαφέρον όλο αυτό που έβλεπα να κάνουν. Εμείς συνήθως δεν έχουμε τόσες πολλές αναπνευστικές ασκήσεις αλλά και να τις γνωρίζουμε δεν τις κάνουμε, νομίζω ότι μας φαίνεται πολύ περίεργο όλο αυτό, αλλά ένας ασκούμενος στο Aikido θα πρέπει συνέχεια να ξεκινάει με τέτοιες ασκήσεις αν θέλει να ενοποιηθεί με το Ki του Aikido. Ξεκινήσαμε το μάθημα με άλλους δυο μαθητές, μαμά και γιός, που έρχονται συνήθως τις Τετάρτες. Μόλις είχε φτάσει και η Sensei από την Βάση όταν είχαμε ξεκινήσει τις τεχνικές. Το Aikido τους πολύ απαλό αλλά με πολύ καλές κινήσεις ιδιαίτερα της Μαμάς Keiko, παρόλα αυτά η Sensei είχ να διορθώσει πράγματα σε όλους μας, και το όμορφο είναι ότι οι παρατηρήσεις της Sensei ήταν αποδεκτές από όλους μας.. Το μάθημα κράτησε αρκετά παραπάνω από το κανονικό μια και η Μαμά Keiko με τον μικρό Koki θα φύγουν αύριο πρωί, πρωί και η Sensei ήθελε να τους δει όσο περισσότερο μπορούσε, αλλά ήταν αρκετά κουραστικό ιδιαίτερα για μένα!!!!! Μετά το μάθημα πήγαμε για φαγητό όλοι μαζί στην Pizza Hut μαζί και με τον μικρό Nichika και την Μαμά του μια και αυτοί πρώτη θα κρατήσουν την μικρή Naoko σπίτι τους. Γυρίσαμε σπίτι και οι δυο μας αρκετά κουρασμένοι, κάναμε γρήγορα μπάνιο και πάμε κατευθείαν για ύπνο, αύριο θα πρέπει να σηκωθώ νωρίς το πρωί θέλω να ετοιμάσω κάτι για τα γενέθλια της Sensei αύριο είναι η Μέρα της!!!!!!!!!!!! !!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 23.15 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 27 Jul 2011 13:22:47 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-64</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-63</link>
			<description><![CDATA[Δευτέρα 25/07 η μέρα μας πολύ ήσυχη, ακόμα και στο μάθημα μας ήμασταν μόνο 4-5 άτομα δεν θυμάμαι κιόλας, τόσο ήσυχη η μέρα που δεν θυμάμαι πως πέρασε. Α τελικά την Κυριακή που έλεγα να πάω για ποτάκι, δεν πήγα βαρέθηκα και έκατσα μέσα χαζεύοντας διάφορα στο ιντερνέτ έτσι τέλειωσε και η Δευτέρα!! Σήμερα Τρίτη 26/07 η μέρα μας ήταν πιο ενδιαφέρουσα όχι τόσο το πρωί που δεν είχα τι να κάνω γιατί η Sensei είχε μια συνάντηση και εγώ έμεινα σπίτι. Το απόγευμα για το μάθημα ήρθε και πήρε ο Richard, η Sensei είχε να δώσει μια συνέντευξη σε ζωντανή μετάδοση σε ραδιοφωνικό σταθμό της Ιαπωνίας, η συνέντευξη θα γινόταν τηλεφωνικά και έπρεπε να μείνει σπίτι. Στο μάθημα των μικρών σήμερα έμεινα έκπληκτος με το πώς ένα πεντάχρονο έκανε τόσο καλά την τεχνική somen uchi Ikio, ενώ δεν έχει κάνει ούτε δέκα προπονήσεις εντυπωσιάστηκα τόσο πολύ από την κίνηση του που αμέσως είπα στη μητέρα του να τραβήξει κάποιες φωτογραφίες από το μάθημα τις οποίες κάποια στιγμή θα ανεβάσω στο Site. Τελικά η Sensei έχει δίκιο που λέει ότι, οι καλύτεροι μαθητές είναι τα μικρά παιδιά, δέχονται αμέσως ότι τους δείξεις το αντιγράφουν και το κάνουν όπως το βλέπουν, και μερικά μάλιστα το κάνουν πιο καλά και από μεγάλους με περισσότερες μέρες προπόνησης. Το μάθημα των μικρών το έκανα εγώ και μου αρέσει που έχω αρχίσει και επικοινωνώ καλύτερα μαζί τους ειδικά όταν είναι η ώρα του παιχνιδιού που κάνουν σαν τρελά!!! Στο μάθημα των μεγάλων ήρθαν σχεδόν όλοι οι προχωρημένοι μαθητές, έτσι το μάθημα ήταν αρκετά κουραστικό αλλά και εποικοδομητικό, η Sensei είχε έρθει και τα μάτια της ήταν ανοιχτά σε όλους μας, μου θύμισε ένα παλιό βίντεο με τον O’Sensei Morihei Ueshiba που καθόταν και έβλεπε τους μαθητές του να ασκούνται. Μετά το μάθημα έπρεπε να πάμε σε ένα ξενοδοχείο να δούμε μια οικογένεια από την Ιαπωνία που είχε έρθει. Το κοριτσάκι της οικογένειας αυτής 13 ετών, θα μείνει στο Guam για ένα μήνα περίπου για άσκηση στο Aikido και να μάθει Αγγλικά, σαν εμένα δηλαδή. Η Sensei έχει κανονίσει να μένει σε διαφορετικές οικογένειες ανά τακτά διαστήματα για να αλλάζει παραστάσεις, μια και στο σπίτι της Sensei δεν είναι εύκολο να μείνει όπως λέει η ίδια. Ίσως να μείνει και σε εμάς 1-2 μέρες. Μόλις φύγαμε από το ξενοδοχείο παρέμειναν έξω και μας χαιρετούσαν μέχρι να φύγουμε εντελώς, η Sensei μου είπε ότι αυτό είναι Ιαπωνικό έθιμο, αν και νομίζω ότι δεν είναι μόνο Ιαπωνικό, σε πολλά μέρη της Ελλάδας ο κόσμος κάνει το ίδιο. Γυρίσαμε σπίτι φάγαμε και τώρα είναι ώρα για ύπνο. Το καλύτερο νέο για σήμερα τουλάχιστον για μένα είναι ότι έχω το Ok από τον Lakan Guro Bob Flores μαθητή του Dan Inosanto να κάνουμε μαθήματα σε Kali, Jeet Kune Do και Shiatsu στο οποίο είναι επαγγελματίας Practitioner . Από Παρασκευή πρωί θα έχω και κάτι ακόμα να κάνω, ειδικά για το Shiatsu που με ενδιαφέρει πολύ. Σιγά, σιγά γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρον αυτό το ταξίδι μου!!!!!!!!!!!! !!!!!!! Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 00.00 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 26 Jul 2011 23:03:52 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-63</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Xristos Koutelieris έγραψε:</title>
			<link>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-62</link>
			<description><![CDATA[Κυριακή σήμερα 24/07 πάει και αυτή η εβδομάδα, αν και δεν έκλεισε και πολύ καλά. Σήμερα στο dojo είχαμε ένα όχι και πολύ ευχάριστο επεισόδιο. Πρώτο μάθημα το πρωί για μεγάλους, στο dojo για μάθημα πέντε άτομα, αυτή η περίοδος είναι περίοδος διακοπών για τους περισσότερους Ιάπωνες, οπότε οι περισσότεροι μαθητές έχουν φύγει. Στο μάθημα λοιπόν ήμασταν εγώ ο Goja μαύρη ζώνη ετών περίπου 50 + μάλλον, ο Son και ο Takamasa αδέρφια μισή μαύρη ζώνη και οι δυο τους και η Kristy μια καινούρια σχετικά μαθήτρια. Η Sensei λόγω της παρουσίας μου εδώ θέλει να κάνει τεστ για όλους που είναι σε υψηλό επίπεδο πριν φύγω, οπότε σήμερα ζήτησε από τους τρεις Goja, Son, Takamasa να δουλέψουμε όσο πιο σκληρά γινόταν για προετοιμασία. Η ώρα κυλούσε αρκετά κουραστικά για όλους, κατά την διάρκεια που ο Takamasa έκανε ένα μικρό radori με kokuynage από usiro rioteguybi tori άρχισε να κουράζεται πάρα πολύ με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να τα παρατήσει και να πέσει κάτω, στην προσπάθεια μου να τον επαναφέρω να τον σηκώσω για να συνεχίσει, δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε και εκνευρίστηκε τόσο πολύ που όταν σηκώθηκε θέλησε να μου επιτεθεί θυμωμένα. Η αλήθεια είναι ότι δεν ένιωσα καμία απειλή και πήγα να συνεχίσω την άσκηση μέχρι που η Sensei αμέσως μας σταμάτησε, και του έκανε μια μεγάλη παρατήρηση για την συμπεριφορά του. Καταλαβαίνω ένας άνθρωπος σαν τον Goja να κουραστεί και να μην μπορεί να συνεχίσει άλλο, αλλά ένας νεαρός 18 ετών να κουράζεται τόσο εύκολα και να αλλάζει συμπεριφορά έτσι μέσα στον χώρο προπόνησης δεν είναι καλό σημάδι για το μέλλον. Δεν έδωσα μεγάλη σημασία στο επεισόδιο και συνέχισα κανονικά την προπόνηση με τους υπόλοιπους για μένα το θέμα έχει ξεχαστεί ελπίζω και για τον Takamasa, γιατί είχαμε καλή σχέση μέχρι τώρα. Εύχομαι την επόμενη φορά που θα βρεθούμε να το έχει ξεχάσει και αυτός. Το μάθημα που ακολούθησε με τα πιτσιρίκια αρκετά κουραστικό αλλά και διασκεδαστικό όπως πάντα. Η μέρα δεν τέλειωσε ακόμα, είναι μόνο 18.00 το απόγευμα και λέω σήμερα να πάω για ένα ποτάκι το βράδυ, έτσι τουλάχιστον λέω δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω……. Sensei Χρήστος Κουτελιέρης 18.10 ώρα Guam]]></description>
			<dc:creator>Xristos Koutelieris</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 24 Jul 2011 08:10:05 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.inochikan.com/index.php/gr/inochikan-2/inochikan-senseidiary#comment-62</guid>
		</item>
	</channel>
</rss>
